Księga Hioba, rozdział 32

Cały tekst rozdziału i odcinek podcastu „Biblia w rok”, w którym go czytamy i omawiamy.

Dzień 217 · Księga Hioba 32-34Mądrość tajemniczego przyjacielaPosłuchaj odcinka

Księga Hioba 32: tekst

1 A [gdy] ci trzej mężczyźni przestali odpowiadać Hiobowi, ponieważ był sprawiedliwy we własnych oczach;

2 Wtedy zapłonął gniewem Elihu, syn Barakeela, Buzyta, z rodu Ram; rozgniewał się na Hioba, gdyż usprawiedliwiał siebie bardziej niż Boga.

3 Rozpalił się także jego gniew na jego trzech przyjaciół, bo nie znaleźli żadnej odpowiedzi, a jednak potępiali Hioba.

4 Elihu czekał, aż Hiob skończy odpowiedź, gdyż oni byli od niego starsi.

5 Gdy Elihu zauważył, że w ustach trzech mężczyzn nie ma żadnej odpowiedzi, zapłonął gniewem.

6 I Elihu, syn Barakeela, Buzyta, odpowiedział: Ja jestem młody, a wy jesteście starzy, dlatego bałem się i nie śmiałem wyjawić wam swego zdania.

7 Myślałem: Niech przemówią dni, a mnogość lat [niech] uczy mądrości.

8 Ale to duch jest w człowieku i tchnienie Wszechmogącego daje rozum.

9 Wielcy nie [zawsze są] mądrzy, a starcy nie [zawsze] rozumieją sąd.

10 Dlatego mówię: Posłuchajcie mnie, ja też wypowiem swoje zdanie.

11 Oto czekałem na wasze słowa, przysłuchiwałem się waszym dowodom, gdy przygotowywaliście mowę.

12 I przypatrywałem się wam, a oto żaden z was nie przekonał Hioba i nikt nie odpowiedział na jego słowa;

13 I nie możecie powiedzieć: Znaleźliśmy mądrość. [Sam] Bóg go strąca, nie człowiek.

14 Nie do mnie skierował swoje słowa, a ja nie odpowiem mu waszymi słowami.

15 Zaniepokoili się i już nie odpowiadali; przestali mówić.

16 Czekałem, lecz nie mówili, ale stanęli i już nic nie powiedzieli.

17 Odpowiem ze swojej strony, wypowiem też swoje zdanie.

18 Jestem bowiem pełny słów, mój duch przymusza mnie.

19 Oto moje wnętrze jest jak wino, które nie ma ujścia; jak nowe bukłaki [zagrożone] pęknięciem.

20 Będę więc mówić, aby ulżyć sobie; otworzę swoje wargi i odpowiem.

21 Nie będę miał względu na nikogo i nikomu nie będę schlebiał.

22 Nie umiem bowiem schlebiać, gdyż mój Stwórca wnet by mnie porwał.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.

Księga Hioba 32 w podcaście

Fragmenty tego rozdziału, do których wracamy w odcinkach, i jedno zdanie o tym, w jakim kontekście padają.

O czym mówię w odcinku z tego dnia

Dzień 217 · Księga Hioba 32-34

Nagle, w rozdziale 32, pojawia się Elihu, czwarty przyjaciel Hioba, o którym wcześniej nikt nie wspominał. Zastanawiamy się, skąd się wziął i czym różni się od trzech poprzednich gości. Okazuje się, że jego przemowa dobrze przygotowuje nas na to, co powie sam Bóg.

  • Gość znikąd. Elihu pojawia się nagle i znika równie szybko. Są różne teorie, skąd się wziął, ale ważniejsze jest to, co mówi.
  • Bóg nie jest wrogiem Hioba. Hiob miał poczucie, że Bóg z nim walczy. Elihu odpowiada, że Bóg jest wyższy od człowieka i widzi sytuację dużo lepiej niż ktokolwiek z nich.
  • Bóg słyszy, trzeba poczekać. Elihu przypomina, że Bóg nie milczy. Czasem Jego głos dociera do nas po jakimś czasie, a czasem mówi przez nasze cierpienie.

Pytania do przemyślenia

  • W jakiej sprawie próbuję dziś zrozumieć wszystko, zamiast po prostu poczekać na Boga?
  • Czy zdarza mi się traktować Boga jak kogoś, kto ma mi coś wyjaśnić, zamiast kogoś, komu mogę zaufać?

Czytaj dalej

Księga Hioba: wszystkie rozdziały

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30
  31. 31
  32. 32
  33. 33
  34. 34
  35. 35
  36. 36
  37. 37
  38. 38
  39. 39
  40. 40
  41. 41
  42. 42