Wszystkie odcinki

Dzień 258 1 Księga Kronik 9-11

Jak zostać bohaterem

Prowadzi Jacek Obolewicz · Zobacz w planie czytania

Przeczytaj tekst: 1 Krn 9 1 Krn 10 1 Krn 11

Dzień 258 z 365 · Otwórz w Spotify

Ten dzień w minutę

Nie masz teraz czasu na cały odcinek? Najważniejsza myśl w krótkim wideo.

Przeczytaj wstęp do księgi: 1 Księga Kronik

W skrócie

Dzisiaj kończą się wreszcie rodowody w Księdze Kronik i zaczyna się historia króla Dawida. Opowiadam o jego wojownikach, którzy zaczynali jako uciśnieni, zadłużeni i rozgoryczeni, a skończyli jako bohaterowie. Zastanawiamy się, co to znaczy dla nas, bo każdy z nas ma potencjał, nawet jeśli jego start nie wyglądał obiecująco.

Najważniejsze myśli

  1. Koniec genealogii, początek historii

    Po dziewięciu rozdziałach rodowodów mamy krótką wzmiankę o śmierci Saula i opis tego, jak Dawid zdobywa Jerozolimę i zostaje królem całego Izraela.

  2. Zaczynali na samym dnie

    Przy Dawidzie w jaskini Adullam zebrali się ludzie uciśnieni, zadłużeni i rozgoryczeni, a z tej garstki wyszli później jego najlepsi wojownicy.

  3. Okoliczności to nie wymówka

    Bóg widzi w nas więcej niż my sami, dlatego kiepski start nie przekreśla potencjału, który w nas jest, a trudne okoliczności nie są wymówką.

  4. Wierna służba, nie plan na sławę

    Rycerze Dawida pewnie nie myśleli, że kiedyś trafią na listę bohaterów, a stali się nimi, bo po prostu wiernie służyli.

Z odcinka

Każdy z nas ma ogromny potencjał, bez względu na to, gdzie jesteśmy, bez względu na to, gdzie zaczynamy, żaden bohater nie zaczyna od bycia bohaterem.

Jeżeli dzisiaj oddychasz, to znaczy, że Bóg jeszcze może coś zrobić z twoim życiem.

I to jest najlepsza droga do tego, żeby bohaterem się stać. Odkryć, w jaki sposób najlepiej mogę służyć innym ludziom, mogę służyć Bogu.

Fragmenty, o których mowa w odcinku

  • To rozdział o śmierci Saula i jego synów, w którym Saul jest pokazany jako król, któremu nie wyszło.
  • Dawid zdobywa Jerozolimę, a Joab jako pierwszy wdziera się do miasta i zostaje naczelnikiem.
  • To lista najlepszych wojowników Dawida razem z krótkimi opisami ich czynów.
  • Do Dawida w jaskini Adullam przychodzą jego bracia oraz ludzie uciśnieni, zadłużeni i rozgoryczeni, i tak zaczyna się jego oddział.

Kliknij odnośnik, żeby przeczytać fragment.

Gdzie jeszcze w Biblii wraca ten temat

  • To równoległa lista bohaterów Dawida z Drugiej Księgi Samuela, którą warto porównać z Kronikami.
  • Paweł pisze, że Bóg wybiera to, co głupie, słabe i pogardzane, żeby zawstydzić mocnych, więc bohaterami Boga bywają zwykli ludzie.
  • Jesteśmy dziełem Bożym, stworzeni do dobrych uczynków, które Bóg przygotował, żebyśmy je wykonywali.

Do przemyślenia

  • Jakie okoliczności mojego startu uważam za wymówkę, żeby nie wierzyć w swój potencjał?
  • Jaką małą rzecz mogę zrobić jeszcze w tym tygodniu, żeby komuś realnie pomóc?

Powiązane odcinki

Księga Kronik bohaterowie Dawida potencjał służba Dawid Saul

Fragmenty Biblii w dymkach pochodzą z Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej (Fundacja Wrota Nadziei, licencja CC BY-ND 4.0). W podcaście czytam z innego przekładu. Tutaj korzystamy z UBG, bo jej licencja pozwala swobodnie udostępniać tekst.

Transkrypcja odcinka

Zapis powstał automatycznie i może zawierać drobne błędy. Najważniejsze zdania są wyróżnione, a podkreślone miejsca otwierają fragment Biblii, o którym mowa.

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 258 i czytamy pierwszą Księgę Kronik, rozdziały od 9 do 11. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. Dzisiaj pewnie każdy z nas będzie niesamowicie szczęśliwy, że czytając Biblię w końcu kończą nam się rodowody. Dochodzimy do miejsca, gdzie w rozdziale 9 mam w zasadzie ostatni rozdział już z rodowodami, tak jak też wspominałem o tym w poprzednich odcinkach.

Tamte rodowody to była w zasadzie kwestia rozdział od 1 do 9, 1 Księgi Kronik, i dzisiaj mamy rozdział 9, ale rozdział 9 nie jest też jedynym rozdziałem, który mamy dzisiaj, dlatego zaczynamy już przechodzić do historii monarchii Izraela i zrobimy sobie dosyć solidną powtórkę z tego, jak toczyły się dzieje Izraela od czasu, kiedy zaczęli panować w nim królowie. I teraz, jeśli chodzi o pierwszego króla, pierwszym królem, jak prawdopodobnie pamiętacie, chyba że nie czytaliście Biblii i dołączyliście do podcastu stosunkowo niedawno, był gość o imieniu Saul. I ten też Saul pojawia się nam w 9 rozdziale pod koniec już właśnie w tych rodowodach, gdzie mając genealogię pokolenia Beniamina, pojawia nam się Kish, który to miał syna Saula, no i ten Saul w sumie to nawet nie jest chyba napisane króla. Niemniej jednak jest tam też napisane, kto był potomkiem Saula i kończą nam się genealogie. Dochodzimy do miejsca, gdzie w rozdziale 10 mamy i jego synów.

Historia jest taka, że Saul był królem beznadziejnym, był królem, który zdecydowanie, no nawet nie wiem, co o nim powiedzieć, poza tym, że w sumie jeszcze w jednym odcinku się do niego odniesiemy, kiedy będziemy porównywać właśnie Saula i Dawida pod jednym kątem, więc może tutaj wrócimy sobie też do końcówki tego, co jest w rozdziale 11. Niemniej jednak król to był kiepski, delikatnie mówiąc, żeby tam się nie czepiać, chłopa, bardzo, ale naprawdę nie wyszło mu. Zresztą, jeżeli chcielibyście więcej dowiedzieć się o Saulu, to zapraszam do odcinków z drugiej Księgi Samuela, pierwszej i drugiej w zasadzie, bo tam nam się Saul pojawia w drugiej, jednak wydaje mi się, że tam było więcej odcinków, gdzie odnieśliśmy się do tego, jakim to on zawodnikiem był. Po tym jak już Saul... Saul ginie w walce, to historia była taka, że zwyczajnie zginął w walce, no jak to królowie byli zaangażowani w różne konflikty zbrojne, potem nie Saul, zresztą za bardzo go nosiło z tym bieganiem z żołnierzami i szczególnie kiedy próbował zabić Dawida.

Niemniej jednak ginie on w końcu w walce i Dawid, którego już pewnie bardziej kojarzymy, nawet jeżeli byśmy zaczęli słuchać tego podcastu stosunkowo niedawno, zostaje namaszczony na króla. Dawid jest królem nad całym Izraelem i w rozdziale jedenastym czytamy o tym, jak to Dawid zdobył Syjon, w następujący sposób: Następnie Dawid wraz z całym Izraelem wyruszył na Jerozolimę. To jest Jebus na obszar zamieszkały przez Jebusytów. Mieszkańcy Jebus powiedzieli do Dawida: Nie wkroczysz tutaj. Także Dawid zdobył twierdzę Syjon i stała się ona miastem Dawida.

Dawid powiedział też: Kto pierwszy przełamie opór Jebusytów, ten zostanie naczelnikiem wozem. Pierwszy do miasta wdarł się Joab, syn Serui, i to on został naczelnikiem potem zdobytej twierdzy, zamieszkał Dawid i dlatego nazwano ją Miastem Dawida. Rozbudował on miasto wokół Millo, Joab zaś odbudował resztę miasta. Tak Dawid wzrastał w potęgę, a Pan zastępów był z nim. Tutaj widzimy też moment, w którym Jerozolima staje się własnością Izraela za sprawą zresztą Dawida i też pojawia nam się postać Joaba, o którym też już trochę rozmawialiśmy przy okazji historii Dawida z Drugiej Księgi Samuela.

Był on dosyć charakterystyczną, ciekawą postacią, zresztą widzimy, że tutaj on właśnie się wyróżnił, dlatego też został naczelnikiem i później widzimy, skąd on nam się brał w tej historii jako taka wybitna postać. Niemniej jednak nie o Joabie chciałbym, żebyśmy dzisiaj rozmawiali, tylko żebyśmy przeszli dalej i zobaczyli, co jest napisane w kolejnych wersetach, a mamy tam następujący tekst: , którzy należeli do niego i wraz z całym Izraelem dzielnie wspierali go w jego panowaniu, aby ustanowić go królem zgodnie ze słowem Pana dotyczącym Izraela. Oto poczet tych bohaterów Dawida: Joszaban, syn Hakmoniego, najważniejszy z trzech. On potrafił walczyć włócznią nawet przeciw trzystu i w pewnej bitwie właśnie tylu pobił. Drugim po nim był Eleazar, syn Dodiego, Achochita.

On również należał do trzech bohaterów. Był on z Dawidem w Pas-Dammim. Filistyni zebrali się wówczas do bitwy. Znajdował się tam kawałek pola zasiany jęczmieniem. Wojownicy cofali się przed Filistynami, oni jednak stawali na środku pola, obronili je i pobili Filistynów, a Pan doprowadził do wielkiego zwycięstwa.

Pewnego razu ci trzej spośród trzydziestu najlepszych wojowników zeszli po skale do Dawida do jaskini Adullam. Do liniiery Filistyni rozłożyli się wtedy obozem, Dawid przebywał w warowni, a w Betlejem stała akurat załoga Filistynów. I dalej jest opisana historia, którą bardziej szczegółowo omówiliśmy sobie w odcinku setnym, więc jeżeli jesteście zainteresowani tym, co tam dalej się działo w tej konkretnej historii, która znowu jest powtórzona, tak jak też już o tym wspominałem, w zasadzie będziemy mieli dużo powtórek, ale trochę z innej perspektywy, więc nie martwcie się, to nie będzie tak, że po prostu, nie wiem, poprzerzucam odcinki z poprzednich podcastów, tylko rzeczywiście odniesiemy się do tych nowych informacji, nowego materiału, który nam tutaj Księga Kronik dostarcza. Niemniej jednak widzimy bardzo ważną rzecz. Pojawiają nam się tutaj bohaterowie Dawida.

O nich też rozmawialiśmy już, tak jak wspomniałem, w odcinku setnym podcastu, więc możecie tam sobie sięgnąć. Dzisiaj chciałbym, żebyśmy spojrzeli znowu na tych zawodników, ale z trochę innej strony. Dla przypomnienia jednak ważna rzecz jest taka, żebyśmy pamiętali, że to nie jest tak, że ci bohaterowie z automatu byli bohaterami, bo tak naprawdę ich historia jest opisana w pierwszej Księdze Samuela, w dwudziestym drugim rozdziale, gdzie czytamy, skąd właśnie wzięli się ci ludzie. I historia w dużym skrócie wygląda tak, że kiedy Dawid musiał uciekać przed Saulem, pierwszym królem Izraela, który to chciał go zabić, to schował się w jaskini Adullam. I dalej właśnie w pierwszej Księdze Samuela, , że gdy usłyszeli o tym jego bracia i cały ród jego ojca udali się tam do niego, zgromadzili się też przy nim wszyscy uciśnieni, zadłużeni i rozgoryczeni, a on został ich przywódcą.

Tak znalazło się przy nim około czterystu mężczyzn. Okej, czterystu chłopa. Tutaj czytaliśmy o tym, że tam trzydziestu było już później bardzo wyróżniających się i właśnie okazuje się, że najprawdopodobniej większość z tych zawodników, jeśli nie wszyscy w ogóle, to byli ci, którzy wystartowali jako uciśnieni, zadłużeni, rozgoryczeni i znaleźli sobie przywódcę Dawida, który też był w dosyć nieciekawej sytuacji. Nie będziemy teraz rozmawiać za bardzo o tym, dlaczego nie akurat trafili do Dawida, który też, no właśnie, on w zasadzie był na tamten moment niekoniecznie wróżącym tak ogromny sukces gościem, bo jednak w tamtym momencie historii on starał się w ogóle ujść z życiem, nie mówiąc już za dużo o tym, jakkolwiek mógłby marzyć o tym, że w końcu będzie królem, pomimo tego, że jednak był on wcześniej namaszczony na króla przez Samuela, Bóg go wybrał, on to wiedział, no ale okoliczności jego życia w tamtym momencie nie wskazywały na to, żeby tutaj happy end miał się wydarzyć jakkolwiek szybko. Patrząc jednak na to wszystko, jak historia dalej się potoczyła, to widzimy z perspektywy historii, że ci goście, którzy mieli naprawdę kiepski start, skończyli świetnie.

Czy wiem, czy wszyscy, ale na pewno jest tutaj grono, które mamy opisane dzisiaj w rozdziale 11, którzy skończyli naprawdę świetnie. I teraz, jakkolwiek nie jestem jakimś tam mistrzem i fanem takich, wiecie, motywacyjnych przemów, to jednak to, co mamy dzisiaj w tym materiale, wydaje mi się, że jest dobrym materiałem na to, żeby właśnie pokusić się o trochę zachęty dla nas odnośnie tego, w jaki sposób my w ogóle możemy stać się bohaterami. Bo wiem, że być może niekoniecznie patrzycie tak na siebie, ale każdy z nas ma potencjał do tego, żeby być bohaterem. I tak szczerze mówiąc, ja też niekoniecznie patrzę na siebie jako na jakiegoś tam potencjalnego bohatera, niemniej jednak kiedy widzę tych gości, to tak sobie myślę, że każdy z nas ma ogromny potencjał, bez względu na to, gdzie jesteśmy, bez względu na to, gdzie zaczynamy, żaden bohater nie zaczyna od bycia bohaterem. Zazwyczaj będzie tak, że jednak zaczniemy w jakichś takich okolicznościach, które niekoniecznie będą wskazywały na to, że nie wiadomo, co tam się musi w naszym życiu wydarzyć.

I tak jak patrzymy na początek tych rycerzy Dawida, który to był opisany jeszcze właśnie w pierwszej Księdze Samuela, to wiemy, że goście mieli naprawdę kiepski start. Nie powstrzymało to ich jednak od tego, żeby będąc przy Dawidzie, korzystając też z wsparcia Dawida, z zachęty, treningu, szkolenia, jakkolwiek, żeby w końcu dojść do osiągnięcia miejsca swojego potencjału, który zdecydowanie mieli, bo widzimy to z perspektywy historii ich życia. I w sumie, jeżeli Bóg nie miał problemu, żeby tych gości z miejsca takiego doła doprowadzić do miejsca takiego sukcesu, to z nami też nie będzie miał problemu. Tylko że zdecydowanie w przypadku naszego życia ten sukces, to bohaterstwo pewnie będzie wyrażało się w inny sposób, no bo rycerzami Dawida to my już nie będziemy. Niemniej jednak możemy w jakiś sposób zostać bohaterami dla, może właśnie niekoniecznie znowu cały świat będzie o nas mówił, cały kraj, może całe województwo, miasto, ale dla jakiejś grupy osób możemy być bohaterami.

I może być tak, że z perspektywy historii naszego życia ktoś spojrzy na nas i powie: jak dobrze, że ta osoba była w moim życiu, jak dobrze, że dała mi przykład, jak dobrze, że akurat taką osobę miałem. Bo świat dzisiaj potrzebuje takich bohaterów, potrzebujemy dzisiaj ludzi, którzy będą się wyróżniać, którzy będą się wyróżniać w pozytywny sposób. Bo mamy dzisiaj masę ludzi, którzy się wyróżniają w bardzo negatywny sposób, o ileż łatwiej by nam się żyło, gdybyśmy mieli inspirację ludzi, którzy wyróżnili się w pozytywny sposób, gdybyśmy mogli mieć gdzieś zaburzony ten balans newsów, które dzisiaj do nas dochodzą, z tych, które są bardzo dołujące, do tych, które są bardzo pozytywne, bo też wtedy całkiem inaczej moglibyśmy patrzeć na świat. I naszą rolą może też właśnie być to, żeby być tymi, którzy dają historię do tego, żeby móc spojrzeć na nas i powiedzieć: hej, patrz, możesz żyć innym życiem. Nie musisz dołować się tym wszystkim, co chwilę będzie się gdzieś tam pojawiało w mediach, które jednak, co by nie było, bardziej są dołujące niż zachęcające, tylko właśnie my możemy być tymi, którzy dają inspirację dla ludzi, którzy być może dzisiaj jeszcze właśnie są w takiej sytuacji jak żołnierze Dawida byli na samym początku.

I bardzo często jest tak, że, co by nie było, z chrześcijaństwem jest tak trochę, że często patrzy się na nie w bardzo niesprawiedliwy zresztą sposób, jako na coś, co jest dla ludzi słabych, takich właśnie potłuczonych, dla ludzi, którzy po prostu nie radzą sobie w życiu, to muszą znaleźć sobie wiarę, muszą znaleźć sobie coś, co daje im jakąś nadzieję. I teraz z jednej strony kumam, że chrześcijaństwo zdecydowanie jest w stanie dać nadzieję dla ludzi, którzy są w bardzo trudnej sytuacji życiowej, niemniej jednak tragedią tych ludzi byłoby to, gdyby oni nawet odnajdując jakąś nadzieję w chrześcijaństwie, odnajdując jakąś siłę w Bogu, zostali w tym miejscu albo choć tylko trochę poprawili swoją sytuację, a niekoniecznie żeby z nich był wydobyty potencjał, który Bóg w nich widzi. Bo Bóg w każdym z nas widzi dużo więcej niż my. Widzimy. I nasze okoliczności nie są i nie powinny być w żaden sposób wymówką do tego, żeby być takim, wiecie, totalnie przeciętniakiem, na zasadzie: a, pożyję sobie, pożyję i umrę.

Nieważne, jak dzisiaj wyglądają okoliczności naszego życia, nie o to w naszym życiu chodzi. Kiedy podejmujemy decyzję o tym, żeby iść za Jezusem, żeby Bóg przepisał naszą historię, żeby Bóg był właśnie autorem historii naszego życia, to wchodzimy w miejsce, w którym możemy doświadczyć tego, jak nasz potencjał, którego być może nawet nie rozumiemy, nie jesteśmy go świadomi, Bóg zaczyna odkrywać i pokazywać nam, do czego nas stworzył. Ostatecznie jednak nikt z nas nie stanie się bohaterem, zanim czegoś nie osiągniemy. No, co by nie było, to, że jest w nas potencjał, to jeszcze nie sprawia, że od razu jesteśmy bohaterami. Tak naprawdę ten, nazwijmy go sobie w cudzysłowie, status bohatera jest w stanie być nam przypisany w momencie, kiedy uda nam się w końcu coś osiągnąć.

Więc szukajmy w naszym życiu okazji do tego, żeby coś osiągnąć. Ja nie mówię, że, nie wiem, w ciągu najbliższego tygodnia każdy z nas musi, wiecie, uczynić coś bohaterskiego i znowu mówiąc bohaterskiego, dla każdego z nas może to znaczyć coś całkiem innego, ale każdy kolejny sukces, każde kolejne bohaterstwo w naszym życiu będzie otwierało nam drogę do tego, żeby odkrywać co więcej możemy osiągnąć, służąc Bogu i służąc innym ludziom. Ale co by nie było, bohaterstwo wiąże się z pewnymi osiągnięciami. Nie wiąże się tylko z tym, że: a, jestem bohaterem, bo jestem Bożym dzieckiem, czy jakkolwiek. No, okej, w sensie fajnie, nie mówię, że tak nie jest, ale to jeszcze nie czyni nas bohaterów.

Tak naprawdę to, co jesteśmy w stanie wnieść do tego świata w bardzo praktyczny sposób, jest w stanie uczynić z nas bohaterów. I każdy z nas ma coś do wniesienia. I tak jak wspomniałem to już chwilę wcześniej, każdy z nas może wnieść coś całkiem innego i to jest okej, to jest fajne, to jest fantastyczne. Kiedy patrzymy sobie na tych rycerzy Dawida, to widzimy w nich też wyraźnie to, że każdy zasłużył się czymś innym. I nawet wcale niekoniecznie wszystko to, co oni robili, było zasługą stricte militarną.

Tam mamy listę różnych osiągnięć, które niekoniecznie były sukcesami w walce. Każdy miał coś do wniesienia i te rzeczy pozwoliły im dojść do miejsca, w którym doświadczyli tak wyjątkowego wyróżnienia. I w naszym przypadku tak jest, że jeżeli dzisiaj oddychasz, to znaczy, że Bóg jeszcze może coś zrobić z twoim życiem. Jeżeli ja dzisiaj oddycham, to Bóg może coś zrobić z moim życiem. Każdy z nas może dzisiaj spojrzeć na nasze życie przez pryzmat właśnie historii tych bohaterów.

Ciekawe jednak w nich jest też to, że nie wydaje mi się, żeby ktokolwiek z nich w ten sposób na siebie patrzył, że pewnego dnia zostanę bohaterem. Tak naprawdę to, jak oni doszli do tego swojego bohaterstwa, jak oni doszli do tych wyjątkowych czynów, które w pewien sposób nadały im status bohatera, to było to, że oni bardzo wiernie służyli przy Dawidzie. Prawdopodobnie wcale nie myśląc w ogóle o tym, że pewnego dnia będą na tak zasłużonej liście gości, o których po prostu pokolenia tysiące lat później będą czytać. I to jest najlepsza droga do tego, żeby bohaterem się stać. Odkryć, w jaki sposób najlepiej mogę służyć innym ludziom, mogę służyć Bogu i w ten sposób dokonywać rzeczy, które Bóg przygotował dla mnie, które ostatecznie właśnie pozwolą na to, żeby na moje życie można było spojrzeć właśnie z perspektywy: hej, ta osoba naprawdę zasłużyła się czymś dla świata.

To może nie być w skali globalnej, może nie być w skali krajowej, ale nawet jeżeli to jest w skali lokalnej, to wciąż możemy mieć wpływ na życie innych osób, które to, być może, kto wie, będą miały wpływ dużo większy niż ten, który my mieliśmy na początku. I ktoś musi się w końcu wziąć do roboty, żeby zacząć odpowiadać na te potrzeby, które świat dzisiaj ma. Jest tyle okazji do tego, żeby zostać w jakiś sposób bohaterem. Jest tyle przestrzeni, obszarów tego, gdzie bohaterowie są potrzebni. I to, jak my możemy stać się częścią tej historii, którą Bóg pisze, to jest to, że odkryjemy swoje miejsce w tych wszystkich potrzebach, które dzisiaj na świecie są.

I pozwolimy na to, żeby Bóg użył nas do tego, żeby w jakiś sposób ten świat stał się choć trochę lepszym miejscem. Bo z Bogiem każdy może być bohaterem, ale wymaga to tego, że spojrzymy na nasze życie przez pryzmat tego, co my możemy wnieść do tego świata i kiedy wiernie będziemy robić te małe rzeczy, które będą w stanie choć trochę światła wnosić na tę ziemię. To ostatecznie może się okazać, że dokonamy też jakichś rzeczy, które naprawdę sprawią, że inni spojrzą na nas i powiedzą: no tego to bym się po nim nie spodziewał, no tego to bym się po niej nie spodziewała. Niemniej jednak do tych wielkich sukcesów... Będą nas prowadziły małe kroki, które będą motywowane tym, żeby służyć innym ludziom, żeby pomagać innym ludziom, żeby realizować dany nam przez Boga plan w ten sposób, że będziemy sprawiać, że życie innych ludzi stanie się choć trochę lepsze i miejmy nadzieję, że też pomoże to w tym, żeby te inne osoby mogły odkryć Boga, mogły odkryć to, że również oni mogą stać się częścią tej misji, którą Bóg realizuje.

Również w nich jest potencjał, który Bóg w nich włożył do tego, żeby zmienili świat na lepsze. Również oni mogą doświadczyć życia z perspektywy wieczności, gdzie naprawdę będziemy z radością podejmować kolejne wyzwania do tego, żeby odkrywać, co takiego Bóg jeszcze może zrobić przez moje i twoje życie. Tyle z mojej strony na dzisiaj, jeśli chodzi o tą historię, którą mamy w pierwszej Księdze Kronik. Jak widzieliście, genealogie są już za nami, więc teraz będzie tylko spokojniej. Mam nadzieję, że ten odcinek też będzie dla was inspiracją do tego, żeby właśnie spojrzeć na swoje życie w trochę inny sposób.

Wiem, że ktoś może powiedzieć: A, takie motywacyjne, pitu pitu. Okej, jeżeli dla ciebie to jest motywacyjne pitu pitu, to spoko, nie musisz wcale z tego korzystać. Niemniej jednak ja osobiście wiem, że bardzo często niesamowicie pomaga mi to, że ktoś czasami spojrzy na moje życie z innej perspektywy i powie: Stary, okej, może jeszcze jakichś tam żadnych bohaterskich czynów nie osiągnąłeś, ale jest w tobie potencjał, który Bóg chce realizować. I to tak naprawdę często daje mi siły do tego, żeby właśnie podejmować kolejne wyzwania, żeby robić kolejne rzeczy po to, żeby w jakiś sposób zobaczyć, co takiego Bóg może uczynić z moim życiem. I to samo może zadziałać w twoim przypadku, kiedy pozwolisz sobie na to, że właśnie patrzeć na swoje życie z Bożej perspektywy.

Tyle z mojej strony na dzisiaj. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. Możecie też do mnie napisać na adres jacek@bibliawrok.pl. I do usłyszenia w kolejnym odcinku.