Księga Hioba, rozdział 16

Cały tekst rozdziału i odcinek podcastu „Biblia w rok”, w którym go czytamy i omawiamy.

Dzień 212 · Księga Hioba 14-16Jak być wsparciem dla ludzi w potrzebiePosłuchaj odcinka

Księga Hioba 16: tekst

1 Wtedy Hiob odpowiedział:

2 Słyszałem wiele takich rzeczy; wy wszyscy jesteście przykrymi pocieszycielami.

3 Kiedy [będzie] koniec tych próżnych słów? Albo co cię skłania do tego, że tak odpowiadasz?

4 Ja także mógłbym mówić jak wy; gdybyście byli w moim położeniu, mógłbym nagromadzić słów przeciwko wam i potrząsać głową nad wami.

5 Ja jednak pokrzepiałbym was swoimi ustami i poruszanie moich warg ulżyłoby [waszym cierpieniom].

6 [Ale] jeśli będę mówił, mojemu bólowi to nie ulży, a jeśli przestanę, czyż opuści mnie?

7 A teraz zmęczył mnie. Spustoszyłeś całe moje zgromadzenie.

8 Pomarszczyłeś mnie na świadectwo, a moje wychudzenie powstaje i świadczy przeciwko mnie w twarz.

9 Jego gniew [mnie] porwał, nienawidzi mnie; zgrzyta na mnie zębami. Mój wróg przeszywa mnie wzrokiem.

10 Otworzyli na mnie swe usta; znieważając, bili mnie po policzkach; zebrali się razem przeciwko mnie.

11 Bóg wydał mnie przewrotnemu, oddał mnie w ręce niegodziwych.

12 Żyłem w spokoju, ale on mnie pokruszył; chwycił mnie za kark, roztrzaskał i postawił sobie za cel.

13 Otoczyli mnie jego strzelcy; przeszywa moje nerki, a nie oszczędził; wylał na ziemię moją żółć.

14 Rozbija mnie, ranę za raną; naciera na mnie jak olbrzym.

15 Uszyłem wór na swoją skórę i prochem zbezcześciłem swój róg.

16 Moja twarz jest czerwona od płaczu i na moich powiekach [jest] cień śmierci.

17 Chociaż nie ma żadnej krzywdy na moich rękach, a moja modlitwa jest czysta.

18 Ziemio, nie zakrywaj mojej krwi i niech moje wołanie nie znajdzie miejsca!

19 Oto teraz mój świadek jest w niebie, mój obrońca na wysokości.

20 Moi przyjaciele szydzą ze mnie, ale moje oko wylewa łzy ku Bogu.

21 Oby ktoś spierał się z Bogiem o człowieka jak człowiek [spiera się] o swego bliźniego!

22 Upłynie bowiem niewiele lat, a pójdę ścieżką, skąd nie powrócę.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.

Księga Hioba 16 w podcaście

Fragmenty tego rozdziału, do których wracamy w odcinkach, i jedno zdanie o tym, w jakim kontekście padają.

O czym mówię w odcinku z tego dnia

Dzień 212 · Księga Hioba 14-16

Kończymy rozmowę o przyjaciołach Hioba lekcją na przyszłość. Opowiadam, jak sam wypadam w roli pocieszyciela i co robimy w domu, gdy ktoś płacze. Zbieramy kilka prostych zasad, jak być wsparciem dla ludzi, którzy mierzą się z czymś ciężkim.

  • Hiob wie, jak to się robi. Hiob mówi, że sam płakał nad tymi, których dzień był ciężki. Wskazuje przyjaciołom, jak powinni się zachować, i Paweł pisze to samo w Liście do Rzymian.
  • Zacznij od łagodności i empatii. Zanim się odezwiesz, spróbuj stanąć w czyichś butach. Jezus przy grobie Łazarza zapłakał, bo poczuł ból bliskich.
  • Słuchaj, a nie mądruj się. Czasem druga osoba nie chce rozmawiać i wystarczy, że siedzisz obok. U nas w domu zasada jest taka, że nie płaczemy sami.

Pytania do przemyślenia

  • Kogo znam, kto teraz przechodzi przez coś ciężkiego, i jak mogę być przy nim bez udzielania rad?
  • Czy gdy ja cierpię, pozwalam komuś być obok, czy próbuję radzić sobie zupełnie sam?

Czytaj dalej

Księga Hioba: wszystkie rozdziały

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30
  31. 31
  32. 32
  33. 33
  34. 34
  35. 35
  36. 36
  37. 37
  38. 38
  39. 39
  40. 40
  41. 41
  42. 42