Bóg błogosławi pomimo

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 52 i czytamy księgę Liczb, rozdziały od 23 do 25. W rozdziale 22 jednak jeszcze zaczęła się nam historia, która kontynuuje się w tych rozdziałach, które czytamy dzisiaj. I na początku rozdziału 22 czytamy, że Izraelici wyruszyli i rozłożyli się obozem na stepach Moabu, po tamtej stronie Jordanu, naprzeciw Jerycha. Balak zaś, syn Sypora, przyglądał się temu, jak Izrael postąpił z Amorytami.

W Moabie zapanował strach. Izrael był liczny, tym bardziej więc myśl o nim przyprawiła lud Moabu o omdlenie. Moabici mówili też do starszych Midianu: Ten tłum zmiecie wkrótce wszystko, co nas otacza, niczym bydło, które zmiata trawę z łąki. W tym czasie w Moabie Balak, syn Sypora, wysłał posłańców do Bileama, syna Beora, do Petor leżącego nad rzeką, do mieszkańców krain Aram i przekazał mu takie słowa: Wyszedł z Egiptu lud, zatrzymał się u moich granic, okrył każdy skrawek ziemi. Proszę, przybądź jak najprędzej, przeklnij mi ten lud, gdyż jest on ode mnie silniejszy.

Może dzięki temu zdołam go pobić i przepędzić z tych okolic, a wiem, że kogo ty błogosławisz, zyskuje powodzenie, a kogo ty przeklinasz, ginie. Panowie się spotykają, spotyka się Balak z Bileamem, który to okazuje się podobno ma mieć specjalne właściwości związane z przeklinaniem i błogosławieniem. No i Bileam od razu też, skracając trochę historię, jakby wyraźnie komunikuje Balakowi, że słuchaj, ja mogę zrobić tylko to, co Bóg mi powie. Co jest całkiem ciekawą sprawą, że Bileam był całkowicie pogańskim prorokiem, kapłanem, kimś tam, tak, jakąś osobą, która miała kontakt ze sferą duchową i on słyszał Boga, co jest samym w sobie tematem na inną rozmowę, bardzo ciekawym. No ale okej, Bileam słyszał Boga, miał z nim jakiś kontakt, miał z nim jakąś łączność i dostaje zadanie od Balaka.

No ale też Balakowi dosyć wyraźnie komunikuje, że słuchaj, ja mogę tylko robić to, co Bóg mi powie i tyle. I jeżeli ty chcesz ich przeklinać, to wszystko fajnie, no ale to ostatecznie nie ode mnie ta cała akcja zależy. I mamy opisanych kilka sytuacji, w których Balak ciągle próbuje gdzieś, słuchaj, stań tutaj i spójrz na nich i przeklnij, stań tutaj, stań tam. W jednej z takich sytuacji w rozdziale 23... Czytamy, co takiego powiedział Bileam, kiedy Balak dał mu zadanie przeklinać Izraelitów.

Ciekawa rzecz jest taka, że Izraelici w ogóle nie mają pojęcia, co się dzieje. W ogóle nie są świadomi tego, po pierwsze, że są ludzie, którzy w ogóle się ich totalnie boją i są przerażeni, a po drugie, że ci ludzie już próbują z nimi walczyć, pomimo tego, że ich jeszcze nie spotkali, i walczyć w sposób taki, powiedzmy sobie, duchowy. To, co mówi Bileam w rozdziale 23, od 19 wersu, jest bardzo szczególne, bo czytamy tam, że Bóg nie jest człowiekiem, aby miał kłamać, ani synem człowieczym, aby miał zmieniać zdanie. Czy On mówi, a nie czyni, i czy oznajmia, a nie spełnia? Właśnie wziąłem nakaz błogosławienia, On pobłogosławił, nie odmienia On tego.

Nie dopatrywał się winy u Jakuba i nie patrzył na udrękę w Izraelu. Pan, jego Bóg, jest z nim, a w nim okrzyk na cześć jego króla. To jest coś naprawdę wyjątkowego, kiedy pomyślimy sobie o tym, w jaki sposób wyglądała relacja Izraelitów z Bogiem. Bo wiemy, że wtapiali co chwilę, co chwilę były jakieś momenty braku zaufania, momenty wątpienia w Boga, momenty, w których Izraelici zwyczajnie sprzeciwiali się Bogu, stawiali się, już mówili, że chcą wrócić do Egiptu, że w ogóle jest im źle, że jest im niedobrze. Momentami dochodzili do tak kompletnie bezsensownych sytuacji, gdzie już mówili: no w Egipcie to w sumie było nam całkiem fajnie, pomimo tego, że już nieraz rozmawialiśmy o tym, że no nie było.

I tutaj czytamy, że pomimo tego wszystkiego, pomimo tego, że Bóg nawet kilka razy składał Mojżeszowi propozycję: słuchaj, a może zaczniemy od zera, to Bileam bardzo wyraźnie słyszy Boga i pokazuje nam kluczową prawdę na temat tego, jaki Bóg jest. Jeżeli On pobłogosławił, nikt nie jest w stanie tego zmienić. Nie dopatrywał się winy u Jakuba i nie patrzył na udrękę w Izraelu. Pan, jego Bóg, jest z nim, a w nim okrzyk na cześć jego króla. Lekcja z tego dla nas jest nad wyraz prosta.

Bez względu na to, jak my możemy czasami schrzanić w naszej drodze z Bogiem, to zawsze jest opcja powrotu, bo jeżeli On nas błogosławi, to nawet my nie jesteśmy w stanie tego za bardzo zmienić. I teraz tak, żeby było jasne, my możemy nie skorzystać z tego błogosławieństwa, które jest dla nas, ale jeżeli jesteśmy w stanie wejść w to miejsce, w którym Bóg nas błogosławi, co dzieje się w momencie, kiedy składamy całą swoją ufność w Bogu, kiedy decydujemy się na to, żeby iść za Jezusem, kiedy... Uznajemy Boże panowanie w naszym życiu, to tak naprawdę dostajemy dostęp do Bożego błogosławieństwa, dostajemy dostęp do zasobów, które pozwalają nam na to, abyśmy żyli życiem, do którego Bóg nas przeznaczył. I pomimo tego, że na tej ścieżce mogą się nam przytrafiać różne historie, możemy popełniać błędy, to zawsze jest droga powrotu, zawsze jest możliwość tego, żeby po prostu do Boga zwyczajnie wrócić. I o tym między innymi czytamy w liście do Efezjan, w pierwszym rozdziale, gdzie w trzecim wersecie jest napisane: Niech będzie błogosławiony Bóg, Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, który nas w Chrystusie obdarzył szczęściem uczestniczenia we wszelkim duchowym dobrodziejstwie nieba.

W tym tłumaczeniu akurat, które jest bardzo wdzięczne, jest napisane, że Bóg w Chrystusie obdarzył nas szczęściem, ale to słowo szczęście, które tutaj jest niesamowicie dobrze użyte, to zazwyczaj jest słowo błogosławieństwo. No właśnie, błogosławieństwo, takie słowo, które znowu, ono jest tak duchowe, że my czasami nie wiemy za bardzo, co z nim zrobić, choć kilka odcinków temu o tym nieco rozmawialiśmy. Greckie słowo, które jest tłumaczone jako błogosławieństwo czy błogosławiony, to jest słowo, które dosłownie oznacza szczęśliwy albo szczęście. Błogosławieństwo to jest szczęście, a bycie błogosławionym to jest bycie szczęśliwym. I tutaj czytamy, że Bóg, Ojciec naszego Pana Jezusa Chrystusa, w Chrystusie obdarzył nas szczęściem uczestniczenia we wszelkim duchowym dobrodziejstwie nieba.

Mamy dostęp do wszelkiego duchowego dobrodziejstwa nieba. Jeżeli Jezus jest naszym Panem, Bóg jest naszym Ojcem, to mamy dostęp do duchowych zasobów, które dają nam możliwość tego, żebyśmy żyli życiem, do którego Bóg nas powołał. I Bóg nas błogosławi pomimo tego, co robimy. To nie jest tak, że: A, jeżeli ja jestem zły, to Bóg będzie mnie tępił, a jeżeli ja jestem dobry, to Bóg będzie dla mnie dobry. To nie jest chrześcijaństwo.

To nie jest chrześcijaństwo, to nie jest tak, że Bóg gdzieś prowadzi jakiś tam nasz rachunek zysków i strat i postępuje z nami na miarę tego, w jaki sposób my się zachowujemy. Bo kiedy decydujemy się na to, żeby z Nim wiązać swoje życie, to On daje nam od razu, od razu na starcie wszystko, co jest nam potrzebne do takiego życia. W drugim liście Piotra, w pierwszym rozdziale czytamy, że Jego boska moc obdarzyła nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności. Patrzcie na to, nie tylko do pobożności, ale też do życia, do życia, które będzie życiem spełnionym, które będzie życiem, które będzie wskazywało na Boga, które będzie życiem, które przez nas... Będzie przebijało Bożą obecnością tym, kim Bóg jest.

Dalej Piotr pisze, że otrzymujemy to dzięki poznaniu Tego, który nas powołał w swojej własnej chwale i wspaniałości. Kiedy poznajemy Boga, to uczymy się też korzystać z tego, co Bóg nam przeznaczył, z tych wszystkich zasobów, które Bóg nam daje. I o tych zasobach możemy dużo czytać, czytając Biblię od początku do końca. Pewnie w różnych momentach będziemy sobie zwracać uwagę na niektóre takie fragmenty, ale to, co jest kluczowe, co jest historią związaną bezpośrednio z tym, co czytamy dzisiaj w Starym Testamencie i z tym, co później dalej w osobie Jezusa znalazło swoje ukoronowanie, to jest to, że Bóg chce błogosławić pomimo. Pomimo tego, że możemy nawalić, pomimo tego, że coś może nam pójść nie tak, pomimo tego, że możemy zgrzeszyć, pomimo tego, że możemy upaść.

Bóg chce nas błogosławić. Pytanie, czy nasze życie jest życiem, które jest w stanie to błogosławieństwo przyjąć, jest życiem, które jest skupione na poznaniu Tego, który nas powołał w swojej wspaniałej chwale i wspaniałości, po to, żebyśmy umieli korzystać z tego wszystkiego, co Bóg ma dla nas przeznaczone. Bo rzeczywistość smutna niestety jest taka, że chrześcijanie często nawet nie wiedzą, co takiego Bóg ma dla nich przeznaczone, tym bardziej jak mieliby z tego w ogóle korzystać. A mimo to Bóg chce błogosławić swoim dzieciom. Bóg chce błogosławić tym, którzy idą za Nim, którzy Mu ufają.

Bóg tego wszystkiego chce, to wszystko jest dla nas dostępne i to wszystko, to tutaj moglibyśmy długo rozmawiać o tym, co to jest w ogóle to wszystko, ale Bóg ma dobre rzeczy dla nas, bo Bóg jest dobry. To jest jedna z absolutnie najbardziej fundamentalnych prawd, która objawia się nam w całej Biblii, że Bóg jest dobry i Bóg ma dobre rzeczy dla tych, którzy za Nim idą. W przypadku Izraela, nawet kiedy Izrael upadał, to Boża obietnica się nie zmieniła i Bóg ciągle ich błogosławił, bo zdecydował, że będzie ich błogosławił i błogosławił ich mimo wszystko, nawet kiedy upadali, musieli czasami ponosić konsekwencje w różny sposób tych swoich upadków i całkowicie złych decyzji, ale zawsze mieli opcję powrotu, mieli opcję tego, żeby wrócić do Boga i przez cały czas towarzyszyło im błogosławieństwo. Nawet w sytuacji, kiedy byli w okolicach Moabu, kiedy tak naprawdę król Moabitów chciał ich najlepiej zniszczyć, żeby po prostu nie miał problemu z nimi, bo wiedział, wiedział, że Boża ręka jest nad nimi. To nawet wtedy, kiedy oni nie widzieli tego wszystkiego, co działo się poza w ogóle ich uwagą, poza tym, co oni byli w stanie dostrzec.

Już wtedy Bóg ich błogosławił, Bóg nie pozwolił nikomu ich przeklnąć. Boża ręka była nad nimi, choć tak naprawdę kilka rozdziałów wcześniej mieliśmy różne historie tego, w jaki sposób: a wtopa za wtopą, wtopa za wtopą, ciągle były jakieś problemy. Pięknym podsumowaniem tego, w jaki sposób Bóg patrzy na nas, w jaki sposób Bóg patrzy na tych, którzy Mu ufają, jest Psalm 103. Być może kojarzycie ten psalm, być może kojarzycie niektóre fragmenty z tego psalmu. Ja chciałbym przeczytać może trochę bardziej obszerny fragment, podsumowując to, o czym dzisiaj mówimy.

Bóg chce błogosławić pomimo naszych upadków, pomimo naszych słabości, jeżeli swoją ufność złożymy w Nim, jeżeli zdecydujemy się na to, żeby On był Panem naszego życia. Psalm 103. Błogosław, moja duszo, Pana, i ty, każda cząstko mego wnętrza, imię Jego święte. Błogosław, moja duszo, Pana i nie zapominaj o żadnym Jego dobrodziejstwie. To On przebacza wszystkie twoje winy, On leczy wszystkie twe choroby.

On wykupuje od zguby twoje życie, On cię wieńczy łaską i współczuciem. On nasyca dobrem twą codzienność, tak że twoja młodość odnawia się jak u orła. Pan wymierza sprawiedliwość, zapewnia słuszne prawa wszystkim uciśnionym. Objawił Mojżeszowi swe drogi i synom Izraela swoje dzieła. Pan jest miłosierny i łaskawy, wielka jest Jego cierpliwość i łaska.

On nie procesuje się bez końca i Jego gniew nie trwa na wieki. Nie postępuje z nami według naszych grzechów ani nam nie odpłaca według naszych win. Lecz jak wysoko jest niebo nad ziemią, tak wielka jest Jego łaska dla tych, którzy się Go boją. Jak daleko wschód leży od zachodu, tak daleko oddalił On od nas nasze nieprawości. Możemy czytać dalej.

Przeczytajcie sobie ten psalm do końca. Jest mistrzowski. To jest psalm, który jest warty tego, żeby nauczyć się go na pamięć, żeby zrozumieć to, w jaki sposób Bóg patrzy na nas, w jaki sposób możemy doświadczać Bożego dobrodziejstwa, Bożej dobroci, tego, kim On jest w naszym życiu, jakie On ma myśli o nas. Bo jednym z największych nieporozumień w naszym życiu może być to, że nam się wydaje, że Bóg jest na nas zły, zezłoszczony, że ma do nas jakiś problem. Jeśli decydujemy się na to...

Na to, żeby z Nim związać swoje życie. Jeżeli decydujemy się na to, żeby Jemu zaufać, to On ma dla nas przygotowane dobre rzeczy. Ba, nawet jeżeli jeszcze nie zdecydowaliśmy się, żeby zaufać Bogu, to samo to, że możemy się na to zdecydować i możemy Jemu zaufać, możemy swoje życie powierzyć Jemu, już jest opcją tego, w ramach której możemy doświadczyć Bożego błogosławieństwa. To nie jest tak, że jestem na skreślonej pozycji, bez względu na to, z której strony dzisiaj jestem. Czy jestem ze strony już idę za Bogiem, czy jestem po stronie: A, jeszcze się nie zdecydowałem, jeszcze za bardzo nie wiem, a może to nie jest dla mnie.

Dla każdego jest dostępne to, żeby doświadczyć Bożego działania w swoim życiu, bo to jest to, do czego Bóg nas stworzył. I oczywiście tak, grzech oddziela nas od Boga, grzech sprawia, że nie jesteśmy w stanie doświadczać Bożego błogosławieństwa, ale przez osobę Jezusa, przez Jego dzieło możemy doświadczyć przebaczenia grzechów, możemy rozpocząć całkowicie nowe życie, możemy rozpocząć życie, w którym będziemy widzieć Boże błogosławieństwo, jeżeli będziemy poznawać Boga i poznając Go, odkryjemy całą wspaniałość dobra tego, które On przygotował dla nas. Mam nadzieję, że to, o czym dzisiaj rozmawialiśmy, te fragmenty, które czytaliśmy, wróćcie sobie do nich, bo one naprawdę są wyjątkowe, są mistrzowskie. Warto je znać, warto wiedzieć o tych fragmentach, bo często mamy zły obraz Boga, obraz Boga, który w ogóle nie spina się z tym, co jest napisane w Biblii. Obraz Boga, który jakieś różne historie, ludzie nam wbili do głowy, ale prawdą jest to, co jest napisane w Biblii i warto tego się trzymać, warto tym się karmić, warto to czytać, warto zastanawiać się nad tymi słowami i odkryć to, co Bóg ma przygotowane dla nas.

Wielka jest Jego łaska dla tych, którzy się Go boją. Nie chodzi tutaj o to, że mamy być przerażeni tym, że Bóg nam coś zrobi. Chodzi o to, żebyśmy z szacunkiem, z powagą przychodzili do Boga, a kiedy tak przychodzimy, wielka jest Jego łaska dla nas, wielkie jest Jego dobrodziejstwo dla tych, którzy chcą z Nim żyć, z Nim związać swoje życie, poznawać Go, odkrywać, kim jest i w jaki sposób, żyjąc z Nim, możemy żyć życiem spełnionym, pełnym, wartościowym, życiem, które będzie błogosławieństwem dla nas, ale jeszcze bardziej dla innych, które przyniesie Bogu chwałę. Czego życzę nam wszystkim, którzy tego słuchamy i tym, którzy nie słuchają też. Mam nadzieję, że ten odcinek był dla Was wartościowy.

Mam nadzieję, że dzięki niemu znowu dowiedzieliście się trochę o tym, w jaki sposób Biblia przedstawia nam Boga, który jest często nowością dla wielu osób, które zaczynają czytać Biblię. Życzę wam, żeby Boże błogosławieństwo było waszym udziałem, żeby ta Boża dobroć była czymś, co widzicie w swoim życiu. I jeżeli macie dodatkowe pytania, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl, dołączcie do naszej grupy na Facebooku, porozmawiajmy, powymieniajmy się pytaniami, odpowiedziami, spróbujmy jeszcze lepiej odkrywać to, co takiego czytamy, co takiego dzieje się w Biblii i dzięki temu żyć bardziej spełnionym życiem, bardziej wartościowym życiem, życiem, które jest absolutnie wyjątkowe i które będziemy odkrywać dalej, czytając Biblię od początku do końca w ciągu najbliższego roku. Wielkie dzięki za dzisiaj i do usłyszenia w kolejnym odcinku.