Cały tekst rozdziału i odcinek podcastu „Biblia w rok”, w którym go czytamy i omawiamy.
Jak zostać bohateremPosłuchaj odcinka 1 Wtedy cały Izrael zebrał się przy Dawidzie w Hebronie, mówiąc: Oto jesteśmy twoją kością i twoim ciałem.
2 Już przedtem, gdy jeszcze Saul był królem, wyprowadzałeś i wprowadzałeś Izraela. I PAN, twój Bóg, powiedział ci: Ty będziesz pasł mój lud Izraela i ty będziesz wodzem nad moim ludem, Izraelem.
3 Przyszli więc wszyscy starsi Izraela do króla do Hebronu i Dawid zawarł z nimi przymierze w Hebronie przed PANEM. Namaścili Dawida na króla nad Izraelem zgodnie ze słowem PANA, [które wypowiedział] przez Samuela.
4 I Dawid wyruszył wraz z całym Izraelem do Jerozolimy, to jest Jebus; mieszkańcami tej ziemi byli Jebusyci.
5 Wtedy mieszkańcy Jebus powiedzieli do Dawida: Nie wejdziesz tutaj. Dawid jednak zdobył twierdzę Syjon, to [jest] miasto Dawida.
6 Potem Dawid powiedział: Kto pierwszy pokona Jebusytów, będzie wodzem i naczelnikiem. Wystąpił więc jako pierwszy Joab, syn Serui, i został wodzem.
7 I Dawid zamieszkał w twierdzy, dlatego nazwano ją miastem Dawida.
8 Rozbudował miasto wokoło, od Millo, a Joab odbudował resztę miasta.
9 A Dawid stawał się coraz potężniejszy, ponieważ PAN zastępów [był] z nim.
10 Oto naczelnicy spośród dzielnych wojowników, których miał Dawid i którzy dzielnie starali się z nim o jego królestwo wraz z całym Izraelem, aby uczynić go królem zgodnie ze słowem PANA o Izraelu.
11 A oto spis dzielnych wojowników, których miał Dawid: Jaszobeam, syn Chakmoniego, naczelnik dowódców. On to podniósł swoją włócznię przeciw trzystu i pobił ich za jednym razem.
12 Po nim Eleazar, syn Dodo, Achochita, jeden spośród trzech dzielnych.
13 Był on z Dawidem w Pas-Dammim, gdzie Filistyni zebrali się do walki. Było tam pole pełne jęczmienia, a lud uciekał przed Filistynami.
14 I stanęli na środku tego pola, obronili je i pobili Filistynów. Tak dokonał PAN wielkiego wybawienia.
15 A trzej spośród trzydziestu dowódców zeszli po skale do Dawida, do jaskini Adullam, podczas gdy wojsko Filistynów obozowało w dolinie Rafaim.
16 Dawid bowiem [przebywał] w tym czasie w miejscu obronnym, a załoga Filistynów [znajdowała się] wtedy w Betlejem.
17 Dawid poczuł wówczas pragnienie i powiedział: Oby ktoś dał mi się napić wody ze studni w Betlejem, która jest przy bramie!
18 Wtedy ci trzej przebili się przez wojsko Filistynów i zaczerpnęli wody ze studni w Betlejem, która jest przy bramie. Zabrali ją i przynieśli do Dawida. Dawid jednak nie chciał jej pić, ale wylał ją [na ofiarę] dla PANA.
19 I powiedział: Niech PAN mnie strzeże [od tego], abym miał to uczynić. Czy mam pić krew tych ludzi, którzy narażali swoje życie? Przynieśli bowiem [wodę] z narażeniem swego życia. I nie chciał jej pić. Tych [dzieł] dokonali ci trzej najdzielniejsi.
20 A Abiszaj, brat Joaba, stał na czele tych trzech. On to podniósł swoją włócznię przeciw trzystu i pobił [ich], i miał sławę wśród tych trzech.
21 Wśród tych trzech był on sławniejszy od pozostałych dwóch i był ich dowódcą. Nie dorównał jednak [tamtym] trzem.
22 Benajasz, syn Jehojady, syn walecznego męża z Kabseela, który dokonał wielu czynów, zabił dwóch wojowników z Moabu. On też zszedł do jamy i zabił lwa w śnieżnym dniu.
23 Zabił również Egipcjanina, człowieka o wzroście pięciu łokci. Egipcjanin miał w ręku włócznię, [grubą] jak wał tkacki. On zaś zszedł do niego z kijem, wyrwał włócznię z ręki Egipcjanina i zabił go jego własną włócznią.
24 Tego dokonał Benajasz, syn Jehojady, i miał sławę wśród tych trzech dzielnych.
25 Wśród trzydziestu był on sławny, ale nie dorównał tamtym trzem. I Dawid postawił go na czele swojej straży przybocznej.
26 Dzielnymi wojownikami wojska [byli]: Asahel, brat Joaba, Elchanan, syn Dodo z Betlejem;
27 Szammot z Harodi, Cheles Pelonita;
28 Ira, syn Ikkesza, Tekoitczyk, Abiezer Anatotczyk;
29 Sibbekaj Chuszatyta, Ilaj Achochita;
30 Maharaj Netofatyta, Cheled, syn Baany, Netofatyta;
31 Itaj, syn Ribaja, z Gibea synów Beniamina, Benajasz Piratończyk;
32 Churaj z potoków Gaasz, Abiel Arbatczyk;
33 Azmawet Bacharumczyk, Eliachba Szaalbończyk;
34 Synowie Chaszema Gisończyka, Jonatan, syn Szagiego, Hararyta;
35 Achiam, syn Sakara, Hararyta, Elifal, syn Ura;
36 Chefer Mekeratyta, Achiasz Pelonita;
37 Chesro Karmelita, Naaraj, syn Ezbaja;
38 Joel, brat Natana, Mibchar, syn Hagriego;
39 Selek Ammonita, Nacharaj Berotczyk, giermek Joaba, syna Serui;
40 Ira Jitryta, Gareb Jitryta;
41 Uriasz Chetyta, Zabad, syn Achlaja;
42 Adina, syn Szizy, Rubenita, naczelnik Rubenitów, a wraz z nim trzydziestu;
43 Chanan, syn Maaki, Joszafat Mitnita;
44 Uziasz Aszteratczyk, Szama i Jejel, synowie Chotamy Aroerczyka;
45 Jediael, syn Szimriego, i jego brat Jocha, Tizyta;
46 Eliel Machawita, Jeribaj i Joszawiasz, synowie Elnaama, Jitma Moabita;
47 Eliel, Obed i Jaasiel Mezobata.
Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.
Fragmenty tego rozdziału, do których wracamy w odcinkach, i jedno zdanie o tym, w jakim kontekście padają.
Dzisiaj kończą się wreszcie rodowody w Księdze Kronik i zaczyna się historia króla Dawida. Opowiadam o jego wojownikach, którzy zaczynali jako uciśnieni, zadłużeni i rozgoryczeni, a skończyli jako bohaterowie. Zastanawiamy się, co to znaczy dla nas, bo każdy z nas ma potencjał, nawet jeśli jego start nie wyglądał obiecująco.
