Jak okrywać Boże obietnice

Cześć, z tej strony Jacek słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj jest 75. dzień i czytamy Księgę Jozuego, rozdział od 19 do 21. Jeżeli być może słuchasz tego podcastu od niedawna albo być może to jest w ogóle pierwszy odcinek, za który się wziąłeś, wzięłaś, to chciałem tylko przypomnieć, że celem tego podcastu jest to, żebyśmy przeczytali Biblię w ciągu 365 dni. Oczywiście możemy to sobie rozłożyć na dwa lata, spokojniutko. To nie chodzi o to, żeby to była lektura na wyścigi, ale chodzi o to, żebyśmy po prostu poznali to, co Bóg ma nam dzisiaj do powiedzenia w XXI wieku, żebyśmy odkryli, że ta książka, która, no jak właśnie niektórzy mówią, że jest Bożym Słowem, czy faktycznie jest tym Bożym Słowem, czy faktycznie warto na niej budować swoje życie, czy faktycznie warto na niej polegać, a żeby się przekonać, uważam, że najlepiej jest podjąć się lektury.

I w tej lekturze staramy się tutaj siebie wspierać poprzez między innymi dzięki te podcasty, w których omawiamy takie różne kluczowe momenty w historii, którą czytamy, rozmawiamy sobie o tym, co takiego się dzieje, w jaki sposób my możemy często te fragmenty odnieść do naszego życia i tak jak też już widziałem po niektórych komentarzach, recenzjach na grupie na Facebooku, która również jest połączona z tym podcastem, jak wejdziecie na stronę bibliawrok.pl tam ją znajdziecie, to okazuje się, że dla niektórych osób często właśnie jest tak, że czytanie Biblii samo w sobie może momentami być problematyczne, ale dzięki tym podcastom jest im trochę łatwiej przebić się przez lekturę, jest im łatwiej zmotywować się do tego, żeby czytać dalej, więc mam nadzieję, że będziemy dalej to kontynuować i że będziemy dalej odkrywać to, co Biblia ma nam dzisiaj do powiedzenia, ale dzisiejszy odcinek nie jest o tym, bo dalej czytamy Księgę Jozuego. Czytamy historię tego, w jaki sposób Bóg doprowadził Izraelitów do Ziemi Obiecanej, w jaki sposób też oni zdobyli całą ziemię, którą Bóg obiecał już na samym początku, jeszcze daleko w Księdze Rodzaju Abrahamowi. I historia wyglądała mniej więcej tak, że Abraham otrzymał od Boga obietnicę, że jego potomkowie zamieszkają w ziemi Kanaan, jednak nie było to wcale takie proste, no bo później rodzina się rozrastała, wcale niekoniecznie zbliżali się do tej ziemi, a finalnie wylądowali w Egipcie, gdzie pomimo tego, że mieli dobry start. Tarto jednak koniec końców stali się niewolnikami i z tego Egiptu też wyciągnął ich później Mojżesz, który to nie tylko ich wyprowadził, ale również przeprowadził przez pustynię do Ziemi Obiecanej. Jednak ci z nas, którzy czytają od początku, być może pamiętają, że no właśnie Mojżesz do tej Ziemi Obiecanej wejść nie mógł, ale o tym już było w innym odcinku.

No i teraz tak naprawdę Jozue, który jest takim, powiedzmy, głównym bohaterem księgi, którą właśnie czytamy, jest tym, który wprowadził ich do Ziemi Obiecanej. Ale tak jak nawet sobie pomyślimy o tej całej historii, przez którą się przebiliśmy, to nie było w takim tempie, w jakim my to czytaliśmy. Tak naprawdę mówimy tutaj o setkach lat realizowania się tego, co Bóg obiecał Abrahamowi. Często dziesiątkach lat w przypadku tych ludzi, którzy już tę Ziemię Obiecaną zobaczyli, którzy już zamieszkali tej ziemi, którą Bóg wcześniej obiecał. I nie wiem, jak jest z wami, ale czasami może być tak, że my tak sobie wyobrażamy to, że kiedy Bóg daje jakieś obietnice, kiedy Bóg daje nam jakieś słowo, jakieś, możemy też powiedzieć, marzenie, to bylibyśmy gotowi usiąść no i czekać na to, w jaki sposób to wszystko się zrealizuje.

No bo jeżeli Bóg dał słowo, no to niech to słowo dowiezie do końca. Ale tak jak też widzimy w tej historii, którą dzisiaj czytamy, to nie jest tak, że Bóg daje słowo i sam samodzielnie wszystko realizuje. Bóg bardzo lubi współpracować z ludźmi, którzy słowo, które On daje, połączą z wiarą i zaczną działać. I dlatego też pod koniec rozdziału 21, który dzisiaj czytamy, są napisane następujące słowa: Pan przekazał więc Izraelowi całą tę ziemię zgodnie z przysięgą złożoną niegdyś ich ojcom. Izraelici posiedli ją i w niej zamieszkali.

Pan dał im też wytchnienie ze wszystkich stron, dokładnie tak jak przysięgi ojcom. Nie ostał się przed nimi nikt, kto był im przeciwny. Pan wydał im w ręce wszystkich wrogów. Nie zawiodło żadne słowo, żadnej z tych dobrych obietnic, które Pan złożył domowi Izraela. Spełniło się wszystko.

Fragment, który być może też sobie dzisiaj zaznaczyliście, który być może też gdzieś dla was miło się czytało, szczególnie, że jest to fragment, który mamy zaraz po tych wszystkich opisach geografii i tego, w jaki sposób rozporządzone było tam. To całe mienie, którego posiadanie weszli Izraelici. No, niekoniecznie była to lekka lektura, to dosyć często suche opisy, a tutaj nagle mamy fragment o tym, jak to Bóg dotrzymał swojego słowa. No i właśnie, Bóg dotrzymał tego słowa, ale nie stało się to samo z siebie. Nie było tak, że Bóg dał słowo i po prostu pewnego dnia Izraelici obudzili się w tej ziemi obiecanej.

To, żeby dojść do ziemi obiecanej, wiązało się z wiarą z ich strony, uwierzeniem w słowo, które Bóg dał, i jednocześnie z działaniem. Bo tak naprawdę każda bitwa, do której stawali, wiązała się z ryzykiem. No, sami się domyślamy, tak, że jeżeli byli zaangażowani w jakieś konflikty militarne, było ryzyko tego, że no właśnie, może nam się nie powiedzie, a może coś pójdzie nie tak. Bo często też te armie, z którymi mierzyli się Izraelici, były liczniejsze, były większe, wyglądały bardziej strasznie. Pomimo jednak tego Bóg walczył za Izraelitów.

No i właśnie, kiedy mówimy o tym, że Bóg walczył za nich, to wciąż wiąże się z tym, że oni mimo wszystko w tą walkę byli zaangażowani. Oni musieli chwycić za broń, ruszyć do walki i widzieć, w jaki sposób nagle okazywało się, że w sytuacji, która wydawała się nie być w ogóle nawet wyrównana, oni wygrywali i oni byli w stanie wchodzić w posiadanie kolejnych terenów ziemi obiecanej. Ale zawsze Boża realizacja Jego słowa wiązała się z działaniem ze strony Izraelitów. I okej, mogą być czasami sytuacje w naszym życiu, gdzie rzeczywiście coś się zdarzy, tak, pewne okoliczności w jakiś sposób się fajnie złożą, że będzie nam się wydawało, że hej, w ogóle wow, ale cudownie, coś dobrego mi się przydarzyło. Bóg dotrzymał swojego słowa w taki sposób, który nawet ciężko jest wytłumaczyć, ale jednak, nie oszukujmy się, większość naszego życia będzie polegała na tym, że jeżeli Bóg dał nam jakieś słowo, to to słowo zrealizuje się wtedy, kiedy my połączymy je z wiarą i do tego zaczniemy działać.

Ale zacznijmy od tego, w jaki sposób w ogóle odkrywać Boże obietnice dla swojego życia. Niekoniecznie jest w tym jakaś szczególna magia. Tak naprawdę Biblia jest pełna obietnic, które były dawane różnym ludziom w różnych okresach czasu, przy różnych okazjach, w różnych okolicznościach i to, co my możemy zrobić. Tak naprawdę z tym słowem, które mamy zapisane, to to, żeby czytacie na tyle uważnie, żeby wyłapywać takie drobne momenty, w których nagle jakiś fragment rzuca się nam w oczy, nagle jakiś fragment sprawia, że jakoś tak bardziej zwracamy na niego uwagę, bo to są często rzeczy, które później my możemy odkryć, że są obietnicami dla nas, że być może jakieś słowo jest właśnie tym słowem, które Bóg chciałby, żeby stało się rzeczywistością w twoim życiu. Co wtedy zrobić?

Zapisuj sobie takie fragmenty, zaznacz je sobie w Biblii. Jeżeli czytasz papierową, to weź sobie jakiś zakreślacz, zaznacz. Może sobie zapisz w jakimś notesie, może w jakiejś aplikacji. Zbieraj takie fragmenty, które wydawały ci się być szczególne i bardzo często będzie tak, i to być może już zauważyliście, być może jeszcze nie, ale bardzo często jest tak, że kiedy czytamy Biblię, to nagle okazuje się, że bardzo często jakieś takie fragmenty, które danego dnia mamy w naszym planie, gdzieś zaczynają pasować do tej sytuacji, z którą aktualnie zmagamy się w życiu, do tej sytuacji, w której szukamy być może jakiejś odpowiedzi. I ja osobiście mogę się przyznać, że masę miałem takich historii, w których po prostu coś działo się w moim życiu, było coś, co angażowało moją energię, moje myśli, być może wiązało się też z jakąś obawą i bardzo często było tak, że to właśnie czytanie Biblii było ku mojemu nawet czasami, nie ma ku zaskoczeniu, miejscem, gdzie odkrywałem jakieś fragmenty, które wnosiły jakieś nowe światło do sytuacji, w której się znajdowałem, albo być może wnosiły pewną obietnicę związaną z rozwiązaniem tej sytuacji.

I być może przy okazji innych fragmentów będzie też okazja do tego, żeby sobie spokojnie porozmawiać, może odnieść się do jakichś takich konkretnych sytuacji, no bo też nie chciałbym was tutaj zasypywać tym, że o, wiecie, było tak fajnie, ale wam nie powiem konkretów. Będzie jeszcze na to, sądzę, okazja, bo będziemy też mieli księgi, które zdecydowanie, no nie będzie tam aż tak dużo, żebyśmy mogli sobie na bieżąco pomawiać. Mam nadzieję, że na to okazja jeszcze będzie. A tymczasem chciałbym, żebyśmy właśnie w taki sposób podchodzili do czytania Biblii. Jakby łapię to, że z jednej strony ten projekt zakłada to, że przeczytamy Biblię od początku do końca w ciągu roku.

Tak jak też wielokrotnie mówiłem, nawet jeżeli sobie to rozłożymy na dwa lata, no to wciąż już jest całkiem nieźle. Kolejna rzecz jest taka, że też wiem, że czytanie Biblii nie jest wcale koniecznie jakąś... najbardziej prostą rzeczą, bo właśnie często jest tak, że czegoś nie rozumiemy, że pewne fragmenty wydają się nam dziwne, że w ogóle, jak to niedawno na grupie na Facebooku ktoś napisał, czułam się tak, jakbym czytała w ogóle Kfowadis pochu. I czasami tak będzie, że po prostu to będzie nam się ciężko czytało, ale po to jest ten podcast, żeby wspierać nas w tej lekturze, żebyśmy, pomimo tego, że czasami są, powiedzmy w cudzysłowie, suche dni, gdzie po prostu nic w tej Biblii nie mogę wypatrzyć, żebyśmy mimo wszystko mogli złapać to, że hej, jest tyle jeszcze różnych rzeczy, na które uwagę zwrócić możemy. I tak naprawdę to, co tutaj robię, to jest nasze zwrócenie uwagi na pewne wybrane fragmenty, choć moglibyśmy zwrócić uwagę na masę innych fragmentów, które po drodze przeczytaliśmy. Ważne jest to, żebyśmy w procesie czytania Biblii nauczyli się tego, w jaki sposób czytać ją dla siebie, w jaki sposób odkrywać te fragmenty, które dla mnie są w danym momencie ważne, bo właśnie może okazać się tak, że zwyczajnie dostrzeżesz jakieś słowo, które będzie obietnicą dla ciebie, które będzie dla ciebie osobiście dużo więcej znaczyło niż może znaczyć dla mnie.

I to może być słowo, które Bóg chce, żeby stało się rzeczywistością w twoim życiu, ale to, o czym już dzisiaj kilka razy powiedzieliśmy, Bóg nam daje słowo, oczekuje od tego, że my to słowo przyjmiemy z wiarą i później oczekuje tego, że będziemy działać, że będziemy o tym słowie pamiętać, będziemy do niego wracać i będziemy podejmować kolejne kroki do tego, żeby zobaczyć, jak Boże obietnice stają się rzeczywistością w naszym życiu. I tak naprawdę nie ma nikogo z nas, kto dzisiaj słucha tego podcastu, który nie miałby takich fragmentów w Biblii. Być może jeszcze tylko obietnic nie odkryłeś, nie odkryłaś, ale one tam są. Jest słowo, które Bóg ma przygotowane specjalnie dla ciebie i naszym zadaniem w pierwszej kolejności jest to, żeby to słowo odkryć, żeby to słowo zachować i żeby współpracować z Bogiem w realizacji tych obietnic, które złożył dla naszego życia, bo jak już pewnie zauważyliście, to nie jest tak, że Bóg koniecznie za nas będzie załatwiał wszystko. Bóg chce z nami współpracować, chce nas zaangażować w to, żebyśmy Jego dzieło mogli realizować tutaj na ziemi dla naszego życia, jak również w życiu innych ludzi, po to, żeby ten świat stał się choć trochę lepszym miejscem, żeby ludzie mogli zacząć żyć. nadzieją w sytuacjach, w których być może ciężko jakąkolwiek nadzieję jest znaleźć.

To jest zadanie Kościoła, to jest zadanie ludzi, którzy idą za Jezusem, którzy podejmują decyzję, żeby kochać Boga całym swoim sercem, duszą, umysłem, a bliźniego swojego jak siebie samego. Więc mam nadzieję, że ten dzisiejszy odcinek był dla was wartościowy, że też zachęcił was do tego, żeby właśnie szukać w Biblii rzeczy, które są dla was, które szczególnie dla was w tej konkretnej sytuacji wydają się być wartościowe, wydają się być na czasie, wydają się być tym słowem, które jest wam potrzebne na teraz. Ale pamiętajcie też o tym, nawet jeżeli jakieś słowo nie wydaje ci się być koniecznie na teraz, albo z jednej strony wydaje ci się być ważne, a z drugiej strony nie widzisz odniesienia w życiu dzisiaj, to też zadbaj o to słowo. Zachowaj je, zapisz, zapamiętaj, miej to słowo w miejscu, do którego będziesz mógł wrócić, bo może się okazać, że już teraz Bóg przygotowuje cię na coś, co jeszcze przed tobą, o czym jeszcze nie wiesz. I to słowo będzie dla ciebie w tym momencie ważne, kiedy okaże się, że właśnie spotka się ono z konkretną potrzebą, ale być może ta potrzeba pojawi się trochę później, po lekturze tego słowa.

Dlatego zachowujmy to, co Bóg do nas mówi, co gdzieś w jakiś szczególny sposób zwraca naszą uwagę i czekajmy na to, aż Bóg będzie realizował swoje słowo, bo tak jak końcówka rozdziału 21 jest tak wyjątkowa, tak piękna, gdzie jest napisane, że nie zawiodło żadne słowo, żadne z tych dobrych obietnic, które Pan złożył domowi Izraela, spełniło się wszystko. I również życzę nam, żeby wszystko, co Bóg powiedział do naszego życia, spełniło się również w nim po to, żebyśmy mogli jeszcze bardziej blisko żyć Boga, żebyśmy mogli jeszcze bardziej do Niego się zbliżyć, dzięki temu służyć lepiej innym ludziom, jeszcze lepiej ludzi kochać i patrzeć, jak świat wokół nas się zmienia na lepsze. Wielkie dzięki za dzisiejszy odcinek. Mam nadzieję, że dla was był wartościowy. Raz jeszcze zachęcam do wejścia na stronę bibliawrok.pl, dołączcie do grupy na Facebooku, tam możemy sobie dalej rozmawiać, dyskutować, wymieniać się pytaniami, obserwacjami, a tymczasem słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.