Dlaczego Bóg wybrał Izrael

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 154 i czytamy Księgę Ezechiela, rozdziały 16 i 17. W rozdziale 16 mamy dzisiaj bardzo obrazową historię tego, w jaki sposób i po co Bóg wybrał Izraela. I chciałbym, żebyśmy sobie od jednego fragmentu, początku rozdziału 16, zaczęli po to, żeby później zastanowić się właśnie nad pytaniem, dlaczego właśnie Izrael właściwie jest narodem wybranym. No bo sądzę, że większość z nas, tak jak słuchamy tego podcastu, jeżeli w ogóle słuchasz tego odcinka i słuchałeś od początku, nawet na wyrywki, to z dużą dozą prawdopodobieństwa mogę powiedzieć, że słyszałeś określenie, że Izrael jest narodem wybranym.

No i teraz pytanie: dlaczego? Jak Bóg ich wybrał? Czemu akurat ich wybrał, a nie kogoś innego? To jest pytanie, z którym zmierzymy się dzisiaj. I na początku zaczniemy od rozdziału 16 Księgi Ezechiela, gdzie czytamy następującą historię.

Pan skierował do mnie słowo tej treści: Synu człowieczy, zaznaj Jerozolimę z jej obrzydliwościami. Powiedz jej: Tak mówi wszechmocny Pan do Jerozolimy: Twoje pochodzenie i twoje narodziny łączą się z ziemią kananejską. Twoim ojcem był Amoryta, a twoją matką Chetytka. Z twoimi narodzinami było natomiast tak: w dniu, gdy się urodziłaś, nie przecięto twojej pępowiny i nie obmyto cię w wodzie, aby cię oczyścić. Nie natarto cię solą ani nie owinięto w pieluszki, ni czyje oko nie drgnęło z litości, aby uczynić ci jedną z tych rzeczy i zachować cię przy życiu.

Przeciwnie, w dniu twego narodzenia z obrzydzeniem porzucono cię na otwartym polu, a gdy przechodziłem obok ciebie i zobaczyłem cię walającą się we krwi, powiedziałem do ciebie zakrwawionej: Żyj! Tak powiedziałem do ciebie zakrwawionej: Żyj! Zapewniłem ci wzrost jak trawie na łące i urosłaś, doszłaś do pełnej urody, twoje piersi zjędrniały, włosy wybujały, lecz wciąż byłaś naga i goła. Znów przechodziłem obok ciebie, zauważyłem, że nastał twój czas, przyszła pora na miłość, rozciągnąłem nad tobą szatę i okryłem twe nagie łono, złożyłem ci przysięgę i zawarłem przymierze z tobą, oświadcza wszechmocny Pan, i stałaś się moją. I dalej czytamy, w jaki sposób Bóg wyróżnił swoją wybrankę na tle innych narodów, jaki on przydział, jaki dał wszystko, co jej było potrzebne.

I w wersecie 15 dalej czytamy bardzo ważne słowa, które są takim punktem zwrotnym tego opisu: Ty jednak zaufałaś swojemu pięknu, dzięki swojej sławie zaczęłaś cudzołożyć. I dalej w tym rozdziale mamy bardzo znowu wyraźny obraz tego, jak to wyglądało, z czym wiązało się owo cudzołóstwo. I teraz jedna rzecz, która jest dosyć ważna na początek. Jeżeli słuchasz tego podcastu, to pamiętaj o tym, że Biblia nie jest książką dla dzieci, więc pewna dyskrecja jest wskazana. No bo kiedy przeczytalibyśmy ten opis, który mamy w Ezechiela w szesnastym rozdziale, no to zdecydowanie nie jest to materiał dla dzieci, więc pamiętajcie o tym, jeżeli słuchacie tego podcastu i słyszałem też o osobach, które słuchają z dziećmi, zdecydowanie Biblia nie jest książką dla dzieci.

No zwyczajnie, to jest naprawdę poważna lektura i nie mówię o tym, że wiara nie jest dla dzieci, tylko że tą wiarę należy dawkować w sposób, który dla dzieci jest właściwy. Tyle, jeśli chodzi o kwestię dzieci i sądzę, że jeżeli przeczytaliście w całości szesnasty rozdział Księgi Ezechiela, to wiecie, o co mi chodzi. I teraz, kiedy czytamy ten opis, to z jednej strony on daje nam ciekawy wgląd w to, jak Bóg zapatrywał się w ogóle w swoją relację z Izraelem. I teraz chciałbym, żebyśmy dzisiaj zrobili sobie taką małą powtórkę z tego, co takiego działo się już w historii, z kilku takich przełomowych momentów, żebyśmy też byli w stanie odpowiedzieć sobie na pytanie, dlaczego właśnie Izrael jest narodem wybranym, skoro oni w ogóle tak spieprzyli, no naprawdę, brutalnie, to jest dramat. W jakim miejscu historii dzisiaj jesteśmy, czytając Księgę Ezechiela, dużo tych historii mamy już za sobą, czytaliśmy Izajasza i czytaliśmy Jeremiasza i w ogóle to, co Izraelici wyprawiali, też Księgi Królewskie też były całkiem ciekawe i to, jacy ci królowie byli nieudani, no byli jacy byli, tak, i żyli jak żyli i niestety nie byli oni dobrym przykładem.

No i w tym wszystkim możemy ciągle naprawdę zadawać sobie pytanie, dlaczego akurat oni, nie mógł Bóg wybrać sobie kogoś innego. I teraz zaczynamy od tego. Po pierwsze, Bóg wybrał jednego gościa i jedną rodzinę. To była pierwsza kwestia. Bóg nie wybrał Izraela od razu.

To nie jest tak, że Bóg pomyślał sobie: O, tu taka fajna ekipa, wezmę ich wybiorę, bo oni mi się podobają. To do tego jeszcze przejdziemy. W pierwszej kolejności Bóg nie wybrał narodu. W pierwszej kolejności Bóg wybrał jedną osobę i jakby konsekwencją tego była też cała rodzina. I czytaliśmy o tym w Księdze Rodzaju, w dwunastym rozdziale, gdzie jest napisane, że Pan powiedział do Abrama: Wyjdź ze swojej ziemi i zostaw swoich krewnych, idąc do swojego ojca i idź do ziemi, którą ci... wskażą, a wywiodę z ciebie wielki naród i będę ci błogosławił, rozsławię twoje imię, staniesz się mi błogosławieństwem, będę błogosławił błogosławiącym tobie, a gardzącym tobą przeklnę i będą błogosławione w tobie wszystkie plemiona ziemi.

Ważna rzecz, którą już tutaj widzimy i która będzie takim powtarzającym się wzorem, to jest to, że Bóg wybiera jednostkę, później wybiera grupę, później kogoś jeszcze wybierze, wszystko po to, żeby tutaj z tej konkretnej jednej osoby pobłogosławić większą liczbę osób, więc wybranie w każdym przypadku wiązało się z błogosławieństwem ostatecznie całego świata. To jest bardzo ważne. Bóg nie wybrał ich po to, żeby byli sobie wybrani ot tak, tylko ich wybranie było związane ostatecznie z błogosławieństwem dla całego świata. I tutaj, kiedy czytamy tę historię Abrahama, kiedy czytamy o jego powołaniu, to często nie zwracamy uwagi na to, że no skąd Abraham w zasadzie się wziął, co to była za ekipa i trochę mamy tego jakiś smaczek w Ezechiela, kiedy czytamy właśnie, kto był ojcem, kto był matką. I teraz, gdybyśmy sięgnęli sobie chociażby do Księgi Jozuego, do 24 rozdziału, tam mamy też ważny fragment związany właśnie z tą historią wybrania, bo teraz tak, w drugim, trzecim, czwartym wersecie Księgi Jozuego, w 24 rozdziale, mamy napisane następujące słowa: Wówczas Jozue powiedział do wszystkich zebranych: Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Wasi ojcowie, Terach, ojciec Abrahama i Nachora, mieszkali dawno temu za rzeką i tam służyli innym bogom.

Wtedy sprowadziłem waszego ojca Abrahama zza rzeki i prowadziłem go po całym Kanaanie, pomnożyłem jego potomstwo, dałem mu Izaaka, a Izaakowi dałem Jakuba, i Ezawowi oddałem w posiadanie góry Seir, a Jakub wraz z synami powędrował do Egiptu. I teraz ważna rzecz, dla której ten akurat fragment chciałem przeczytać, jest taka, że my tu wyraźnie widzimy, że Abraham pochodził generalnie z pogańskiej rodziny. To nie jest tak, że my mówimy tutaj o wybraniu, które wiąże się jakkolwiek z tym, że Abraham, tak w cudzysłowie powiem, wiecie, był dobry chłopak z wierzącej rodziny. No właśnie nie. Czyli widzimy, że Abraham w jakiś sposób wyróżnił się w Bożych oczach, On to udowodnił za swojego życia, że warto było jego akurat wybrać, jeśli chodzi o jego wierność względem...

Boga. To jest ważna kwestia, ale to, co tutaj widzimy, to była generalnie pogańska rodzina. To nie jest tak, że Bóg, wiecie, wybrał sobie właśnie fajnego chłopca z fajnej rodziny. No właśnie nie. I teraz dalej w tym opisie, w takim telegraficznym skrócie, zobaczyliśmy to, że w zasadzie ta rodzina Abrahama ostatecznie wylądowała w Egipcie.

No i co w Egipcie się działo? Zapraszam do lektury księgi Wyjścia. Tam możemy sobie trochę poczytać o tym, co takiego w Egipcie się działo, szczególnie na początku, i później czytamy o tym, w jaki sposób Bóg wyprowadził już nie jedną rodzinę, ale cały naród. Tak bardzo się rozmnożyli, że już z jednej rodziny zrobił nam się cały naród, który Bóg wyprowadził. I właśnie po co?

Księga Wyjścia, 19 rozdział, czytamy od czwartego wersetu: Sami widzieliście, co uczyniłem Egipcjanom, jak was nosiłem na skrzydłach orlich i przyprowadziłem do siebie. A teraz, jeśli będziecie uważnie słuchać mojego głosu i przestrzegać mojego przymierza, będziecie moją szczególną własnością pośród wszystkich ludów, gdyż moja jest cała ziemia. Będziecie mi królestwem kapłanów i narodem świętym. I teraz mogą nam się rzucić w oczy takie właśnie hasła jak chociażby szczególna własność. Z jakiegoś powodu Bóg stwierdził, że Izrael będzie świetnym przykładem do tego, żeby za ich pośrednictwem, z ich udziałem pobłogosławić ostatecznie cały świat, co było związane też z obietnicą, którą wcześniej dał Abrahamowi.

I teraz jedna ważna rzecz, którą też tutaj mamy, to jest to, że oni mieli być królestwem kapłanów i narodem świętym. Kwestie świętości i tego, jak Izrael miał być narodem świętym i właśnie przez tą świętość wyróżniać się na tle innych narodów, o tym wielokrotnie rozmawialiśmy już w tym podcaście. Ale jedna ważna rzecz, na którą chciałbym zwrócić uwagę, to jest to, że oni mieli być królestwem kapłanów. I teraz kapłani mają za zadanie łączyć ze sobą dwie strony: łączyć Boga i ludzi. Więc przez to też widzimy, że to nie było to, że oni mieli być królestwem kapłanów dla siebie samych, tylko tak naprawdę oni, będąc w tej roli tego tak zwanego, nazwijmy sobie, królewskiego kapłaństwa czy królestwa kapłanów, mieli być tymi, którzy ostatecznie będą łączyć inne narody z Bogiem.

To była ich misja. Dlaczego akurat taka misja? No dalej. Ale dalej nie wiem, czemu oni są wybrani. No i Księga Powtórzonego Prawa, siódmy rozdział, trochę nam jeszcze jest w stanie pomóc.

Gdzie czytamy od siódmego wersetu: Pan przylgnął do was i wybrał was nie dlatego, że jesteście liczniejsi niż wszystkie inne ludy, bo wy akurat jesteście spośród nich najmniej liczni. Pan wyprowadził was w swojej mocy i wykupił was z niewoli, spod władzy faraona, króla Egiptu, powodowany miłością do was, a także po to, by dochować przysięgi złożonej niegdyś waszym ojcom. Wiedz zatem, że Pan, twój Bóg, jest Bogiem wiernym. On tym, którzy Go kochają i przestrzegają Jego przykazań, dochowuje przymierza i okazuje łaskę do tysięcznego pokolenia. I teraz widzimy, że właśnie Izraelici nie byli narodem, który jakkolwiek byłby wybitny.

I co więcej, znowu wracając sobie do opisu z Ezechiela, z szesnastego rozdziału, który dzisiaj właśnie mamy w naszym planie, no widzimy, że no tak, Bóg wyraźnie podkreśla to: wy nie byliście wyjątkowi, wręcz przeciwnie, nikt was nie chciał, nikt was nie chciał, ale ja spojrzałem na was przychylnym okiem i stwierdziłem: zajmę się wami, zajmę się wami, bo beze mnie sobie nie poradzicie. I teraz, kiedy mówimy o tym, że Izraelici są narodem wybranym, że Bóg ich wybrał, to pamiętajmy o tym: Bóg ich wybrał do bardzo konkretnego celu, do tego, żeby przez nich, za ich pośrednictwem, doprowadzić do pojednania z Bogiem całego świata. I to się wydarzyło przez znowu jedną osobę z tego konkretnego narodu, przez osobę Jezusa Chrystusa, Mesjasza, którego Izraelici przez w zasadzie wieki oczekiwali i który też był zapowiadany w pismach właśnie Starego Testamentu. I teraz zaczęło się od rodziny, później był naród, a skończyło się na tym, że z tego narodu Bóg wybrał jedną wyjątkową osobę, przez którą pobłogosławił cały świat. Taki ciąg mniej więcej widzimy w tej całej historii.

I teraz, patrząc na Izraela, to nie jest tak, że Izrael dla nas dzisiaj mógłby być jakimś szczególnie przykładem tego, jak fantastycznie się zachowywać. No bo widzimy, że no nie, no niestety, niestety nie. Choć mieli szansę, mieli potencjał, mieli wszystko, co było im potrzebne do tego, żeby rzeczywiście być dobrym przykładem dla innych, żeby też swoim życiem pokazać, jaki jest Bóg, no to okazuje się, że tutaj ponieśli ogromną klęskę. Niemniej jednak to, co jest dużo ważniejsze... To jest to, jak Bóg przez te wszystkie wieki zachowywał się względem nich.

Jak Bóg zachowywał się względem Izraela, który, tak jak też w dzisiejszym opisie mamy, był Jego wybranką, która ciągle Go zdradzała. Ciągle w sposób taki, który w zasadzie nawet z perspektywy tych wszystkich innych narodów, dla których mieli być przykładem, wzbudzałby wręcz obrzydzenie. To, jak Bóg zachowuje się względem Izraela, jest dla nas wyjątkową lekcją tego, jak Bóg również zachowuje się względem nas. Bo tak naprawdę ostatecznie, bez Boga, każdy z nas jest trochę taki porzucony na pastwę losu. I jakkolwiek byśmy nie patrzyli na nasze życie i nie wydawałoby nam się, że no okej, dobra, źle nie jesteśmy, nie jest tak dramatycznie może, o tym też często już rozmawialiśmy, że Bóg wyraźnie podkreślał to, że bez Niego, bez przyjęcia Jego daru, tak naprawdę jesteśmy w beznadziejnej sytuacji.

Ale pomimo tego, jak nasza przeszłość nie wygląda, bez względu na to, w jakim miejscu życia dzisiaj nie jesteśmy, Bóg chce nas przygarnąć, tak samo jak przygarnął Izraela. Po to, żebyśmy my, będąc wybrani przez Boga, również mogli być błogosławieństwem dla innych. To tak naprawdę jest ten cykl błogosławieństwa, który bardzo wyraźnie widzimy w całej Biblii. Błogosławieństwo nie jest po to, żeby ktoś się z tego, jedna osoba, żeby się z tego cieszyła, żeby źródłem tego błogosławieństwa była tylko i wyłącznie osoba, która jest przez Boga błogosławiona. Ale tak naprawdę błogosławieństwo jest po to, żeby za Jego sprawą błogosławić innych.

To jest niesamowicie ważna prawda, o której powinniśmy pamiętać. Bóg wybrał Abrahama po to, żeby przez niego pobłogosławić inne narody. Bóg wybrał Izraela po to, żeby przez Izrael pobłogosławić inne narody. Z Izraela Bóg wybrał Jezusa z Nazaretu po to, żeby za Jego sprawą pobłogosławić cały świat. I dzisiaj Bóg chce wybrać ciebie i mnie po to, żeby za naszą sprawą, żeby przez nasze życie móc błogosławić innych, żebyśmy byli partnerami Bożego błogosławieństwa, które Bóg chce przekazywać innym ludziom, po to, żeby również mogli stać się częścią Bożej rodziny.

Mam nadzieję, że ten dzisiejszy odcinek był dla was wartościowy. Wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. Dajcie znać, co o tym myślicie, dajcie znać, czy w ogóle wam się podoba, czy macie jakieś uwagi, komentarze, pytania, możemy sobie podyskutować i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.