Jak pokochać miejsce, w którym mieszkasz

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 74 i czytamy Księgę Jozuego, rozdziały od 16 do 18. I w tych rozdziałach mamy znowu dosyć ciężkie do poczytania fragmenty, jeżeli nie usiądziemy z mapą i nie zrobimy sobie jakiejś tam analizy tego, w jaki sposób, co, gdzie tam mieszkał i tak dalej. Jakbyśmy mogli sobie w jakiś sposób zwizualizować to, co czytamy, byłoby zdecydowanie lepiej, ale jeżeli tylko chcielibyśmy przeczytać, no to nie będzie to najbardziej porywająca lektura. Niemniej jednak chciałbym, żebyśmy dzisiaj zastanowili się nad taką jedną rzeczą, która jest związana z tym, co dzisiaj czytamy, bo przeszło mi przez myśl to, jak te konkretne rodziny, te konkretne plemiona czuły się z tymi miejscami, które im przypadły w udziale.

No bo w sumie, tak jak też dzisiaj zresztą czytamy, widzimy, że sporo tego podziału dokonywało się przez losowanie. No i tak luźno sobie pomyślałem, nie traktujcie tego jako jakiejś wielkiej rozkminy na temat fragmentu, który czytamy, ale tak sobie pomyślałem, że czasami nie było tak, że dla niektórych to było: Czemu akurat tutaj mieszkam? Czemu trafiła mi się taka ziemia? Czemu nie tamta, a Heniek ma lepszą? I wiecie, mogło być trochę tak, że ludzie mogli gdzieś mieć poczucie, że ej, dobra, mogliśmy trafić lepiej, a tak to przez to, że jestem akurat częścią tej rodziny, no to trafiło mi się tak, jak mi się trafiło i w sumie to może nie do końca jestem zadowolony z tego miejsca, w którym jestem, z tego miejsca, w którym przyszło mi mieszkać.

I być może, kiedy teraz usłyszeliście to, co powiedziałem, też przeszło wam przez myśl to, że no właśnie, czasami jesteśmy niezadowoleni z miejsca, w którym jesteśmy. Czasami jest tak, że jest takie poczucie: ej, ale mi się tutaj nie podoba. I kiedy jakieś tam lata temu byłem jeszcze nauczycielem, to pamiętam, jak moi uczniowie, mieszkając w Kościerzynie, gdzie dalej obecnie mieszkamy z rodziną, moi uczniowie mówili: Proszę pana, ale tu jest w ogóle beznadziejnie, tu jest w ogóle tak strasznie, tu jest tak nudno, tu jest tak źle i tu jest w ogóle... Było często, wiecie, takie: Tu mi się nie podoba, ja to bym chciał do Trójmiasta, do Trójmiasta, tam jest świetnie, tam jest w ogóle mistrzowsko. I powiem wam szczerze, ja wiem, że to może być związane bezpośrednio z tym, że jestem stary i nudny, nie wiem, może, ale mi się Kościerzyna zawsze podobała.

Zawsze podobało mi się to miejsce, w którym... Teraz mieszkamy. Nie twierdzę, że będziemy tutaj mieszkać koniecznie do końca życia, ale na pewno po kilku miejscach, które obskoczyłem w swojej karierze, nie żeby to było jakoś szczególnie długo, ale najpierw wychowałem się w moim rodzinnym mieście, które w ogóle tamto dopiero jest ciekawie, jeszcze województwo lubuskie, później mieszkałem przez rok w Irlandii i później studiowałem w Lesznie i z Leszna trafiłem do Kościerzyny. Kiedy tutaj trafiłem, powiem wam szczerze, miałem naprawdę poczucie, że to jest świetna miejscówka. Naprawdę mi się tutaj podoba.

Mam blisko do biura. Jak czasami ludziom mówię, ile idę do biura, ile jadę autem, ile idę do biura i że zajmuje mi to siedem minut, to jest takie: stary, weź przestań, serio? Szczególnie jak rozmawiam ze znajomymi, którzy mieszkają właśnie w mieście. Sama kwestia tego, wiecie, mamy kilometr w jedną stronę, kilometr w drugą stronę. Mamy jakieś tam jeziorko, gdzie możemy zawsze z dziewczynami skoczyć, są tam place zabaw.

W ogóle miejscowość jest w ogóle mistrzowska, powiem wam szczerze, jest mistrzowska. Dla porównania, jeżeli ktoś z mojego rodzinnego miasta miałby przyjechać tutaj i zobaczyć, jak to tutaj wygląda, to nie ma czego porównywać. Niemniej jednak spotykałem się właśnie z takimi głosami, że no ale proszę pana, ale tu jest strasznie. I chciałbym, żebyśmy dzisiaj chwilę zastanowili się nad tym, co my w ogóle możemy zrobić, żeby pokochać miejsce, w którym jesteśmy. I żeby było jasne, ja nie mówię o tym, że miejsce, w którym dzisiaj jesteś, jest koniecznie miejscem twojego ostatecznego przeznaczenia, no bo niekoniecznie.

Nie wiem, gdzie tam los cię dalej rzuci i gdzie przyjdzie nam mieszkać w przyszłości, ale możemy z pewnością bardziej być usatysfakcjonowani życiem w miejscu, w którym jesteśmy, jeżeli w odpowiedni sposób do tego podejdziemy. Bo to podejście, w którym narzekamy na sytuację, w której jesteśmy, narzekamy na okoliczności, które są naszą rzeczywistością, no to w zasadzie nic nie wnosi. Wnosi tylko to, że w zasadzie jesteśmy osobami, z którymi nie chce się gadać, bo smęcimy, bo jesteśmy w ogóle negatywni. I kto chciałby się zadawać z kimś, kto w ogóle ciągle narzeka i ciągle marudzi? Znaczy no chyba, że drugi narzekacz i maruda, no ale to wtedy powodzenia, jeżeli takie towarzystwo byśmy chcieli.

Z drugiej strony możemy całkiem inaczej spojrzeć na to miejsce, w Miejsce, w którym jesteśmy, bo co by nie było, ostatecznie to ludzie w ogromnej mierze są w stanie wnieść wartość do tego miejsca, w którym się znaleźliśmy. I ja kumam, że wiecie, fajnie jest mieć, nie wiem, szeroki wybór, nie wiem, różnych rozrywek, fajnie jest mieć, nie wiem, miejsce, gdzie mamy ogromne możliwości, jeśli chodzi, nie wiem, o pracę. Jakby kumam to wszystko i to jak najbardziej oczywiste jest to. I zresztą może kiedyś trafi się jakiś taki odcinek, gdzie porozmawiamy o miastach w ogóle, bo z perspektywy Biblii to też jest w ogóle, tak swoją drogą, ciekawy temat. Miasto, gdzie jest duże skupisko ludzi, ale nawet w mniejszym skupisku ludzi, czy jakiekolwiek ono by nie było, bo może być też tak, że ktoś mieszka w mieście i nagle: O, tu jest głośno i w ogóle hałas i weź przestań, ja pierniczę.

No, gdziekolwiek nie trafimy, znajdziemy rzeczy, które mogą być okej dla kogoś, dla kogoś innego mogą nie być okej, ale w każdym z tych miejsc będą ludzie. I to ludzie są w stanie wnieść do naszego życia coś, czego nie wniesie geografia, klimat, nie wniosą różne rzeczy. Ludzie. A żeby z ludźmi mieć jak najfajniejsze relacje, najbardziej życiodajne relacje, to tych ludzi zwyczajnie musimy na początek, tak chociaż na start, zacznijmy od tego, lubić. Lubić ludzi.

Po prostu, wiecie, nie mówię, że musimy koniecznie być wszyscy jakimiś ekstrawertykami, którzy latają: Kurczę, mam 4,3 milionów znajomych. Nie, ale tak naprawdę w momencie, kiedy mieszkamy w miejscu, w którym może nie czujemy się najbardziej komfortowo, ale wiemy, że na razie nawet nie mamy innego miejsca, żeby to zmienić, to jest najprawdopodobniej miejsce, w którym Bóg może skorzystać z naszej obecności do tego, żeby wnieść światło do życia kogoś, kto też akurat wtedy tam mieszka. I to jest całkiem fajna okazja do tego, żeby też realizować swoje powołanie i dzielić się nadzieją, którą mamy w naszym życiu. Jeżeli tej nadziei jeszcze nie odkryliście, no to trochę już w naszych podcastach rozmawialiśmy o tym, co takiego wnosi nadzieję i wnosi ogromną wartość do naszego życia. Szarpnijcie się na inne odcinki.

Ale właśnie, jeżeli jesteście osobami, które żyją życiem takim, wiecie, spełnionym, takim życiem, w którym: Hej, cieszę się, że mogę być blisko Boga, cieszę się, że mogę realizować powołanie, które On ma dla nas, cieszę się, że mogę Go znać, że mogę Go odkrywać, że tak naprawdę... Nie ma za bardzo znaczenia, w jakim miejscu się znajdziemy. Jesteśmy w stanie żyć życiem pełnym pokoju, radości, pełnym nadziei. I tą nadzieją możemy dzielić się z innymi. I taka postawa jest czymś, co jest w stanie sprawić, że zwyczajnie będzie nam się lepiej żyło w miejscu, w którym jesteśmy.

Kiedy będziemy patrzeć na nie przez pryzmat tego, że hej, być może faktycznie to jest miejsce, do którego Bóg mnie wysłał. Bóg chce, żebym tutaj był po to, żebym mógł zrobić coś dobrego dla ludzi, którzy tutaj mieszkają, coś dobrego dla tej społeczności tak w ogóle. I jesteśmy w stanie do takiego miejsca dojść w momencie, kiedy zaangażujemy swój czas, swoją energię, swoje zasoby, jakiekolwiek by one nie były, po to, żeby zwyczajnie pomagać ludziom, żeby wpływać na to miejsce, które tak naprawdę tworzymy, bo tak naprawdę ostatecznie, tak jak powiedziałem, to ludzie tworzą miejsca. To ludzie tworzą miasta, miasteczka, wioski i to ludzie są w stanie sprawić, że to miejsce, w którym mieszkamy, będzie absolutnie fantastycznym miejscem do życia. A najbardziej fantastycznym będzie wtedy, kiedy będziemy w stanie wnieść światło do życia innych ludzi.

I co by nie było, patrząc na to, gdzie mieszkamy, z tej perspektywy jesteśmy w stanie mieszkać absolutnie gdziekolwiek. I rozumiem, że w jednym miejscu będzie nam lepiej, w drugim może być ciężej, ale jeżeli spojrzymy na miejsce, w którym jesteśmy przez pryzmat ludzi, którym możemy służyć, dla których możemy wnieść trochę nadziei, jeżeli zaangażujemy nasz czas, naszą energię, to tak naprawdę nagle się okaże, że będziemy odkrywać w tym miejscu rzeczy, których być może wcześniej nie widzieliśmy. Będziemy być może odkrywać możliwości, które wcześniej dla nas były całkowicie niewidoczne. Jesteśmy w stanie pokochać miejsce, w którym jesteśmy w momencie, kiedy w to miejsce się zaangażujemy, a żeby zaangażować się w miejsce, w którym jesteśmy, potrzebujemy być ludźmi, którzy zwyczajnie angażują się w życie innych ludzi, którzy poszerzają swój krąg znajomych, którzy dbają o to, żeby patrzeć na innych przez pryzmat tego: hej, jak mogę ci pomóc, a nie przez pryzmat tego, co mogę od ciebie uzyskać. I w przypadku każdego z nas te relacje mogą być trochę inne, bo wiadomo, no jesteśmy różni, tak?

Możemy być ludźmi, którzy, nie wiem, będą świetną osobą do tego, żeby łączyć. ludzi, którzy mieszkają obok siebie, a być może w ogóle się nie znają, być może nigdy ze sobą nie rozmawiają. Może jesteśmy w stanie być tymi ludźmi, którzy gdzieś są w stanie taką fajną rozmową wnieść wartość. Być może jesteśmy tymi, którzy są w stanie zwyczajnie aktywnie pomagać ludziom, którzy mieszkają obok nas, w najbardziej prosty chociażby sposób. Jesteśmy w stanie też modlić się o tych ludzi. Jeżeli jesteśmy osobami, które są wierzące, możemy modlić się o innych.

Możemy być tymi, którzy zwyczajnie wnoszą bardzo dużo dobra, takiego ogólnego, ludzkiego dobra do życia innych. A kiedy? To będzie połączone z tym naszym poczuciem misji, do której każdy z nas jest powołany, do tego, żeby nieść światło tam, gdzie jesteśmy, to nagle miejsce, w którym żyjemy, będzie dla nas miejscem radości, spełnienia i być może, kto wie, będzie miejscem, z którego nigdy nie będziemy chcieli się już wyprowadzać. Mam nadzieję, że ten dzisiejszy odcinek, trochę z innej strony atakujący tak luźno temat, który dzisiaj czytamy, jest dla was wartościowy i że być może dzięki niemu będziecie w stanie też inaczej spojrzeć na miejsce, w którym jesteśmy, szczególnie jeżeli mamy jakieś poczucie niezadowolenia związanego z tym miejscem. Gdybyście mieli dodatkowe pytania, jak zwykle zapraszam na stronę bibliawrok.pl, porozmawiajmy, podyskutujmy.

Dajcie znać w ogóle, gdzie mieszkacie, bo to też niektórzy dają, a niektórzy nie. Gdzieś to już kiedyś zrobiliśmy, ale możecie dać znać, gdzie mieszkacie, wrzucić jakąś wiadomość i zwyczajnie poznajmy się, odkrywajmy to, w jaki sposób możemy sprawiać, żeby ten świat był jeszcze lepszym miejscem. Wielkie dzięki za dzisiaj i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.