Księga Hioba, rozdział 15

Księga Hioba 15: tekst

¹ Wtedy Elifaz z Temanu odpowiedział:

² Czy mądry [człowiek] ma odpowiadać próżną wiedzą i napełniać swoje wnętrze wiatrem wschodnim?

³ Czy ma się spierać słowami bezużytecznymi i mową, która nie przynosi pożytku?

⁴ Ty nawet odrzucasz bojaźń i powstrzymujesz modlitwę przed Bogiem.

⁵ Twoje usta bowiem pokazują twą nieprawość, posługujesz się mową przebiegłych.

⁶ Twoje usta cię potępiają, a nie ja; twoje wargi świadczą przeciwko tobie.

⁷ Czy jesteś pierwszym człowiekiem, który się urodził? Czy zostałeś stworzony przed pagórkami?

⁸ Czy słuchałeś tajemnic Boga? Czy tylko w tobie jest mądrość?

⁹ Cóż ty wiesz, czego my nie wiemy? Cóż ty rozumiesz, czego my nie rozumiemy?

¹⁰ Wśród nas są i sędziwi, i starcy, starsi od twego ojca.

¹¹ Czy lekceważysz pociechę Boga? Czy masz w sobie coś tajemnego?

¹² Czemu cię tak uniosło twoje serce? Czemu swoimi oczami tak mrugasz;

¹³ Że zwracasz przeciwko Bogu swego ducha i wypuszczasz ze swoich ust takie słowa?

¹⁴ Czym jest człowiek, aby miał być czysty, urodzony z kobiety, aby miał być sprawiedliwy?

¹⁵ Oto nawet swoim świętym on nie ufa i niebiosa nie są czyste w jego oczach.

¹⁶ Tym bardziej obrzydły i nikczemny jest człowiek, [który] pije nieprawość jak wodę.

¹⁷ Wykażę ci, [tylko] mnie posłuchaj; opowiem ci, co widziałem;

¹⁸ Co mądrzy powiedzieli, a nie zataili, [co mieli] od przodków swoich;

¹⁹ Im samym dana była ziemia i żaden obcy nie przeszedł wśród nich.

²⁰ Niegodziwy żyje w udręce przez wszystkie [swoje] dni i niewiele lat wyznaczono ciemięzcy.

²¹ Głos przerażenia [brzmi] w jego uszach, że w czasie pokoju napadnie go niszczyciel.

²² Nie wierzy, że miałby wrócić z ciemności, obawia się [zewsząd] miecza.

²³ Tuła się za chlebem, [pytając], gdzie [go znaleźć]. Wie, że dzień ciemności został dla niego przygotowany.

²⁴ Przeraża go utrapienie i ucisk; wzmocnią się przeciwko niemu jak król gotowy do boju.

²⁵ Wyciągnął bowiem swą rękę przeciw Bogu, przeciwko Wszechmocnemu się umocnił.

²⁶ Naciera na niego, na [jego] szyję, [która jest okryta] pod gęstymi grzbietami jego tarcz.

²⁷ Swoją twarz kryje bowiem w tłuszczu, a jego tusza zaokrągliła się na lędźwiach.

²⁸ Mieszka w opustoszałych miastach i domach, w których nikt nie przebywa, które niebawem staną się ruiną.

²⁹ Nie wzbogaci się i nie przetrwa jego majątek ani jego doskonałość nie rozszerzy się na ziemi.

³⁰ Nie wyjdzie z ciemności, płomień ususzy jego latorośle, a zginie od tchnienia jego ust.

³¹ Niech złudzony nie ufa marności, gdyż marność będzie jego zapłatą.

³² Przed wypełnieniem jego dni nastąpi, a jego gałązka nie zakwitnie.

³³ Jak winna latorośl utraci swoje niedojrzałe grona, jak oliwka zrzuci swój kwiat.

³⁴ Zgromadzenie obłudników będzie bowiem spustoszone, a ogień strawi namioty przekupstwa.

³⁵ Poczęli krzywdę i urodzili nieprawość, a ich łono przygotowuje oszustwo.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.