Księga Hioba, rozdział 9

Księga Hioba 9: tekst

¹ A Hiob odpowiedział:

² Doprawdy, wiem, że tak [jest]. Lecz jak człowiek miałby być usprawiedliwiony przed Bogiem?

³ Gdyby chciał się z nim spierać, nie odpowie mu ani raz na tysiąc.

⁴ Ma on mądre serce i potężną siłę. Kto mu się sprzeciwił i powodziło mu się?

⁵ On przenosi góry, a [ludzie] nie zauważają, przewraca je w swoim gniewie.

⁶ On wstrząsa ziemią z jej miejsca i trzęsą się jej filary.

⁷ On rozkaże słońcu i ono nie wschodzi, zamyka też gwiazdy pieczęcią.

⁸ On sam rozciąga niebiosa i kroczy po falach morza.

⁹ On stworzył Niedźwiedzicę, Oriona, Plejady i gwiazdozbiory południa.

¹⁰ On czyni rzeczy wielkie i niezbadane, cuda, których zliczyć nie można.

¹¹ Oto przechodzi obok mnie, a nie widzę go; mija mnie, a ja go nie dostrzegam.

¹² Oto gdy zabiera, któż go powstrzyma? Któż mu powie: Co czynisz?

¹³ Gdyby Bóg nie odwrócił swego gniewu, zuchwali pomocnicy upadliby pod nim.

¹⁴ Jakże ja mu odpowiem? [Jakie] słowa wybiorę, aby się z nim spierać?

¹⁵ Choćbym był sprawiedliwy, nie odpowiedziałbym mu, lecz błagałbym swojego sędziego.

¹⁶ Choćbym go wzywał, a on by się odezwał, jeszcze nie uwierzyłbym, że mnie wysłuchał;

¹⁷ Kruszy mnie bowiem burzą i pomnaża moje rany bez powodu.

¹⁸ Nie pozwala mi odetchnąć, raczej napełnia mnie goryczą.

¹⁹ Jeśli [chodzi] o siłę, oto jest potężny, a jeśli chodzi o sąd, któż mnie przed nim przyprowadzi?

²⁰ Jeśli się usprawiedliwię, moje usta mnie potępią. Jeśli powiem, że jestem doskonały, to one wykażą, że jestem przewrotny.

²¹ Choćbym był doskonały, przecież nie znałbym swojej duszy; gardziłbym swoim życiem.

²² Jedno jest [pewne], dlatego powiedziałem: On niszczy [zarówno] doskonałego, [jak] i niegodziwego;

²³ Jeśli bicz nagle zabija, śmieje się on z doświadczenia niewinnych.

²⁴ Ziemia została wydana w ręce niegodziwego. On zakrywa oblicze sędziów. A jeśli nie on, któż [to czyni]?

²⁵ Ale moje dni są szybsze niż goniec, uciekły i nie widziały nic dobrego.

²⁶ Przeminęły jak szybkie łodzie, jak orzeł, który rzuca się na żer.

²⁷ Jeśli powiem: Zapomnę o swojej skardze, zaniecham swego gniewu i pocieszę się;

²⁸ Wtedy przerażają mnie wszystkie moje cierpienia, bo wiem, że nie uznasz mnie za niewinnego.

²⁹ Jeśli jestem niegodziwy, to czemu trudzę się na próżno?

³⁰ Choćbym się umył wodą ze śniegu i oczyścił mydłem swoje ręce;

³¹ Ty i tak zanurzysz mnie w dole i moje szaty będą się mną brzydzić.

³² On bowiem nie jest człowiekiem jak ja, abym śmiał mu odpowiedzieć i abyśmy razem stanęli przed sądem.

³³ Nie ma między nami rozjemcy, który mógłby położyć rękę na nas obu.

³⁴ Niech tylko zdejmie ze mnie swoją rózgę, a jego groza niech mnie już nie przeraża;

³⁵ Wtedy będę mówił i nie będę się go bać; ale tak nie jest ze mną.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.