Księga Hioba, rozdział 37

Cały tekst rozdziału i odcinek podcastu „Biblia w rok”, w którym go czytamy.

Dzień 218 · Księga Hioba 35-37Naukowe odkrycia i dinozaury w Księdze HiobaPosłuchaj odcinka

Księga Hioba 37: tekst

1 I drży z tego powodu moje serce, i wyrywa się ze swego miejsca.

2 Słuchajcie uważnie grzmotu jego głosu i dźwięku, który wychodzi z jego ust.

3 Pod całym niebem go wypuszcza, a jego błyskawicę – na krańce ziemi.

4 Po niej huczy grzmot, grzmi głosem swojego majestatu, i nie powstrzymuje ich, gdy słychać jego głos.

5 Bóg cudownie grzmi swoim głosem, czyni wielkie rzeczy, których nie możemy zrozumieć.

6 Mówi bowiem do śniegu: Padaj na ziemię, a także do deszczu i do ulewy jego potęgi.

7 Pieczętuje rękę każdego człowieka, aby wszyscy ludzie poznali jego dzieło.

8 Wtedy zwierzęta wchodzą do jaskini i zostają w swoich jamach.

9 Od południa przychodzi wicher, a zima od wiatrów północnych.

10 Swoim tchnieniem Bóg czyni lód i ścinają się szerokie wody.

11 Także wilgocią [ziemi] obciąża obłok, rozpędza chmurę swoim światłem.

12 One krążą według jego rady, aby czyniły wszystko, co rozkazuje na powierzchni okręgu ziemi.

13 A on sprawia, że się pojawiają – czy to dla karania, czy dla swojej ziemi, czy dla [okazywania] miłosierdzia.

14 Słuchaj tego uważnie, Hiobie; zastanów się i rozważ cudowne dzieła Boga.

15 Czy wiesz, kiedy i [co] postanawia Bóg o tych sprawach albo kiedy rozjaśnia światło swej chmury?

16 Czy wiesz, jak wiszą chmury – cuda tego, który jest doskonały we wszelkiej wiedzy?

17 [Czy wiesz], jak twoje szaty się rozgrzewają, gdy on uspokaja ziemię wiatrem południowym?

18 Czy rozpościerałeś z nim niebiosa, [które są] trwałe i podobne do zwierciadła odlanego?

19 Poucz nas, co mamy mu powiedzieć, [bo] nie możemy ułożyć słów z powodu ciemności.

20 Czy należy go powiadomić, że przemawiam? [Przecież] jeśli ktoś przemówi, zostanie na pewno pożarty.

21 Teraz jednak [ludzie] nie mogą patrzyć na światło, gdy jaśnieje w chmurach, gdy wiatr przechodzi [i] rozprasza je.

22 Od północy przychodzi [jakby] złoty [blask, ale] w Bogu jest straszliwy majestat.

23 On jest Wszechmocny, nie możemy go doścignąć. On jest wielki w potędze i sądzie i bogaty w sprawiedliwość. Nie uciska [nikogo].

24 Dlatego boją się go ludzie. On nie ma względu na żadnego, który jest mądry w sercu.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.

O czym mówię w odcinku z tego dnia

Dzień 218 · Księga Hioba 35-37

Dzisiaj trochę inny odcinek. Przyglądam się kilku fragmentom Księgi Hioba, w których ludzie dopatrują się wiedzy naukowej sprzed tysięcy lat: cyklu wody, Ziemi zawieszonej w przestrzeni czy źródeł na dnie morza. Mówię uczciwie, co mnie w tym ciekawi, a czego nie kupuję.

  • Woda krąży po świecie. Elihu opisuje, jak Bóg podnosi kroplę wody i skrapla mgłę na deszcz. Cykl hydrologiczny dopiero w XVI wieku opisał Bernard Palissy.
  • Ziemia zawieszona nad nicością. Księga Hioba mówi, że Ziemia wisi nad pustką, a nie stoi na słoniach czy hipopotamach. W tamtych czasach nie była to oczywista myśl.
  • Źródła na dnie morza. Bóg pyta Hioba, czy dotarł do źródeł morza. Gorące źródła na dnie oceanu odkryto dopiero w 1977 roku.

Pytania do przemyślenia

  • Co sprawia, że ufam Biblii: ciekawostki, czy to, co Bóg robi w moim życiu?
  • Czy lubię w Biblii szukać sensacji, czy raczej tego, kim jest Bóg?

Czytaj dalej

Księga Hioba: wszystkie rozdziały

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30
  31. 31
  32. 32
  33. 33
  34. 34
  35. 35
  36. 36
  37. 37
  38. 38
  39. 39
  40. 40
  41. 41
  42. 42