Problem z głównymi prawdami wiary

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 195 i czytamy Księgę Psalmów, rozdziały od 86 do 89. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. Pierwszy psalm, który mamy na naszej dzisiejszej liście, jest psalmem, który też posłuży nam do tego, żebyśmy chwilę się zastanowili nad jedną rzeczą, która jest ogromnym nieporozumieniem. I żeby było jasne, to, o czym będę mówił, to nie jest to, że ja się jakoś bardzo czepiam jakichś, wiecie, pism, które stanowią o naszej wierze, jakkolwiek.

Niemniej jednak, co jest totalnym nieporozumieniem, istnieje coś takiego, co prawdopodobnie znacie, i to się nazywa główne prawdy wiary. Nie wiem, czy coś takiego kojarzycie. Nie jest to coś, co znajdziecie w jakichś poważnych miejscach. Znaczy poważnych, ja nie chcę mówić, że tutaj kompletnie źródło tych tak zwanych głównych prawd wiary jest niepoważne, bo jakby nie o to mi chodzi, ale my często jesteśmy w stanie je wyrecytować, jeżeli jakkolwiek przystąpiliście do pierwszej komunii, no to szansa jest, że do dzisiaj umiecie je wyrecytować. I być może już nawet niektórzy z was kojarzą: Matko, czego on się tam będzie czepiał?

Bo wiecie, jeżeli coś się nazywa główne prawdy wiary, no to brzmi to dosyć poważnie. Z drugiej strony te tak zwane główne prawdy wiary, których jest sześć, są totalnym nieporozumieniem. I od tego chciałbym, żebyśmy dzisiaj zaczęli, że porozmawiamy o czymś, co jest nieporozumieniem, co wyrządza i wyrządzało, i pewnie jeszcze długo będzie wyrządzać ogromną krzywdę w umysłach wielu ludzi, zacznijmy od tego, że dzieci, które przygotowują się do komunii, bo zwyczajnie przedstawia nam obraz Boga, który nie ma absolutnie nic wspólnego z Biblią. Znaczy absolutnie. No tam, okej, jest kilka, które są spoko, a jest kilka, które są totalnym nieporozumieniem.

I dzisiaj chciałbym, żebyśmy najpierw przeczytali sobie psalm 86 i zaraz wrócimy sobie do naszych głównych prawd wiary i chwilę o nich porozmawiamy. Żeby nie było, ja czepiam się tak otwarcie i radośnie tych głównych prawd wiary dlatego, że znajdziemy je w małym katechizmie, który służy do tego, żeby dzieci przygotować do pierwszej komunii. I jednocześnie, żeby też nie było tak, że ja jestem jedynym jakimś, wiecie, gościem, który się tego bardzo czepia, być może w opisie tego odcinka podlinkuję artykuł z Tygodnika Powszechnego, który jest zatytułowany Prawdy znik. To jest wam... Sprzed paru lat, gdzie bardzo poważne osoby mówią o tym, że w ogóle to jest kompletne nieporozumienie.

I powiem wam, dlaczego mi się wydaje, że to jest kompletne nieporozumienie na kilku przykładach, ale zaczniemy sobie od psalmu 86, gdzie Dawid napisze następujące słowa: Panie, skieruj ku mnie swe ucho, odpowiedz mi, gdyż jestem nędzny i ubogi. Strzeż mojej duszy, bo oddaję się Tobie. Wybaw, mój Boże, swego sługę, który Tobie ufa. Zmiłuj się nade mną, Panie, bo cały dzień wołam do Ciebie. Wnieś radość w życie swego sługi, bo przed Tobą, Panie, otwieram moją duszę.

Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i gotów przebaczyć. Jesteś pełen łaski dla wszystkich, którzy Ciebie wzywają. Zwróć uwagę, Panie, na moją modlitwę i przyjmij się moim błaganiem. Wzywam Cię w dniu mojej niedoli, bo mnie wysłuchujesz. Nie maż równego Tobie pomiędzy bogami i nie ma dzieła, Panie, takiego jak Twoje.

Przybędą wszystkie narody stworzone przez Ciebie i pokłonią się, Panie, przed Twoim obliczem. Oddadzą chwałę Twojemu imieniu, bo Ty jesteś wielki i dokonujesz cudów. Prawdziwym Bogiem jesteś tylko Ty. Ucz mnie, Panie, swojej drogi, pragnę chodzić w Twojej prawdzie. Włóż w moje serce bojaźń względem Twojego imienia, a będę Cię, Panie, mój Boże, wielbił całym sercem.

Będę Twoje imię wychwalał na wieki. Okazałeś mi wielką łaskę, wydobyłeś mą duszę z głębin świata umarłych. Boże, powstają przeciwko mnie ludzie pewni siebie, zgraja okrutników czyha na moje życie. Nie zważają nawet na Ciebie, ale Ty, Panie, jesteś Bogiem miłosiernym i łaskawym, nieskorym do gniewu, bogatym w łaskę i wierność. Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną.

Użycz swemu słudze swojej mocy i wybaw syna tej, która służyła Tobie. Uczyń znak, że jesteś mi przychylny. Niech to zobaczą ci, którzy mnie nienawidzą i okryją się wstydem, widząc, że Ty, Panie, okazałeś mi wsparcie i udzieliłeś pociechy. W tym psalmie jest dzisiaj kilka rzeczy, które ja sobie zaznaczyłem i chciałbym przeczytać te fragmenty, bo one generalnie będą służyły temu, żeby porozmawiać sobie właśnie na temat tych prawd wiary, tak zwanych prawd wiary, bo one generalnie nie wszystkie tam są prawdziwe. Werset piąty: Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i gotów przebaczyć.

Jesteś pełen łaski dla wszystkich, którzy Ciebie wyznają. Werset piętnasty: Ale Ty, Panie, jesteś Bogiem miłosiernym i łaskawym, nieskorym do gniewu, bogatym w łaskę i wierność. No i przy okazji też sobie zaznaczyłem... Werset 11 i 12, gdzie jest napisane: Ucz mnie, Panie, swej drogi, pragnę chodzić w Twojej prawdzie. Włóż w moje serce bojaźń względem Twojego imienia, a będę Cię, Panie, mój Boże, wielbił całym sercem, będę Twoje imię wychwalał na wieki.

I teraz, kiedy przeczytamy sobie cały ten psalm, to widzimy tutaj, z jaką ufnością Dawid przychodzi do Boga, z jaką otwartością, jaką nadzieją na to, że Bóg mu pomoże, z jaką pewnością tego, że Bóg jest dobry, że Bóg jest łaskawy, że Bóg jest miłosierny. I jednocześnie Dawid mówi, żeby Bóg włożył w jego serce bojaźń względem Jego imienia. I o tym już rozmawialiśmy. Bojaźń nie na zasadzie, że masz być przerażony, trząść się w ogóle, wiecie, i tak dalej, kiedy tylko pojawia się temat Boga, tylko wręcz żeby mieć taki zdrowy szacunek do Boga, jako do osoby, która ostatecznie wszystko stworzyła, ma wszystko pod kontrolą, nic mu się nie wymyka spod kontroli, ma władzę nad wszystkim. Nie jest to osoba, z którą ktokolwiek powinien się jakkolwiek próbować spoufalać.

Więc ta bojaźń Boża to jest taki zdrowy szacunek względem Boga. Tak samo trochę jak, nie wiem czy w waszych relacjach z rodzicami, być może niektórzy tak mieli, być może niektórzy nie, że nie żebyśmy bali się rodziców na zasadzie, wiecie, widzę ich, bo wiem, że będę miał przerąbane, tylko bardziej darzę ich pewnym szacunkiem, a jednocześnie wiem, że mogę do nich przyjść, przytulić się, powygłupiać i tak dalej. Więc od tego zaczynamy po to, żeby właśnie zwrócić uwagę na wersety 5 i 15, gdzie mamy zapisane bardzo ważne słowa: Ty bowiem, Panie, jesteś dobry, gotów przebaczyć, jesteś pełen łaski dla siebie wzywających, ale Ty, Panie, jesteś Bogiem miłosiernym i łaskawym, nieskorym do gniewu, bogatym w łaskę i wierność. Kiedy czytamy te słowa, to prawdopodobnie mamy obraz Boga, do którego aż chciałoby się zbliżyć, obraz Boga, który zachęca do tego, żeby do Niego przyjść, nawet z naszym całym syfem, bo wiemy, że Bóg jest nieskory do gniewu, bogaty w łaskę i wierność, że jest dobry, że jest gotów przebaczyć, że jest pełen łaski dla tych, którzy Go wzywają. I teraz chciałbym, żebyśmy przeczytali sobie te tak zwane główne prawdy wiary, które, tak jak mówię, tak zwane, bo po prostu nie wszystko tu jest prawdą, która jakkolwiek... niektóre są gnioty, sorry.

Być może je pamiętacie, jak nie, to robimy sobie powtórkę z którejś klasy szkoły podstawowej, nie wiem, w której tam przystępowaliście do komunii, ale szansa jest taka, że jeżeli jesteś słuchaczem tego podcastu, to duża jest szansa też, że gdzieś tam w swoim życiu mieliście okazję. Mieliście okazję przygotowywać się do pierwszej komunii i uczyliście się następujących prawd: jest jeden Bóg. Okej, wszystko się zgadza. Bóg jest sędzią sprawiedliwym, który za dobre wynagradza, a za złe karze. No tutaj to już mnie cholera.

Jak to czytam, to mnie aż trzęsie, bo na tyle najlepiej przeczytaliśmy Biblię i nawet te fragmenty, które mamy dzisiaj. Powiedzcie mi, jak to ma się do tego, co jest napisane w Psalmie 86? Ja nie dziwię się, że później ludzie mają pokrzywiony obraz Boga, jeżeli w naszych głowach jest coś takiego, a to jest w naszych głowach, bo większość z nas tego się uczyła na pamięć, recytowaliśmy to, wręcz ze strachem pewnie niektórzy z nas szli po prostu, że wiecie, zdać egzamin, żeby można było w ogóle przystąpić do komunii. Totalne nieporozumienie. Jak można czegoś takiego w ogóle dzieci uczyć?

A co gorsza, dorośli na tym budują później swoją wiarę. My później mamy taki porąbany obraz wiary w Boga, który jest straszny, przerażający. Na podstawie tego. To nie jest z Biblii, to nie jest żadna prawda wiary. Nie wiem, kto to wymyślił, nie wiem, kiedy to zostało wymyślone, ale to jest totalne nieporozumienie.

Jak można czegoś takiego uczyć kogokolwiek, twierdząc, że mówi się o Bogu, który objawił się nam w Piśmie Świętym, w Biblii. Boga, o którym Dawid dzisiaj nam mówi, że jest dobry, że jest gotów przebaczyć, pełen łaski. Po prostu sorry, to jest w ogóle taki gniot, że szok. Później spoko, bo są trzy osoby boskie: Bóg Ojciec, Syn Boży, Duch Święty. Wszystko jasne?

Gra. Syn Boży stał się człowiekiem i umarł na krzyżu dla naszego zbawienia. Generalnie spoko, ale to jest półprawda, bo sama śmierć Jezusa na krzyżu nie załatwiła wszystkiego. Ważne też było Jego zmartwychwstanie. Co więcej, apostoł Paweł w pierwszym liście do Koryntian, w 15 rozdziale, w 14 wersecie mówi takie słowa: A jeśli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także wasza wiara.

Więc ja nie mówię o tym, że to jest nieprawda, ale to jest półprawda. I tutaj ważne jest to, żeby od razu na to zwrócić uwagę, że nie wystarczy to, że Jezus umarł. Ważne i absolutnie kluczowe z perspektywy nawet tego, co Paweł nam później mówi, jest to, że Jezus zmartwychwstał. Sama śmierć załatwiła część misji, zmartwychwstanie tę misję dopełniło. I musimy o tym pamiętać.

Problem jest taki, że mam wrażenie, że kupa ludzi nie kuma w ogóle, jaka jest istota zmartwychwstania, o czym pewnie porozmawiamy przy innych okazjach. Jak dojdziemy sobie prawdopodobnie do Nowego Testamentu, to trochę dłużej o tym porozmawiamy. Nie czas na to dzisiaj. Ale to właśnie jest to. Jakby spytam was: hej, jaka jest istota zmartwychwstania?

Jakie to ma znaczenie dla was? Ja widziałem kilka takich materiałów w stylu, wiecie, spytano iluś tam ludzi, dlaczego zmartwychwstanie jest ważne, dlaczego ważna jest Wielkanoc. O, bo to było przy okazji Wielkanocy. No powiem wam szczerze, no takie pitu-pitu to było. W większości.

Nie wiem, czy ja kiedykolwiek słyszałem jakąś taką, wiecie, bardzo sensowną odpowiedź na temat tego, jaka jest istota zmartwychwstania w takich właśnie materiałach około Wielkanocy. To wiecie, różne fajne rzeczy tam padają, ale nie do końca, nie do końca. Niemniej jednak do tego sobie wrócimy. I tutaj tego się czepiam tylko dlatego, że to jest półprawda i uważam, że to nie jest... Znowu, jest trochę problematyczne, tak?

Bo powinniśmy skupić się na całej Bożej prawdzie, na co było faktycznie misją Jezusa, a nie tylko na części Jego misji. Dalej mamy dusza ludzka jest nieśmiertelna, łaska Boża jest do zbawienia koniecznie potrzebna. Punkty drugi i czwarty to były te, które w jakiś tam sposób były dla mnie problematyczne, ale ten drugi punkt to jest już absolutny, absolutny dramat. I ja naprawdę nie dziwię się, że ludzie mają taki obraz Boga. Ja naprawdę, jakkolwiek ktokolwiek może się dziwić temu, że ludzie mówią: Bóg jest straszny, ja nie chcę w takiego Boga wierzyć, jest wredny, On na mnie patrzy, On robi mi listę tego, co zrobiłem dobrze, źle i później mnie oceni, osądzi i pewnie wyląduję w piekle, w ogóle mam to gdzieś, nie chcę wierzyć w takiego Boga.

No powiem tak, ja też bym nie chciał wierzyć w takiego Boga. No tak szczerze, jeżeli miałbym wierzyć w Boga, który po prostu jest wredny, na mnie patrzy wściekły i tylko próbuje namierzyć, gdzie mi coś idzie nie tak, no to cholera, to w ogóle ma być? I na podstawie tego często ludzie odrzucają wiarę, odrzucają chrześcijaństwo, bo mówią: Bóg jest zły, groźny, wredny, czepia się nas, chce nas rozliczać ze wszystkiego, co źle zrobiliśmy. A w tym samym czasie rzeczywistość jest taka, że za wszystko, co my źle zrobiliśmy, zrobimy, będziemy robili, Jego Syn zapłacił ostateczną cenę. Bóg już zapłacił za każdy nasz grzech i Go w ogóle nie ma powodu, żeby interesowało to, co takiego jeszcze w ogóle później zchrzanimy i żeby był tym jakoś tak przejęty na zasadzie: o, chcę ich z tego rozliczyć, bo On już swojego Syna z tego rozliczył.

Kumacie? Punkt drugi to jest taki dramat i on wyrządza tak ogromne szkody w naszych głowach, bo wielu z nas pewnie do dzisiaj umie tę prawdę wyrecytować. I znowu, jakby kuman przygotowanie dzieci i tak dalej, uczenie dzieci... Wiary. Powiem tak, my swoje dzieci trochę inaczej uczymy wiary i wydaje mi się, że nawet to całkiem ciekawie wychodzi, o czym być może przy jakiejś tam okazji porozmawiamy.

Ale to, co mamy tutaj, to nie, to nie, bo chociażby czytamy Psalm 86 i widzimy, że coś tu grubo nie gra, że ta tak zwana druga prawda wiary to jest kompletnie nie. Ale to już powiedziałem chyba wystarczająco, że widzicie, o co mi chodzi. Musimy sformatować nasze głowy i właśnie czytać Biblię po to, żeby zakumać, jaki jest Bóg, a nie próbować, wiecie, budować naszą wiarę na jakichś rzeczach, które usłyszeliśmy gdzieś kiedyś i nawet za bardzo nie wiemy, o co z nimi chodzi. Bo prawda jest taka, gdybym na początku tego odcinka zadał pytanie: Hej, kto z nas umie wyrecytować główne prawdy wiary? Sądzę, że spore grono z nas byłoby w stanie to zrobić.

A gdybym spytał: A skąd one się wzięły? No to większość z nas jest zielona. Ja nie będę ściemniał, ja sam byłem zielony, ja musiałem sprawdzić, skąd to w ogóle jest, w ogóle skąd są te prawdy wiary. Ja kojarzyłem i przed odcinkiem: skąd są te prawdy wiary? O, źródło: mały katechizm.

Po prostu, wiecie, no nie, po prostu nie. I na podstawie tego później mamy tak wykrzywiony obraz Boga, że to się w pale nie mieści. I to jest straszne. I to jest nie okej. I nie jestem jedyną osobą, która zwraca na to uwagę.

Właśnie cieszę się, że akurat w tym tygodniu powszechnym znalazłem ten artykuł, żebyście nie mówili, że po prostu ja coś się wnerwił i się czepia jakichś tam rzeczy. Nie, są inne osoby, które też zwracają na to uwagę, że to jest po prostu niepoważne. No ale po tym dosyć długim wyrazie mojej osobistej frustracji mam nadzieję, że wiecie, o co mi chodzi. I teraz zrobimy lekki skok do jednego z psalmów, który jeszcze jest przed nami, ale przy tej okazji warto go zacytować. Tam w tym psalmie jest jeszcze tyle innych fajnych rzeczy, że będziemy mieli o czym rozmawiać, kiedy sobie do niego dojdziemy.

Ale Psalm 103 mówi nam takie słowa: I niech to będzie coś, czym sformatujemy sobie tą bzdurę o tym, że Bóg jest sędzią sprawiedliwych, który za złe wynagradza, za dobre wynagradza, za złe karze. Po prostu nie, po prostu nie, żeby nie było. To nie jest tak, że Bóg nie osądzi świata, ale to nie jest tak, jak tam jest napisane. I wydaje mi się, że jeżeli słuchacie tego podcastu trochę dłużej, to już jakby kumacie, o co chodzi z sądem, o co chodzi z tym, że Bóg zaprowadzi sprawiedliwość na świecie, o co chodzi z tym, że rozprawi się ze złem. Wydaje mi się, że już mniej więcej kumacie, o co chodzi, jeżeli słuchacie tego podcastu.

Jakkolwiek dłużej. Z całą pewnością nie chodzi o to, że Bóg nie może się doczekać tego, aż po prostu kiedyś weźmy tych wszystkich ludzi, pokażę im listy tego, co zrobili, ja im tak dowalę. Nie, nie, nie, nie. To nie jest coś, co znajdziemy w Biblii. Jakkolwiek to, co znajdziemy w Biblii, to chociażby jest to, co przeczytaliśmy w psalmie 86 i to, co chciałbym dzisiaj przeczytać na koniec z psalmu 103.

Pan jest miłosierny i łaskawy, wielka jest Jego cierpliwość i łaska. On nie procesuje się bez końca i Jego gniew nie trwa na wieki. Nie postępuje z nami według naszych grzechów ani nie odpłaca nam według naszych win. To jest prawda, którą każdy z nas powinien żyć, kiedy chce jakkolwiek zbliżyć się do Boga. On jest miłosierny i łaskawy, wielka jest Jego cierpliwość i łaska.

Nie procesuje się bez końca, Jego gniew nie trwa na wieki. Nie postępuje z nami według naszych grzechów ani nie odpłaca nam według naszych win. Nie wiem, czy kumacie, jak ogromnym problemem jest to, co w tej tak zwanej prawdzie wiary jest. Przy tym, co mamy napisane tutaj w Biblii, co mamy napisane w psalmie 103, wersety 8, 9, 10. Niech to, co w psalmie 103 jest napisane, będzie czymś, co naprawdę sformatuje nam tamtą rzecz, którą nauczyliśmy się na pamięć.

Zapomnijcie o tym punkcie drugim. Okej, są pewne fundamentalne kwestie związane z wiarą, które są absolutnie ważne, ale to, co jest w tym punkcie drugim, to totalne nieporozumienie. I naprawdę, jeżeli ktokolwiek wam kiedykolwiek powie, że Bóg jest zły, wredny i tak dalej, i jakkolwiek chcielibyście z tą osobą uczciwie pogadać, to powiecie: Skąd w ogóle ty to wiesz? No bo w kościele tak mówią. Dlaczego tak mówią?

No nie wiem, no bo tak mówią. I weźcie zwróćcie wtedy takiej osobie uwagę: Ty wiesz co, generalnie jest problem, bo jest taki Mały Katechizm i to z tego się wzięło, wiesz, trochę... To jest duży przypał, nie mniej jedna. I wtedy przy okazji takiej rozmowy, jak ktoś już, wiecie, trochę zrobi oczy: Mały Katechizm? Co to jest w ogóle źródło czego, objawienia?

Mały katechizm, sorry. No są jakieś fajniejsze rzeczy, nie pamiętam co było w Małym Katechizmie, nie sięgałem po niego ostatnio, ale no proszę was. Powiedzcie wtedy takiej osobie: Ty, a wiesz co, weź zerknij sobie na psalm 86, wersety 5 i 15 albo psalm 103, wersety od 8 do 10, wy sobie przeczytaj, co tam jest napisane. I sądzę, że prawda... która jest zapisana w Biblii, będzie dla ciebie bardziej przekonująca niż to, co jest napisane w małym katechizmie, w tak zwanych głównych prawdach wiary. I niech to będzie, i niech Biblia będzie dla ciebie źródłem objawienia na temat Boga, a nie mały katechizm.

Po prostu, sorry. Tyle z mojej strony na dzisiaj. Wiem, że to bardzo nietypowe. Takiego odcinka chyba jeszcze nie mieli. Niemniej jednak naprawdę nie lubię tej tak zwanej prawdy wiary, tej drugiej.

No i czwarta jest nie do powiedzenia, ale to jeszcze sobie dopracujemy, ale ta druga jest straszna. Niech to, co jest napisane w Biblii, będzie źródłem tego, jak kochamy Boga. Naprawdę. Nawet bym powiedział: na litość, Boże, czytajmy Biblię po to, żeby mieć obraz tego, kim jest Bóg, a nie zadowalajmy się tym, co mi ktoś gdzieś kiedyś powiedział. O tym być może jeszcze sobie porozmawiam przy innej okazji, na czym budujemy naszą wiarę, tak bardziej szczegółowo, ale dzisiaj zachęta: budujmy naszą wiarę na tym, co jest napisane w Biblii.

I niech to, co jest napisane w psalmach, które dzisiaj przytoczyłem, 86, 103, niech sformatuje nasze głowy i pozwoli nam na to, żeby odkryć Boga takim, jaki naprawdę jest, i do tego Boga każdy może się zbliżyć. I Bóg czeka na każdego z nas po to, żebyśmy do Niego przyszli, żebyśmy do Niego przyszli ze wszystkimi naszymi problemami, z tym syfem, który mamy, bo On jest gotowy ten syf z nas ściągnąć, dać nam nowy start, nowe życie, świeży start, po to, żebyśmy mogli w końcu zacząć żyć we właściwej relacji ze Stwórcą i realizować misję, którą On przygotował dla każdego z nas, czy do której nas zaprasza w ramach misji ratowania tego świata. Gdybyście chcieli pogadać o tym czy o czymś innym, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl, tam możemy sobie porozmawiać, podyskutować. Słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.