Księga Hioba, rozdział 20

Księga Hioba 20: tekst

¹ Wtedy Sofar z Naama odpowiedział:

² Dlatego moje myśli skłaniają mnie do odpowiedzi i z tego powodu [mówię] pośpiesznie.

³ Słuchałem obraźliwego upomnienia i duch mojego zrozumienia podsuwa mi odpowiedź:

⁴ Czy nie wiesz, że od wieków, odkąd człowieka postawiono na ziemi;

⁵ Radość niegodziwych [jest] krótka, a wesołość obłudnika [trwa] okamgnienie?

⁶ Choćby jego wyniosłość sięgała aż do niebios, a jego głowa – do obłoków;

⁷ [To jednak] zginie on na wieki jak jego własny gnój, [a] ci, którzy go widzieli, powiedzą: Gdzie [on] się podział?

⁸ Uleci jak sen i nie znajdą go; ucieknie jak nocne widzenie.

⁹ Oko, które go widziało, nie zobaczy go więcej, i już nie ujrzy go jego miejsce.

¹⁰ Jego synowie będą się korzyć przed ubogim, jego ręce zwrócą swe bogactwo.

¹¹ Jego kości są pełne [grzechów] jego młodości, razem z nim spoczną w prochu.

¹² A choć zło jest słodkie w jego ustach i zataja je pod swoim językiem;

¹³ Chociaż rozkoszuje się nim i nie opuszcza go, zatrzymując je na swoim podniebieniu;

¹⁴ [To jednak] jego pokarm we wnętrznościach przemienia się, [staje się] żółcią żmii w jego wnętrzu.

¹⁵ Połknął bogactwa i zwróci je; Bóg je wyrzuci z jego brzucha.

¹⁶ Będzie ssał jad żmii, zabije go język węża.

¹⁷ Nie zobaczy rzek, potoków, strumieni miodu ani masła.

¹⁸ Zwróci swój zysk i nie połknie go; i choć znowu zdobędzie wielki majątek, nie ucieszy się [z niego].

¹⁹ Bo uciskał [i] opuszczał ubogich, przemocą zabrał dom, którego nie zbudował.

²⁰ Dlatego nie zazna pokoju w swoim wnętrzu, nie zatrzyma tego, czego pragnął.

²¹ Z jego pokarmów nic nie zostanie, nie rozmnożą się jego dobra.

²² Mimo obfitości jego dostatku dosięgnie go bieda. Wszelka ręka nikczemnych uderzy na niego.

²³ Gdy będzie miał czym napełnić swój brzuch, [Bóg] ześle na niego zapalczywość swego gniewu, wyleje na niego [i] na jego pokarmy.

²⁴ [Gdy] będzie uciekał przed żelazną bronią, przebije go łuk spiżowy.

²⁵ Wyjęta będzie [strzała] z grzbietu, a grot przeszyje jego wątrobę; ogarnie go strach.

²⁶ Wszelka ciemność zaczai się w jego kryjówkach. Pożre go ogień niewzniecony, a ten, kto pozostał w jego przybytku, będzie udręczony.

²⁷ Niebo odkryje jego nieprawość, a ziemia powstanie przeciwko niemu.

²⁸ Dobytek jego domu przepadnie, [jego dobra] rozpłyną się w dniu [Bożego] gniewu.

²⁹ Taki [jest] dział Boga dla niegodziwego i dziedzictwo przeznaczone mu przez Boga.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.