Spotkanie nieba z ziemią

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok, gdzie w ciągu 365 dni czytamy Biblię od początku do końca po to, żeby złapać tę jedną wyjątkową historię, którą Biblia nam pokazuje na temat Bożego planu dla ludzkości. Dzisiaj jest dzień dziewiąty i czytamy Księgę Rodzaju, rozdziały od 27 do 29. W 27 rozdziale, od 10 wersetu, czytamy bardzo ciekawą historię Jakuba, który wyszedłszy z Berszeby wędrował do Haranu. Trafił na miejsce i tam zatrzymał się na nocleg, gdy słońce już zaszło. Wziął więc z tego miejsca kamień i położył go sobie pod głowę, układając się do snu na tym właśnie miejscu.

We śnie ujrzał drabinę opartą na ziemi, sięgającą swym wierzchołkiem nieba oraz aniołów Bożych, którzy wchodzili w górę i schodzili na dół. A oto Pan stał na jej szczycie i mówił: Ja jestem Pan, Bóg Abrahama i Bóg Izaaka, ziemię, na której leżysz, oddaję tobie i twym potomstwu, a potomstwo twe będzie tak liczne jak proch ziemi. Ty zaś rozprzestrzenisz się na zachód i na wschód, na północ i na południe. Wszystkie plemiona ziemi otrzymają błogosławieństwo przez ciebie i przez twych potomków. Ja jestem z tobą i będę cię strzegł, gdziekolwiek się udasz, a potem sprowadzę cię do tego kraju, bo nie opuszczę cię, dopóki nie spełnię tego, co ci obiecuję.

A gdy Jakub zbudził się ze snu, pomyślał: Prawdziwie Pan jest na tym miejscu, a ja nie wiedziałem. I zdjęty trwogą rzekł: O, jakże miejsce to przejmuje grozą! Prawdziwie jest to dom Boga i brama nieba. W tej historii nie tylko Bóg odnawia tę obietnicę, którą wcześniej dał Abrahamowi i Izaakowi, i powtarza ją jeszcze dla Jakuba, co może też zapewnić go o tym, że pomimo historii, które później będą się działy, Bóg będzie konsekwentnie realizował plan, który ma dla ludzkości, i będzie ten plan realizował w rodzinie i przez rodzinę Abrahama. Ale to, co dzieje się tutaj jeszcze bardziej wyjątkowego, to jest to, jak widzimy obraz miejsca, w którym ziemia łączy się z niebem.

I to jest w sumie takie dosyć ciekawe, że kiedy często zestawiamy ze sobą dwa słowa, gdzie jednym słowem jest niebo, to naturalnie przeciwieństwem nieba wydawać by się nam mogło być... Piekło, bo tak to trochę jest, że myślimy sobie o niebie jako o przeciwieństwie piekła albo piekle przeciwieństwie ziemi. A tak naprawdę z perspektywy Biblii nie ma ani jednego miejsca, w którym niebo i piekło są stawiane w tym samym zdaniu, ale za to to, co doświadczyło oddzielenia od siebie, to niebo z ziemią, co wydarzyło się poprzez grzech na samym początku Księgi Rodzaju. I w tej historii widzimy, jak Bóg już teraz zapowiada to, że niebo z ziemią będą połączone. I później odkrywamy, że to połączenie wydarzy się właśnie przez osobę Syna Bożego, który zejdzie z nieba na ziemię po to, żeby niebo z ziemią połączyć.

I do tej historii odnosi się bezpośrednio Jezus w Ewangelii według świętego Jana, w rozdziale pierwszym, pod koniec, kiedy mówi: Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam, ujrzycie niebiosa otwarte i aniołów Bożych wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego. Jezus pokazuje nam, że to, co wydarzyło się w tamtym miejscu, było obrazem tego, jaką rolę On spełni w tym, żeby połączyć niebo z ziemią, po to, żeby niebo z powrotem mogło zejść na ziemię. I w pierwszej kolejności wydarzyło się to właśnie przez Jego osobę. I możemy tutaj też widzieć takie małe porównanie tego, jak to było, kiedy ludzie próbowali wznieść się na niebiosa, budując wieżę Babel i chcieli oderwać się od tego planu, który Bóg miał dla nich. Tutaj widzimy Boga, który schodzi do ludzi po to, żeby ten oryginalny plan, który miał dla całej ludzkości, przywrócić.

I nie dziwi też tak bardzo w kontekście tej historii to, jak Jezus później w Ewangelii Jana, w dziesiątym rozdziale, mówi o sobie, że Ja jestem bramą. Jezus jest tą osobą, która jest centralnym punktem całej Biblii, która rozwiązuje problem tego, czego człowiek nigdy nie mógł osiągnąć. Bo przez cały Stary Testament będziemy widzieć... To, jak ludzie dostają różne zadania, w ramach których mogą spróbować zbliżyć się do Boga i w jakiś tam tymczasowy sposób to funkcjonuje, nigdy jednak nie rozwiązując problemu tego, co zrobić, żeby przywrócić ludzkość do oryginalnego stanu. To wydarza się dopiero w osobie Jezusa.

I po raz kolejny widzimy, w jaki niesamowity sposób Stary i Nowy Testament się łączą, w jaki niesamowity sposób historie ze Starego Testamentu znajdują swoje ucieleśnienie w osobie Jezusa z Nazaretu, którego Bóg posłał na świat po to, żeby świat i ziemię połączyć na nowo z niebem. Jezus jednocześnie pokazuje, że tak naprawdę to On jest jedyną osobą, która może być łącznikiem między niebem a ziemią, że On jest jedynym pośrednikiem między Bogiem a ludźmi, o czym też później czytamy w pierwszym liście do Tymoteusza, w rozdziale drugim, w piątym wersecie, gdzie jest napisane: Albowiem jeden jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, który wydał siebie samego na okup za wszystkich jako świadectwo we właściwym czasie. To, co jest bardzo wyjątkowe w Starym Testamencie, pomimo różnych historii, które mogą być dla nas ciężkie do złapania, to jest to, jak ostatecznie Stary Testament precyzyjnie wskazuje na osobę Jezusa i na rolę, jaką w całym planie ratowania ludzkości On odegra. Mam nadzieję, że ten kolejny dzień był dla was inspirujący, że po raz kolejny udało wam się trochę lepiej uchwycić historię, którą czytamy. I jeżeli macie dodatkowe pytania, zapraszam na grupę na Facebooku Przeczytaj Biblię w rok.

Wejdźcie na stronę bibliawrok.pl, żeby dołączyć do grupy, móc dalej dyskutować na tematy tego, co czytamy, zadawać pytania, szukać wspólnie odpowiedzi i jeszcze lepiej odkrywać, jak fantastyczną książką jest Biblia. Dzięki za to, że jesteście z nami i do usłyszenia w kolejnym odcinku.