Jak zrozumieć czasy, w których żyjemy

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 257 i czytamy pierwszą księgę Kronik, rozdziały od 7 do 8. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. Dzisiaj chciałbym, żebyśmy znowu z rodowodów, które mamy, które nie są proste do przebrnięcia, wyłuskali sobie jeden konkretny fragment, jedną konkretną grupę ludzi, na temat których chciałbym, żebyśmy sobie trochę porozmawiali. Wczoraj byli to lewici i rozmawialiśmy odrobinę o tym, o co tak naprawdę chodzi w tej księdze Kronik i dlaczego lewici też byli tak bardzo ważni, pełnili tak ważną rolę w duchowej odbudowie i też w ogóle odbudowie Izraela po niewoli babilońskiej.

I dzisiaj w rozdziale 7, na samym początku pojawia nam się kolejna grupa ludzi, nad którą chciałbym, żebyśmy się pochylili, poświęcili im trochę więcej czasu, bo są oni niesamowicie ciekawi. Zresztą pojawią się też i odniosę się do fragmentu z późniejszych rozdziałów księgi Kronik, jednak akurat już sobie sprawdziłem w moich notatkach, że kiedy oni pojawią się po raz kolejny w księdze Kronik, to akurat jest też inny temat, który chciałbym, żebyśmy poruszyli, więc dzisiaj początek 7 rozdziału księgi Kronik, pierwszej księgi Kronik, brzmi następująco. Synowie Issachara to Tola, Pua, Jaszub i Szimron, ci czterej. Synowie Toli to Uzi, Refajasz, Jeriel, Jachmaj, Jipsam i Samuel. Byli to w rodach Toli naczelnicy rodów swoich ojców, dzielni wojownicy spisani według swych rodowodów.

Ich liczba za dni Dawida wynosiła 22 600. Domyślam się, że wam absolutnie nic ciekawego tutaj może jeszcze nie brzmieć w tym, co przeczytałem. Z jednej strony ci, którzy być może słuchacie tego i gdzieś tam się znamy albo byliście częścią też grupy na Facebooku w zeszłym roku, kiedy czytaliśmy Biblię w Rok, odniosłem się też do tego, że okej, ten fragment może niewiele znaczyć dla wielu z nas, ale dla mnie każdy moment, kiedy pojawia się imię Tola, jest znaczący, bo tak też nazwaliśmy naszą starszą córkę i nie wydarzyło się to bez powodu. Powodów było kilka, ale dzisiaj nie o mojej Toli, tylko tak naprawdę o rodzinie, której częścią Tola był. W tym przypadku był, bo akurat perspektywy hebrajskiej to było imię.

Imię męskie, niemniej jednak, jak sami dobrze wiecie, całkiem spoko działa jako imię żeńskie w języku polskim. I ta ekipa, której częścią był Tola, to synowie Isachara. I synowie Isachara to jest naprawdę mistrzowska ekipa. Można by naprawdę poświęcić pewnie sporo czasu, żeby o nich sobie porozmawiać i na początku chciałbym powiedzieć: stary, nie mam pojęcia, kim oni są. Nie mam pojęcia w ogóle, skąd ich wyczasność i co w nich może być szczególnego.

Pojawiali się oni już w innych miejscach Biblii, jak możecie się też domyślić, zresztą z Księgi Kronik, która niejako robi nam powtórkę tego, co mieliśmy, to możemy się domyślać, że okej, oni gdzieś już byli, oni też się pojawią w dwunastym rozdziale Księgi Kronik i od tego właśnie fragmentu chciałbym, żebyśmy zaczęli, bo czytamy o tym, że w dwunastym rozdziale, w trzydziestym trzecim wersecie, że wodzowie z Isachara, ludzie świadomi czasów i tego, co powinien uczynić Izrael, dwustu, lecz wszyscy ich bracia byli na ich rozkazy. W tym konkretnym wersecie mamy powiedzianą jedną z najważniejszych rzeczy, która definiowała synów Isachara. Oni byli świadomi czasów, oni mieli poznanie tego, co Bóg czyni, jak Bóg czyni i wiedzieli, po której stronie stanąć. I moment, w którym czytamy ten fragment, jest też szczególny, bo już znowu, trochę skacząc po historii, którą zresztą swoją drogą mamy za sobą, być może pamiętacie historię, w ramach której Dawid musiał uciekać przed królem Saulem. Dawid był już przez proroka Samuela namaszczony na króla, niemniej jednak królem w tamtym czasie w Izraelu był Saul.

Dawid w żaden sposób nie chciał Saula detronizować, niemniej jednak musiał przed gościem się ewakuować, no bo też był już pewnie świadomy tego, że Bóg rolę króla przygotował właśnie dla niego. Niemniej jednak Dawid wiedział, że nie jest jego zadaniem to, żeby jakkolwiek organizować jakieś powstanie, postawić się królowi i po prostu przejąć władzę. Nie, Dawid czekał na to, w jaki sposób Bóg to rozegra i to czekanie wiązało się z tym, że Saul zwyczajnie po drodze Dawida chciał zabić, był cholernie zazdrosny o Dawida, cholernie zazdrosny o to, co Bóg przygotował dla Dawida, to jak Bóg działa w życiu Dawida, no i dla Saula było to coś, z czym nie mógł sobie poradzić, więc chciał Dawida się pozbyć, to mu się nie udawało. Niemniej jednak byli ludzie, którzy którzy ściągali do Dawida, i o tym czytamy właśnie w Księdze Kronik, w dwunastym rozdziale, którzy do niego dołączali, którzy byli z nim, którzy właśnie, podobnie jak synowie Izachara, oni wiedzieli, co Bóg czynił. Oni rozumieli to, że Dawid ma być kolejnym królem i rozumieli to, że jeżeli chcą stanąć po właściwej stronie historii, to już teraz staną po stronie Dawida, zanim jeszcze Dawid tym królem faktycznie został.

I działo się to dlatego, że oni byli grupą ludzi, która, jak Biblia nam ich przedstawia, mieli wyjątkowe zrozumienie czasów. Co więcej, oni pojawili się też nam w dosyć podobnej sytuacji w Księdze Sędziów, w piątym rozdziale, gdzie czytaliśmy na temat tego, jak kobieta, która miała na imię Debora, tak naprawdę prowadziła i nadawała pewien kierunek Izraelowi, będąc sędzią w Izraelu. Co wtedy już samo w sobie było ciekawe. Na temat Debory mieliśmy w ogóle dedykowany odcinek, więc jak sięgniecie sobie do odcinków z Księgi Sędziów, to tam znajdziecie odcinek na temat Debory właśnie. I nie chcę za dużo mówić o Deborze, poza jedną ważną rzeczą.

W rozdziale piętnastym, piątego rozdziału Księgi Sędziów czytamy, że byli z Deborą książęta z Issachara i Issachar, podobnie jak Barak, dał się ponieść w dolinę swoim nogom i tam dalej. Niemniej jednak synowie Issachara, czy tam książęta z Issachara, tak jak tutaj to jest napisane, byli z Deborą. Debora niekoniecznie była oczywistym przywódcą w Izraelu, niemniej jednak, mówię, skracając historię, byli ludzie, którzy zrozumieli to, co Bóg czyni i stanęli po stronie Debory, dołączyli do niej, wspierali ją, czym też pokazali, że oni kumają, co takiego się dzieje. Oni kumają, co takiego Bóg robi i w jaki sposób Bóg w tamtej konkretnej sytuacji chciał przynieść do Izraela zwycięstwo. Synowie Issachara rozumieli, co i jak Bóg robił.

Rozumieli czasy też, rozumieli, kiedy pewne rzeczy miały się wydarzyć, jak miały się wydarzyć. Po prostu to, co się działo, oni patrzyli na życie z totalnie innej perspektywy. Z jednej strony ludzie mogli patrzeć z perspektywy jakichś, wiecie, różnych politycznych tutaj niuansów, układów, układzików, tego po prostu, co jesteśmy w stanie fizycznie dostrzec i spróbować zrozumieć. Synowie Issachara mieli dużo głębsze zrozumienie tego, co Bóg czynił. I kiedy Bóg to czynił.

Wiedzieli, kiedy Bóg działa i wiedzieli, po której stronie stanąć. Byli w stanie, tak jak tutaj widzimy, odkryć to, kiedy pewien przywódca był na drodze, która kierowała go do totalnego upadku i już wtedy stanąć po stronie przywódcy, który miał jego zastąpić, tak jak to było w przypadku Dawida i Saula. Była to naprawdę wyjątkowa grupa ludzi, która dla nas dzisiaj może być również inspiracją do tego, żeby, kiedy patrzymy na otaczający nas świat, kiedy patrzymy na to, co dzieje się w naszych czasach, żebyśmy modlili się też do Boga o to, żeby zrozumieć to, co takiego się dzieje i w jaki sposób my możemy się zachować, stanąć po właściwej stronie historii, w jaki sposób możemy w ogóle odnieść się do tych różnych sytuacji, które się dzieją. I to nie jest tak, że my koniecznie musimy, wiecie, mieć jakieś ultra nie wiadomo jakie objawienie. Zresztą ja trochę jestem sceptyczny do ludzi, którzy czasami próbują w różnych sytuacjach, które dzieją się na świecie, dopisywać jakąś taką szaloną duchowość, bo często zwyczajnie to są jakieś tam szalone teorie, a niekoniecznie coś, co brzmi jakkolwiek rozsądnie.

Niemniej jednak na przykładzie synów Izachara widzimy, że Bóg chce pokazywać, co i w jaki sposób On chce nam dawać zrozumienie tego, w jakich czasach żyjemy i jaka jest nasza, jako Jego dzieci, jako ludzi, którzy zdecydowali się za Nim iść, rola, tym, co w danym momencie dzieje się w historii. I wiem, że być może już chodzą wam po głowie jakieś tam różne rzeczy, które dzisiaj na świecie zwyczajnie się dzieją, i ja jestem daleki od tego, żeby, wiecie, tu jakieś szukać jakichś teorii spiskowych, takich, śmakich, owakich, w ogóle nie o to mi chodzi. Chodzi mi tylko o jedną rzecz, żebyśmy zrozumieli, co Bóg czyni w tym wszystkim, co dzieje się na świecie, bez koniecznie doszukiwania się jakichś tam nie wiadomo jakich rzeczy, których Bóg zwyczajnie może nie czyni, a które mogą brzmieć fajnie duchowo i tak dalej. Synowie Izachara byli tymi, którzy kumali dokładnie, co Bóg czyni. I teraz, jeżeli byście chcieli powiedzieć: No dobra, Jacek, ale co ma mnie to obchodzić?

W ogóle jakie zrozumienie czasu, co ty w ogóle mi tutaj opowiadasz? To jest to też wątek, który jest pokazany w kilku miejscach w Nowym Testamencie również, co znowu z perspektywy uczniów Jezusa, nas, którzy podejmujemy decyzję, że okej, chcemy iść za Jezusem, chcemy być do Niego podobni. Chcemy iść Jego drogą, którą On przygotował dla nas. Warto, żebyśmy zwrócili uwagę też na to, co On mówił, czego On nauczał. A jedną z takich rzeczy znajdziemy w Ewangelii Łukasza, w dwunastym rozdziale, gdzie Jezus wręcz miał problem do ludzi o to, że oni właśnie nie rozumieli czasów, w których żyli.

Gdzie czytamy takie słowa od wersetu 54 do 56, powiedział też do tłumów: Gdy widzicie chmurę zbliżającą się z zachodu, zaraz mówicie: nadciąga ulewa i wkrótce rzeczywiście pada. A gdy wiatr wieje z południa, mówicie: będzie upał i rzeczywiście jest. Obłudnicy, potraficie właściwie odczytać znaki na ziemi i niebie, więc jak to się dzieje, że nie umiecie rozpoznać obecnego czasu? To był bardzo konkretny zarzut ze strony Jezusa do ludzi, którzy: Okej, wiemy, jak pogoda działa. I na przykładzie tego Jezus im mówi: I nie wiecie, co teraz się dzieje?

Nie wiecie, kim Ja jestem? Nie jesteście w stanie zrozumieć tego, co Bóg Ojciec teraz czyni przez moją osobę, przez swojego Syna, którego posłał na świat? No to jesteście po prostu leszczami, jesteście niepoważni. Jak w ogóle możecie mówić, że wy coś kumacie, jak wy nic nie kumacie? Nie kumacie tego, co jest najważniejsze.

Nie kumacie czasu, w którym żyjecie, czasu, w którym to przyszedłem ja po to, żeby wypełnić prawo, żeby wypełnić to wszystko, czego wy oczekujecie od tylu lat, i wy tego nie rozumiecie? Znowu, z naszej perspektywy możecie powiedzieć: No dobra, Jacek, okej, ja to rozumiem, ja to rozumiem, że Jezus jest Synem Bożym i tak dalej, ta cała historia, okej, łapię. No to fantastycznie. W takim razie wskoczmy sobie do Listu do Rzymian, trzynasty rozdział, od jedenastego wersetu przeczytam do końca, gdzie apostoł Paweł, już patrząc z perspektywy życia Jezusa jako pewnego elementu historii ludzkości, który się wydarzył tutaj w sensie na ziemi, Jezus żył, umarł, zmartwychwstał, poszedł do nieba i później apostoł Paweł co pisze do wierzących w Rzymie: Poza tym bądźcie świadomymi, w jakim żyjemy czasie. Oto nadeszła pora, by zbudzić się ze snu.

Teraz zbawienie jest bliżej nas niż wtedy, kiedy uwierzyliśmy. Noc przeminęła i dzień się przybliżył. Odrzućmy więc uczynki ciemności, a włóżmy na siebie zbroję światła. Postępujmy godnie jak za dnia, odrzućcie hulanki, libacje, rozpustę i rozwiązłość, kłótnie oraz zazdrość, przywdziejcie raczej Pana Jezusa Chrystusa i nie czyńcie starań, by zaspokajać żądze ciała. Znowu apostoł Paweł w tym miejscu...

Bardzo wyraźnie mówi: Bądźcie świadomi, w jakim żyjemy czasie. I daje tutaj konkretne polecenia związane z tym, w jaki sposób postępować, żyjąc w czasie, w jakim ówcześni wierzący żyli. Co zresztą jest bardzo wyraźną też wskazówką dla nas, jak w pewnych aspektach powinno nasze życie wyglądać. Niemniej jednak, chociażby w tych dwóch przykładach widzimy to, że w dziejach ludzkości są różne czasy. I w tych czasach Bóg działa, Bóg realizuje swój plan.

My dalej jesteśmy częścią planu, który Bóg realizuje, na którego może nie mamy takich kwitów jak chociażby Biblia. Nie jesteśmy w stanie jednoznacznie powiedzieć często: OK, że teraz dzieje się to czy tamto, jakieś tam różne rzeczy. Niemniej jednak Bóg chce dać nam objawienie tego, w jakich czasach żyjemy i co jest naszą rolą jako Kościoła, jako ludzi wierzących, i jednocześnie co jest naszą rolą jako jednostek, w jaki sposób ja i ty możemy zająć swoje miejsce w Bożym planie, który Bóg wciąż realizuje i będzie realizował do momentu, aż zwyczajnie ten świat zostanie całkowicie odnowiony, co jest zapowiedziane, co jest naszą nadzieją, co jest naszym oczekiwaniem tego, że Bóg w końcu zaprowadzi porządek na świecie. I ten świat będzie dokładnie tym, czym Bóg chciał, żeby on był od samego początku stworzenia. Co, jak już też wiemy, będąc po dosyć obszernej lekturze Starego Testamentu, zwyczajnie jako ludzie schrzaniliśmy w kilku momentach, zaczynając od ogrodu Eden, były kwestie związane z potopem, były kwestie związane z wieżą Babel.

No i tak to jesteśmy dzisiaj w miejscu, w którym jesteśmy, gdzie każdy z nas może uczciwie przyznać: to nie jest świat, w jakim chciałbym żyć. No właśnie, ale to jest świat, w którym przyszło nam żyć po to, żeby realizować Bożą misję, którą On ma dla nas, i po to, żeby innym móc pokazać, co Bóg czyni, w jaki sposób Bóg działa, i pomóc innym stanąć po właściwej stronie historii, stanąć po stronie Boga, który dalej konsekwentnie realizuje swoją misję i tym razem realizuje ją przez ciebie i przeze mnie, po to, żeby jak najwięcej ludzi mogło zwyczajnie doświadczyć Jego, poznać Go, zobaczyć, kim On jest, zdecydować się na to, żeby iść Jego drogą, a nie swoją drogą, która jest drogą donikąd w sumie, dokądś, tylko do celu, który raczej nie jest pożądany przez nikogo, żebyśmy mogli zamiast tego iść drogą, którą Bóg przygotował dla nas, której celem jest poznanie Jego i wieczność. Z nim w świecie takim, jaki on sobie wymarzył z samego początku i którego to świata chce, żebyśmy my byli częścią. Tyle z mojej strony na dzisiaj. Gdybyście mieli dodatkowe pytania, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl, możecie również do mnie napisać na adres jacek@bibliawrok.pl i do usłyszenia w kolejnym odcinku.