Całkowicie nowy świat

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 365 i czytamy Księgę Apokalipsy, rozdział od 20 do 22. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. Dzisiaj kończymy nie tylko Księgę Objawienia, ale kończymy w ogóle lekturę całej Biblii. I w tych ostatnich rozdziałach, które są przed nami, jest coś bardzo wyjątkowego, co dla wielu z nas może być w ogóle konceptem, z którym niekoniecznie się mierzyliśmy jakkolwiek, jeśli chodzi o kwestię perspektywy wieczności.

Gdybyśmy spojrzeli na całą biblijną historię, to w zasadzie dwa pierwsze rozdziały i dwa ostatnie rozdziały Biblii to są rozdziały, w których mamy idealny świat. Świat taki, jak Bóg go zamierzył. Świat nieskażony w żaden sposób błędem człowieka, nieskażony w żaden sposób grzechem. Świat pozbawiony bólu, świat pozbawiony cierpienia. Świat idealny, świat, w którym każdy z nas najprawdopodobniej chciałby żyć, którego każdy z nas chciałby doświadczyć.

I tak naprawdę cały środek historii Biblii pokazuje nam Boży plan całkowitego odnowienia ludzkości. Boży plan, w ramach którego Bóg daje ludzkości nowy start. I na samym początku mieliśmy ludzkość, która miała swój początek w ogrodzie. Dzisiaj, w ostatnich rozdziałach Księgi Objawienia przenosimy się do miasta. Do miasta, które jest ukoronowaniem Bożego stworzenia i które jest obrazem nowego startu dla ludzkości.

I jeżeli kiedykolwiek mieliście takie poczucie, że jakoś niekoniecznie ekscytuje mnie perspektywa wieczności, gdzie będę jakimś, nie wiem, jakby aniołkiem, prytającym sobie na harfie gdzieś tam na jakiejś chmurce, to mogę się uspokoić. To się tak nie skończy. To nie jest historia, którą znajdziemy w Biblii. I to dla mnie osobiście przynosi ogromną ulgę, bo nie chciałbym takiej wieczności. Nie chciałbym wieczności aniołek, chmurka, harfa.

Wiecie, my często mamy takie obrazy, tylko że te obrazy nic nie mają wspólnego z Biblią. To, co Biblia rysuje dla nas jako nowy start. Dla ludzkości jest czymś, co w ogóle ciężko nam jest ogarnąć swoją głową, bo zwyczajnie jest to świat, który będzie niejako funkcjonował totalnie z innego wymiaru. I teraz, mówiąc z innego wymiaru, chodzi mi o to, że mam poczucie, że my nie jesteśmy w stanie dzisiaj zmysłami w jakikolwiek sposób liznąć tego, co Bóg przygotował dla świata. To, w jaki sposób Bóg przygotował nowy start.

Ale jednocześnie to, co jest absolutnie ekscytujące, to, co jest wyjątkowe, to, co być może dla wielu z nas będzie w jakiś sposób nowością, to jest to, że Bóg przygotował nowy fizyczny świat. Ten świat ma być odkupiony, ma być odnowiony. Czytamy o nowym niebie i nowej ziemi. Na której to będą żyli fizyczni ludzie. To będzie fizyczne miejsce z fizycznymi istotami.

I my będziemy tymi, którzy będą mieli szansę doświadczyć tej nowej rzeczywistości, którą Bóg przygotował dla nas. I teraz chciałbym przeczytać kilka fragmentów z ostatnich rozdziałów Księgi Objawienia i chwilę o tym porozmawiać. Jestem w pełni świadomy tego, że ciężko nam będzie jakkolwiek ogarnąć, nawet może wyobrazić sobie to, co Bóg przygotował dla nas. Ale mam nadzieję, że przez te kilka minut, które są przed nami, uda nam się chociaż doświadczyć pragnienia czegoś lepszego. Pragnienia, które przekuje się na konkretne działanie w naszym życiu.

I teraz, zaczynając od samego początku, rozdziału 21, czytamy: Następnie zobaczyłem nowe niebo i nową ziemię, gdyż pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły. Nie ma już morza. I to jest bardzo ważna wstawka, tak swoją drogą: nie ma już morza. Moglibyśmy sobie pomyśleć, co za problem jest z morzem? A no problem jest taki, że z perspektywy kultury i świata, w którym Biblia powstawała, morze zawsze było obrazem chaosu.

Bóg tutaj pokazuje nam to, że tworzy nowe niebo i nową ziemię. To, co było pierwsze, to, czego my doświadczamy dzisiaj, to przeminie. Tego nie będzie. To się skończy. Będzie coś całkowicie nowego, będzie całkowicie...

Nowe rozdanie dla ludzkości, w którym nie będzie morza, czyli nie będzie chaosu, bo to jest to, co morze symbolizowało w tamtej kulturze: chaos. I nagle wchodzimy w świat, w którym nie będzie bólu, nie będzie cierpienia, nie będzie chaosu. Wszystko będzie idealne, wszystko będzie na swoim miejscu, w takim wymiarze, że my nawet nie jesteśmy w stanie sobie dzisiaj tego jakkolwiek sensownie wyobrazić, bo zwyczajnie nasze życie dzisiaj jest w jakimś zakresie przesiąknięte bólem, cierpieniem, przemijaniem, śmiercią. Bóg jednak przygotował coś lepszego, coś, co będzie tym idealnym stanem, w ramach którego ludzkość będzie mogła dalej funkcjonować, rozwijać się, tworzyć i przede wszystkim doświadczać Bożej obecności bez żadnej bariery dzielącej człowieka z samym Bogiem. Od wersetu trzeciego czytamy: I usłyszałem donośny głos.

Rozległ się od strony tronu. Głosił: Oto namiot spotkania Boga oraz ludzi. Będzie z nimi mieszkał, oni będą Mu ludem, a będzie z nimi sam Bóg, ich Bóg. Otrze też wszelką łzę z ich oczu. Nie będzie już śmierci ani bólu, krzyku ani znoju, ponieważ pierwsze rzeczy przeminęły.

I ogłosił Ten, który siedział na tronie: Oto wszystko czynię nowym. Potem dodał: Napisz, te słowa są prawdziwe i godne wiary. I dalej w kolejnych wersetach mamy opis miasta Boga, które tutaj jest określone jako nowa Jerozolima. I po bardzo obrazowym opisie tego miasta od wersetu dwudziestego drugiego czytamy: Nie widziałem w nim przybytku, dlatego że Pan, Bóg Wszechmogący, jest jego przybytkiem oraz Baranek. Miasto nie potrzebuje też słońca ani księżyca, aby mu świeciły, oświetla je chwała Boga, a jego lampą Baranek.

Świetle miasta będą chodzić narody, a królowie ziemi wniosą do niego swoją chwałę. Za dnia jego bramy nigdy nie będą zamknięte, a nocy tam nie będzie. Wniosą do niego chwałę i dostojeństwo narodów. Widzimy tutaj to, że w ramach tego nowego rozdania dla ludzkości wciąż będzie ogromna różnorodność. Wciąż czytamy tutaj o narodach, które wniosą...

To, co w nich jest najlepsze, swoją unikalność. Ale nie będzie to tak jak w tym świecie, gdzie ta unikalność powoduje konflikty, tylko różni ludzie będą w stanie funkcjonować w doskonałej harmonii między sobą, pokazując to, co jest w nich najpiękniejsze w świecie, w którym wszystko będzie idealne i tylko to, co najlepsze, wyjdzie na światło dzienne. Tylko w tym będziemy żyć, w świecie, w którym nie będziemy bierni. Wcześniej czytaliśmy, że w tym świecie nie będzie znoju. Wciąż będziemy mogli pracować, rozwijać się, tworzyć, ale praca, tak jak czytaliśmy na początku w Księdze Rodzaju, była związana ze znojem.

Teraz ona dalej będzie mogła być, ale będzie jej towarzyszyła ekscytacja, pełna wolność ekspresji, możliwość do tego, żeby w czystej, absolutnie niczym nieskażonej miłości móc dawać wyraz tego, kim jest Bóg na różne, różne sposoby. Każdy z nas w unikalny, wyjątkowy sposób będzie w stanie chodzić w Bożym świetle i w tej różnorodności nie będzie konfliktów, nie będzie zła, nie będzie problemów, nie będzie zmagań. To jest świat, który w ostatecznym rozrachunku Bóg przygotował dla tych, którzy Jemu ufają, którzy Jemu pozwolą na to, żeby był Panem ich życia. Nie jakaś, wiecie, duchowa rzeczywistość, która jest w ogóle ciężka do ogarnięcia, ale nowa, fizyczna rzeczywistość w świecie, który będzie się rządził całkowicie nowymi prawami. I podstawą tego świata będzie osoba samego Boga, Jego obecność, w której każdy będzie mógł chodzić.

I końcówka tego opisu tej nowej rzeczywistości znajduje się na początku rozdziału 22, gdzie jest napisane: Pokazał mi też rzekę wody życia, lśniła jak kryształ, a wypływała z tronu Boga i Baranka. Na środku ulicy miasta i po obu stronach rzeki rosło drzewo życia. Wydawało ono dwanaście owoców, rodziło owoc każdego miesiąca, a jego liście miały moc uzdrawiania narodów. W mieście nie będzie nic przeklętego. Stanie w nim tron Boga i Baranka, a Jego słudzy podejmą swe zadania.

Będą oglądać Jego oblicze. Na swoich czołach będą nosić Jego imię. Nie zapadnie już noc, światło lamp oraz słońca przestanie być potrzebne. Zajaśnieje nad nimi Pan Bóg, a ich panowaniu nie będzie końca na wieki. Nawet w tym świecie, w którym żyjemy, są takie momenty, kiedy doświadczamy pewnego rodzaju zachwytu, doświadczamy różnych rodzajów uniesienia.

I chociażby, gdybyśmy wyobrazili sobie sytuację, że jesteśmy latem nad morzem i to, co dzieje się latem nad morzem, przy ładnej pogodzie, to jest to, że masa ludzi wychodzi wieczorem po to, żeby oglądać zachód słońca. I jest coś wyjątkowego w tym widoku. Być może w innych też miejscach mieliście okazję doświadczyć piękna natury, piękna Bożego stworzenia i mieć taki moment, gdzie po prostu myślicie sobie: wow, jakie to wszystko jest wspaniałe. I teraz to, co Bóg przygotował dla ludzkości, jest nieporównywalnie lepsze. Wszystko, co może nas zachwycić w tym świecie, w którym teraz żyjemy, całkowicie blednie w obliczu tego, co Bóg przygotował dla ludzkości.

W świecie, gdzie będziemy mogli być w pełni sobą i gdzie będziemy mogli doświadczyć w końcu Boga w pełni, takiego, jaki On faktycznie jest. Zobaczymy osobę, która dzisiaj dla nas wciąż może być nieco zakryta, nieco tajemnicza. Nie jesteśmy w stanie w pełni uchwycić tego, kim On jest. Jednak świat, który On przygotował, ten całkowicie nowy świat, jest światem przepełnionym Jego obecnością. Będziemy mogli go doświadczać, odkrywać i temu nie będzie w ogóle końca.

Ten, który powołał ten wszechświat do istnienia, wszechświat, którego my dzisiaj nie jesteśmy w stanie w żaden sposób ogarnąć swoimi umysłami, jest tym, którego będziemy mogli doświadczać bez końca. I teraz wiem, że to bez końca może być czymś, co nawet teraz dla nas będzie przerażające, bo możemy sobie pomyśleć: ale jak? Bóg, który stworzył to wszystko, czego my dzisiaj doświadczamy, nie ma początku ani końca. Nie będzie końca odkrywania tego, jaki On jest, i nie będzie końca tego, żebyśmy my jako ludzie mogli się dalej rozwijać, tworzyć, doświadczać. W pełni piękna Bożego stworzenia.

Taki świat rysuje przed nami Księga Objawienia, która jest ostatnią księgą w Biblii. I pomimo tego, że większość tej księgi to było ogromne zmaganie ludzkości, która próbowała stworzyć sobie świat całkowicie odcięty od Boga, to jednak Bóg nigdy się nie poddał, nigdy nie postawił na nas kreski. Do końca walczył o to, żebyśmy w końcu mogli doświadczyć Jego w całej pełni, żebyśmy mogli doświadczyć idealnego świata, który On zaplanował od samego początku. W wersji, nawet bym powiedział, dosyć podkręconej, bo zaczęło się w ogrodzie, tak jak wspomniałem, a kończymy w mieście, na nowej ziemi, mając za sobą te wszystkie problemy, które na ten świat sami osobiście sprowadziliśmy. I ostatnie słowa Księgi Objawienia, czytając od wersetu 16, są zaproszeniem Boga do tego, żeby każdy z nas mógł stać się częścią Jego historii, którą On pisze, która będzie miała absolutnie epicki koniec, który nawet dla nas dzisiaj jest nie do wyobrażenia.

Nie zmienia to jednak tego, że jest to coś, co w ostatecznym rozrachunku, mam nadzieję, że będzie pragnieniem serca każdego z nas, żeby doświadczyć w pełni Bożej rzeczywistości, pięknego świata, nowego świata. Świata, który będzie całkowicie idealny, pozbawiony bólu, cierpienia. Świata, który dzisiaj jest całkowicie poza naszą wyobraźnią. Możemy gdzieś doświadczać może jakichś przebłysków tego, co Bóg przygotował dla nas, ale uczestnictwo w tym, co Bóg przygotował, będzie nagrodą dla każdego, kto zdecyduje się dzisiaj na to, żeby swoje życie związać z Jezusem, żeby stać się częścią historii, którą On pisze, której On jest Panem. I żeby już teraz, za życia, być jak najlepszym obrazem tego, kim jest Bóg, żeby ten świat, w którym jeszcze żyjemy, stał się choć trochę lepszym miejscem i po to, żeby ludzie mogli chociaż w taki sposób doświadczyć Bożej obecności.

Przez to, że my, jako Jego dzieci, będziemy tę obecność nieść w ograniczony sposób, w świecie, który jest niedoskonały, ale to jest coś, co jest w stanie pomóc innym zbliżyć się do Boga, doświadczyć Jego miłości. i stać się częścią historii, którą On pisze. A zaproszenie jest skierowane do każdego. Księga Objawienia, 22 rozdział od 16 wersetu. Ja, Jezus, posłałem mojego anioła, aby o tym wszystkim złożył wam świadectwo skierowane do Kościołów. Ja jestem korzeniem i rodem Dawida, gwiazdą jasną poranną.

A Duch i panna młoda mówią: Przyjdź. Kto słyszy, niech powie: Przyjdź. Każdy, kto jest spragniony, niech przychodzi. Kto chce, niech się napije wody życia za darmo. Ja oświadczam każdemu, kto słucha słów proroctwa tego zwoju: jeśli ktoś coś do nich dołoży, dołoży mu Bóg klęsk opisanych w tym zwoju, a jeśli ktoś coś odejmie ze słów tego proroctwa, ten Bóg odejmie jego udział w drzewie życia i w świętym mieście opisanych w tym zwoju.

Mówi Ten, który poświadcza: Tak, przyjdę wkrótce. Amen. Przyjdź, Panie Jezu. Niech łaska Pana Jezusa towarzyszy wam wszystkim. Tymi słowami i tym zaproszeniem kończymy lekturę ostatniej księgi Biblii.

Mam nadzieję, że ci z nas, którzy zdecydowali się na to, żeby przeczytać Biblię od początku do końca w ciągu 365 dni, a być może słuchasz tego później, bo rozłożyłeś sobie to w czasie na nieco dłużej, nie ma problemu. Jeżeli przeczytałeś Biblię w całości i udało ci się złapać to przesłanie, które Bóg w tej księdze kieruje do nas, będziesz pragnął tego, żeby doświadczyć życia, które On przygotował dla nas najpierw tutaj, w tym świecie, ale tak naprawdę życie, które On nam chce dać już tutaj, ma swoją kontynuację w wieczności. Już dzisiaj możemy w pewnej mierze doświadczyć Bożej obecności, Bożego działania w naszym życiu, możemy doświadczyć Jego przebaczenia, możemy doświadczyć tego, że w Nim nie ma żadnego potępienia, jeżeli Jemu całkowicie zaufamy, jeżeli pozwolimy na to, żeby On był Panem naszego życia, żeby On nadawał kierunek naszemu życiu. I dalej to, co może się zacząć dla nas już tutaj na ziemi, będzie miało swoją kontynuację w wieczności, w świecie, który będzie całkowicie nowym rozdaniem. Fizyczne miejsce, prawdziwi ludzie z prawdziwym Bogiem, którzy w końcu będą w stanie doświadczyć idealnego świata, który Bóg od samego początku dla nas przygotował, ale z powodu naszych błędów. i wyborów i tego, że ludzkość w wielu momentach próbowała zbudować sobie świat bez Boga, trzeba było podjąć plan ratunkowy, który to był opisany na kartach Biblii.

Jednak końcówka, tak jak mam nadzieję, że też macie takie poczucie, jest wyjątkowa, jest czymś, dla czego warto żyć, jest czymś, czego warto pragnąć, jest czymś, co sprawi, że jeszcze bardziej będziemy chcieli żyć życiem na miarę tego, do czego Bóg nas powołał po to, żeby później w pełni doświadczyć nagrody, którą Bóg ma dla każdego z nas. Tyle z mojej strony na dzisiaj. Gdybyście chcieli dowiedzieć się czegoś więcej, możecie wejść na stronę bibliawrok.pl bądź możecie do mnie napisać na adres jacek@bibliawrok.pl. Jeżeli słuchaliście tego podcastu i jeszcze nie mieliście okazji dać mi znać, co o nim myślicie, napiszcie do mnie krótkiego maila. Napiszcie: Hej Jacek, w tym podcaście podobało mi się to lub tamto albo nie podobało mi się to czy tamto.

Każda taka informacja będzie dla mnie cenna. Możecie też zostawić recenzję na Apple Podcast, która zdecydowanie pomoże w tym, żeby kolejne osoby zaczęły razem z nami odkrywać Biblię. Możecie też wrzucić pięć gwiazdek na Spotify. Jeżeli uważacie oczywiście, że ten podcast jest warty tych pięciu gwiazdek. Gdybyście zastanawiali się, co dalej z tym podcastem, on będzie kontynuowany.

Najprawdopodobniej będzie tak, że od 1 stycznia 2023 roku na samym początku będę wrzucał odcinki z tego roku po to, żeby nowe osoby, które dołączyły do podcastu później, mogły spokojnie dzień po dniu przechodzić przez ten materiał, który był nagrywany w tym roku. Sam osobiście chcę przejść sobie spokojnie przez ten podcast, odsłuchać wszystkich odcinków i najprawdopodobniej będą momenty, gdzie będą pojawiały się nowe odcinki, w których albo odniosę się do innych historii, albo zwyczajnie będę miał poczucie, że pewne tematy chciałbym jednak poruszyć w inny sposób, bo tak samo jak to najprawdopodobniej było w waszym przypadku, tak samo dla mnie lektura Biblii, tym bardziej lektura z nagrywaniem takiego podcastu, który, co by nie było, kosztował mnie setki godzin, sprawiła, że na wiele rzeczy zacząłem patrzeć inaczej i pewnie wiele rzeczy nagrałbym inaczej, gdybym miał je nagrywać w kolejnym roku. Dlatego sam osobiście będę przesłuchiwał te odcinki najprawdopodobniej. Na stronie bibliawrok.pl powstanie blog. w ramach którego będziemy mieli notatki z tego, co mamy w podcaście. Pojawią się też dodatkowe artykuły, które pomogą nam jeszcze lepiej złapać przesłanie Biblii, dadzą nam narzędzia do jeszcze lepszego zrozumienia i przede wszystkim do samodzielnego studiowania tej księgi.

Bo nie ma absolutnie szans, żebyśmy w tak krótkim podcaście, który w zasadzie ma kilkanaście minut, wiadomo, były krótsze odcinki, były dłuższe, mogli poruszyć wszystkie ważne tematy, które w Biblii się znajdują. Znaczy ważne mam nadzieję, że poruszyliśmy wszystkie, ale jest jeszcze masa innych dodatkowych ciekawych rzeczy, które warto byłoby omówić, a zwyczajnie nie było na to przestrzeni czasowej. Dodatkowo myślę też nad tym, żeby zaprosić inne głosy do tego podcastu, żeby też inne osoby, dla których Jezus jest najwyższą wartością i życie Jego słowem jest czymś, co nadaje kierunek ich życiu, mogły niektóre odcinki nagrać ze swojej perspektywy i wnieść trochę różnorodności do tego podcastu. Co by nie było, chcę ten projekt dalej rozwijać w najbliższym roku. Chcę bardziej skupić się na kwestii strony internetowej, wrzucić tam materiały, przejść przez te odcinki, które zostały nagrane w tym roku.

Jeżeli będę miał przestrzeń i poczucie, że warto coś nagrać na nowo, to takie odcinki będą nagrywane na nowo. Dlatego możecie dalej śledzić ten podcast, znaleźć profile na Instagramie i na Facebooku Biblia w Rok. W każdym przypadku, jak wpiszecie Biblia w Rok, znajdziecie odpowiednie profile. Tam będą aktualizacje, nowości, tam najprawdopodobniej będą też pojawiały się nowe materiały albo chociaż informacje o nowych materiałach, które będą pojawiały się na stronie. Chcę, żeby ten projekt dalej żył i żeby dalej dla nas był narzędziem do tego, żeby czytać Biblię, wiedzieć, o co w niej chodzi i żeby każdy z nas mógł stać się częścią historii, którą Bóg opisuje na kartach Pisma Świętego.

I przede wszystkim zachęcam nas do tego, żebyśmy samodzielnie czytali Biblię, samodzielnie szukali, grzebali, dopytywali się ludzi, którzy mają większe doświadczenie od nas, po to, żeby przygoda z Biblią nie była tylko jednorazowym wydarzeniem, ale żeby lektura tej książki była czymś, co będzie nadawało kierunek naszemu życiu i sprawiało, że będziemy w stanie żyć jeszcze lepszym. Bardziej owocnym życiem, życiem blisko Boga, życiem, w którym będziemy odkrywać Jego osobę i to, co On chce przez nas i w nas uczynić, i to, jakich ludzi chce z nas stworzyć, którzy ostatecznie będą mogli doświadczyć wieczności razem z Nim. Wiedząc, że jutro zaczyna się nowy rok i wiedząc, że kolejny odcinek będzie wrzucony, mogę spokojnie pożegnać się z Wami, tak jak to już wielokrotnie miało miejsce. Tyle z mojej strony na dzisiaj. I do usłyszenia w kolejnym odcinku.