Biblia nie boi się trudnych historii

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj jest trzynasty dzień naszego planu i czytamy Księgę Rodzaju, rozdział od trzydziestego ósmego do czterdziestego. I trzydziesty ósmy rozdział po raz kolejny, znowu. Ja wiem, że już może sobie myślicie, o co chodzi. Pokazuje nam historię, którą ciężko nam sobie czasem w głowie ułożyć.

Ale chciałbym, żebyśmy jeżeli właśnie dzisiaj przyjrzeli, głównie właśnie dlatego, że Biblia nie boi się trudnych historii. I do tego miejsca prawdopodobnie sami już możecie się drapać po głowie i myśleć sobie, okej, to jeżeli to jest wybrany naród, no to rzeczywiście nieźle Bóg sobie wybrał. Czy nie mógł wybrać jakiegoś sensowniejszego narodu albo jakiejś bardziej ogarniętej rodziny? Czy nie było bardziej ogarniętych rodzin? Czy naprawdę to było wszystko, co było dostępne?

No bo tutaj powiedzenie, że rodzina jest co najmniej dysfunkcyjna, jest dosyć łagodnym spojrzeniem na sytuację, bo co chwilę, co chwilę, co pokolenie są jakieś dziwne akcje, są jakieś historie, które sprawiają, że myślimy sobie, okej, dobra, czy tu w końcu będzie normalnie. I w rozdziale 38 czytamy historię Tamar. Ona jest główną bohaterką tej historii. Zostaje ona wybrana jako żona dla jednego z synów Judy. Juda, jak wiemy, jest ojcem Jakuba, który później został nazwany Izraelem.

I ta właśnie Tamar ma tego pecha, że jej mąż niekoniecznie jest jakąś szczególnie wybitną postacią, na tyle złą, że umiera. I zwyczajem tamtych czasów jest to, że młodszy brat powinien ją wziąć za żonę i powinien wzbudzić potomstwo dla swego brata. Okazuje się, że pierworodny Judy nie doczekał się potomków przed swoją śmiercią, więc na scenę wchodzi Onan. Historia może wam być chcący, niechcący znana, bo jest on właśnie tym gościem, z którego imienia mamy określenie, zresztą sami wiecie jakie. Nie o to jednak chodzi, bo on nie robi tego, co miał zrobić, ale niekoniecznie przez to, jak traktował kwestię seksu ze swoją żoną, ale przez to, że nie chciał zrealizować tego, co było jego zadaniem i co było zwyczajem tamtych czasów, czyli to, żeby wzbudzić potomstwo dla swego brata.

Bo sobie pomyślał: no czemu dla brata mam wzbudzać potomstwo? Niech spada. Więc kombinował na ile mógł, żeby tego nie zrobić i przy tej okazji chłopowi też się umarło. No i Tamar dostaje informację od Judy, że słuchaj, jest jeszcze trzeci, jest trochę za młody, no ale jak poczekasz, to wtedy on się zajmie tematem i on będzie twoim mężem i on wzbudzi potomstwo dla swego brata. No niestety jednak się nie doczekał i Tamar, trochę zniecierpliwiona, bierze sprawy w końcu w swoje ręce, bo nagle okazuje się, że młody dorasta, no ale nie jest ona mu dana za żonę.

I dziewczyna sobie myśli: hej, hej, hej, nie taka była umowa. I zamiast pójść do Judy i pogadać, powiedzieć: słuchaj teściu, nie wiem czy pamiętasz, była taka umowa, to ona wymyśla tak pokręcony plan, że nawet w naszych głowach może on się trochę nie mieścić, bo przebiera się za prostytutkę. Juda też, będąc wątpliwej jakości moralnej zawodnikiem, nagle stwierdza, że: Mmm, o, fajna dziewczyna, nie widząc, że to jest jego teściowa, bo się odpowiednio zasłoniła. No i okazuje się, że Juda korzysta z usług prostytutki. Co kończy się tym, że ona zachodzi w ciążę.

Później Juda się dowiaduje, że jego synowa jest w ciąży, jest wielce oburzony, no bo: Kurczę, no jak to, no przecież to nie tak miało być. I stwierdza, że no, dziewczyna powinna zginąć, tylko że się okazuje, że to ty, stary, zmajstrowałeś tego smyka i tutaj to już jest naprawdę grubo pokręcone. Po co tej historii mówimy? Bo ta sama Tamar, która pojawia się w tej historii, pojawia się w jeszcze innym miejscu w Biblii. I kiedy zaczniemy czytać relację życia Jezusa, którą napisał jeden z jego uczniów, Mateusz, na samym początku jest taki dosyć obszerny fragment, który często jest pomijany albo go nie czytam, albo nie wiem w ogóle, po co on się tu pojawia.

Powodów jest wiele różnych, ale jedna rzecz jest ciekawa. Czytamy na samym początku Ewangelii według świętego Mateusza: Rodowód Jezusa Chrystusa, syna Dawida, syna Abrahama. Abraham był ojcem Izaaka, Izaak ojcem Jakuba, Jakub ojcem Judy i jego braci, Juda zaś był ojcem Faresa i Zary, których matką była Tamar. W tym rodowodzie pojawia się jeszcze kilka kobiet, z czego Tamar jest pierwsza. I tak naprawdę nie tylko ona jest tutaj kobietą, która pojawia się w rodowodzie i też niekoniecznie wiąże się z nią jakaś ultrahistoria, tudzież to, co zrobiła, było jakoś szczególnie szlachetne, no w sumie nie było wcale.

Ale Mateusz w ogóle nie wybiela tego, skąd wziął się Mesjasz. Mateusz w ogóle nie boi się tego, żeby powiedzieć: Hej, słuchajcie, tak naprawdę Jezus Chrystus pochodzi z tak pokręconej rodziny. I znowu moglibyśmy sobie pomyśleć: no nie mógł Bóg wybrać sobie lepszej rodziny? Czy naprawdę ten rodowód nie mógł być jakiś bardziej ogarnięty? I po co w ogóle Mateusz miałby to wspominać?

Bo Biblia nie boi się tego, żeby przyznać, że w historii zbawienia biorą udział ludzie, którzy są totalnie... Pokręceni. Biorą udział ludzie, których nie chcielibyśmy wspominać w tej historii, bo tak naprawdę czy Mateusz mógłby to pominąć? No mógłby. Czy ktoś by na to zwrócił jakąś szczególną uwagę?

No może nawet niekoniecznie, a może tak. Niemniej jednak bardzo często będziemy czytać historię w Nowym Testamencie, zresztą jak już w Starym też już widzicie, że jest ich całkiem sporo, które pokazują jedną rzecz: historia zbawienia jest pokręcona, ale Bóg, który jest autorem tej historii, realizuje swój plan pomimo ludzi, którzy ciągle zawodzą, pomimo ludzi, którzy mają pokręconą przyszłość, pomimo ludzi, którzy mają najdurniejsze pomysły na to, co zrobić, pomimo ludzi, którzy nie powinni być wspominani w ogóle w jego historii, z naszego punktu widzenia. Ale to ostatecznie nie jest historia tych ludzi i tego, jacy oni byli wspaniali, bo wiemy już, że nie byli, ale to jest historia ludzi, których Bóg pomimo ich pokręconej historii angażuje w swój plan po to, żeby doprowadzić do pojednania ludzi ze sobą samym, co było największą potrzebą ludzkości od momentu grzechu i co tak naprawdę jest sednem misji Jezusa z Nazaretu. Nie wiem, jak patrzysz na swoje życie, bo rozumiem, że możesz nas teraz słuchać i możesz sobie myśleć: no dobra, moja historia nie jest tak pokręcona, nie jest aż tak źle. Z drugiej strony możesz sobie słuchać i myśleć: stary, żebyś znał moją historię.

Nie ma absolutnie znaczenia, jaka jest twoja historia. Nie ma absolutnie znaczenia, czy twoja historia jest średnio pozytywna, pozytywna, czy jest tak pokręcona, może jak te historie, o których czytamy tutaj. W każdym momencie historii swojego życia masz możliwość zmiany, masz możliwość tego, żeby złożyć swoją ufność w Bogu, który absolutnie nie ma problemu z tym, żeby współdziałać z ludźmi, których historia jest pokręcona. I wyobraźcie sobie, jakby to było, gdybyśmy zaczęli tak patrzeć na swoje życie. Nie patrzyli na swoje życie przez pryzmat wszystkich błędów, które popełniliśmy, ale przez pryzmat Boga, który jest w stanie przebaczyć i zmienić bieg naszej historii po to, żeby ostatecznie jak najwięcej ludzi mogło Go poznać, żeby jak najwięcej ludzi...

Mogło mu zaufać i żeby każdy z nas swoim życiem mógł dać świadectwo tego, że jest Bóg i ten Bóg nie skreśla absolutnie nikogo, bez względu na to, jak wyglądała nasza historia. Mam nadzieję, że czytając te historie, słuchając tego, o czym rozmawiamy, wzbudzi w was to jakąś nadzieję do tego, że nie wszystko jest stracone, że pomimo tego, że czasami nasze życie może wyglądać na totalnie pokręcone, Bóg nie ma problemu, żeby współpracować z ludźmi, z którymi z pozoru nikt nie chciałby współpracować. Jeżeli chcecie więcej porozmawiać, jeżeli macie jakieś dodatkowe pytania, możecie śmiało wejść na grupę na Facebooku Przeczytaj Biblię w rok. Wystarczy, że wejdziecie na stronę bibliawrok.pl, dołączcie do grupy, zadawajcie pytania, rozmawiajmy, szukajmy odpowiedzi na pytania, które będą się nam pojawiały w trakcie lektury i odkrywajmy, w jaki sposób Biblia może dzisiaj wpłynąć realnie na nasze życie i jak możemy wyciągać praktyczne lekcje dla swojego życia z tej książki, która została napisana tysiące lat temu po to, żeby pokazać, jak Bóg współdziała z ludźmi, po to, żeby ostatecznie zrealizować swój plan i jak my możemy stać się częścią tego planu. Mam nadzieję, że zobaczymy się na grupie, a tymczasem do usłyszenia w kolejnym odcinku.