Księga Rodzaju, rozdział 9

Księga Rodzaju 9: tekst

¹ I Bóg błogosławił Noego i jego synów, i powiedział im: Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, i napełniajcie ziemię.

² A strach i lęk przed wami będzie nad wszelkim zwierzęciem ziemi, nad wszelkim ptactwem nieba, nad wszystkim, co się porusza na ziemi, i nad wszelkimi rybami morza; oddane są w wasze ręce.

³ Wszystko, co się porusza [i] żyje, będzie dla was pokarmem, podobnie jak rośliny zielone, daję wam to wszystko.

⁴ Lecz nie będziecie jeść mięsa z jego życiem, to jest z jego krwią.

⁵ A ja będę żądał waszej krwi, to jest waszego życia; od każdego zwierzęcia będę jej żądał, jak i od ręki człowieka; od ręki każdego brata jego będę żądał życia człowieka.

⁶ Kto przeleje krew człowieka, przez człowieka będzie przelana jego krew, bo na obraz Boga człowiek został stworzony.

⁷ Wy zaś bądźcie płodni i rozmnażajcie się; rozradzajcie się na ziemi i rozmnażajcie się na niej.

⁸ Potem Bóg powiedział do Noego i do jego synów z nim:

⁹ A ja, oto ja ustanawiam moje przymierze z wami i z waszym potomstwem po was;

¹⁰ I z wszelką żywą istotą, która [jest] z wami, z ptactwem, bydłem oraz z wszelkim zwierzęciem ziemi, [które jest] z wami, od wszystkich, które wyszły z arki, [aż] do każdego zwierzęcia ziemi.

¹¹ Ustanowię moje przymierze z wami. Nie będzie już więcej zgładzone wszelkie ciało wodami potopu ani nie będzie już więcej potopu, który miałby zniszczyć ziemię.

¹² I Bóg powiedział: To [jest] znak przymierza, które ja ustanawiam między mną a wami i między wszelką żywą istotą, która jest z wami, na wieczne pokolenia.

¹³ Kładę na obłoku mój łuk, który będzie [na] znak przymierza między mną a ziemią.

¹⁴ I stanie się, gdy wzbudzę obłok nad ziemią, że ukaże się łuk na obłoku;

¹⁵ I wspomnę na moje przymierze, które [jest] między mną a wami oraz wszelką żywą istotą cielesną. Nie będzie już więcej wód potopu, który miałby zniszczyć wszelkie ciało.

¹⁶ Będzie więc [ten] łuk na obłoku i spojrzę na niego, aby przypomnieć sobie wieczne przymierze między Bogiem a wszelką żywą istotą cielesną, która [jest] na ziemi.

¹⁷ I Bóg powiedział do Noego: To [jest] znak przymierza, które ustanowiłem między mną a wszelkim ciałem, które [jest] na ziemi.

¹⁸ A synami Noego, którzy wyszli z arki, byli: Sem, Cham i Jafet. Cham jest ojcem Kanaana.

¹⁹ To [są] trzej synowie Noego, przez których napełniła się ludem cała ziemia.

²⁰ Wtedy Noe zaczął uprawiać ziemię i zasadził winnicę.

²¹ Potem pił wino i upił się; i leżał odkryty w swoim namiocie.

²² A Cham, ojciec Kanaana, zobaczył nagość swego ojca i opowiedział o tym dwom swoim braciom na dworze.

²³ Wtedy Sem i Jafet wzięli szatę, założyli ją sobie na ramiona, weszli tyłem i zakryli nagość swego ojca; a ich twarze [były] odwrócone, tak że nie widzieli nagości swego ojca.

²⁴ A gdy Noe obudził się po winie, dowiedział się, co mu zrobił jego młodszy syn;

²⁵ I powiedział: [Niech będzie] przeklęty Kanaan, będzie sługą sług swoich braci.

²⁶ Potem dodał: [Niech będzie] błogosławiony PAN Bóg Sema, a niech Kanaan będzie jego sługą.

²⁷ Niech Bóg rozprzestrzeni Jafeta i niech mieszka [on] w namiotach Sema, a niech będzie Kanaan jego sługą.

²⁸ I Noe żył po potopie trzysta pięćdziesiąt lat.

²⁹ I wszystkich dni Noego było dziewięćset pięćdziesiąt lat i umarł.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.