Co to znaczy błogosławić Boga

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 198 i czytamy Księgę Psalmów, rozdziały od 103 do 105. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. I dzisiaj chciałbym, żebyśmy przeczytali jeden z psalmów, który jest bardzo charakterystyczny, jeśli chodzi o w ogóle całą Księgę Psalmów. Psalm, który w zasadzie, jakbyśmy znali na pamięć, to by nam nie zaszkodziło ani trochę, a nawet jeżeli mielibyśmy go nie znać na pamięć, to warto pamiętać namiary, który to jest numer, żeby do niego sobie wrócić, kiedy potrzebujemy trochę zachęty, kiedy potrzebujemy tego, żeby przypomnieć sobie to, jaki jest Bóg, któremu pokładamy naszą ufność, w którym pokładamy naszą nadzieję.

I psalm, o którym mówię dzisiaj, to psalm 103 i brzmi on następująco: Błogosław, moja duszo, Pana i ty, każda cząstko mojego wnętrza, imię Jego święte. Błogosław, duszo moja, Pana i nie zapomnij o żadnym Jego dobrodziejstwie. To On przebacza wszystkie twoje winy, On leczy wszystkie twe choroby. On wykupuje od zguby twoje życie, On cię wieńczy łaską i współczuciem. On nasyca dobrem twą codzienność, tak że twoja młodość odnawia się jak u orła.

Pan wymierza sprawiedliwość, zapewnia słuszne prawa wszystkim uciśnionym. Objawił Mojżeszowi swoje drogi i synom Izraela swoje dzieła. Pan jest miłosierny i łaskawy, wielka jest Jego cierpliwość i łaska. On nie procesuje się bez końca i Jego gniew nie trwa na wieki. Nie postępuje z nami według naszych grzechów ani nam nie odpłaca według naszych win.

Lecz jak wysoko jest niebo nad ziemią, tak wielka jest Jego łaska dla tych, którzy się Go boją. Jak daleko wschód leży od zachodu, tak daleko On oddalił od nas nasze nieprawości. Jak ojciec lituje się nad dziećmi, tak Pan lituje się nad tymi, którzy się Go boją, bo On zna całą naszą kruchość, pamięta, że jesteśmy tylko prochem. Rzeczywiście, dni człowieka są jak trawa, a on sam kwitnie jak kwiat polny. Wystarczy, że zawieje wiatr, a już go nie ma.

Nie widać go na jego dawnym miejscu. Ale łaska Pana trwa od wieków na wieki nad tymi, którzy się Go boją. Jego sprawiedliwość otacza synów i ich synów, tych, którzy dotrzymują Jego przymierza i pamiętają, by wypełniać Jego przykazania. Oto Pan na niebie utwierdził swój tron, Jego królestwo panuje nad wszystkim. Błogosławcie Pana, Jego aniołowie, potężni siłą, oddani Jego słowu, by dawać posłuch każdej jego radzie.

Błogosławcie Pana wszystkie Jego zastępy, wy, Jego podwładni pełniący Jego wolę. Błogosławcie Pana wszystkie Jego dzieła we wszystkich miejscach Jego panowania. Błogosław również ty, moja duszo, Pana. Do tego psalmu już odniosłem się kilka odcinków wcześniej do jednego konkretnego fragmentu, który w tym psalmie się pojawia, ale jak widzicie, ten psalm jest naprawdę bogaty w to, jak dobry i jak wyjątkowy jest Bóg, którego poznajemy na kartach Biblii. I chciałbym, żebyśmy dzisiaj chwilę zastanowili się nad tym, dlaczego ten psalm w ogóle miałby dla nas być ważny, poza tym, że zdecydowanie jest on bardzo zachęcającym psalmem.

Jest takim psalmem, który dobrze jest sobie przeczytać, dobrze jest sobie przypomnieć, szczególnie kiedy bywa ciężko, ale wydaje mi się, że nie tylko. To jest psalm, który powinien w zasadzie być głęboko zakorzeniony w tym, kim my w ogóle jesteśmy, żebyśmy lepiej rozumieli Boga, żebyśmy rozumieli, jaki On jest dobry. I to też sprawi, że całkiem inaczej będziemy podchodzić do Boga, kiedy zrozumiemy Jego dobroć wobec nas. Jedno hasło, które tutaj się pojawia, które pojawia się dosyć gęsto, to jest hasło związane z błogosławieństwem. Na samym początku mamy dwa razy w zasadzie powiedziane: Błogosław, duszo moja, Pana.

Błogosław, moja duszo, Pana. I to samo określenie zamyka nam cały ten psalm: Błogosław również ty, moja duszo, Pana. A po drodze jeszcze to błogosławienie Pana pojawia się w kontekście aniołów, Jego zastępów, wszystkich Jego dzieł. Niech wszystko błogosławi Pana. I teraz to błogosławieństwo to jest znowu takie słowo, które ono jest troszkę dla nas problematyczne o tyle, że jakbym spytał kogokolwiek z nas: Hej, co znaczy błogosławić Boga? no to może być taki moment zawahania i w sumie to nie wiem, no bo jest to słowo, które z jednej strony my dosyć dobrze kojarzymy, a z drugiej strony czasami może nam się wydawać, że dobra, ale nie wiem do końca, co to może znaczyć.

Bo teraz tak, z jednej strony wiemy, że Bóg nas błogosławi, że Bóg chce nas błogosławić i to, że Bóg nas błogosławi, jest związane z Jego pomocą okazaną nam, z Jego wzmocnieniem, z doprowadzeniem nas do miejsca, w którym jesteśmy lepsi niż byliśmy wcześniej. Na tym polega Boże błogosławieństwo. On nas zaopatruje, pomaga, wzmacnia po to, żebyśmy Lepiej Go znali, żebyśmy lepiej funkcjonowali jako ludzie, żebyśmy jeszcze bardziej stawali się bliżsi tego wzoru, do którego Bóg stworzył każdego z nas. W tym objawia się Boże błogosławieństwo. Niemniej jednak głupotą byłoby powiedzieć, że no, kiedy my błogosławimy Boga, to w zasadzie jest to samo.

No bo my nie jesteśmy w stanie pomóc Bogu, nie jesteśmy w stanie Go wzmocnić, zachęcić. On nie potrzebuje naszej zachęty, On nie potrzebuje naszego wzmocnienia. Więc o co chodzi z tym błogosławieństwem, które ma działać w drugą stronę? Otóż, jeśli chodzi o samo to, że my błogosławimy Boga, jest to wyraz naszej wdzięczności przepełniony chwałą. Jest to wyraz naszego zachwytu.

Jest to przypomnienie sobie samemu, kim Bóg jest dla nas. Tym, że my błogosławimy Boga, właśnie to, co się objawia, to objawia się nasza wdzięczność, objawia się chwała skierowana wobec Boga. Tak jak, wiecie, chwalimy się sobą, naszymi dziećmi, różnymi rzeczami i mówimy: Hej, jaki on jest wspaniały, jaki Czesiu jest fajny, jaka Halinka jest cudowna. I my nie mamy problemu z tym, żeby chwalić się na przykład osobami. To szczególnie jest wyraźne, jeśli chodzi o rodziców dzieci.

No tutaj to bez dwóch zdań. Jeżeli, wiecie, ktoś by rzucił hasło — i ja się złapałem na tym kilkukrotnie — że ktoś mówi: Hej, słyszałem, że macie taką fajną trzylatkę w domu. No to nie musicie mi więcej mówić. Ja wam powiem wszystko, co jest wyrąbiste w naszej trzylatce i tak samo powiem wam wszystko, co jest absolutnie mistrzowskie, jeśli chodzi o naszą młodszą, która już niedługo będzie miała pół roku. Jestem w stanie godzinami wam nawijać o tym, jakie te dziewczynki są fantastyczne.

Lubię się nimi chwalić, lubię je chwalić, lubię im przypominać o tym — oczywiście sześciomiesięczna niewiele kuma jeszcze z tego, co tata do niej mówi — ale trzylatka już kuma, że kiedy tata kieruje do niej słowa, takie pełne miłości, pełne zachęty, to ją to w pewien sposób buduje i jest to dla niej zachęcające. To jest właśnie ta część, którą Bóg robi w naszą stronę. Buduje, zachęca. My z drugiej strony nie zbudujemy Boga i nie zachęcimy, ale przypomnimy sobie, kim On jest dla nas. I żeby nie być gołosłownym, wyrażanie takiej chwalebnej wdzięczności Bogu za to, kim On jest, za to, co On robi, ma bardzo mocne umocowanie w Biblii i chciałbym sięgnąć.

Chociażby, po fragment z Księgi Powtórzonego Prawa z ósmego rozdziału przeczytam od siódmego wersetu do dziesiątego, gdzie mamy napisane takie słowa: Pan, twój Bóg, wprowadza cię bowiem do dobrej ziemi, do ziemi pełnej strumieni wód, zdrojów i źródeł wytryskujących w dolinach i na górach, do ziemi pszenicy i jęczmienia, winorośli, figowców, drzew granatu i oliwek, do ziemi oliwy i miodu, do ziemi, w której będziesz jadł chleb pod dostatkiem, w której nie zabraknie ci niczego, do ziemi, w której kamienie są z żelaza i z której gór będziesz mógł wydobywać miedź. Będziesz tam jadł i nasycisz się, i będziesz zatem dobrą ziemię błogosławił Pana, twojego Boga, który tę ziemię ci dał. To błogosławieństwo, które tutaj jest opisane, podobnie jak jest to opisane w psalmie 103, bezpośrednio jest związane z tym, co Bóg uczyni. W tamtym konkretnym przypadku jeszcze jesteśmy przed wejściem Izraelitów do ziemi obiecanej, ale jest opisana ta ziemia, jest opisana, jaka ona będzie fantastyczna i w tym wszystkim jest powiedziane: za to będziesz błogosławił Boga, za to będziesz wyrażał Mu wdzięczność, będziesz Go chwalił, będziesz Nim się mógł chwalić i mówić: jakiego fantastycznego mam Boga, który doprowadził nas do takiego miejsca, jak to miało miejsce w przypadku Izraelitów. I tak samo, kiedy patrzymy na psalm 103, to mamy tutaj masę powodów do tego, żeby być wdzięcznym, żeby chwalić Boga i chwalić się Bogiem, którego możemy znać, bo On przebacza nasze winy, leczy nasze choroby, wykupuje nasze życie od zguby, wieńczy nas łaską i współczuciem, nasyca dobrem naszą codzienność, wymierza sprawiedliwość, jest miłosierny i łaskawy, nie procesuje się bez końca, nie postępuje z nami według naszych grzechów, nie odpłaca nam według naszych win i tak dalej, i tak dalej.

Jest masa powodów, które są rzeczami, którymi moglibyśmy każdego dnia w pewien sposób zabiegać, bo kiedy schrzanimy, potrzebujemy doświadczyć przebaczenia i On przebacza nasze winy. Kiedy czasami martwimy się o nasze życie, martwimy się o to, jak sprawy się potoczą, On wykupuje od zguby nasze życie, On nasyca dobrem naszą codzienność. W takich zwykłych, prostych rzeczach Bóg chce się objawiać w naszym życiu, chce, żebyśmy doświadczali Jego dobroci w każdej najnudniejszej, zwykłej kwestii naszego życia. On chce być integralną częścią naszej codzienności, On chce, żeby... Też by tak naprawdę to, jak my przeżywamy naszą codzienność, wynikało z tego, kim On dla nas jest.

I wtedy, kiedy każdego dnia w najdrobniejszych rzeczach pamiętamy o tym, kim jest Bóg, kim jest Bóg, któremu służymy, kim jest Bóg, któremu zawierzyliśmy, to ta nasza codzienność wygląda całkiem inaczej. Kiedy z tyłu głowy ciągle mamy to, jakiemu Bogu możemy służyć, z jakim Bogiem możemy żyć, jaki jest Bóg, który chce, żebyśmy byli blisko Niego. I ten psalm jest do tego absolutnie fantastyczną, mistrzowską okazją, żeby przypominać sobie to, kim jest Bóg, żeby Go odkrywać, żeby odkrywać Go w tym psalmie, żeby odkrywać Jego dzieła, to, co On robi w naszym życiu, to, co chce robić w naszym życiu, to, co On ma przygotowane dla naszego życia, nawet jeżeli my jeszcze tego nie doświadczamy w niektórym zakresie, to wciąż możemy sięgnąć po ten psalm i powiedzieć: Boże, ale tutaj jest napisane. Ja będę wielbił Cię nie tylko za to, że Ty chcesz uczynić daną rzecz w moim życiu, ale już teraz mogę Cię wielbić, mogę Cię chwalić, mogę się Tobą chwalić za to, że Ty jesteś Bogiem, który chce w sposób, który jest opisany w tym psalmie, działać w moim życiu, nawet jeśli jeszcze tego nie widzę. Bo tak jak to jest z wiarą, niektórych rzeczy możemy jeszcze nie widzieć.

Nie zmienia to tego, że one są częścią naszego dziedzictwa, Bogu, który nas powołał do nowego życia, powołał nas do tego, żebyśmy byli blisko Niego, żebyśmy mogli z Nim żyć, żebyśmy mogli z Nim doświadczać całej codzienności i żebyśmy na cały świat mogli patrzeć przez pryzmat tego, jaki dobry On jest. Mam nadzieję, że ten psalm jest dla was zachętą. Przeczytajcie go sobie jeszcze raz, może drugi i trzeci. Wypiszcie sobie rzeczy, które dla was są najważniejsze z tego psalmu na dzisiaj i z tymi rzeczami przychodźcie do Boga, nie tylko mówiąc: Boże, chcę, żebyś to czy tamto uczynił w moim życiu, ale ja już teraz chwalę Cię i dziękuję za to, że Ty jesteś Bogiem, który chce, który chce i może działać w moim życiu i zaspokoić każdą moją potrzebę po to, żebym mógł żyć na Twoją chwałę, żebym mógł żyć blisko Ciebie i żebym mógł Twojej dobroci doświadczać każdego dnia. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej czegokolwiek na temat tego podcastu, porozmawiać o tym psalmie czy o czymkolwiek innym związanym z Biblią, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.