Czy Bóg kazał zniszczyć wszystkie narody w Ziemi Obiecanej

Cześć, z tej strony Jacek słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 56 i czytamy Księgę Liczb, rozdziały 33 i 34. Te rozdziały w porównaniu z tym, co mieliśmy w naszym poprzednim odcinku, są zdecydowanie już spokojniejsze, bo tak naprawdę w rozdziale 33 mamy przypomnienie całej tej historii drogi, którą przeszli Izraelici po wyjściu z Egiptu, a w rozdziale 34 już są konkretne informacje na temat podziału ziemi, którą mają zająć Izraelici. I te dwie historie są podzielone też takim krótkim poleceniem związanym z przejęciem terenów w Kanaanie. I w rozdziale 33 od wersetu 50 czytamy: Tam na stepach Moabu, nad Jordanem, naprzeciw Jerycha, Pan przemówił do Mojżesza tymi słowy: Przekaż synom Izraela: Gdy przeprawicie się przez Jordan do ziemi Kanaan, to wypędzicie przed sobą wszystkich mieszkańców tej ziemi, zniszczycie też ich bożyszcza rzeźbione i odlewane, i spustoszycie wszystkie ich świątynki na wzgórzach.

Następnie weźmiecie w posiadanie tę ziemię i zamieszkacie w niej, gdyż wam ją dałem, abyście mogli ją dziedziczyć. Rozdzielicie tę ziemię na własność przez losowanie w porządku rodzin. Liczniejszemu dacie większe dziedzictwo, mniej licznemu mniejsze. Cokolwiek przypadnie każdemu w losowaniu, to będzie jego. Uwłaszczycie się według plemion w porządku waszych rodów.

Jeśli jednak nie wypędzicie przed sobą mieszkańców tej ziemi, to ci z nich, których pozostawicie, będą jak ciernie dla waszych oczu i jak kolce dla waszych boków, będą was uciskać w ziemi, w której się osiedlicie, wówczas to, co zamierzałem uczynić im, uczynię wam. W kontekście tej historii, którą czytaliśmy wczoraj, która była bardzo brutalna, dzisiaj chciałbym, żebyśmy też spojrzeli na to, jakie dalej Bóg daje polecenia Izraelitom, bo czasami nawet pojawia się pytanie, czy Bóg naprawdę kazał wszystkich wybić w Kanaanie. No i odpowiedź na to jest taka, że absolutnie nie, bo nawet dzisiaj w tym poleceniu, które mamy zaraz przed podziałem ziemi, przed wejściem do ziemi obiecanej, bo tak naprawdę my już jesteśmy u progu wejścia do ziemi obiecanej, wiem, że dzieli nas jeszcze jedna księga już od tego konkretnego wejścia, ale tamta to jest taką, powiedzmy sobie, ostateczną mową Mojżesza, więc to ona nie będzie już się… skupiała się na jakichś wydarzeniach, co bardziej na jakiejś takiej finalnej nauce Mojżesza. No i teraz jesteśmy w przeddzień wejścia do Kanaanu i Bóg mówi, żeby Izraelici wypędzili wszystkich mieszkańców tej ziemi. I teraz to wypędzenie pojawia się tutaj dwa razy, bo macie ich wypędzić, a jeśli ich nie wypędzicie, to.

I widzimy też, że to wypędzenie jest bezpośrednio związane z tym, że no, jeżeli ich nie wypędzicie, to po prostu nie będziecie mogli tam normalnie wejść, bo oni będą was prześladować i będziecie mieli z ich strony przekichane. Ważne jednak jest to, że mówimy tutaj o wypędzeniu, nie mówimy o tym, że wszyscy tam mieli być w pień wybici. I będziemy dalej mierzyć się z tymi historiami zajmowania Ziemi Obiecanej, więc nie chciałbym za bardzo skupiać się na tym, ale po pierwsze odpowiadając na pytanie, czy Bóg kazał wybić wszystkich, absolutnie nie. A po drugie może się pojawić pytanie, no dobra, ale dlaczego w takim razie Bóg jedne narody traktował tak, a niektóre inaczej? No i znowu ja bym tutaj wrócił sobie do tego, że tamte czasy rządziły się innymi prawami niż to, co my znamy dzisiaj.

To po pierwsze. Po drugie, być może te narody, które miały się spotkać z dużo cięższymi konsekwencjami swoich czynów i z dużo surowszym traktowaniem przez Izraelitów, były zwyczajnie narodami, które miały więcej za uszami. Bo my znowu, my takie mamy bardzo idealistyczne wyobrażenia odnośnie świata, który wtedy funkcjonował, ale to był świat bardzo brutalny, o czym zdecydowanie więcej rozmawialiśmy wczoraj. Niemniej jednak będziemy widzieć historie, w których Bóg wcale niekoniecznie, wydaje mi się, że po prostu wybi wszystkich, co więcej, wydaje mi się, że Bóg każdemu z tych narodów będzie dawał szansę na to, żeby tak naprawdę dołączyli do Izraela, bo będą takie sytuacje, w których takie postaci też nam się pojawią. Ale chciałbym, żebyśmy dzisiaj też zwrócili uwagę na jeden fragment z Nowego Testamentu, z drugiego listu Piotra, trzeciego rozdziału, gdzie Piotr w drugim swoim liście pisze: To jedno, kochani, miejcie na uwadze: u Pana jeden dzień jest jak tysiąc lat i tysiąc lat jak jeden dzień.

Pan nie zwleka z dotrzymaniem obietnicy, choć niektórzy uważają, że zwleka. Tymczasem On po prostu okazuje cierpliwość względem was. On nie chce, aby ktoś zginął, przeciwnie, chce, aby wszyscy się opamiętali. I to jest bardzo... Ważna rzecz, kiedy będziemy w ogóle czytać Stary Testament, choć będą jeszcze dużo mocniejsze argumenty za Bożą dobrocią w Starym Testamencie, żeby to było jasne, to jednak tutaj też widzimy, że Bóg, który jest ten sam, Stary Testament, Nowy Testament, jakby nie ma różnicy, mówimy o tym samym Bogu, tak?

Chce, aby wszyscy się upamiętali. Bóg chce wszystkim dać szansę. Bóg tak naprawdę objawia się każdemu człowiekowi w taki sposób, żeby człowiek mógł dojść do poznania Boga, żeby mógł zrozumieć, że hej, to moje wyobrażenie duchowości, że tak pozwolę sobie powiedzieć, jakie mam, to niekoniecznie jest to, o co tak naprawdę chodzi. W Liście do Rzymian, w pierwszym rozdziale, od dziewiętnastego wersetu czytamy, że gdyż to, że On istnieje, tu chodzi o Boga, jest dla nich oczywiste. Tu konkretnie jest to wspomniane w kontekście właśnie pogan.

Bóg sam pozostawił ślady swojej obecności. Jego niewidzialna istota, to jest wieczna moc i boskość od stworzenia świata przemawia w Jego dziełach wyraźnych przecież i widocznych, tak że nie mają wymówki. I czytamy dalej, że poznali zatem Boga, nie oddali Mu jednak należnej czci, nie okazali Mu też wdzięczności jako Bogu, mnożąc wątpliwości, stali się w końcu niezdolni do trafnego osądu, na bezmyślność ich serc nałożyło się ponadto zaślepienie. Podając się za mądrych, właściwie zgłupieli, zastąpili przy tym chwałę nieśmiertelnego Boga podobizną śmiertelnego człowieka, wyobrażeniami ptaków, ssaków oraz płazów. Dlatego Bóg wydał ich na pastwę żądz ich własnych serc.

I tam możemy czytać dalej, ale ważna rzecz tutaj jest taka, że w Biblii wyraźnie jest pokazane to, że każdy człowiek ma szansę. Każdy człowiek ma szansę poznać Boga. Tak naprawdę na podstawie tego, co w tym liście do Rzymian się pojawia, to widzimy, że nawet właśnie tak szczerze, ludzie, którzy mogli nie spotkać się, nie wiem, z kimś, kto im opowie o Jezusie, z kimś, kto w jakiś sposób przybliży ich do Boga, mają szansę na to, żeby Boga poznać w jakimś zakresie, patrząc tylko na samo chociażby stworzenie. No bo możemy dojść do takiego miejsca i znowu być może będzie jakaś okazja do tego, żebyśmy poświęcili sobie jakiś odcinek lub może kilka na takie apologetyczne przemyślenia odnośnie tego, czy Bóg istnieje, na podstawie czego możemy wiedzieć, że Bóg istnieje. No ale tutaj jedna z takich ultrapodstawowych rzeczy jest taka, że no...

Wiecie, to, że wszystko, co dzisiaj mamy, pojawiło się z niczego i jest dziełem kompletnego przypadku, no to to wymaga ogromnej wiary. To jest dla tych, którzy twierdzą, że no ale nie można udowodnić istnienia Boga. Teraz tak, tak samo nie możesz udowodnić istnienia nieboga, to jest kolejne. Wracając do Starego Testamentu, mając też z tyłu głowy te dwa fragmenty z Nowego, no to teraz mamy tak: narody, które, co też się już pojawiało, będzie się pojawiało, które usłyszało o Izraelu, usłyszało o tej historii, która się wydarzyła w Egipcie, usłyszały o tym, jak Bóg ich wyprowadził i miały szansę, żeby zwyczajnie odwrócić się od swojego postępowania. Miały szansę na to, żeby zastanowić się i powiedzieć: no dobra, to chyba coś tutaj jest na rzeczy.

No bo jeżeli my mamy cały ten swój zastęp bogów, którzy funkcjonowali w ówczesnych narodach i Bóg Izraelitów jest tak potężny, co też później się okazuje, że przyprawiło ich o niemały strach, no to może jednak powinniśmy my coś ze sobą zrobić. Może rzeczywiście powinniśmy przeprosić, zwrócić się do tego Boga. Stary Testament jest pełen historii, w których Bóg daje szansę ludziom. I dlatego też, między innymi wydaje mi się, że tutaj ważne jest to, żebyśmy zwrócili uwagę na to, że zaraz przed wejściem do Ziemi Obiecanej to nie jest tak, że wszyscy tam mieli być wbici w pień. To jest absolutna nieprawda.

Bóg wyraźnie mówi: macie ich wypędzić, macie ich wypędzić, macie zająć ich ziemię. To jest ziemia, którą ja przygotowałem dla was, to jest ziemia, która jest waszym dziedzictwem, jest związana z obietnicą, którą dałem Abrahamowi. Oni zwyczajnie mogli korzystać z tej ziemi, póki mogli, a teraz już nie mogą i mają się zwijać. Jeżeli jednak ich nie wypędzicie, to będziecie mieli kłopoty z tytułu tego, że oni tam będą. Co też już zresztą widzieliśmy wcześniej w tej historii z Księgi Liczb, z dwudziestego piątego rozdziału, gdzie tak naprawdę okazuje się, że sposobem na to, żeby wkręcić Izraelitów w bardzo poważne odejście od Boga, było to, żeby Nagle Izraelici zdecydowali się na seks z dziewczynami, które były z innych narodów i przy okazji, bardzo skutecznie, to w ogóle to jest absolutnie ciekawe, też pewnie będzie okazja, żebyśmy o tym porozmawiali, te kobiety później bardzo łatwo mogły tych Izraelitów przekonać do tego, że słuchajcie, ale co tam wasz Bóg, weźcie przestańcie.

My tu mamy naszego Boga, patrzcie jaki fajny, możemy mu składać ofiary, możemy się tam różne rzeczy, w ogóle bez sens totalny. Więc wyobraźcie sobie teraz sytuację, i to też spójrzmy na to z perspektywy Izraelitów, którzy, ja nie chcę się nad nimi jakoś tam bardzo pastwić, ale też nie są jakimiś wybitnie lekkimi zawodnikami do współpracy, no i co chwilę mają jakieś wątpliwości, co chwilę mają jakieś problemy, co chwilę jakieś trudności, co chwilę coś im nie gra. I o ile wiele z tych rzeczy było jak najbardziej uzasadnionych, jak na przykład troska o jedzenie czy o picie, no bo, no okej, to są poważne sprawy zagrażające już w ogóle ich przetrwaniu, o tyle widzieli też, w jaki sposób Bóg ich wyprowadził. I nagle okazuje się, że pomimo tej całej historii, którą oni przeszli, sytuacje, w których nagle pojawiały się takie związki: tu jest Izraelita, tu jest jakaś babka z jakiegoś narodu z okolic, ona z ogromną łatwością była w stanie ich wkręcić w to, że no weź przestań, a weź przestań z tym twoim Bogiem, a weź przestań z tą twoją religią, a weź przestań. Tutaj, tutaj mamy fajne opcje.

No i o tych fajnych opcjach, nie wiem, może będzie okazja jeszcze, żebyśmy porozmawiali, jak wyglądały te w cudzysłowie fajne opcje związane z kultem bóstw w tamtych czasach, niemniej jednak to, co ważne jest dla nas na dzisiaj, i nie wiem, czy tu jest jakaś taka, wiecie, ultralekcja, co my możemy z tym zrobić, no bo to niekoniecznie jest odcinek związany z tym, w jaki sposób my możemy coś zrobić, ale na pewno możemy zmienić trochę swoje myślenie odnośnie Boga, no bo po pierwsze, Bóg nie kazał wszystkich wytłuc w pień, po drugie, tak jak czytaliśmy w liście Piotra, Bóg chce, żeby wszyscy doszli do upamiętania, chce dać szansę absolutnie każdemu i to, że czasami zwleka z jakimś swoim działaniem, jest związane zwyczajnie z tym, że daje człowiekowi szansę na to, żeby poszedł po rozum do głowy. A po trzecie, też rzecz związana z tym, co czytaliśmy w liście do Rzymian, Bóg każdemu, bez względu na to, czy coś o nim mógł usłyszeć, czy nie, w stworzeniu daje szansę na to, żeby mógł się zastanowić nad istotą życia, nad... Nad światem, nad tym, skąd on się wziął i nad tym, kto ten świat stworzył, żeby ludzie nie dopuszczali się takich niedorzeczności, jak, wiecie, jakieś kulty, nie wiem, jakiegoś drewnianego posążka, czy tam obrazków, czy jakichś tam rzeczy, no bo to są tak naprawdę te kwestie, które bardzo często się pojawiają w Starym Testamencie, które Bogu bardzo się nie podobają i które też bezpośrednio doprowadziły Izraelitów chociażby do tego, że jak coś szło nie tak, to sobie zróbmy złotego cielaczka, bo to jest nasz Jahwe. No nie. Każdy ma szansę na to.

Żeby się do Boga zbliżyć, żeby Boga poznać, każdy może być jak najbardziej częścią Bożego planu. I to, co jest ważną lekcją dla nas tutaj, to pomyślcie sobie dzisiaj o ludziach, którzy was wnerwiają albo którzy są tak anty, nie wiem, wierze i tak dalej. Wiecie, są chrześcijanie, którzy naprawdę w tak agresywny sposób odnoszą się do ludzi, którzy inaczej myślą niż oni. Ale agresja to jest ścieżka donikąd. W ogóle Bóg każdemu tak samo chce dać szansę.

Jeżeli twoją metodą jest to, że niech Bóg wytępi tych, nie wiem, złych, tutaj uzupełnij sobie trzy kropki, jakakolwiek grupa ludzi może być dla ciebie tak bardzo problematyczna, to w ogóle, bądźmy szczerzy, my nie mówimy tu o poważnych chrześcijanach, w ogóle tu nie mówimy o chrześcijaństwie, tylko o jakichś fanatykach religijnych i wariatach, sorry. Bo to, co może zrobić osoba, która nawet będąc osobą wierzącą, wyznając chrześcijański światopogląd i mierząc się z różnymi pomysłami na życie, które dzisiaj są bardzo mocno eksponowane, mogą nam się nie podobać jakkolwiek, ale zdecydowanie skuteczniejsze jest modlenie się o to, żeby rzeczywiście wszyscy mogli poznać Boga, niż jakieś rzucanie się, jakaś dzika agresja, jakieś coś takiego. To nie ma absolutnie sensu, jest drogą donikąd i tak naprawdę tylko potęguje to, że wiele osób po prostu nie chce z chrześcijaństwem nic wspólnego, bo uważa, że jest wariackie i fanatyczne. A wydaje mi się, że jest inna droga do tego, żeby móc dzielić się swoją wiarą w sposób skuteczny, w sposób, który też jest sposobem, który pokazał nam Jezus, który dawał szansę każdemu, najbardziej tym, którym inni nie chcieli dawać szans. Niech to będzie lekcją dla nas odnośnie tego, jak możemy patrzeć na innych ludzi, którzy zwyczajnie myślą, żyją inaczej jak my i którzy chcielibyśmy, żeby poznali Boga.

Jeżeli chcemy, to sądzę, że Bóg jest w stanie bez najmniejszego problemu dotrzeć do serca każdego człowieka, jeżeli to spotka się z jakąś chęcią z drugiej strony na to, żeby Boga chcieć poznać. Wielkie dzięki za dzisiaj. Jeżeli macie dodatkowe pytania, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl, dołączcie do grupy na Facebooku, porozmawiajmy, powymieniajmy się uwagami i już niedługo zaczynamy z kolejną księgą, przed nami jeszcze jeden odcinek w Księdze Liczb i do usłyszenia już jutro w kolejnym odcinku, kiedy będziemy... Zamykać historię związaną z Księgą. Wielkie dzięki za dzisiaj.