Cały tekst rozdziału i odcinek podcastu „Biblia w rok”, w którym go czytamy i omawiamy.
Co się wydarzyło przy budowie wieży BabelPosłuchaj odcinka 1 Na całej ziemi był jeden język i jedna mowa.
2 A gdy wędrowali od wschodu, znaleźli równinę w ziemi Szinear i tam mieszkali.
3 I mówili jeden do drugiego: Chodźcie, zróbmy cegły i wypalmy je w ogniu; i mieli cegłę zamiast kamienia, a smołę zamiast zaprawy.
4 Potem powiedzieli: Chodźcie, zbudujmy sobie miasto i wieżę, której szczyt [sięgałby] do nieba, i uczyńmy sobie imię, abyśmy się nie rozproszyli po powierzchni całej ziemi.
5 A PAN zstąpił, aby zobaczyć miasto i wieżę, które synowie ludzcy budowali.
6 I PAN powiedział: Oto lud jest jeden i wszyscy mają jeden język, a [jest] to dopiero początek ich dzieła. Teraz nic nie powstrzyma ich od wykonania tego, co zamierzają uczynić.
7 Zstąpmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie zrozumiał języka drugiego.
8 I tak PAN rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi; i przestali budować miasto.
9 Dlatego nazwano je Babel, bo tam PAN pomieszał język całej ziemi. I stamtąd PAN rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.
10 To [są] dzieje rodu Sema: Gdy Sem miał sto lat, spłodził Arpachszada, dwa lata po potopie.
11 Po spłodzeniu Arpachszada Sem żył pięćset lat i spłodził synów i córki.
12 Arpachszad żył trzydzieści pięć lat i spłodził Szelacha.
13 Po spłodzeniu Szelacha Arpachszad żył czterysta trzy lata i spłodził synów i córki.
14 Szelach żył trzydzieści lat i spłodził Ebera.
15 Po spłodzeniu Ebera Szelach żył czterysta trzy lata i spłodził synów i córki.
16 Eber żył trzydzieści cztery lata i spłodził Pelega.
17 Po spłodzeniu Pelega Eber żył czterysta trzydzieści lat i spłodził synów i córki.
18 Peleg żył trzydzieści lat i spłodził Reu.
19 Po spłodzeniu Reu Peleg żył dwieście dziewięć lat i spłodził synów i córki.
20 Reu żył trzydzieści dwa lata i spłodził Seruga.
21 Po spłodzeniu Seruga Reu żył dwieście siedem lat i spłodził synów i córki.
22 Serug żył trzydzieści lat i spłodził Nachora.
23 Po spłodzeniu Nachora Serug żył dwieście lat i spłodził synów i córki.
24 Nachor żył dwadzieścia dziewięć lat i spłodził Teracha.
25 Po spłodzeniu Teracha Nachor żył sto dziewiętnaście lat i spłodził synów i córki.
26 Terach żył siedemdziesiąt lat i spłodził Abrama, Nachora i Harana.
27 A to są rody Teracha: Terach spłodził Abrama, Nachora i Harana. Haran zaś spłodził Lota.
28 I Haran umarł za życia swego ojca Teracha w ziemi swego urodzenia, w Ur chaldejskim.
29 I Abram, i Nachor pojęli sobie żony: imię żony Abrama [było] Saraj, a imię żony Nachora – Milka. Była ona córką Harana, ojca Milki i Jeski.
30 A Saraj była niepłodna, nie miała dzieci.
31 I Terach wziął swego syna Abrama i swego wnuka Lota, syna Harana, i swoją synową Saraj, żonę swego syna Abrama; i wyruszyli razem z Ur chaldejskiego, aby udać się do ziemi Kanaan. Gdy przybyli do Charanu, zamieszkali tam.
32 I dni Teracha było dwieście pięć lat, i umarł w Charanie.
Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.
Fragmenty tego rozdziału, do których wracamy w odcinkach, i jedno zdanie o tym, w jakim kontekście padają.
Czytamy Księgę Rodzaju od ósmego do jedenastego rozdziału i zatrzymuję się przy wieży Babel, czyli budowie, którą Bóg zatrzymał, mieszając ludziom języki. Często słyszy się, że ludzie chcieli być jak Bóg, ale ja zwracam uwagę na coś, co jest napisane wprost w samym tekście. Zastanawiamy się, co ta historia mówi o ludziach, którzy żyją tylko dla siebie, i czy nie mówi czegoś o nas.
