Blog

Psalmy

Psalm 131: tekst i interpretacja. Serce jak niemowlę

Jacek Obolewicz · · 8 min czytania

List do Filipian
W tym artykule
  1. Psalm 131: tekst
  2. Psalm 131: interpretacja werset po wersecie
  3. Psalm 131 i odpoczynek, który Bóg ma dla nas
  4. Kiedy sięgać po ten psalm
  5. Co z tego dla mnie dzisiaj
  6. Posłuchaj w podcaście

Psalm 131 to jedna z najkrótszych modlitw w całej Biblii, bo ma tylko trzy wersety, a mówi o sercu, które przestało się spinać. Dawid pisze w nim, że nie goni za wielkimi sprawami i nie chce się wywyższać, a jego dusza jest uspokojona jak dziecko przy matce. Czyta się go w pół minuty i bardzo łatwo przejść dalej, a to jeden z tych psalmów, które najlepiej działają na ciągłe napięcie. Jeśli szukasz psalmu o pokoju serca, to właśnie ten. Możesz go znać z wydań katolickich jako „Panie, moje serce się nie pyszni”, ale tutaj cytuję już tylko Uwspółcześnioną Biblię Gdańską.

Psalm 131: tekst

1 Pieśń stopni Dawida. PANIE, moje serce nie wywyższa się i moje oczy nie są wyniosłe ani nie ubiegam się o wielkie rzeczy albo zbyt cudowne dla mnie.

2 Doprawdy uciszyłem i uspokoiłem swoją duszę jak [dziecko] odstawione od [piersi] swej matki; moja dusza jest jak [dziecko] odstawione.

3 Niech Izrael pokłada nadzieję w PANU odtąd na wieki.

, przekład: Uwspółcześniona Biblia Gdańska. W Biblii, którą masz w domu, te słowa mogą brzmieć trochę inaczej, bo każdy przekład oddaje je po swojemu.

Uwaga na numerację, żeby się nie pogubić. W części katolickich wydań psalmy mają numer o jeden mniejszy, więc ten psalm bywa tam podpisany jako 130. A psalm 130, czyli „Z głębokości wołam do ciebie, Panie”, ma tam z kolei numer 129. Ten drugi znajdziesz u nas w osobnym artykule: Psalm 130. To jest sąsiad naszego psalmu, ale z zupełnie innym nastrojem, bo tam ktoś woła z samego dna, a tutaj ktoś już odpoczywa.

Psalm 131: interpretacja werset po wersecie

Werset 1: serce, które się nie wywyższa

Nagłówek psalmu mówi: „Pieśń stopni Dawida”. To znaczy, że jest to jeden z piętnastu psalmów, które według tradycji śpiewali pielgrzymi idący do Jerozolimy. Opowiadam o nich w odcinku Jak odkryć właściwy kierunek w życiu, bo ułożone po kolei pokazują całą drogę zbliżania się do Boga.

Dawid wymienia tu trzy rzeczy: serce, oczy i dążenia. Serce, które się nie wywyższa, to wcale nie jest serce w stylu „jestem nikim”, tylko serce, które nie musi nikomu udowadniać, że jest kimś. Oczy, które nie są wyniosłe, to oczy, które nie patrzą na innych z góry. A „wielkie rzeczy zbyt cudowne dla mnie” to wszystko, czym możemy się nakręcać, czyli ścieżka kariery, opinia innych o nas albo wyścig o to, kto więcej osiągnął.

Bardzo pasuje to do Dawida, jakiego znamy z odcinka Co sprawiło, że Dawid był wyjątkowy. Wskazuję tam, że Dawid nie przejmował się swoją sławą, w przeciwieństwie do Saula, który nie znosił, gdy ktoś był bardziej wyróżniony niż on sam. Mówię w tym odcinku, że najwięcej osiągniemy wtedy, gdy to nie my jesteśmy na świeczniku, tylko Bóg. I wiem, że to może brzmieć tak, jakbyśmy mieli być nic nie warci, ale wcale nie o to chodzi. Po prostu nikt z nas nie jest aż tak szczególny, żeby tak bardzo przejmować się samym sobą.

Werset 2: jak niemowlę u swej matki

To jest serce całego psalmu. Uwspółcześniona Biblia Gdańska mówi tu o dziecku „odstawionym od piersi” i ten obraz bardzo łatwo źle zrozumieć. Chodzi o malucha, który nie domaga się już mleka i nie krzyczy, że jest głodny. Przychodzi do mamy nie po to, żeby coś od niej wyszarpać, tylko po to, żeby przy niej być. Jest spokojny, bo wie, że mama jest obok, i sam fakt, że ona jest, mu wystarcza.

W odcinku czytam ten werset z innego wydania, w którym jest mowa o niemowlęciu przy piersi matki, ale myśl jest ta sama. Zwracam tam uwagę na coś, co zna każdy rodzic: dziecko nie musi sobie na nic zasłużyć. Sam fakt, że jest, sprawia, że rodzice robią, co mogą, żeby było spokojne. Nikt nie lubi płaczącego dziecka, więc staramy się wyprzedzić jego potrzeby, zanim w ogóle zacznie płakać. I mówię wtedy: skoro zwykli rodzice tak potrafią, to o ile bardziej Bóg może odpowiedzieć na nasze potrzeby.

Zauważ jeszcze jedną rzecz: Dawid pisze „uciszyłem swoją duszę”. To nie jest opis stanu, który mu się po prostu przytrafił, tylko coś, co on sam robi. W odcinku Co zrobić, kiedy jesteśmy zmęczeni i obciążeni zwracam uwagę, że w Psalmie 62 Dawid zwraca się do własnej duszy, żeby spoczęła w Bogu . Czyli gość gada sam do siebie, bo sam sobie musi o tym przypominać. Pokój nie jest więc dla ludzi, którzy nie mają problemów, tylko dla tych, którzy w samym środku problemów wracają do Boga.

Werset 3: nadzieja dla całego ludu

Psalm zaczyna się od słów „moje serce”, a kończy na całym ludzie: „Niech Izrael pokłada nadzieję w PANU”. Czyli pokój, którego doświadczam, nie ma zostać tylko u mnie. Dwa psalmy dalej w tym samym zbiorze jest Psalm 133 o braciach, którzy żyją w zgodzie , i w odcinku Odpoczynek, który Bóg ma dla nas łączę te dwa teksty. Wspólnota jest potrzebna, bo czasem tracimy pokój i potrzebujemy ludzi, którzy nam pomogą do niego wrócić. Ale pomóc mogą nam tylko ci, którzy sami nauczyli się odpoczywać w Bogu. Niebezpieczni dla wspólnoty są natomiast ludzie, którzy chcą brać cudzy odpoczynek, zamiast dbać o własny.

Psalm 131 i odpoczynek, który Bóg ma dla nas

W tym samym odcinku sięgam po List do Hebrajczyków, który mówi, że dla ludu Bożego wciąż czeka odpoczynek . Autor listu zachęca: „Starajmy się więc wejść do owego odpoczynku” . Mówię wtedy, że nie chodzi tu o odpoczynek raz w tygodniu, choć ten jest bardzo ważny, tylko o odpoczynek stały, do którego wchodzimy przez zaufanie. Podkreślam też, że Jezus nas rozumie, bo przeszedł przez wszystko to, przez co przechodzimy my, i dlatego możemy przychodzić do Niego odważnie.

Ten tygodniowy odpoczynek też ma jednak swoje miejsce. Przy dziesięciu przykazaniach, w odcinku Jak zadbać o zdrowe relacje, mówię, że gdyby każdy przyjął, że jeden dzień w tygodniu jest na niepracowanie, czyli na modlitwę, Biblię i bliskich, to każdemu wyszłoby to na zdrowie. Więcej o szabacie znajdziesz w artykule Szabat. Zresztą sam Bóg zaczął od odpoczynku, bo siódmego dnia odpoczął po dziele stworzenia .

I jeszcze słowa Jezusa: „Przyjdźcie do mnie wszyscy, którzy jesteście spracowani i obciążeni, a ja wam dam odpoczynek” . Opowiadam o nich w odcinku 189, gdzie mówię, że Bóg z Biblii wcale nie chce nam utrudniać życia, a ciężarem, który mamy nieść, jest codzienne posłuszeństwo Jego prowadzeniu. Cała reszta to już Jego siła, a nie moja.

Kiedy sięgać po ten psalm

  • Gdy czujesz, że wszystko musisz kontrolować, i spinasz się o rzeczy, na które nie masz żadnego wpływu.
  • Gdy porównujesz się z innymi i czujesz, że gonisz za czymś, czego nawet nie jesteś pewien.
  • Gdy jesteś zmęczony i nie masz siły na długą modlitwę, bo ten psalm da się powiedzieć w pół minuty.
  • Wieczorem, żeby zamknąć dzień i zostawić go Bogu.

Jeśli bardziej przemawia do ciebie obraz pasterza niż dziecka przy matce, zajrzyj do Psalmu 23. A jeśli ciągle się martwisz, przyda ci się też artykuł Jak przestać się martwić i zacząć żyć pełnią życia.

Co z tego dla mnie dzisiaj

Ten psalm zadaje tak naprawdę jedno pytanie: gdzie dziś się spinam? W odcinku zachęcam, żeby zapytać siebie o to wprost i przypomnieć sobie, że Bóg zna moje potrzeby, zanim jeszcze o nie poproszę. Spróbuj tak:

  1. Przeczytaj psalm na głos, powoli, dwa razy.
  2. Nazwij jedną rzecz, o którą walczysz najbardziej, i powiedz Bogu, że ją Mu zostawiasz.
  3. Powiedz sam do siebie to, co mówił Dawid: uspokajam swoją duszę, bo Bóg jest przy mnie.
  4. Zrób jedną rzecz dla kogoś innego z tego pokoju, który dostałeś, bo psalm kończy się przecież wspólnotą.

Pokój nie przychodzi dlatego, że problemy nagle zniknęły. Przychodzi dlatego, że jest Ktoś, przy kim mogę przestać się domagać i po prostu być.

Posłuchaj w podcaście

Psalm 131 najlepiej smakuje w towarzystwie reszty pieśni pielgrzymów i całej Księgi Psalmów. Jeśli chcesz przeczytać całe Pismo Święte, po kawałku dziennie i z krótkim odcinkiem do każdego czytania, zajrzyj do planu czytania Biblii.

Psalm 131: sam tekst psalmu

Obecna wersja powstała po naszej redakcji i została rozbudowana o treści z podcastu. Fragmenty Pisma Świętego pochodzą z Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej (Fundacja Wrota Nadziei, licencja CC BY-ND 4.0).