Wszystkie odcinki

Dzień 7 Księga Rodzaju 22-24

Największa ofiara

Prowadzi Jacek Obolewicz · Zobacz w planie czytania

Przeczytaj tekst: Rdz 22 Rdz 23 Rdz 24

Dzień 7 z 365 · Otwórz w Spotify

Ten dzień w minutę

Nie masz teraz czasu na cały odcinek? Najważniejsza myśl w krótkim wideo.

Przeczytaj wstęp do księgi: Księga Rodzaju

W skrócie

Czytamy Księgę Rodzaju od dwudziestego drugiego do dwudziestego czwartego rozdziału i zatrzymuję się przy ofiarowaniu Izaaka, jednej z najsłynniejszych scen w Biblii. Zastanawiam się, skąd Abraham brał siłę, żeby ruszyć na górę Moria. Pytam też, jak ten dzień mógł wyglądać oczami dorosłego Izaaka i co ma z tym wspólnego Jezus. Na koniec dzielę się wskazówką, która pomaga lepiej czytać Biblię.

Najważniejsze myśli

  1. Wiara, że Bóg wskrzesi

    List do Hebrajczyków mówi, że Abraham wierzył, iż Bóg ma moc wskrzesić nawet umarłych. Był pewien, że Bóg spełni obietnicę przez Izaaka, i dlatego zaufał Mu do końca.

  2. Izaak nie był małym dzieckiem

    Według tradycji żydowskiej Izaak mógł mieć wtedy około 36 lat, więc był silnym, dorosłym mężczyzną. Idzie z ojcem i sam się na to zgadza, a to zmienia sposób, w jaki patrzymy na całą historię.

  3. Miejsce nie jest przypadkowe

    Kraina Moria wraca później w Biblii, bo właśnie tam Salomon buduje świątynię. To samo miejsce łączy się też z ofiarą Jezusa, którą Bóg złożył tysiące lat później.

  4. Czytaj z uwagą na miejsca

    Kiedy czytając Biblię, zwracamy uwagę na miejsca, nagle widać podobieństwa, których wcześniej nie zauważaliśmy. To, co dzieje się w Starym Testamencie, zostaje w cudowny sposób dokończone w Nowym.

Z odcinka

Z jakiegoś dziwnego powodu na tym etapie swojego życia Abraham miał taką wiarę w to, że Bóg dotrzyma obietnicy.

Tak naprawdę tradycja żydowska wylicza, że Izaak w tamtym czasie mógł mieć około 36, bodajże 7 lat, więc wyobraźcie sobie teraz tą sytuację.

To, że to może być właśnie to miejsce, gdzie później Bóg składa swojego Syna w ofierze po to, żeby odkupić ludzkość, to jest coś wielkiego.

Fragmenty, o których mowa w odcinku

  • Bóg wystawia Abrahama na próbę i prosi go o ofiarę z Izaaka. W ostatniej chwili anioł powstrzymuje jego rękę, a zamiast syna Abraham składa w ofierze barana.
  • Autor listu tłumaczy, że Abraham wierzył, iż Bóg może wskrzesić umarłych, i dlatego był gotowy złożyć tę ofiarę.
  • Bóg wskazuje Abrahamowi krainę Moria, czyli konkretne miejsce, które jeszcze nie raz wróci w historii biblijnej.

Kliknij odnośnik, żeby przeczytać fragment.

Gdzie jeszcze w Biblii wraca ten temat

  • Salomon zaczyna budować świątynię w Jerozolimie na górze Moria, w tym samym miejscu, o którym mowa w historii Abrahama i Izaaka.
  • Bóg tak umiłował świat, że dał swojego jedynego Syna. W tych słowach słychać echo tego, co Abraham mógł przeżywać na górze Moria.
  • Paweł pisze, że Bóg własnego Syna nie oszczędził, lecz wydał Go za nas wszystkich. Historia Izaaka już wtedy zapowiada ten moment.

Do przemyślenia

  • Co jest dla mnie najcenniejsze i czy potrafię powierzyć to Bogu?
  • Czy czytając Biblię, zwracam uwagę na to, jak jej historie łączą się ze sobą?

Powiązane odcinki

ofiarowanie Izaaka Abraham wiara góra Moria zapowiedź Jezusa Księga Rodzaju

Fragmenty Biblii w dymkach pochodzą z Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej (Fundacja Wrota Nadziei, licencja CC BY-ND 4.0). W podcaście czytam z innego przekładu. Tutaj korzystamy z UBG, bo jej licencja pozwala swobodnie udostępniać tekst.

Transkrypcja odcinka

Zapis powstał automatycznie i może zawierać drobne błędy. Najważniejsze zdania są wyróżnione, a podkreślone miejsca otwierają fragment Biblii, o którym mowa.

Cześć, z tej strony Jacek Sucharz, właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj jest dzień siódmy naszego planu czytania Biblii i czytamy Księgę Rodzaju, rozdziały od 22 do 24. I na samym już początku 22 rozdziału mamy wydarzenie, które jest jednym z najbardziej znanych chyba wydarzeń w całej Biblii, na którym chciałbym, żebyśmy dzisiaj się trochę więcej skupili, bo dzieją się tutaj historie, które później często łatwo jest pominąć, kiedy dalej czytamy Biblię. , że po tych wydarzeniach Bóg wystawił Abrahama na próbę. Rzekł do niego: Abrahamie, a gdy on odpowiedział: Oto jestem, powiedział: Weź twego syna jedynego, którego miłujesz, Izaaka, idź do kraju Moria i tam złóż go w ofierze na jednym z pagórków, jakie ci wskażę.

Nazajutrz rano Abraham osiodłał swego osła, zabrał ze sobą dwóch swych ludzi i syna Izaaka, narąbał drzewa do spalenia ofiary i ruszył w drogę do miejscowości, o której mu Bóg powiedział. Na trzeci dzień Abraham, spojrzawszy, dostrzegł z daleka ową miejscowość. I wtedy rzekł do swych sług: Zostańcie tu z osłem, ja zaś i chłopiec pójdziemy tam, aby oddać pokłon Bogu, a potem wrócimy do was. Abraham zabrawszy drwa do spalenia ofiary, włożył je na syna swego Izaaka, wziął do ręki ogień i nóż, po czym obaj się oddalili. Izaak odezwał się do swego ojca Abrahama: Ojcze mój, a gdy ten rzekł: Oto jestem, mój synu, zapytał: Oto ogień i drwa, a gdzież jest jagnię na całopalenie?

Abraham odpowiedział: Bóg upatrzy sobie jagnię na całopalenie, synu mój. I szli obydwaj dalej. A gdy przyszli na miejsce, które Bóg wskazał, Abraham zbudował tam ołtarz, ułożył na nim drwa i związawszy syna swego Izaaka, położył go na tych drwach na ołtarzu. Potem Abraham sięgnął po nóż, aby zabić swego syna, ale wtedy anioł Pański zawołał na niego z nieba i rzekł: Abrahamie, Abrahamie! A on rzekł: Oto jestem.

Anioł mu powiedział: Nie podnoś ręki na chłopca i nie czyń mu nic złego. Teraz poznałem, że boisz się Boga, bo nie odmówiłeś mi nawet twego jedynego syna. Abraham, obejrzawszy się poza siebie, spostrzegł barana uwikłanego rogami w zaroślach. Poszedł więc, wziął barana i złożył w ofierze całopalnej zamiast swego syna. I dał Abraham temu miejscu nazwę.

Pan widzi. Stąd to się mówi dzisiaj: na wzgórzu Pan się ukazuje. Nie chciałbym, żebyśmy za bardzo skupiali się tutaj na rzeczach dosyć oczywistych, bo wydaje mi się, że każdy z nas uczciwie może powiedzieć, że no okej, dobra, historia jest dosyć spektakularna i sama gotowość poświęcenia, w zasadzie tego, co jest najcenniejsze w twoim życiu, jest tutaj wyjątkowa. To, że to jest dziecko, to już jest w ogóle, to jest dosyć oczywiste. Oczywiście jest znowu pytanie: no dobra, ale Bóg naprawdę chciał w ogóle, co tutaj się dzieje?

Jeszcze inna rzecz, z którą też się spotkałem, to jest to, że chwilę wcześniej w sumie widzieliśmy Abrahama, który wstawiał się za Sodomą i Gomorą, żeby Bóg ich nie zniszczył, i tak się targował z Bogiem, targował i w sumie i tak nic mu się nie udało wytargować, no bo tam była taka bieda, że nie można było znaleźć prawie nikogo sprawiedliwego. I czy nie mógł tutaj Abraham jakkolwiek z Bogiem porozmawiać? Boże, Boże, no ale może jednak znajdziemy jakąś... Wiecie, no nie. I właśnie to jest ciekawe, że Abraham zrobił to, co zrobił, i był gotowy dokończyć tak naprawdę tego dzieła z bardzo konkretnego powodu.

I o tym powodzie czytamy w Liście do Hebrajczyków, który już w tym podcaście się pojawiał, : Przez wiarę Abraham wystawiony na próbę ofiarował Izaaka i to jedynego syna składał na ofiarę on, który otrzymał obietnicę, któremu powiedziane było: Z Izaaka będzie dla ciebie potomstwo. Pomyślał bowiem, iż Bóg mocen wskrzesić także umarłych i dlatego odzyskał go jako podobieństwo śmierci i zmartwychwstania Jezusa. Z jakiegoś dziwnego powodu na tym etapie swojego życia Abraham miał taką wiarę w to, że Bóg dotrzyma obietnicy, że wydaje mi się, że gdzieś z tyłu głowy miał to, że to po prostu nie może być tak, że jakkolwiek inaczej Bóg będzie realizował swój plan niż przez Izaaka. I czytamy o tym, że tak naprawdę on już wtedy wierzył w to, że Bóg może wskrzesić z umarłych. Więc z jakiegoś powodu, możemy powiedzieć szaleniec, być może, ale już wtedy wydawało mu się: wow, w ogóle, dobra Boże, zrobię to, jestem gotowy to zrobić.

Dlatego, że wierzę w to, że ty mimo wszystko z mojego syna, z Izaaka, zrealizujesz obietnicę, którą dla mnie masz. Samo w sobie dosyć spektakularne, dosyć wyjątkowa wiara. Nie da się ukryć, że no chłop robi tą postawą wrażenie chyba na nas wszystkich. Ale jest jeszcze ciekawsza rzecz, która tutaj się dzieje, bo ta sama historia, ona jest opisana stosunkowo krótko i tak wiecie, Bóg powiedział, spakował ekipę, poszli, chciał złożyć w ofierze, wyciągnął rękę, anioł go wstrzymał, tyle. Ale kiedy spojrzymy sobie na wszystko to, co się dzieje do teraz i spojrzymy na chronologię wydarzeń, na to, jak lata tam są opisane, nie są to opisane dosyć dokładnie, ale na tyle dokładnie, że jesteśmy spokojnie w stanie przyjąć, że Izaak nie był jakoś szczególnie małym chłopcem.

I wiem, że możemy mieć taki obraz, jakiś tam obrazków czy z lekcji religii, czy skądś, że Izaak to był taki, wiecie, mały berbeć, czy tam trochę starszy berbeć, ale w każdym razie wciąż byśmy go traktowali w kategoriach dzieciaka. No wcale niekoniecznie. Tak naprawdę tradycja żydowska wylicza, że Izaak w tamtym czasie mógł mieć około 36, bodajże 7 lat, więc wyobraźcie sobie teraz tą sytuację. Idzie ojciec z dorosłym synem. Tak naprawdę to byłoby w moim wieku.

Facet jest starszy, syn jest w zasadzie, no, w kwiecie wieku, silny młody mężczyzna. I ten ojciec musi mu w końcu to wytłumaczyć i powiedzieć: Słuchaj, jest taka sprawa, Bóg do mnie przemówił, złożę ciebie w ofierze. Wiecie, Izaak się na to zgadza. My nie mówimy tutaj o dziecku, które jest w jakiś sposób ubezwłasnowolnione i w ogóle nie ma absolutnie opcji na to, żeby cokolwiek powiedzieć, tylko słucha tego, co ojciec mu mówi, być może patrzy jak na wariata i właśnie, jest sam gotowy na to poświęcenie. Wow.

Tu już naprawdę dzieje się coś bardzo ciekawego. I być może to tak wyglądało, że wiecie, oni tam idą, Abrahamu tłumaczą, opowiadają całą historię swojego życia. Mówią: Słuchaj, Izaak, Bóg mi się objawił, wysłał mnie do ziemi Kanaan i starałem się za Nim wiernie iść. I powiedział mi o tej obietnicy, o tym, że we mnie będą błogosławione inne narody, że w moim potomku będzie Boże błogosławieństwo. I wiecie, być może gdzieś tam były opowiadane te historie i na to Izaak powiedział: Dobra, tata, okej, kumam, kumam.

Może faktycznie tak jest. Jeżeli tak jest, jeżeli ty w to wierzysz, jeżeli uważasz, okej, zróbmy to, zróbmy to. Być może gdzieś już, wiecie, zaczął wiązać i jeszcze Izaak mówi: Wiesz co, ojciec, kurczę, nie wiem, weź może zwiąż mnie mocniej, bo wiesz, że mi wpadł pomysł, żeby się gdzieś tam wyrywać. Weź po prostu... Sądzę, że oni oboje byli przerażeni.

Jest jedna bardzo ciekawa rzecz w tej całej historii: miejsce, gdzie Bóg wysłał Abrahama, żeby Abraham złożył ofiarę z Izaaka. Na to często w ogóle nie zwracamy uwagi. I wiecie, ta cała geografia biblijna — nie czytałem jakoś szczególnie Biblii z atlasem — ale gdybyśmy spojrzeli na to, o jakim miejscu mówimy, to okazuje się, że , ja mu wskazać jakiś pagórek, i później na górze Moria Dawid wznosi Arkę Przymierza. I tam jest niesamowicie ciekawe miejsce tego, jak Boża obecność objawia się pośród ludzi, kiedy Dawid jest królem. To o tym jeszcze będziemy czytać.

Później w tamtym miejscu Salomon buduje Bogu świątynię i wygląda na to, że właśnie również w krainie Moria, na jednym ze wzgórz, tysiące lat później Bóg składa naprawdę w ofierze swojego Syna. To, co dzisiaj dzieje się w tej historii, jest absolutnie wyjątkowe i już wtedy to jest zapowiedzią tego, co tak naprawdę ma się wydarzyć i w jaki sposób Bóg rozwiąże największy problem ludzkości, którym jest grzech. Niech ta historia będzie dzisiaj dla nas czymś, co pomoże nam docenić, w jaki sposób historia biblijna, jak różne miejsca, wydarzenia łączą się w jedną całość. Bo po tej jednej historii widać, że tak naprawdę to, co wydarzyło się jeszcze za czasów Abrahama... Było obrazem tego, co Bóg w ramach swojego planu ratowania ludzkości zrobił tysiące lat później.

I to jest absolutnie wyjątkowe. To naprawdę robi wrażenie. Nie wiem, może na was nie robi, na mnie robi ogromne. I kiedy patrzę na tą historię, kiedy sobie o niej myślę, to Abraham Abrahamem, ale to, że to może być właśnie to miejsce, gdzie później Bóg składa swojego Syna w ofierze po to, żeby odkupić ludzkość, to jest coś wielkiego. I mam nadzieję, że jedna praktyczna rzecz z tej historii, która pomoże wam jeszcze lepiej odkrywać Biblię, to jest zwracanie uwagi właśnie między innymi na miejsca.

Bo okazuje się, że kiedy przechodzimy przez Stary Testament, kiedy później widzimy to, co się dzieje w Nowym, to jak poświęcimy odpowiednią ilość czasu, zaczniemy sobie badać, niekoniecznie wszystkie rzeczy jesteśmy w stanie potwierdzić, absolutnie na sto procent, ale nagle okazuje się, że są pewne podobieństwa miejsc, różnych wydarzeń i że tak naprawdę to, co dzieje się w Starym Testamencie, jest w cudowny sposób dokończone w Nowym. Dzięki, że jesteście z nami, dzięki, że czytacie dalej Biblię. Mam nadzieję, że lektura jest dla was jak najbardziej owocna i inspirująca. Jeżeli chcielibyście porozmawiać o tej czy innych historiach, zapraszamy na grupę Wejdź na stronę bibliawrok.pl, zostaniesz przekierowany do grupy na Facebooku, gdzie możemy dalej sobie rozmawiać na temat tego, co dzieje się w tej albo też w innych historiach. Dzięki raz jeszcze za to, że jesteście z nami.

I do usłyszenia w kolejnym odcinku.