Jak doświadczyć pokoju

Cześć, z tej strony Jacek słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień siedemdziesiąty i czytamy Księgę Jozuego, rozdział od pierwszego do czwartego. O samym Jozuem rozmawialiśmy już trochę wcześniej w jednym z podcastów związanych jeszcze z Torą, ale teraz przyszedł czas już na księgę, która jest zatytułowana imieniem naszego głównego bohatera. Które to imię jednocześnie jest imieniem, które później będzie miał pewien cieśla z Nazaretu, który to okaże się być osobą absolutnie najbardziej wyjątkową w całej historii świata, bezdyskusyjnie, absolutnie. Ale dzisiaj rozmawiamy o tym Jozuem, który jest naszym starotestamentowym bohaterem, który był następcą Mojżesza.

I chciałbym, żebyśmy dzisiaj na początek przeczytali sobie początek Księgi Jozuego, bo jest tam bardzo dużo fajnego tekstu, nad którym warto byłoby się dzisiaj pochylić. Księga Jozuego, pierwszy rozdział i czytamy od pierwszego wersetu, samego początku, gdzie jest napisane tak: Po śmierci Mojżesza, sługi Pana, Pan powiedział do Jozuego, syna Nuna, służącego niegdyś Mojżeszowi: Mojżesz, mój sługa, umarł. To jest w ogóle, to jest fajne, wiecie, zastanawialiście się kiedyś, dlaczego Bóg powiedział mu, że Mojżesz umarł, skoro wszyscy wiedzieli, że Mojżesz umarł? Ale wydaje mi się, że to ma pewne znaczenie dla nas i tego, jak lubimy czasami rozpatrywać swoją przyszłość, zastanawiać się nad naszą przeszłością i co takiego gdzieś tam kiedyś, zamiast patrzeć na to, co przed nami, małe wtrącenie, bo bardzo lubię ten tekst: Mojżesz, mój sługa, umarł. Kiedy my czasami: a kiedyś to było, a kiedyś to było.

Ale nie ma tego, Mojżesz, mój sługa, umarł. Czytamy dalej: Wstań więc teraz i wraz z całym ludem przepraw się przez Jordan do ziemi, którą Ja, synom Izraela daję, daję wam, w każde miejsce, na którym stanie wasza stopa, jak obiecałem Mojżeszowi. Wasza granica rozciągać się będzie od pustyni po Przełyban aż do wielkiej rzeki, rzeki Eufrat. Obejmować będzie cały kraj Hetytów aż do Morza Wielkiego na zachodzie. Nikt się przed tobą nie ostoi po wszystkie dni twojego życia.

Jak byłem z Mojżeszem, tak będę z tobą. Nie porzucę cię ani cię nie opuszczę. Bądź mocny i mężny. Ty bowiem oddasz w dziedzictwo temu ludowi ziemię, którą im dam, jak przysiągłem ich ojcom. Tylko bądź mocny i mężny, by pilnować postępowania zgodnie z całym tym prawem, które nadał ci Mojżesz, mój sługa.

Nie odstępuj od niego ani w prawo, ani w lewo. Po to, aby ci się dobrze wiodło wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz. Niech ten zwój prawa nie oddala się od twoich ust, ale rozważaj go dniem i nocą, by postępować zgodnie z tym wszystkim, co zostało w nim napisane, bo wtedy poszczęści się twojej drodze i wtedy będzie ci się dobrze wiodło. Jeszcze raz cię wzywam: bądź mocny i mężny, nie bój się i nie zniechęcaj się, bo Pan, twój Bóg, będzie z tobą wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz. Masa fajnych rzeczy, które mamy w tym tekście dzisiaj napisane, szczególnie taką, wydaje mi się, że bliską sercu każdego z nas jest to, kiedy Bóg mówi: Hej, bo wtedy poszczęści się twojej drodze i wtedy będzie ci się dobrze wiodło.

Kto z nas nie chciałby, żeby nam się poszczęściło na naszej drodze i żeby nam się dobrze wiodło? Ale co było warunkiem? Niech ten zwój prawa nie oddala się od twoich ust, ale rozważaj go dniem i nocą, by postępować zgodnie z tym wszystkim, co zostało w nim napisane. I wiemy, że możemy porozmawiać o tym, co to znaczy, żeby nie oddalał się od naszych ust, ale zostawmy tylko przy tym, że ważne, żeby Boże Słowo było blisko nas, żeby było integralną częścią naszego życia, bo okazuje się, że z tym wiążą się też pewne obietnice, ale rozmawialiśmy już trochę o prawie, o tym, dlaczego ono było ważne. Wtedy też odnieśliśmy się do tych kwestii związanych z tym, że po prostu Bóg stworzył świat zgodnie z pewnymi zasadami i jeżeli się ich trzymamy, jeżeli trzymamy się tego, w jaki sposób Bóg chciałby, żebyśmy funkcjonowali, żyjąc dobrze w relacji z Nim i z innymi ludźmi, wtedy możemy też liczyć na to, że zwyczajnie nasze życie będzie spełnione.

Ale chciałbym, żebyśmy dzisiaj zwrócili uwagę na jedną rzecz, która szczególnie w dzisiejszych czasach jest bardzo ważna. I znowu mamy marzec 2022 roku. Po 2020 już myśleliśmy, że gorzej nie będzie, a tak naprawdę znowu jest syf, znowu jest ciężko. I znowu może być tak, że niektórzy z nas się obawiają. Szczególnie jest to bliskie nam, którzy mieszkamy w Polsce, bo tak naprawdę okazuje się, że z naszą granicą dzieją się absolutnie tragiczne, nie do pomyślenia, nie do opisania i też nie bardzo do usprawiedliwienia rzeczy, które wpływają często na to, że zaczynamy się trochę obawiać.

I wiecie, mam trochę znajomych ze Stanów, którzy komentują tę sytuację, która dzieje się za naszą wschodnią granicą i powiem wam szczerze, że mi czasami ręce opadają, bo oni naprawdę nie mają pojęcia, o czym piszą, kiedy widzę ich komentarze w mediach społecznościowych. Nawet z niektórymi już trochę rozmawiałem, wiecie co, weź, jak naprawdę coś będzie się działo przy waszej granicy, to wtedy będziecie trochę inaczej na to patrzyli, tak? To mamy mędrców z kosmosu, którzy po prostu zwyczajnie nie czują tego, co tutaj się dzieje. My czujemy i wielu z nas czuje to, że hej, że to już jest blisko. I pomimo tego, że tak wiele tragedii dzieje się na świecie, każdego dnia, w innych częściach świata, to dzisiaj szczególnie my odczuwamy pewne niebezpieczeństwo, bo zagrożenie jest blisko.

I dzisiaj też Bóg mówi do Jozuego, który ma przed sobą do zrealizowania ostatnią część misji wejścia do Ziemi Obiecanej, tego, żeby posiąść cały naród, który też wiązał się z bardzo konkretną misją militarną. Bóg mówi: Nie bój się. Dlaczego Bóg mówi Jozuemu: Nie bój się? Bo zwyczajnie Jozue się bał najprawdopodobniej, bo był przerażony, był wydygany tą sytuacją, nie bardzo sobie wyobrażał, w jaki sposób mają pokonać te wszystkie narody, jak mają ich wypędzić z tej ziemi, a jednak to była jego misja. Wiedział, że do tego został stworzony, to jest jego zadanie jako godnego następcy Mojżesza i Bóg mu mówi: Nie bój się.

I to jest jedno z takich bardziej kojarzonych miejsc, gdzie właśnie w Biblii jest napisane: Nie bój się. Jest takie chrześcijańskie nieporozumienie, w ramach którego niektórzy mówią, że w Biblii jest 365 razy napisane: Nie bój się, to dlatego, wiesz, że każdego dnia Bóg chce ci powiedzieć: Nie bój się, bo to jest 365 razy. No i mówię: nieporozumienie, dlatego że to wcale nie jest napisane 365 razy. W sensie, jak chcecie, to możecie sprawdzić, ale o ile dobrze się orientuję, to to jest niespełna 150. Co?

Nie ma większego znaczenia w zasadzie, ile razy to jest napisane, bo wciąż 150 to znaczy, że bardzo często Bóg zwraca uwagę na to, żebyśmy się nie bali i do tematu strachu możemy podejść z różnej strony. Tak naprawdę temat strachu też już gdzieś w jednym z odcinków był delikatnie poruszony, ale dzisiaj chciałbym na ten nasz strach spojrzeć przez pryzmat pewnych obaw, które mamy, bo jest jeszcze jedna taka rzecz, która w Biblii jest napisana i czasami która sprawia, że niektórzy Biblię traktują jako jakąś, wiecie, księgę z magicznymi zaklęciami, co jest znowu totalnym nieporozumieniem, bo Biblia nigdy nie miała być księgą z magicznymi zaklęciami, ale jest na przykład taki fragment w liście do Filipian, w czwartym rozdziale, gdzie jest napisane, że... Że pokój Boży, którego nie ogarnie żaden umysł, będzie w Chrystusie Jezusie strzegł waszych serc i myśli. I wiecie, czasami znam ludzi, którzy potrafią sobie właśnie, wiecie, zapamiętać ten fragment, powtarzać go i po prostu: pokój Boży, pokój Boży, bo po prostu jest jakiś niepokój, jest jakiś strach, są jakieś obawy w naszym życiu i wtedy często jesteśmy wydygani i zastanawiamy się: Ej, w ogóle co mam teraz zrobić? No i sobie, wiecie, powtarzamy: A pokój Boży, którego nie ogarnie żaden umysł, będzie w Chrystusie Jezusie strzegł waszych serc i myśli.

Fajnie, ale przeczytajmy, co jest napisane wcześniej, bo tak naprawdę to, żeby Boży pokój nas ogarnął, żeby ten pokój przezwyciężył strach, który jest w naszym życiu, ma prawo zadziałać w momencie, jeżeli my skorzystamy z tego, co jest napisane kilka wersetów wcześniej. Więc zerknijmy sobie na List do Filipian, czwarty rozdział, od czwartego wersetu. Ten fragment, który przeczytałem, to był siódmy, więc od czwartego do siódmego przeczytajmy sobie tak: Radujcie się w Panu zawsze, powtarzam, radujcie się. To już jest dobry początek. Bądźcie znani wszystkim ze swojej rzetelności.

Pan jest blisko. Przestańcie martwić się o cokolwiek. Raczej w każdej sprawie, gdy się modlicie i prosicie, z wdzięcznością przedstawiajcie swoje potrzeby Bogu. Ten czwarty i piąty są naprawdę fajne, więc chciałem je przeczytać, ale najbardziej chodziło mi o ten szósty werset, gdzie jest napisane: Przestańcie martwić się o cokolwiek. Raczej w każdej sprawie, gdy się modlicie i prosicie, z wdzięcznością przedstawiajcie swoje potrzeby Bogu.

Jeżeli chcemy doświadczać Bożego pokoju, który jest kontynuacją tego, co jest w wersecie szóstym, bo właśnie siódmy werset: A pokój Boży, którego nie ogarnie żaden umysł, będzie w Chrystusie Jezusie strzegł waszych serc i myśli. Chcemy doświadczyć tego, co jest w wersecie siódmym, to zastosujmy to, co jest w wersecie szóstym. A werset szósty jest bardzo, ale to bardzo praktyczny, niebywale praktyczny, bo na początku mówi: Nie martwcie się o cokolwiek, przestańcie się martwić, po cholerę się martwisz? I tak nic z tym nie możesz zrobić. No chyba, że możesz coś z tym zrobić, to zrób coś, a jeżeli możesz z tym nic zrobić, to się nie martw.

A jak masz się nie martwić? No właśnie, jest sprawdzony sposób na to, jak się nie martwić. W każdej sprawie, w każdej sprawie, nie w małych sprawach i czy w większych sprawach, tylko w każdej, nie ma dla Boga małych, za małych spraw, za dużych spraw, za jakichś spraw, wszystkie sprawy, które nas dotykają, które sprawiają, że pojawia się zmartwienie, obawy, strach w naszym życiu. To są rzeczy, które jak najbardziej Boga interesują, bo Jego interesuje to, żebyśmy mogli doświadczać Jego pokoju, którego żaden umysł nie ogarnie, co ciekawe. W każdej sprawie, gdy się modlicie i prosicie, to zakłada, że się modlimy i prosimy.

To ja rozumiem, że możesz to czytać i możesz tego słuchać, możesz nie być osobą, możesz być niewierzącą, możesz modlącą się, możesz dopiero gdzieś tam rozkminiasz, czy to w ogóle ma sens, czy nie ma sensu. No tutaj jednak właśnie ważne założenie jest takie, że w ogóle się modlimy i prosimy, więc modlimy się, spędzamy czas z Bogiem, zanosimy przed Niego jakieś nasze prośby, jakieś nasze problemy. I kiedy to robimy z wdzięcznością, przedstawiamy swoje potrzeby Bogu. Jeżeli mam jakąś potrzebę, to spokojnie mogę ją Bogu przedstawić z wdzięcznością. Skąd ta wdzięczność?

No wdzięczność może wynikać zwyczajnie z tego, że jak też już przybiliśmy się przez całe pięć ksiąg i widzimy, w ostatnim odcinku też rozmawialiśmy o tym, Bóg dotrzymuje swojego słowa. Możemy być wdzięczni chociażby za to, że Bóg dotrzymuje swojego słowa. Ale Biblia nie jest księgą tajemnych zaklęć. To nie jest tak, że będziemy sobie powtarzać jeden fragment, wyrywając go z kontekstu, nie patrząc na to, co jest napisane dookoła i nagle coś się będzie działo. Znaczy nie mówię, żebyśmy nie powtarzali sobie fragmentów, żebyśmy nie uczyli się może jakichś fragmentów na pamięć.

To jest wartościowe, to jest cenne, warto to robić, to jest ważne, żeby było jasne. Ja nie mówię, że nie. Ale pamiętajmy, że jeżeli chcemy mówić na przykład o Bożym pokoju, to pamiętajmy o tym, że chwilę wcześniej jest wyraźnie napisane: Przestańcie martwić się o cokolwiek, nie martwcie się w każdej sprawie, gdy się modlicie i prosicie, z wdzięcznością przedstawiajcie potrzeby swoje Bogu. Czyli jeżeli chciałbyś osiągnąć stan pokoju w swoim życiu, doświadczyć pokoju, którego nie ogarnie żaden umysł, który też będzie strzec naszych serc i myśli, to możemy to zrobić w ten sposób, że dbamy o to, żeby się modlić i z wdzięcznością przedstawiamy potrzeby swoje Bogu. Po prostu bądźmy z Bogiem szczerzy, naprawdę bądźmy z Bogiem szczerzy.

On i tak wie, co z nami jest nie tak, i tak wie, że jesteśmy tacy, jacy jesteśmy. Jeżeli będziemy, wiecie, robić czopki, wyszukiwać jakichś takich mądrych, górnolotnych słów, no to nie ma sensu, no bo wiecie, my mówimy o interakcji z osobą, która zna nas lepiej niż ktokolwiek, która w zasadzie nie potrzebuje nawet tego, żebyśmy mówili, co u nas się dzieje, bo wie, co u nas się dzieje, ale właśnie niektórzy... Ale skoro Bóg wie, co mnie się dzieje, wie, co mnie martwi, to po co mamy o tym mówić? No właśnie po to, żebyś ty sobie uświadomił, co ciebie martwi, co cię gdzieś gryzie, co cię trapi. Tak naprawdę w tej modlitwie to, że przedstawiamy pewne rzeczy Bogu, pomaga nam odkrywać to, co w nas siedzi.

Bóg o tym doskonale wie, ale kiedy przed Nim w uczciwości, szczerości stajemy, klękamy, jakkolwiek, wolicie, to możemy być spokojni o to, że Bóg pomoże nam odkryć to, co w nas siedzi. I jednocześnie ma możliwość dać nam doświadczyć pokoju, którego nie ogarnie żaden umysł, który w Chrystusie Jezusie będzie strzegł naszych serc oraz myśli. Jeżeli martwi cię to, co się dzieje za naszą wschodnią granicą, albo martwi cię cokolwiek innego, co dzieje się w twojej rodzinie, co dzieje się u ciebie w pracy, jeżeli są takie rzeczy, w modlitwie z wdzięcznością przedstaw swoje potrzeby Bogu. Powiedz o tym Bogu, bądź z Nim szczery, po prostu. I zobacz, czy rzeczywiście to nie zadziała, czy to nie sprawi, że nagle, kiedy będziesz blisko Boga, kiedy będziesz rozumiał, że Boże obietnice są pewne, że Boże Słowo jest sprawdzone, że jest warte tego, żeby na nim opierać swoje życie, czy wtedy nie doświadczysz Bożego pokoju, który naprawdę pomoże nam przejść przez życie, patrząc na nie z całkiem innej perspektywy niż ludzie, którzy zwyczajnie tej nadziei w Bogu nie mają.

I jednocześnie naszym zadaniem w tym wszystkim będzie to, żeby tę nadzieję nieść do tych, którzy jej dzisiaj nie mają, żeby nieść pomoc do tych, którzy pomocy potrzebują, po to, żeby realizować to najważniejsze przykazanie: kochać Boga, kochać ludzi. To jest to, co pomoże nam żyć życiem, które będzie wartościowe dla Boga, będzie wartościowe dla innych, a dla nas będzie zwyczajnie życiem spełnionym, szczęśliwym, nawet pomimo tego, że czasami będzie cholernie ciężko i czasami będą sytuacje, które będą nas przerażały, nie zmienia to tego, że Bóg już teraz o tym wie i już teraz chce nam dać swoje słowo do tego, żebyśmy na Nim mogli polegać. Mam nadzieję, że ten odcinek był dla nas wartościowy. Mam nadzieję, że Księga Jozuego też wam się spodoba, choć znowu będzie jatka, tu będzie jatka, ale nie przez takie rzeczy się już przebijaliśmy. Jeżeli macie dodatkowe pytania, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl, dołączcie do grupy na Facebooku, porozmawiajmy, a jeżeli macie też jakieś dodatkowe pytania, chcielibyście się czegoś dowiedzieć więcej, to właśnie ta grupa na Facebooku jest najlepszym miejscem, gdzie te pytania zadawać.

Można. Wielkie dzięki za dzisiaj i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.