Kim jest przeciwnik Boga

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 159 i czytamy Księgę Ezechiela, rozdziały od 28 do 30. W rozdziale 28 dzisiaj pojawia nam się pewna tajemnicza postać i tą postacią chciałbym, żebyśmy trochę bardziej dzisiaj się zajęli, bo w sumie pomimo tego, że wcześniej już nam pojawiła się w historii, to niekoniecznie poświęciliśmy jej ogromną ilość czasu, dlatego dzisiaj odcinek na temat postaci, którą opisuje Ezechiel w rozdziale 28 i przeczytam fragment tego rozdziału, czytając od początku i później sobie chwilę o tym porozmawiamy. Ezechiela, 28 rozdział. Pan skierował do mnie słowo tej treści: Synu człowieczy, powiedz władcy Tyru: Tak mówi Wszechmocny Pan: Twoje serce wzbiło się w pychę, stwierdziłeś: Jestem bogiem.

Zamieszkuję siedzibę bogów w sercu mórz. Tymczasem jesteś człowiekiem, a nie bogiem, tylko w swoich myślach robisz z siebie boga. Czy jesteś mądrzejszy niż Daniel? Czy już rozwikłałeś wszystkie tajemnice? Owszem, dzięki swojej wielkiej mądrości doszedłeś do potęgi, nagromadziłeś złota i srebra w swoich skarbcach.

Dzięki zdolnościom kupieckim pomnożyłeś bogactwo, lecz z powodu tego twe serce stało się wyniosłe. Posłuchaj, co mówi Wszechmocny Pan: Ponieważ uznałeś się za boga, to ja sprowadzę na ciebie cudzoziemców, najokrutniejszych z narodów. Przeciw twej wspaniałej mądrości dobędą one miecza i zhańbią twoją świętość, strącą cię w dół i umrzesz nagłą śmiercią w sercu mórz. Zobaczymy, czy wtedy wobec swego zabójcy będziesz uparcie twierdził: Jestem bogiem. W ręku swego oprawcy będziesz człowiekiem, nie bogiem.

Umrzesz śmiercią nieobrzezanych, z ręki cudzoziemców, gdyż ja tak postanowiłem — oświadcza Wszechmocny Pan. Pan skierował do mnie słowo tej treści: Synu człowieczy, zanuć żałobną pieśń nad królem Tyru, powiedz mu tak: Tak mówi Wszechmocny Pan: Byłeś najwyższą miarą mądrości i piękna, przebywałeś w Edenie, w tym ogrodzie Boga. Każdy drogocenny kamień zdobił twoje okrycie: karneol, topaz, jaspis, chryzolit, beryl i onyks, szafir, rubin i szmaragd. Ze złota były twe dzwonki i ozdoby, czekały na ciebie w dniu twego stworzenia. Byłeś cherubem, wielomogącym, zdolnym zapewnić ochronę.

Postawiłem cię na świętej górze Bożej, gdzie przechadzałeś się pośród ognistych kamieni. Byłeś też nienagannym w postępowaniu od dnia, w którym zostałeś stworzony, aż do chwili, gdy odkryto w tobie niegodziwość. Przy twym rozległym handlu stałeś się pełen przemocy, zgrzeszyłeś wtedy zrzuceniem z hańbionego z góry Bożej i usunięciem. Cherubie, wiele mogący spośród ognistych kamieni. Twoje piękno uczyniło twe serce wyniosłym z niewyczerpstwa mądrości z powodu swej świetności.

Zrzuciłem cię na ziemię, postawiłem cię przed królami, by na ciebie patrzyli. Twoje liczne winy, twój niegodziwy handel zbezcześciły twoje świętości, dlatego sprawiłem, że wyszedł z ciebie ogień, który cię pochłonął. Na oczach wszystkich patrzących zamieniłem cię w proch ziemi. Zdziwili się wszyscy należący do przeróżnych ludów. Dopadła cię zguba i przepadłeś na wieki.

Kiedy czytamy ten opis, to z jednej strony na początku widzimy, że słowa, które Ezechiel nam przekazuje, są bezpośrednio związane z pewną konkretną historyczną postacią, z władcą Tyru. Niemniej jednak później pojawia się nam bardzo taka wyraźna aluzja też do postaci, która zdecydowanie wykracza nam poza tamten moment historii, bo oto historią sięgamy tak naprawdę do Edenu i widzimy opis postaci, z którą już mierzyliśmy się przy okazji Księgi Izajasza i dzisiaj mamy pewne uzupełnienie. Dlatego chciałbym, żebyśmy porozmawiali sobie dzisiaj o tym, kim takim jest szatan. Bo na samym początku warto, żebyśmy zwrócili uwagę na jedną dosyć kluczową rzecz. My często szastamy słowem szatan, jednocześnie przypinając ją od razu do diabła.

I jak najbardziej jest to uzasadnione, ale z perspektywy tego, co przeczytaliśmy do teraz, z perspektywy Starego Testamentu, to wcale niekoniecznie jest taka oczywista sprawa. Głównie dlatego, że samo słowo szatan oznacza przeciwnik i tyle. I po prostu to nie jest, wiecie, imię diabła, to nie jest jakaś tam szczególnie nazwa własna. To, że później z tego słowa wykształciła się nam niejako nazwa własna, która jest używana wobec diabła, Bożego przeciwnika, wynika głównie z tego, że w okresie między końcem Starego Testamentu a czasami Jezusa wielu żydowskich pisarzy używało tej etykiety właśnie w stosunku do diabła i głównie było to spowodowane tym, że tak naprawdę był to taki przeciwnik wszystkich przeciwników. Przeciwnik, największy przeciwnik Boga, jaki tylko może być.

I stąd też wyszło trochę tak z czasem, że szatanem zaczęto nazywać diabła. Niemniej jednak ważne jest to, żebyśmy pamiętali o tym, że samo słowo szatan oznacza przeciwnika i wcale niekoniecznie, szczególnie w Starym Testamencie, jak będziemy to czytać, musi być tak, że nawet gdyby nam się pojawiło słowo przeciwnik, to ono będzie właśnie oznaczało, czy tam hebrajskie słowo to będzie właśnie szatan bodajże, czy jakkolwiek to się tam nie wymawia, zdecydowanie od hebrajskiego specjalistą nie jestem, ale to jest ważna rzecz. Kiedy pojawia nam się przeciwnik, to przeciwnik w Starym Testamencie to jest szatan. Nie jest to nazwa własna, ona później wykształciła się. Właśnie w związku z tym o tym też mówi doktor Michael Heiser, że koniec końców właśnie wyszło tak, że ta ciemna postać z trzeciego rozdziału Księgi Rodzaju zaczęła być postrzegana jako matka wszystkich przeciwników.

No i stąd też ta łatka szatan została tak na stałe przypięta do osoby diabła, no i jak najbardziej on na to zasługuje. I teraz kolejna rzecz, która jest ważna i która jest bardzo ciekawa właśnie z perspektywy lektury właśnie Księgi Ezechiela, 28 rozdziału, to jest to, że widzimy, co takiego było przyczyną upadku diabła. Było przyczyną upadku, w innym miejscu pojawi się tam imię Lucyfer na przykład. Więc teraz tak, to co jest tutaj ważne, to jest to, co jest napisane właśnie w tej drugiej części tego fragmentu, który dzisiaj nam przeczytałem, gdzie Bóg opisuje, tu wciąż to jest... W kontekście żałobnej pieśni nad królem Tyru, ale właśnie opisuje nam diabła w taki sposób: Byłeś najwyższą miarą mądrości, piękna, przebywałeś w Edenie, w ogrodzie Boga.

Każdy drogocenny kamień zdobił twoje okrycie. I tu mamy opis tak naprawdę splendoru, wspaniałości, piękna tej postaci, która również była w Edenie. Niemniej jednak, też jak sobie to zestawimy, to w ogóle fragmenty, które warto sobie zestawić, może gdzieś tam przeczytać nawet razem. Mam na myśli Ezechiela, 28 rozdział i Izajasza 14, któremu też poświęciliśmy osobny odcinek. Wyłania nam się z tego postać, która była tak zachłyśnięta swoim pięknem, że chciała się stać taka jak Najwyższy.

Tu konkretnie chodziło o samego Boga. Chciała być najwyższa. No i ta chęć bycia najwyższym skończyła się tym, że została ona strącona na same absolutne dno, gdzie nawet właśnie dzisiaj u Ezechiela czytamy, że na oczach wszystkich patrzących zamieniłem cię w proch ziemi. I to też bezpośrednio może być odniesienie do postaci węża, który to też, jak być może pamiętacie, w związku z przekleństwem, którego dotknęło po tym, jak zwiódł Ewę i Adama, miał czołgać się na brzuchu po ziemi. I choć to wcale niekoniecznie ziemia, czy tam pył, czy jakkolwiek jest pożywieniem węży, to jednak tutaj ta aluzja jest dosyć wyraźna, że okej, chciałeś być najwyższy, ale będziesz absolutnie na samym dnie.

Tak skończyła się historia, która właśnie miała swoją genezę w tym, że twoje piękno uczyniło twe serce wyniosłym. Zniweczyłeś swą mądrość z powodu swej świetności, zrzuciłem cię na ziemię, postawiłem cię przed królami, by ci się przypatrywali. To jest to, jak skończył ten, który chciał być najwyższy, który chciał być Bogiem. Jestem Bogiem. Być może ktoś z was też pamięta taki numer.

Ja byłem wielkim i ogromnym fanem Paktofoniki zresztą. Do dzisiaj pewnie piosenkę Jestem Bogiem. Jesteś Bogiem. No właśnie, chciałem powiedzieć, że z pamięci mógł powiedzieć, a nawet tytułu już nie pamiętam. Jestem Bogiem.

Mógłbym spokojnie z pamięci przytoczyć. No nie, nie, to nie jest tak. Magik nie miał racji. Podobnie ten zawodnik, o którym dzisiaj czytamy. Też trochę przegiął z tym, jak na siebie patrzył.

I teraz mamy już za sobą to, że szatan to tak naprawdę jest władca, która przyległa do diabła z powodu wyjątkowości tego, jakim to przeciwnikiem jest. Widzimy też, że właśnie duma i samozachwyt były przyczyną upadku diabła. No i teraz chciałbym, żebyśmy zwrócili uwagę na jeszcze kilka ważnych rzeczy. Gdzie teraz ta postać w zasadzie jest? Co z nią się dzieje?

W jaki sposób ona działa? I tutaj ważne jest to, żebyśmy pamiętali o jednej rzeczy i my nie możemy o tym zapomnieć. Wiem, że bardzo często w tym podcaście odnoszę Biblię do, wiecie, naszej takiej codzienności, rzeczywistości i gdzieś próbuję znaleźć takie odniesienia do takiego, wiecie, fizycznego świata. Niemniej jednak nie zapominajmy, że Biblia i Boża perspektywa na świat to nie jest tylko to, co jest fizyczne. Co więcej, powiedziałbym, że bardzo ważne, jeśli nie ważniejsze nawet z perspektywy pewnego znaczenia, jest to, co dzieje się w świecie duchowym.

I znowu, czy jesteśmy osobami, które postrzegają się za osoby duchowe, czy nie, jakkolwiek nasza rzeczywistość jest osadzona w duchowości, bo też sam Bóg jest duchem, o czym też przeczytamy chociażby w Ewangelii Jana w czwartym rozdziale, w dwudziestym czwartym wersecie. I teraz, pamiętając o tym, że Biblia opisuje nam historię Bożego planu zbawienia, która właśnie jest bezpośrednio związana też z warstwą duchową, która w momencie upadku została zniszczona przez grzech i z naszej perspektywy żyjemy teraz w konsekwencjach tego, co takiego wydarzyło się na samym początku historii ludzkości, to rzecz, która też nam pojawia się, między innymi właśnie u Ezechiela dzisiaj w wersetach, czy tam ósmym, siedemnastym, to jest to, gdzie teraz rządzi diabeł. I bardzo wyraźnie widzimy, że obszarem, który jest pod taką, powiedzmy, diabelską jurysdykcją, jest Ziemia. I tutaj musimy być tego świadomi, że świat, w którym żyjemy, to jest świat, w którym jest Stwórca, który chce ten świat odnowić i który ostatecznie tego dokona, ale jednocześnie jest przeciwnik, który uzurpuje sobie władzę i panowanie nad tym światem w obecnych zresztą jeszcze czasach. Ważne jest to, żebyśmy zwrócili uwagę na to.

Na to chociażby właśnie z perspektywy tego, co jest napisane w pierwszym liście Jana, w piątym rozdziale, dziewiętnasty werset, gdzie czytamy takie słowa: Wiemy, że jesteśmy z Boga, cały zaś świat leży w mocy złego. Ja wiem, że możemy patrzeć na świat i czasami, wiecie, jest masa ludzi, którzy tak: no ale świat nie jest taki zły, ale to nie jest takie straszne, ludzie nie są tacy źli. No ostatecznie, do momentu, w którym nie podejmiemy decyzji, że chcemy iść za Bogiem, że chcemy stać się uczniami Jezusa, że chcemy zrezygnować ze swojego starego życia i zacząć żyć nowym życiem, które Bóg ma przygotowane dla nas, to tak naprawdę świat żyje w mocy złego. I to jest coś, co jest bardzo wyraźną prawdą, która w Biblii nam się przebija, że świat nie jest neutralny. To nie jest tak, że po prostu, nie wiem, rzeczy sobie są i są.

Pewien też obraz tego jest pokazany w bardzo znanej historii kuszenia Jezusa, gdzie w czwartym rozdziale Ewangelii Mateusza, w ósmym wersecie, ósmym i dziewiątym, czytamy, że diabeł zabrał Jezusa na bardzo wysoką górę, pokazał mu stamtąd wszystkie królestwa świata w całej ich okazałości i zaproponował: Dam ci to wszystko, jeśli tylko upadniesz przede mną i złożysz mi pokłon. Wówczas Jezus skierował do niego słowa: Odejdź, szatanie, gdyż jest napisane: Panu, swemu Bogu, będziesz oddawał pokłon i służył jedynie Jemu. Wtedy diabeł zostawił go, a zbliżyli się aniołowie i służyli mu. To, co wydarzyło się w tej historii, pokazuje właśnie to, jak diabeł patrzy na świat, jak uzurpuje sobie władzę nad narodami, do tego stopnia, że samemu Bogu proponuje deal, w ramach którego: jeżeli upadniesz przede mną, oddasz mi pokłon, to słuchaj, to to wszystko będzie twoje. Możesz pójść na skróty.

Nie musisz przechodzić przez to wszystko, co tak naprawdę wiesz, że jest twoim przeznaczeniem, mianowicie śmierć na krzyżu, ale możesz to zrobić w inny sposób. Możesz pójść na skróty. Słuchaj, dobijemy targu, jeden krótki pokłon, szybko nikt nie będzie widział i wszystko wraca do ciebie. No i teraz, żeby było jasne, nie że wszystko wraca do ciebie, bo stary, po pierwsze, to tobie się w ogóle gnoju nie należało, przepraszam, ale tu mówimy o postaci, która zdecydowanie zasługuje na jeszcze poważniejsze słowa, zdecydowanie ci się to nie należało, więc nawet nie ma sensu cwaniakowanie w taki sposób. Bo Bóg ma lepszy plan na to, w jaki sposób umożliwić ludziom powrót do Niego samego i tak naprawdę umożliwić im to, żeby przeszli ze śmierci do życia, żeby przeszli z pod panowania złego pod Boże panowanie.

I kluczem do tego jest śmierć Jezusa na krzyżu. Jego śmierć i zmartwychwstanie są tym, co dzisiaj daje nam możliwość tego, żebyśmy zaczęli żyć nowym życiem. Nowym życiem z Bogiem, życiem, w którym władza tego uzurpatora nie ma już na nas wpływu. Życiem, w którym Bóg może nadać właściwy kierunek naszemu życiu, w którym możemy żyć w pełni tego, co Bóg przygotował dla nas, co było Bożym zamierzeniem dla ludzkości tak naprawdę od momentu stworzenia. To jest to, co Jezus osiągnął na krzyżu, co osiągnął również przez swoje zmartwychwstanie, czego my możemy dzisiaj stać się częścią.

I teraz wiem, że ten odcinek wcale niekoniecznie rozwiewa nam wszystkie kwestie związane z diabłem i tak dalej, ale chciałbym, żebyśmy pamiętali o tym, że w tej całej historii jest przeciwnik i nawet pomimo tego, że my czytamy historię Izraela, to niejako zakulisowo, w świecie, którego nie widzimy, dzieją się pewne rzeczy. My jeszcze do nich będziemy się odnosić, chociażby w przypadku Księgi Daniela, co będzie jeszcze bardzo wyraźne. Teraz ważne jest to, żebyśmy pamiętali, że ta duchowa rzeczywistość, która jest opisywana właśnie w Biblii, jest też duchową rzeczywistością, w której my dzisiaj żyjemy. I mamy dzisiaj możliwość tego, żeby zacząć żyć nowym życiem. Życiem, które będzie miało nowy start, które będzie na nowych Bożych warunkach, w których będziemy mogli w końcu żyć na miarę tego, do czego Bóg nas stworzył, nie będąc pod takim bezpośrednim wpływem działania diabła, który jak najbardziej jest postacią, która też w Biblii się pojawia i nie możemy udawać, że jego tam nie ma.

Chciałem, żebyśmy dzisiaj chwilę tej postaci również poświęcili i pamiętali też o tym, co było przyczyną upadku. Duma, pycha. Jestem tak wyrąbisty, że mogę już być jak Bóg, że jestem Bogiem. Nie, nie, nie i nie. Nie jesteśmy bogami, ale to, co może się w naszym życiu wydarzyć, to możemy...

Idziemy na nowo stać się obrazem Boga, takim, jak Bóg zamierzył w swoim oryginalnym planie, kiedy Jemu zaufamy całym swoim życiem i Jemu swoje życie podporządkujemy po to, żeby On mógł nadawać kierunek naszemu życiu, żeby On mógł być tym, który będzie w partnerstwie z nami realizował swój plan ratunku tego świata. Gdybyście mieli dodatkowe pytania odnośnie tej historii czy jakichś innych, niezmiennie zapraszam na stronę bibliawrok.pl i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.