
Ten dzień w minutę
Nie masz teraz czasu na cały odcinek? Najważniejsza myśl w krótkim wideo.
Przeczytaj wstęp do księgi: 2 Księga Kronik
W skrócie
Poznajemy Asę, króla Judy, który przez 35 lat polegał na Bogu i widział tego owoce, ale w 36. roku rządów zrobił krok, który zepsuł końcówkę jego życia. Zastanawiamy się, dlaczego tak łatwo pomylić zaufanie z religijnymi zwyczajami i co robić, żeby nie zakończyć gorzej, niż się zaczęło.
Najważniejsze myśli
Asa zaczyna od szukania Boga
Asa usuwa obce ołtarze i prosi lud, żeby szukał Pana, a kraj ma dzięki temu spokój. Kiedy atakuje ogromna armia, Asa woła do Boga o pomoc, bo na Nim się opiera, i wygrywa.
Bóg szuka tych, którzy trwają przy Nim
Prorok mówi, że Pan przegląda całą ziemię, żeby wzmacniać ludzi, którzy trwają przy Nim całym sercem. To pokazuje, że to Bóg wychodzi z inicjatywą i sam aktywnie szuka takich ludzi jak Asa.
Bóg ważniejszy niż rodzina
Asa odbiera godność królowej matce Maace, bo czciła Aszerę, i robi to nie z braku szacunku dla rodziny, tylko dlatego, że Bóg był dla niego na pierwszym miejscu.
Spokój nie sprawdza zaufania
Po 35 latach pokoju Asa zamiast Bogu zaufał obcemu królowi, a w chorobie szukał już tylko lekarzy. Jego historia pokazuje, że świetny start nie gwarantuje świetnego zakończenia, więc z problemami warto najpierw przychodzić do Boga.
Z odcinka
To, że mamy dobry początek naszej drogi wiary, nie znaczy, że musimy świetnie skończyć.
Tak naprawdę trudności dopiero pokażą nam to, czy faktycznie polegamy na Bogu.
Łatwo jest mówić, że polegam na Bogu, kiedy wszystko idzie okej. Dużo trudniej jest polegać na Bogu faktycznie, kiedy pojawiają się okoliczności, które są trudne, które są niebezpieczne, które wzbudzają w nas jakiś strach.
Fragmenty, o których mowa w odcinku
- 2 Księga Kronik 14,1-61 A gdy Abiasz zasnął ze swoimi ojcami, pogrzebano go w mieście Dawida. Wtedy jego syn Asa królował w jego miejsce. Za jego dni w ziemi panował pokój przez dziesięć lat. 2 Asa czynił to, co [było] dobre i prawe w oczach PANA, jego Boga. 3 Usunął bowiem ołtarze obcych bogów i wyżyny, pokruszył posągi i wyrąbał gaje. 4 Nakazał Judzie szukać PANA, Boga swoich ojców, i przestrzegać prawa i przykazań. 5 Zniósł też ze wszystkich miast Judy wyżyny i posągi, a królestwo za jego czasów zaznało pokoju. 6 Ponadto zbudował miasta warowne w Judzie, ponieważ w ziemi panował pokój i nie było wojny przeciwko niemu w tych latach. PAN bowiem dał mu odpoczynek. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska To początek rządów Asy: usuwa obce ołtarze, nakazuje ludowi szukać Pana i dzięki temu kraj ma spokój.
- 2 Księga Kronik 14,8-148 I Asa miał wojsko z Judy – trzysta tysięcy noszących tarcze i włócznie, i z Beniamina – dwieście osiemdziesiąt tysięcy noszących puklerz i napinających łuk. Wszyscy oni [byli] bardzo dzielni. 9 Wtedy przeciwko nim nadciągnął Zerach Etiopczyk z wojskiem [liczącym] tysiąc tysięcy oraz trzystu rydwanami i dotarł aż do Mareszy. 10 Nadciągnął też i Asa przeciw niemu i stanęli w szyku bojowym w Dolinie Sefaty w Mareszy. 11 Wtedy Asa zawołał do PANA, swego Boga, i powiedział: PANIE, ty nie potrzebujesz wielu, aby uratować tego, który nie ma siły. Ratuj nas, PANIE, nasz Boże, gdyż na tobie polegamy i w twoje imię idziemy przeciwko temu mnóstwu. Ty jesteś PANEM, naszym Bogiem. Niech człowiek nie zyska przewagi nad tobą. 12 A PAN poraził Etiopczyków przed Asą i Judą tak, że Etiopczycy uciekli. 13 I Asa wraz z ludem, który był z nim, ścigał ich aż do Gerary. I polegli Etiopczycy tak, że nikt się nie uratował, bo zostali starci przed PANEM i jego wojskiem. I nabrano bardzo dużo łupów. 14 Ponadto pobili wszystkie miasta dokoła Gerary, bo padł na nie strach PANA i złupili wszystkie miasta. Była bowiem w nich wielka zdobycz. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Asa staje przed ogromnym wojskiem Zeracha, modli się o pomoc, bo opiera się na Bogu, i wygrywa.
- 2 Księga Kronik 15,1-71 Wtedy Duch Boży zstąpił na Azariasza, syna Obeda. 2 I wyszedł on naprzeciw Asy, i powiedział mu: Słuchajcie mnie, Aso i całe [pokolenie] Judy i Beniamina. PAN [jest] z wami, dopóki jesteście z nim. Jeśli go szukać będziecie, znajdziecie go, ale jeśli go opuścicie, on opuści was. 3 Przez wiele dni Izrael był bez prawdziwego Boga, bez nauczającego kapłana i bez prawa. 4 Gdy jednak w swoim nieszczęściu nawrócili się do PANA, Boga Izraela, i szukali go, dawał się im odnaleźć. 5 W tamtych czasach nie było pokoju ani dla wychodzącego, ani dla wchodzącego, gdyż wielkie udręki spotkały wszystkich mieszkańców ziemi. 6 I naród występował przeciw narodowi, a miasto – przeciw miastu, ponieważ Bóg ich zatrważał wszelkim nieszczęściem. 7 Wy więc umacniajcie się i niech nie słabną wasze ręce, bo czeka [was] zapłata za waszą pracę. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Prorok Azariasz mówi Asie i ludowi, że Pan będzie z nimi, dopóki oni będą z Nim, a jeśli Go opuszczą, On też ich opuści.
- 2 Księga Kronik 16,7-97 A w tym czasie widzący Chanani przyszedł do Asy, króla Judy, i powiedział mu: Ponieważ polegałeś na królu Syrii, a nie na PANU, swoim Bogu, wojsko króla Syrii uszło ci z ręki. 8 Czyż Etiopczycy i Libijczycy nie mieli ogromnego wojska z mnóstwem rydwanów i jeźdźców? A jednak, ponieważ polegałeś na PANU, oddał ich w twoją rękę. 9 Oczy PANA przebiegają bowiem całą ziemię, aby pokazywał on swoją moc dla tych, których serce [jest] doskonałe wobec niego. Głupio postąpiłeś; z tego powodu odtąd będziesz miał wojny. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Po latach pokoju Asa prosi o pomoc króla Aramu zamiast Boga, a prorok Hanani przypomina mu, że Bóg szuka ludzi, których może wzmocnić.
- 2 Księga Kronik 16,1212 I w trzydziestym dziewiątym roku swojego panowania Asa rozchorował się na nogi, a choroba była bardzo ciężka. Jednak w swojej chorobie nie szukał PANA, lecz lekarzy. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Asa choruje na nogi i nawet wtedy nie szuka Boga, tylko lekarzy.
Kliknij odnośnik, żeby przeczytać fragment.
Gdzie jeszcze w Biblii wraca ten temat
- Ewangelia św. Mateusza 10,37-3937 Kto miłuje ojca albo matkę bardziej niż mnie, nie jest mnie godny. I kto miłuje syna albo córkę bardziej niż mnie, nie jest mnie godny. 38 Kto nie bierze swego krzyża i nie idzie za mną, nie jest mnie godny. 39 Kto znajdzie swoje życie, straci je, a kto straci swoje życie z mego powodu, znajdzie je. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Jezus mówi, że kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Jego, nie jest Go godzien, a Asa pokazuje, jak to wygląda w praktyce.
- 1 Księga Królewska 2,19-2019 Poszła więc Batszeba do króla Salomona, aby przemówić do niego za Adoniaszem. I król wstał na jej spotkanie, pokłonił się jej i usiadł na swym tronie. Kazał też postawić krzesło swojej matce, a ona usiadła po jego prawicy. 20 I powiedziała: Mam do ciebie jedną małą prośbę, nie odmawiaj mi. Król odpowiedział jej: Proś, moja matko, bo ci nie odmówię. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Ten fragment pokazuje, jak ważne miejsce na dworze miała matka króla, dlatego odebranie Maace godności było dla Asy naprawdę trudną decyzją.
- Księga Jeremiasza 17,5-85 Tak mówi PAN: Przeklęty człowiek, który ufa człowiekowi i który czyni ciało swoim ramieniem, a od PANA odstępuje jego serce. 6 Będzie bowiem jak wrzos na pustyni, który nie czuje, gdy przychodzi coś dobrego, ale wybiera suche miejsca na pustyni, w ziemi słonej i bezludnej. 7 Błogosławiony człowiek, który ufa PANU, a którego nadzieją jest PAN. 8 Będzie bowiem jak drzewo zasadzone nad wodami, które swoje korzenie zapuszcza nad strumieniem i nie zauważa, gdy upał przychodzi, ale jego liść pozostaje zielony. W roku suszy nie troszczy się i nie przestaje przynosić owocu. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Jeremiasz pisze, że przeklęty jest ten, kto pokłada ufność w człowieku, a błogosławiony ten, kto pokłada ją w Panu. Dokładnie przed takim wyborem stanął Asa po 35 latach pokoju.
Do przemyślenia
- Na czym naprawdę polegam, gdy w życiu jest spokojnie, a na czym, gdy robi się trudno?
- Czy moja wiara to ciągła relacja z Bogiem, czy tylko nawyk religijnych praktyk, który działa, dopóki nic się nie dzieje?
Powiązane odcinki
Asa zaufanie Bogu dobry początek Boża pomoc priorytety król Judy
Fragmenty Biblii w dymkach pochodzą z Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej (Fundacja Wrota Nadziei, licencja CC BY-ND 4.0). W podcaście czytam z innego przekładu. Tutaj korzystamy z UBG, bo jej licencja pozwala swobodnie udostępniać tekst.
Transkrypcja odcinka
Zapis powstał automatycznie i może zawierać drobne błędy. Najważniejsze zdania są wyróżnione, a podkreślone miejsca otwierają fragment Biblii, o którym mowa.
Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 268 i czytamy drugą Księgę Kronik, rozdziały od 13 do 17. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. Dzisiaj będziemy kontynuować przegląd królów Królestwa Judy, Królestwa Południowego, którzy to są bohaterami pozostałej części drugiej Księgi Kronik. I tak mamy już za sobą Rechabeama, o którym wspomnieliśmy wczoraj.
Wspomnieliśmy dlatego, że w zasadzie rozmawialiśmy o nim już trochę przy okazji Ksiąg Królewskich, a też postacią niestety wybitną on nie był. Był on królem z kategorii tych złych. Później pojawia nam się w rozdziale 13, który czytamy dzisiaj, Abiasz. Abiasz, podobnie jak Rechabeam, jest w tej kategorii królów złych. Więc znowu nie będziemy poświęcać jakoś szczególnie dużo uwagi.
Zresztą nawet sama Biblia niekoniecznie poświęca mu aż tak dużo uwagi. Niemniej jednak w rozdziałach, które mamy dzisiaj, pojawia nam się kolejny król, o którym już warto chwilę porozmawiać, bo jest to panujący 41 lat król Asa. I sam początek panowania Asy jest opisany w rozdziale 14 w sposób następujący: 2 Księga Kronik 14,1-61 A gdy Abiasz zasnął ze swoimi ojcami, pogrzebano go w mieście Dawida. Wtedy jego syn Asa królował w jego miejsce. Za jego dni w ziemi panował pokój przez dziesięć lat. 2 Asa czynił to, co [było] dobre i prawe w oczach PANA, jego Boga. 3 Usunął bowiem ołtarze obcych bogów i wyżyny, pokruszył posągi i wyrąbał gaje. 4 Nakazał Judzie szukać PANA, Boga swoich ojców, i przestrzegać prawa i przykazań. 5 Zniósł też ze wszystkich miast Judy wyżyny i posągi, a królestwo za jego czasów zaznało pokoju. 6 Ponadto zbudował miasta warowne w Judzie, ponieważ w ziemi panował pokój i nie było wojny przeciwko niemu w tych latach. PAN bowiem dał mu odpoczynek. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska, swojego Boga. Usunął obce ołtarze i świątynki poświęcone posągi i wyciął aszery. Nakazał też Judzie szukać przychylności Pana, Boga ich ojców, przestrzegać prawa oraz przykazania.
Usunął więc ze wszystkich miast Judy świątynki i ołtarze do kadzenia i za jego rządów królestwo zażywało spokoju. Zbudował ponadto w Judzie miasta warowne, gdyż kraj cieszył się spokojem, nikt zaś nie prowadził z nim w tych latach wojny, ponieważ Pan sprawił mu wytchnienie. Widzimy gościa, który ma bardzo dobry start. Start na tyle solidny, że nagle Juda doświadcza spokoju. Nikt za bardzo nie chce z nimi walczyć, mają możliwość, żeby sobie jeszcze pobudować jakieś dodatkowe miasta, bo w zasadzie nie ma żadnego dymu, jest okej, wszystko jest okej, bo na samym początku król Asa podejmuje decyzję, że będzie szukał Boga i jednocześnie nakazuje ludziom, żeby szukali przychylności Pana, Boga ich ojców, i żeby przestrzegali praw oraz przykazań.
No i nie trwa to też... Jakoś szczególnie długo ten spokój, bo jeszcze w tym samym rozdziale czytamy, że do walki z Judą staje armia, która, no właśnie, jest trochę problematyczna, bo z jednej strony wiemy, że Asa jest dosyć przygotowany do ewentualnej obrony. Czytamy, że ma jakieś 580 tysięcy żołnierzy dostępnych, którzy są w stanie walczyć za Judę. Niemniej jednak widzimy też, że wojsko, które im się przeciwstawia, ma znacznie więcej żołnierzy i pojawia się mały problem. Czytamy o tym od wersetu ósmego, że przeciwko tym wojskom, tym 580 tysiącom, o których wspomniałem, ściągnął pod Maraszę Zerach, kuszyta, w sile tysiąca tysięcy i trzystu rydwanów.
Te tysiąc tysięcy to tak naprawdę oznacza tysiąc oddziałów, ile taki jeden oddział miał, to w sumie do końca nie wiemy, no ale niemniej jednak musiało to być dużo, może to był ten milion, ja tam nie wiem, ile te oddziały wtedy miały, niemniej jednak czytamy reakcję Asy. Asa wyszedł mu naprzeciw i stanął do bitwy w dolinie Sefata pod Maraszą. Przed bitwą Asa zwołał do Pana swojego Boga: 2 Księga Kronik 14,8-148 I Asa miał wojsko z Judy – trzysta tysięcy noszących tarcze i włócznie, i z Beniamina – dwieście osiemdziesiąt tysięcy noszących puklerz i napinających łuk. Wszyscy oni [byli] bardzo dzielni. 9 Wtedy przeciwko nim nadciągnął Zerach Etiopczyk z wojskiem [liczącym] tysiąc tysięcy oraz trzystu rydwanami i dotarł aż do Mareszy. 10 Nadciągnął też i Asa przeciw niemu i stanęli w szyku bojowym w Dolinie Sefaty w Mareszy. 11 Wtedy Asa zawołał do PANA, swego Boga, i powiedział: PANIE, ty nie potrzebujesz wielu, aby uratować tego, który nie ma siły. Ratuj nas, PANIE, nasz Boże, gdyż na tobie polegamy i w twoje imię idziemy przeciwko temu mnóstwu. Ty jesteś PANEM, naszym Bogiem. Niech człowiek nie zyska przewagi nad tobą. 12 A PAN poraził Etiopczyków przed Asą i Judą tak, że Etiopczycy uciekli. 13 I Asa wraz z ludem, który był z nim, ścigał ich aż do Gerary. I polegli Etiopczycy tak, że nikt się nie uratował, bo zostali starci przed PANEM i jego wojskiem. I nabrano bardzo dużo łupów. 14 Ponadto pobili wszystkie miasta dokoła Gerary, bo padł na nie strach PANA i złupili wszystkie miasta. Była bowiem w nich wielka zdobycz. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska tym, którym brakuje sił. Pomóż nam, Panie, nasz Boże, bo oparliśmy się na Tobie i w Twoim imieniu przyszliśmy stawić czoła temu tłumowi. Panie, Ty jesteś naszym Bogiem, niech nie powstrzyma Cię człowiek.
I Pan pobił Kuszytów wobec Asy i wobec Judy, tak że rzucili się do ucieczki. Asa jednak na czele swojego wojska ścigał ich aż do Geraru, padło wówczas wielu Kuszytów, nie było dla nich ratunku, ponieważ to Pan ich pobił oraz jego obóz. Wojska Asy zdobyły wówczas ogromny łup. Naprawdę start Asy mamy świetny i zresztą on dosyć jednoznacznie jest przedstawiony jako ten dobry król, pomimo tego, że w którymś momencie pojawi się problem. I widzimy o to, że to, co zapewniło powodzenie dla Asy i królestwa, nad którym sprawował władzę, to było to, że nauczyli się polegać na Bogu, że nawet w sytuacji tej bitwy, gdzie zdecydowanie, nawet po tym jak Asa się modli, widzimy, że coś tam było na rzeczy, że to nie było tak, że druga armia była, nie wiem, mniej liczna czy jakkolwiek, oni mieli poczucie: my jesteśmy słabsi, oni są mocniejsi, wiemy, że powinniśmy przegrać.
Mimo tego modlitwa, którą Asa kieruje do Boga, wyraźnie wskazuje na to, że Boże, Ty jesteś w stanie pomóc słabszym, więc pomóż nam. Nie dlatego, że jesteśmy fajni i tak dalej, tylko dlatego, że oparliśmy się na Tobie i to, co robimy, robimy w Twoim imieniu. I Bóg tak naprawdę daje Asie możliwości do tego, żeby nauczył się na Nim polegać. No bo z jednej strony chwilę wcześniej czytaliśmy o tym, że hej, kraj zaznał pokoju, było fajnie, było spokojnie i kilka wersetów dalej nagle pojawia się jakaś walka, nagle pojawiają się wrogowie. To, że pojawia się to zaraz po tym, jak czytaliśmy o tym spokoju, też może nam pokazywać, że często Bóg będzie nas stawiał w sytuacjach, w których my zwyczajnie pokażemy, że umiemy polegać na Nim.
Bo wiecie, łatwo jest mówić, że polegam na Bogu, kiedy wszystko idzie okej. Dużo trudniej jest polegać na Bogu faktycznie, kiedy pojawiają się okoliczności, które są trudne, które są niebezpieczne, które wzbudzają w nas jakiś strach. Tak było w przypadku Asy. Dosyć szybko czytamy o tym, że Bóg dał mu okazję do tego, żeby pokazał, że faktycznie polega na Nim. I Asa jak najbardziej ten test przeszedł prawidłowo.
Polegali na Bogu i dzięki temu udało im się zwyciężyć wroga, udało im się przegonić wroga. I dalej w rozdziale 15 czytamy, że zaraz po tej bitwie wówczas na Azariaszu, synu Odeda, spoczął Duch Boży. Wyszedł on naprzeciw Asy i powiedział: Słuchajcie mnie, Asa, cała Juda i Beniaminie. 2 Księga Kronik 15,1-71 Wtedy Duch Boży zstąpił na Azariasza, syna Obeda. 2 I wyszedł on naprzeciw Asy, i powiedział mu: Słuchajcie mnie, Aso i całe [pokolenie] Judy i Beniamina. PAN [jest] z wami, dopóki jesteście z nim. Jeśli go szukać będziecie, znajdziecie go, ale jeśli go opuścicie, on opuści was. 3 Przez wiele dni Izrael był bez prawdziwego Boga, bez nauczającego kapłana i bez prawa. 4 Gdy jednak w swoim nieszczęściu nawrócili się do PANA, Boga Izraela, i szukali go, dawał się im odnaleźć. 5 W tamtych czasach nie było pokoju ani dla wychodzącego, ani dla wchodzącego, gdyż wielkie udręki spotkały wszystkich mieszkańców ziemi. 6 I naród występował przeciw narodowi, a miasto – przeciw miastu, ponieważ Bóg ich zatrważał wszelkim nieszczęściem. 7 Wy więc umacniajcie się i niech nie słabną wasze ręce, bo czeka [was] zapłata za waszą pracę. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska. Jeśli będziecie Go szukać, pozwoli wam się znaleźć.
Lecz jeśli Go opuścicie, i On was opuści. Wiele czasu upłynęło w Izraelu bez prawdziwego Boga, bez kapłana, który by nauczał, i bez prawa. Wówczas w swojej udręce Izrael zawracał do Pana, Boga Izraela, i ludzie Go szukali. On dawał im się znaleźć. Zaraz po tej bitwie dalej widzimy zachętę do tego, żeby Judejczycy byli blisko Boga, żeby dbali o to, żeby tego Boga szukać, żeby postępować zgodnie z tym, jak Bóg im przykazał.
I to też było coś, co miało zapewnić im spokój i powodzenie. I to, że Bóg będzie blisko nich. Jest to wyraźne wskazanie na to, że jeżeli my jesteśmy blisko Boga, no to wtedy będziemy widzieli, jak Bóg działa w naszym życiu. Bo jeżeli zdecydujemy się na to, żeby żyć po swojemu, no to głupio trochę oczekiwać tego, że Bóg nagle będzie działał w naszym życiu, skoro my zdecydowaliśmy się na to. na to, żeby działać po swojemu, żeby robić to, co nam się podoba. I teraz kolejna rzecz, która jest związana z Asą.
Rzecz, która jest naprawdę bardzo wyjątkowa, to jest to, jak niesamowicie oddanym Bogu był on gościem, szczególnie właśnie na początku swojego panowania. I bardzo wyraźnie widzimy to w historii, którą znowu mamy w piętnastym rozdziale, gdzie po tej przemowie proroka, którą w całości możecie sobie doczytać, od wersetu piętnastego czytamy, że cała Juda cieszyła się z tej przysięgi, ponieważ ludzie złożyli ją całym sercem i zaczęli szukać Go w najlepszej chęci, Go w sensie Boga, wiadomo. Pan też dał im się znaleźć i podarował im zewsząd wytchnienie. Król natomiast nawet Makę, babkę, pozbawił godności królowej matki za to, że dopuściła się okropności w swoim oddaniu dla Aszery. Asa zwalił tę Aszerę, potłukł ją i spalił nad potokiem Cedron.
I chociaż świątynki nie znikły z Izraela, to jednak serce Asy pozostało szczere do kresu jego dni. Sprowadził on też do świątyni Bożej dary poświęcone przez swego ojca oraz dary poświęcone przez siebie, srebro, złoto oraz naczynia, aż do trzydziestego piątego roku panowania Asy w kraju nie było wojny. Trzydzieści pięć lat bez wojny było konsekwencją tego, że Asa podejmował bardzo dobre decyzje i jednocześnie podejmował bardzo trudne decyzje, bo no to postawił się swojej babce. No i tutaj już mamy całkiem ciekawą sytuację, no bo będąc królem, niekoniecznie na kimś musiało robić wrażenie to, że Asa jest oddany Bogu, że chce iść za Bogiem i tak dalej, i mówi ludziom, że mają również dbać o to, żeby być blisko Boga. Ludzie zwyczajnie go słuchali, no bo inaczej mogli mieć kłopoty.
Z drugiej strony mamy tutaj kogoś, kto go nie słuchał i to była jego własna rodzina. I w tym wszystkim Asa tak naprawdę jest gościem, który już chyba najbardziej jak może udowadnia to, że zależy mu bardziej na Bogu niż na kimkolwiek innym. To też przypomina mi słowa Jezusa z Ewangelii Mateusza z dziesiątego rozdziału, gdzie w wersecie trzydziestym siódmym, i kawałek dalej, czytamy dosyć twardy tekst z ust samego Jezusa, gdzie mówi On: Kto kocha ojca lub matkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. I kto kocha syna lub córkę bardziej niż Mnie, nie jest Mnie godzien. Kto nie bierze swego krzyża...
A idzie za mną, nie jest mnie godzien. Kto chce znaleźć swoje życie, straci je, a kto straci swoje życie z mego powodu, znajdzie je. Jezus nie zachęca jakkolwiek do tego, żebyśmy nie lubili swoich rodziców, wręcz przeciwnie. To, że rodzicom należy się szacunek, nie zmienia się w żadnym miejscu Biblii. Niemniej jednak jest jedna rzecz, którą Jezus pokazuje.
Na liście priorytetów powinienem być wyżej niż ktokolwiek inny, włącznie z twoją najbardziej bezpośrednią, najbliższą rodziną. I dokładnie uosobieniem tego fragmentu w tej historii jest Asa, bo swoją babkę, która właśnie ma godność królowej matki, ona jest osobą wpływową. Gdybyśmy sięgnęli sobie tak na szybko do historii jeszcze Salomona, to jego matka, widzimy też, jak bardzo ogromne znaczenie miała w królestwie, bo kiedy na początku rządów samego Salomona, czy w momencie, kiedy, no tak, kiedy on faktycznie doszedł do władzy, to w drugim rozdziale pierwszej Księgi Królewskiej czytamy o tym, jak przyszła jego matka i miała sprawę odnośnie jednego z jego braci. I było to przedstawione w ten sposób, że w wersecie 19 drugiego rozdziału pierwszej Księgi Królewskiej czytamy, że Batszeba przyszła więc do króla Salomona, aby przekonać go do prośby Adoniasza. Król wstał na jej powitanie, pokłonił się jej, a gdy zasiadł na swym tronie, obok tronu, po prawej stronie, ustawiono krzesło dla jego matki.
Widzimy tutaj, że to nie była taka osoba, wiecie, która gdzieś tam totalnie z boku się kręciła. Ona była blisko króla, ona miała wpływ też na króla, akurat w tym przypadku on tutaj nie wyszło, ale ona była kimś, kto mógł przyjść do króla, kto mógł wstawiać się za innymi, kto miał bardzo konkretną, może nie tyle funkcję, co jednak bardzo realny wpływ na to, co dzieje się w państwie. I właśnie z taką osobą, takiej osobie stawia się Asa i mówi: Nie, nie, nie, to nie będzie działało w ten sposób, że możesz sobie czcić jakieś tam bóstwa różne, ja będę udawał, że to się nie dzieje, kiedy od wszystkich innych wymagam tego, żeby tego nie robić i pozbawia jej godności królowej matki. Stawia się najbliższej, bezpośredniej rodzinie. I jest to bardzo ciekawe, że zaraz, kawałek dalej, widzimy coś, co jest w pewnym zakresie zaprzeczeniem tego wszystkiego, co czytaliśmy do tej pory na temat Asy, bo w rozdziale 16 już czytamy, że w 36 roku panowania Asy wyruszył przeciw Judzie Basza, król Izraela, i zaczął budować fortyfikacje naprzeciw... przeciw ramie, aby odciąć mieszkańców miasta od Asy, króla Judy. 35 lat spokoju.
W 36 roku nagle pojawia się niebezpieczeństwo ze strony królestwa północnego, ze strony Izraela. I Judejczycy mają znowu wybór. Mogą polegać na Bogu, tak jak to miało miejsce na samym początku rządów Asy. Ale, wiecie, minęło 35 lat, było spokojnie, był luz. Tak jak w naszym życiu.
Jest spokój, jest luz. Nie my polegamy na Bogu, no ale to wiecie, czasami takie poleganie, jeżeli jest wszystko spoko, może zwyczajnie polegać na tym, że, okej, mówimy, że polegamy, ale w zasadzie nawet nie mamy na czym polegać, bo nic jakiegoś szczególnego nie dzieje się w naszym życiu. I być może bardzo podobnie było w przypadku Asy, że z powodu tego spokoju, który towarzyszył jego panowaniu, on w zasadzie niczym nie musiał się za bardzo przejmować. Zrobiłem wszystko, starałem się, znowu, żyjciecie wiary, bo tu nie mówię o tym, że on zostawił Boga w jakikolwiek sposób, ale wiecie, wszystko było normalne. Po prostu robimy, co Bóg chce, żebyśmy robili i wszystko jest okej.
I teraz znowu po 35 latach ma okazję do tego, żeby udowodnić, czy on faktycznie polega na Bogu, czy po prostu jest gościem, który doszedł do miejsca, w którym jest na tyle spokojnie, że kumbaja, nie muszę się niczym przejmować, wszystko jest okej. No i tutaj pojawia się znowu militarne zagrożenie. I czytamy jedną z najbardziej zaskakujących rzeczy, którą w Księgach Królewskich możemy znaleźć. Bo to, że mamy królów, którzy zwyczajnie są źli jednoznacznie od początku do końca, to jest jedno. A to, że mamy gościa, który ma fantastyczny start i po 35 latach znowu ma szansę po raz kolejny tak samo udowodnić, że polega na Bogu, co czytamy?
Wtedy Asa wyniósł srebro i złoto ze skarbców świątyni Pana i pałacu królewskiego i wysłał je do Ben-Hadada, króla Aramu, mieszkającego w Damaszku, z takim poselstwem: Niech będzie przymierze między mną a tobą, tak jak między moim ojcem a twoim. Oto przesyłam ci srebro i złoto. Zerwij swoje przymierze z Baszą, królem Izraela, aby odstąpił ode mnie. No i generalnie kończy się to tak, że ten król Aramu rzeczywiście wysyła swoje wojska, Basza, król Izraela, dowiaduje się o tym, rezygnuje ze swojego projektu i w wersecie siódmym czytamy, że w tym czasie przybył do Asy króla Judy jasnowidz Hanani, ponieważ oparłeś się na króla Aramu, powiedział, zamiast oprzeć się na Panu, swoim Bogu, dlatego wojsko króla Aramu wymknie ci się spod kontroli. Historia Asy, który znowu, żeby było jasno, on jest bardzo pozytywną postacią.
Jest gościem, który był wierny Bogu do samego końca, co czytaliśmy wcześniej. Niemniej jednak w ramach tej wierności nie polegał na Bogu. I to jest coś, co sprawiło, że ta końcówka jego rządów już, no niestety, nie była tak chwalebna jak ten początek. Zresztą sama jego reakcja na to, co ten prorok powiedział, też była taka, że, wiecie, kazał go zakuć w dyby, bo był wściekły na to, że gość powiedział mu prawdę. W tym jednak, co ten prorok powiedział, jest jeszcze jedna ważna rzecz dla nas.
Werset dziewiąty: 2 Księga Kronik 16,7-97 A w tym czasie widzący Chanani przyszedł do Asy, króla Judy, i powiedział mu: Ponieważ polegałeś na królu Syrii, a nie na PANU, swoim Bogu, wojsko króla Syrii uszło ci z ręki. 8 Czyż Etiopczycy i Libijczycy nie mieli ogromnego wojska z mnóstwem rydwanów i jeźdźców? A jednak, ponieważ polegałeś na PANU, oddał ich w twoją rękę. 9 Oczy PANA przebiegają bowiem całą ziemię, aby pokazywał on swoją moc dla tych, których serce [jest] doskonałe wobec niego. Głupio postąpiłeś; z tego powodu odtąd będziesz miał wojny. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska, by wzmacniać tych, którzy trwają przy Nim całym sercem. Postąpiłeś niemądrze w tej sprawie i od teraz będziesz miał ciągłe wojny. Pan przegląda całą ziemię, by wzmacniać tych, którzy trwają przy Nim całym sercem. Wyobraźcie sobie to, że Bóg, On aktywnie szuka ludzi, którzy Jemu pomagają po to, żeby ich wzmacniać, po to, żeby im pomagać. To nie jest nawet to, że, wiecie, my robimy swoje w ramach swojej drogi z Bogiem, staramy się przy Nim trwać i Bóg tak: A, dobra, no to spoko.
Nie. Tu wręcz widzimy to, że kumam, że Bóg jest wszędzie, wszystko widzi, wszystko wie i tak dalej. Jakby kumam to. Ale tutaj jednak to, jak ten prorok to opisuje, pokazuje nam takie aktywne działanie ze strony Boga, który po prostu szuka, szuka takich ludzi, takich jakim był Asa, żeby ich wzmacniać, żeby im pomagać. Ale kiedy Bóg nas może wzmocnić?
No wtedy, kiedy jesteśmy w sytuacji, gdzie wydaje nam się, że nie mamy siły. Wtedy właśnie, kiedy są okoliczności takie jak po 35 latach rządów Asy. Wtedy to jest najlepsza okazja do tego, żeby Bóg nas wzmocnił, bo wtedy zwyczajnie potrzebujemy Jego siły. Kiedy wszystko jest dobrze, no to fajnie, wszystko jest dobrze. Tak naprawdę trudności dopiero pokażą nam to, czy faktycznie polegamy na Bogu.
No i widzimy tutaj bardzo ważną lekcję. To, że mamy dobry początek naszej drogi wiary, nie znaczy, że musimy świetnie skończyć. I historia Asy, który jest dla nas świetną inspiracją, naprawdę 35 lat, absolutna większość jego panowania, to jest okres, w którym on udowodnił, że polega na Bogu, do momentu, w którym w końcu przestał. I nie sądzę, że to koniecznie było tak, że on przestał tak nagle. Wydaje mi się właśnie, że to mogło być tak, że było tak fajnie, tak spoko, taki był luz, nie było żadnych wojen, nic się nie działo, mógł robić co chce, dbał o swoje praktyki religijne i wydawało mu się.
Że wszystko jest okej. Niemniej jednak w tym samym czasie dorósł, jeszcze mądrzejszy, jeszcze więcej życiowego doświadczenia. I może właśnie doszedł do miejsca, w którym nawet nie miał okazji sprawdzać tego, czy on faktycznie ufa Bogu, w jakiś sposób żył życiem religijnym i wydawało mu się, że to będzie okej, to załatwia sprawę. Niemniej jednak z perspektywy prawdziwego chodzenia z Bogiem okazało się, że to było trochę jak takie udawanie. Niby coś robił, ale kiedy życie zweryfikowało to, czy on faktycznie trwa przy Bogu, okazało się, że nie.
I to może być naprawdę bardzo, bardzo poważna lekcja dla nas. I okról Aśa, każdy z nas powinien pamiętać, bo możemy mieć świetny start, ale świetny start nie gwarantuje świetnego zakończenia. I znowu, Asa jest tym, który zdecydowanie jest oceniany pozytywnie. Był on dobrym królem. Był on królem, z którego przykładu możemy czerpać inspirację, ale widzimy też, że był królem, który nie do końca pozostał wierny Bogu, nie do końca polegał na Bogu, bo zaczął polegać też właśnie na innych.
I przez to po 35 latach spokojnego panowania nagle ostatnia część jego panowania to już był czas wojen. Czytamy jeszcze o jego chorobie, która go sponiewierała, w ramach której zresztą on dalej nie szukał Boga, o czym czytamy od wersetu 12, że w 39 roku swojego panowania 2 Księga Kronik 16,1212 I w trzydziestym dziewiątym roku swojego panowania Asa rozchorował się na nogi, a choroba była bardzo ciężka. Jednak w swojej chorobie nie szukał PANA, lecz lekarzy. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska. Jego choroba bardzo się wzmogła, ale nawet w tej chorobie nie zwracał się po pomoc do Pana, tylko do lekarzy. Czy to znaczy, że mamy nie korzystać z pomocy lekarzy? Absolutnie nie.
To znaczy, że w pierwszej kolejności powinniśmy z naszymi problemami przychodzić do Boga. Asa w ogóle nie przyszedł ze swoim problemem do Boga i to, jak to jest opisane, wydaje mi się, że znowu wskazuje na to, że być może to była jedna z ostatnich szans na to, żeby on udowodnił, że wciąż jest w stanie polegać na Bogu, pomimo tego, że zwalił tą sytuację na początku tego rozdziału z tym, jak się zachował w przypadku zagrożenia ze strony królestwa północnego. To tutaj mógł pokazać: okej, dobra, jest coś, z czym nie wiem co zrobić, będę polegał na Bogu. Ale nie, on polegał na ludzkiej sile, na ludzkich możliwościach. Nie zwrócił się z tym do Boga.
No i skończył, jak skończył. Niestety, ale dla nas bardzo ważna lekcja. Gdybyście mieli jakieś dodatkowe pytania, chcieli pogadać sobie o tym, o czym czytamy, w ogóle odezwać się do mnie, możecie wejść na stronę bibliawrok.pl lub napisać do mnie na adres jacek małpa bibliawrok. bibliawrok.pl i do usłyszenia w kolejnym odcinku.