Jak doświadczyć przebaczenia

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię. W rok dzisiaj jest dzień trzydziesty trzeci i czytamy Księgę Kapłańską, rozdziały od piątego do siódmego. Dzisiaj chciałbym, żebyśmy porozmawiali o słowie, które nie jest jakoś szczególnie popularne, które nie jest czymś, nad czym się zastanawiamy jakoś wybitnie często odnośnie naszego życia. Niemniej jednak jest słowem, które w jakimś zakresie dotyczy nas wszystkich i tym słowem jest grzech. Czwarty i piąty rozdział, jeszcze hacząc lekko o szósty, pokazują nam...

Swego rodzaju dwojakość grzechu. W tych rozdziałach, które teraz czytamy, mam pokazane ofiary, które są składane za grzechy. I z jednej strony grzech jest tutaj pokazany jako coś, co jest globalnym problemem każdego człowieka. Samo to, że z natury jesteśmy grzeszni. I jeżeli chcielibyśmy powiedzieć, że no ale nie, no to nie jest tak, przecież ja jestem dobry, a to jest dobry chłop.

Biblia mówi, że wszyscy zgrzeszyli i brak im jest chwały Bożej. Więc grzech w skali takiej globalnej jest czymś, z czym każdy z nas powinien się uporać, jeżeli chcemy mieć możliwość zbliżenia się do Boga. Bo to, o czym jest Księga Kapłańska, to są tymczasowe sposoby na to, w jaki sposób Izraelici mogli zbliżyć się do Boga. I ważne jest to, że grzech wiąże się z konkretnymi konsekwencjami, grzech wiąże się z karą. I w Liście do Rzymian, w szóstym rozdziale, czytamy, że zapłatą za grzechy jest śmierć, ale darem łaski Boga jest życie wieczne w Jezusie Chrystusie.

Jeżeli kiedykolwiek zastanawiałeś się nad tym, no dobra, ale dlaczego tam trzeba było składać te ofiary, dlaczego tyle przelanej krwi, no właśnie dlatego, że grzech ma konsekwencje, za które trzeba zapłacić i jedyną zapłatą za grzech jest śmierć. W przypadku tego, co działo się w Starym Testamencie, mieliśmy śmierć zwierząt. W przypadku tego, czego można doświadczyć z perspektywy Nowego Przymierza, to jest też śmierć, ale śmierć Jezusa, która jest zapłatą za grzech każdego z nas. I o tym czytamy też w Liście do Rzymian, w czwartym rozdziale, gdzie jest napisane, że pokładając wiarę w Jezusa, możemy doświadczyć usprawiedliwienia z naszych grzechów, bo Jezus został wydany za nasze upadki. On był tą ofiarą, która ostateczna była złożona po to, żeby zapłacić za grzech ludzkości, żeby grzech całkowicie pokonać. żeby grzech już nie musiał mieć władzy nad każdym z nas.

I to jest coś, co przebija się przez te bieżące rozdziały, gdzie czytamy o ofiarach za grzech, bo za każdym razem, kiedy te ofiary są omawiane, pojawia się określenie: będzie im przebaczone. Każdy z nas potrzebuje doświadczyć przebaczenia w swoim życiu. Każdy z nas potrzebuje tego. Jeżeli chcemy zbliżyć się do Boga, jeżeli chcemy tego Boga poznać, to potrzebujemy doświadczyć przebaczenia. I jedynym sposobem na to, żeby dzisiaj doświadczyć przebaczenia, to jest wiara w dzieło Jezusa Chrystusa.

To, co On uczynił dla nas, może stać się czymś, co jest karą, której my nie będziemy musieli ponieść w konsekwencji naszych grzechów. Ale grzech globalny to jest tylko jedna rzecz. Może być tak, że mamy poczucie, że coś z nami jest nie tak. Mamy poczucie, że często choćbyśmy nie chcieli, robimy rzeczy, które wcale nie są tym, na czym nam zależy. Robimy rzeczy, które ranią innych.

I każdy z nas to wie. My wiemy to, że tak często w naszym życiu jest tak, że z natury ciągnie nas do grzechu. Pomimo tego, że byśmy się starali nie wiadomo jak, to tak naprawdę uwolnienie się od tej grzesznej natury jest możliwe tylko i wyłącznie dzięki ofierze Jezusa. Ale nie zmienia to tego, że to, o czym czytamy później w piątym rozdziale, jest opisem sytuacji, które zdarzają się każdemu z nas, czy tego chcemy, czy nie. Bo każdy z nas, żyjąc w tym świecie, będzie miał jakiś, w jakimś wymiarze, kontakt z grzechem i ten kontakt może być całkowicie niezamierzony.

Może nie być czymś, co my chcemy jakkolwiek intencjonalnie zrobić. Ale brud, z którym każdy z nas spotyka się każdego dnia, jest czymś, co może się do nas przyczepić. Coś usłyszałeś, coś zobaczyłeś, coś wpłynęło na to, jak myślisz, coś ci się przypomniało. Jest masa takich rzeczy, których w ogóle nie chcielibyśmy mieć w naszej głowie, a one jednak są. Dlatego, że po prostu w jakiś niezamierzony sposób... nas spotkały.

I to jest druga część związana z naturą grzechu. Z jednej strony mamy grzech globalny, który jest naszym osobistym obciążeniem, związanym z tym, jak wygląda często nasze życie. Ale z drugiej strony jest to obciążenie związane z niezamierzonymi sytuacjami, które po prostu nam się przydarzają. Jest to też coś, do czego odniósł się Jezus, kiedy w dosyć znanej scenie obmywał nogi swoim uczniom. I być może pamiętacie tę sytuację, kiedy Jezus nalał wody, zaczął myć nogi uczniom i Szymon Piotr powiedział: Panie, Ty chcesz mi umyć nogi?

Nie ma szans. Jezus mówi: Ale ty nie rozumiesz tego, co ja robię. Ten się zapierał, że nie, ale nie będziesz mi mył nóg, to nie może tak być. I Jezus w końcu mu powiedział, że no jeżeli cię nie umyję, nie będziesz miał działu ze mną. Wtedy ten mówi: Dobra, Panie, umyj mnie całego, nie tylko nogi, ale i ręce, i głowę.

Jezus wtedy powiedział bardzo, ale to bardzo ważne słowa: Kto jest umyty, potrzebuje umyć tylko nogi, bo cały jest czysty. I wy jesteście czyści, lecz nie wszyscy. Tak naprawdę ta czystość, o której tutaj Jezus mówi, to jest czystość od grzechu, ale... W tamtych czasach, kiedy chodzono w sandałach po zakurzonej ziemi, choćbyś nie wiem jak się starał, będziesz miał brudne nogi. Tylko dlatego, że chodzisz w prochu tego świata, że chodzisz po ziemi.

I to jest coś, co obrazuje nam tą sytuację, z którą każdy z nas mierzy się każdego dnia, kiedy zwyczajnie są pewne rzeczy, które nas dotykają, które nas dosięgają, które nie są w jakikolwiek sposób zamierzone. I to, co może nam pomóc rozwiązać ten problem, poza tym, że Jezus złożył doskonałą ofiarę za wszystkie grzechy, jest to, że mamy wokół siebie ludzi, którzy potrafią przyjść do nas i zwyczajnie umyć nam nogi. I nie mówię o tym fizycznie, że potrzebujemy, żeby teraz ktoś nam umył nogi. Nie chodzimy w sandałach, no chyba że latem. Ale to symboliczne umycie nóg jest pokazywane dzisiaj poprzez to, jak okazujemy sobie miłość.

Co robisz, kiedy ktoś zawini wobec ciebie? Co robisz, kiedy ktoś popełnia jakiś błąd? Powinie mu się noga. Czy powiesz: Ty, cokolwiek dalej nie mówicie, czy powiesz: Okej, wiem, że tego nie chciałeś zrobić. Wiem, że tego nie chciałeś zrobić.

Zdarza się każdemu z nas. Zdarzają nam się sytuacje, w których zwyczajnie powinie nam się noga. I wtedy potrzebujemy mieć ludzi, którzy tak jak Jezus przyjdą z ręcznikiem i będą gotowi obmyć nas niejako z tego brudu, który gdzieś się do nas przyczepia, pomimo braku naszej chęci, pomimo braku naszych intencji, żeby doprowadzić siebie do takiego miejsca. I o tym też pisał Piotr w pierwszym swoim liście, w czwartym rozdziale, gdzie w ósmym wersecie jest zapisane: Przede wszystkim pielęgnujcie żarliwą miłość względem siebie nawzajem, gdyż miłość zakrywa mnóstwo grzechów. Szukajmy ludzi, którzy będą w stanie okazać nam miłość, którzy w trudnych sytuacjach, kiedy powinie nam się noga, będą w stanie powiedzieć: Okej, nie rozmawiajmy o tym.

Wiem, że nie chciałeś. Nie będą ciągać ciebie i zastanawiać się nad tym, dlaczego to zrobiłeś, jak tak mogłeś. Większość z nas w sytuacjach, kiedy w niezamierzony sposób popełniamy jakiś błąd, my wiemy o tym, że popełniliśmy błąd. Często nasze sumienie właśnie nam wtedy pokazuje, że hej. Hej, to nie było okej.

I ostatnią rzeczą, którą wtedy potrzebujemy, jest to, żeby ktoś jeszcze bardziej cisnął nas w kontekście tego, co takiego zrobiliśmy, jak to zrobiliśmy, dlaczego to zrobiliśmy. To, co jest nam potrzebne, to jest to, żeby mieć ludzi wokół siebie, którzy okażą nam miłość, która będzie w stanie zakryć grzech, który przypałęta się do każdego z nas. Ale jednocześnie pamiętajmy o tym, że jeżeli my chcemy mieć w swoim życiu ludzi, którzy będą tacy wobec nas, my również powinniśmy być osobami, które w ten sposób będą postępować wobec innych. Że będziemy w stanie spojrzeć na każdego z perspektywy zrozumienia tego, że hej, każdy z nas się tym zmaga. Wiem, że nie chciałeś.

Rozumiem, że nie było to twoją intencją. Rozumiem, że było to niezamierzone. I wtedy, kiedy my będziemy w taki sposób okazywać miłość i zrozumienie innym, będziemy mogli spokojnie też doświadczać tego rodzaju miłości ze strony innych ludzi. Zawsze to będzie działało w dwie strony. Jeżeli chcę czegoś doświadczyć w swoim życiu, dobrze, żebym był osobą, która dokładnie tego samego oczekuje wobec siebie i która żyje zgodnie z tymi zasadami, których oczekuje, żeby inni wyznawali wobec niej.

Mam nadzieję, że ta dzisiejsza historia, dosyć brutalna, jeśli chodzi o ten tekst, który czytamy dzisiaj w Biblii, ale jakże ważna, jest dla nas lekcją tego, w jaki sposób przede wszystkim możemy rozprawić się z grzechem w swoim życiu poprzez wiarę w osobę Jezusa Chrystusa, a po drugie, w jaki sposób radzić sobie z tymi niezamierzonymi przewinieniami, które zdarzają się każdemu z nas. Mam nadzieję, że ten odcinek był dla was inspirujący, że też skorzystacie z praktycznych wskazówek, które Biblia nam pokazuje już teraz. Jeżeli macie jakieś dodatkowe pytania, możecie dołączyć do grupy na Facebooku Biblia w Rok.pl, zostaniecie tam przekierowani, zadawajcie pytania, rozmawiajmy, próbujmy jeszcze bardziej zgłębić temat, który czytamy w danym momencie, po to, żeby dostrzec, w jaki sposób Biblia jest w stanie wpłynąć na nasze życie tu i teraz i w jaki sposób możemy doświadczyć lepszej jakości życia dzięki tym prawdom, które są zapisane na kartach Biblii. Wielkie dzięki za dzisiaj i do usłyszenia w kolejnym odcinku.