Apokalipsa św. Jana, rozdział 20

Cały tekst rozdziału i odcinek podcastu „Biblia w rok”, w którym go czytamy.

Dzień 365 · Apokalipsa św. Jana 20-22Całkowicie nowy światPosłuchaj odcinka

Apokalipsa św. Jana 20: tekst

1 I zobaczyłem anioła zstępującego z nieba, mającego klucz do otchłani i wielki łańcuch w ręce.

2 I chwycił smoka, węża starodawnego, którym jest diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat.

3 I wrzucił go do otchłani, zamknął go i opieczętował, aby już nie zwodził narodów, aż się dopełni tysiąc lat. A potem musi być wypuszczony na krótki czas.

4 Zobaczyłem też trony i zasiedli na nich, i dano im władzę sądzenia. I [zobaczyłem] dusze ściętych z powodu świadectwa Jezusa i z powodu słowa Bożego oraz tych, którzy nie oddali pokłonu bestii ani jej wizerunkowi i nie przyjęli jej znamienia na czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem tysiąc lat.

5 A inni z umarłych nie ożyli, aż się dopełniło tysiąc lat. To jest pierwsze zmartwychwstanie.

6 Błogosławiony i święty ten, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu. Nad nimi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować tysiąc lat.

7 A gdy się skończy tysiąc lat, szatan zostanie wypuszczony ze swego więzienia.

8 I wyjdzie, aby zwieść narody z czterech krańców ziemi, Goga i Magoga, by zgromadzić je do bitwy. A ich liczba [jest] jak piasek morski.

9 I wyszli na szerokość ziemi, otoczyli obóz świętych i miasto umiłowane. Zstąpił jednak ogień od Boga z nieba i pochłonął ich.

10 A diabeł, który ich zwodził, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie [jest] bestia i fałszywy prorok. I będą męczeni we dnie i w nocy na wieki wieków.

11 I zobaczyłem wielki biały tron i zasiadającego na nim, sprzed którego oblicza uciekła ziemia i niebo, i nie znaleziono dla nich miejsca.

12 I zobaczyłem umarłych, wielkich i małych, stojących przed Bogiem, i otwarto księgi. Otwarto też inną księgę, [księgę] życia. I osądzeni zostali umarli według tego, co było napisane w księgach, [to znaczy] według ich uczynków.

13 I wydało morze umarłych, którzy w nim byli, również śmierć i piekło wydały umarłych, którzy w nich byli. I zostali osądzeni, każdy według swoich uczynków.

14 A śmierć i piekło zostały wrzucone do jeziora ognia. To jest druga śmierć.

15 I jeśli się ktoś nie znalazł zapisany w księdze życia, został wrzucony do jeziora ognia.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.

O czym mówię w odcinku z tego dnia

Dzień 365 · Apokalipsa św. Jana 20-22

Kończymy czytanie całej Biblii. Ostatnie rozdziały Apokalipsy pokazują nowy start dla ludzkości: nowe niebo, nową ziemię i miasto, w którym Bóg mieszka z ludźmi. Opowiadam, dlaczego ta wizja wygląda zupełnie inaczej niż anioł z harfą na chmurce i czemu warto za nią tęsknić.

  • Początek i koniec: idealny świat. Dwa pierwsze i dwa ostatnie rozdziały Biblii pokazują świat taki, jaki Bóg go zamierzył: bez bólu i cierpienia. Cała historia pośrodku to Boży plan odnowienia ludzkości.
  • Nie harfa na chmurce. Biblia opisuje nowy, fizyczny świat z prawdziwymi ludźmi. Ziemia ma zostać odnowiona, a my będziemy w niej żyć, pracować i tworzyć, tym razem bez znoju.
  • Nie ma już morza. W tamtej kulturze morze było obrazem chaosu. W nowym świecie nie będzie chaosu, ale będzie różnorodność narodów, które wniosą to, co w nich najlepsze, bez konfliktów.

Pytania do przemyślenia

  • Czego w obrazie nowego świata pragnę najbardziej i co to mówi o tym, czego brakuje mi dziś?
  • Jak mogę już teraz być dla kogoś kawałkiem tej przyszłości: obecnością Boga w nieidealnym świecie?

Czytaj dalej

Apokalipsa św. Jana: wszystkie rozdziały

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22