O co chodzi w Księdze Jeremiasza

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 134 i czytamy Księgę Jeremiasza, rozdziały od pierwszego do trzeciego. Podobnie jak robiliśmy to w poprzednich księgach, chciałbym, żebyśmy na samym początku złapali taki ogólny obraz tego, o co takiego będzie chodziło w Księdze Jeremiasza. To jest druga już księga z zestawu tak zwanych proroków większych. Nie żeby oni byli ważniejsi niż ta cała reszta innych proroków, których później w Biblii mieć.

Będziemy tylko zwyczajnie objętościowo oni są naprawdę pokaźni i tutaj po Izajaszu mamy właśnie Jeremiasza, który był też nazywany, czy jest też nazywany, prorokiem płaczącym, co samo daje nam już pewien obraz tego, czego możemy się spodziewać po tej księdze. I jeżeli wyobrażamy sobie to tak, że u Izajasza już było ciężko, to u Jeremiasza też będzie ciężko, będzie smutno. Zwyczajnie przesłanie, które on będzie miał dla Izraela, no nie będzie trafiało na podatny grunt. I znowu mamy gościa, który będzie wysłany wręcz z beznadziejną misją. Beznadziejną o tyle, że będzie mówił do ludzi, którzy będą mieli go bardzo serdecznie gdzieś, nie będą go słuchać i nie przejmą się tym, co takiego on będzie mówił.

Jeśli chodzi o sam czas akcji, to też Jeremiasz, on jest trochę późniejszy niż Izajasz. Tak naprawdę tutaj mamy grubo ponad 100 lat między końcem życia Izajasza a pojawieniem się Jeremiasza. No i też Jeremiasz będzie tym, który będzie pisał krótko przed zdobyciem Jerozolimy przez Babilon. I jednocześnie będzie on jeszcze żył później trochę właśnie w momencie, kiedy Izraelici będą już w niewoli. Izajasz z kolei, on zostanie w Jerozolimie, bo tam jakaś grono ludzi zostanie i może to trochę też być tak, że został on w Jerozolimie dlatego, że jego przesłanie będzie tak bardzo po stronie Babilonu, w sensie nie po stronie, żeby ich pochwalał, tylko po prostu będzie tak mocno…

Akcentował to, co Babilon zrobi dla Jerozolimy, dla Królestwa Judy, że będzie wyglądało trochę tak, jakby prawie że był po ich stronie. I sam Babilon zresztą będzie wspomniany w Księdze Jeremiasza jakieś 164 razy. Tak gdzieś znalazłem taką informację, jeśli kogoś takie liczby interesują. Jednocześnie, jeśli chodzi o osoby, które też w tych czasach, co Jeremiasz, żyły, to między innymi będziemy mieli proroka Sofoniasza, Habakuka, Daniela, Ezechiela. Tak naprawdę to są osoby, które oni nawet mogli się znać w jakimś tam zakresie, tak podejrzewam.

Nie wiem kto jak tam faktycznie, ale są to osoby współczesne Jeremiaszowi, z którymi oni mogli się znać. Jeśli chodzi z kolei o samego Daniela, który też będzie miał swoją księgę, to on z kolei też do Jeremiasza bezpośrednio odnosił się będzie. Ciekawe w tej całej historii jest to, że Jeremiasz znowu będzie próbował ludzi ostrzec, będzie próbował im wytłumaczyć, że no coś poszło zdecydowanie nie tak i w tym wszystkim oni będą go mieli gdzieś. W ogóle, jakby wiecie, ignorując to przesłanie. I mówię o tym po raz kolejny dlatego, że pamiętajmy o jednej ważnej rzeczy, tak historycznie.

Jesteśmy w czasie, w którym Królestwo Północne zostało już dawno uprowadzone. Ich już nie ma, tam Asyria już ich zamiotła. Królestwo Południowe, Królestwo Judy, to jak pamiętacie, po śmierci Salomona Izrael podzielił się na dwa królestwa, no to Królestwo Południowe, ono jeszcze jest, no ale już tam jest cienko. Już Babilon stoi u drzwi, pojawia się Jeremiasz, Jeremiasz do nich mówi, a oni w ogóle mają go gdzieś. W ogóle nie myślą o tym, że hej, ale na północy też tam dobrze się nie potoczyło.

No niestety, nie było to zbyt sensowne posunięcie z ich strony. Przesłanie, które Jeremiasz będzie miał do Izraelitów, znowu, jak to prorocy w większości, jest dosyć jasne: weźcie wy się ludzie w końcu nawróćcie. Ale w tym wszystkim ciekawe jest to, że tak naprawdę w tym jego przesłaniu bardzo wyraźnie będzie widać to, że pomimo tego, że Królestwo Judy odrzuciło Boga i od Niego się odwróciło, Bóg od nich się nie odwrócił. I w tym wszystkim, co ma się wydarzyć w życiu Izraelitów w niedalekiej przyszłości, będzie też przesłanie związane z nadzieją. Związane z tym, że to, co teraz się dzieje, to nie jest wszystko i że pomimo tego, jaką drogę wybraliście, Bóg ma plan, żeby was uratować.

I teraz chciałbym, żebyśmy zerknęli sobie na dwa fragmenty z tych pierwszych rozdziałów Księgi Jeremiasza. Na samym początku mamy powołanie Jeremiasza. To jest pierwszy rozdział, czytając od czwartego wersetu, gdzie, tak jak mieliśmy to już w przypadku wielu innych postaci, była taka szczególna historia, w ramach której osoba została przez Boga powołana. I widzieliśmy już to, że w zasadzie u większości z tych osób to w jakiś tam inny sposób wyglądało. Znaczy były takie postaci, gdzie pewne podobieństwa były, no ale tak naprawdę Izajasz na przykład to już była kompletnie inna historia niż cała reszta.

I teraz Jeremiasz też ma u siebie coś takiego wyjątkowego, kiedy Bóg przedstawia mu misję, którą ma dla niego przygotowaną. Brzmi ona następująco: Pan skierował do mnie słowo tej treści: Zanim ukształtowałem cię w łonie matki, już wiedziałem, co chcę z tobą uczynić. Zanim się urodziłeś, poświęciłem cię i wyznaczyłem na proroka dla narodów. Ach, wszechmocny Panie — odpowiedziałem — ja nie potrafię przemawiać, jestem jeszcze za młody. Wtedy Pan powiedział: Nie mów: Jestem jeszcze za młody.

Do kogokolwiek cię poślę, pójdziesz i wszystko, co ci rozkażę, przekażesz. Nie bój się ich. Ja jestem z tobą, będę cię ratował — oświadcza Pan. Następnie wyciągnął Pan rękę i dotknął moich ust. I powiedział Pan do mnie: Oto wkładam moje słowa w twoje usta.

Spójrz, powierzam ci dziś władzę nad narodami i nad królestwami, aby wykorzeniać i burzyć, niszczyć i przewracać, budować oraz sadzić. Ważna rzecz, która pojawia się tutaj u Jeremiasza, to jest, wiecie, taka: no ale ja młody jestem jeszcze, no co ja, na pewno dobra misja dla mnie, kto mnie będzie słuchał? No jakby jedno to jest to, że, no sorry stary, akurat twoja misja jest taka, że ciebie i tak nikt nie będzie słuchał. I tak naprawdę najbardziej to będą cię słuchać ludzie, których bezpośrednio nie będzie dotyczyło to przesłanie, które masz, tacy jak na przykład my, którzy dzisiaj sięgę Jeremiasza, czytamy. Ale to takie: jestem za młody jest...

Jest bardzo taką ciekawą wymówką, bo my czasami możemy patrzeć na nasze życie właśnie w taki sposób, że no ale co ja tam wiem, co ja tam mogę, komu ja mogę pomóc, co ja mogę tam zrobić. I wiecie, patrząc na to z perspektywy naszej drogi wiary, jeżeli podjąłeś decyzję o tym, żeby iść za Jezusem, to i tak jesteś już dalej niż osoba, która jeszcze tej decyzji nie podjęła. I tak już wiesz coś więcej, przeżyłeś coś więcej, więc masz jakiś potencjał do tego, żeby pomóc kolejnej osobie. Ja nie mówię, że my we wszystkim musimy, wiecie, znać wszystkie odpowiedzi i tak dalej, ale zwyczajnie nie patrzmy na swoje życie przez pryzmat tego, że ale ja nie wiem, czy mam wystarczająco doświadczenia, bo my czasami mamy taką manię tego, że musimy, wiecie, mieć tytuły naukowe, przeczytać milion książek i w ogóle mieć wszystko super ogarnięte i wtedy ewentualnie mogę gdzieś tam spróbować z kimś się czymś podzielić. Ale okazuje się, że trochę tak jak w przypadku Jeremiasza, już abstrahując od całej kwestii tego, że Bóg zwyczajnie przez Ducha Świętego jest w stanie pomóc nam w tym, żebyśmy dzielili się swoją wiarą, żebyśmy pomagali innym odkrywać Boży plan dla ich życia, to jest też to, że zwyczajnie z całą pewnością jesteś w swojej drodze wiary trochę dalej niż ktoś inny.

Nie wiem, kim jest ta osoba, która nie jest jeszcze tak daleko jak ty, ale z pewnością w swoim otoczeniu takie osoby masz i dla nich możesz być przykładem i możesz też pokazać chociażby, jak dojść do tego miejsca, w którym ty dzisiaj jesteś. Jeremiasz też był gościem, który mówił: Jestem jeszcze za młody, ale Bóg na to: Spoko, nie ma najmniejszego problemu, nie bój się, ja jestem z tobą. I to jest bardzo ważna rzecz, o której warto, żebyśmy pamiętali. W każdej sytuacji, w której będziemy szukać wymówek, pamiętajmy o jednej rzeczy: nie ma czego się bać, bo Bóg jest z nami. Jeśli chodzi dalej o przesłanie Jeremiasza, to jak przeczytamy sobie początek drugiego rozdziału, to też on nam trochę da taki obraz tego, co będziemy czytać.

I teraz, jeśli chodzi o Jeremiasza, tu będzie dużo przesłania obrazowego i początek tego przesłania obrazowego w ramach jednego konkretnego takiego tematu mamy właśnie u Jeremiasza od początku drugiego rozdziału, gdzie są napisane takie słowa: Pan skierował do mnie słowo tej treści: Idź i przemów do słuchu Jerozolimie. Tak mówi Pan: Wspominam wierność twojej młodości, miłość czasów zaręczyn. Gdy chodziłaś ze mną po pustyni, po ziemi nieobsiewanej, Izrael oddany był wówczas Panu, był pierwocinami Jego plonów. Wszyscy, którzy go kąsali, ściągali na siebie winę. Spadało na nich nieszczęście — oświadcza Pan.

Słuchajcie słowa Pana, domu Jakuba i wszystkie rody domu Izraela. Tak mówi Pan: Jaką niegodziwość znaleźli we mnie wasi ojcowie, że oddalili się ode mnie i poszli za marnością i zmarnieli? I nie pytali: Gdzie jest Pan, ten, który nas wyprowadził z Egiptu, prowadził nas przez pustynię, przez ziemię pustą i skalistą, przez ziemię suchą i niebezpieczną, przez ziemię rzadko uczęszczaną, niezamieszkaną przez nikogo? Początek tego drugiego rozdziału odnosi się do obrazu, który później będzie się pojawiał u Jeremiasza dosyć gęsto. To jest właśnie obraz miłosnej relacji.

I w ramach tej relacji początek był piękny, gdzie Bóg mówi, że wspomina wierność twojej młodości, miłość czasów zaręczyn, chodziliśmy ze sobą po pustyni. Wiecie, początek drogi Izraelitów z Bogiem był bardzo obiecujący, a to, co później się stało, będzie później, dalej, w kolejnych rozdziałach, tak naprawdę już nawet w rozdziale trzecim, będzie opisywane jako zwyczajna zdrada, gdzie Izrael będzie porównywany wielokrotnie do prostytutki. I te obrazy, które tam będą przed nami rysowane, no to, powiem tak, z dziećmi tego nie czytajcie, ale jak mimo wszystko będziecie czytać, to widzimy w tym Boga, który naprawdę bardzo tę zdradę przeżywa. I czasami jak mamy takie, wiecie, wyobrażenia, zresztą kiedyś też z kimś rozmawiałem na ten temat, że Bóg to nie może mieć uczuć, no to u Jeremiasza zobaczymy, że Bóg zdecydowanie ma uczucia. Zdecydowanie to, co Bóg będzie przeżywał w słowach Jeremiasza, będzie niesamowicie, niesamowicie emocjonalne, bo tak właśnie Bóg będzie widział to, co się wydarzyło.

Mieliśmy fajny start, dobrze nam się układało, a później zaczęliście się puszczać z kimkolwiek tylko mogliście. I wybaczcie, jeżeli to jakkolwiek was uraża, ale jak będziecie czytać Jeremiasza, to szybko zobaczymy, że to nie jest wcale jakiś tam język, który będzie obcy akurat tej księdze. I ciekawe też jest to, że tutaj właśnie zaraz po tym takim dobrym starcie Bóg mówi: Weźcie w ogóle mi powiedzcie, no co takiego we mnie znaleźliście, że ode mnie odeszliście? Co takiego wam zrobiłem? Co takiego z mojej strony?

Było nie tak, że poszliście za rzeczami, które doprowadziły was do śmierci. Poszliście za marnościami i zmarnieliście. I zamiast pytać: no gdzie jest ten Bóg? I wiecie, to jest bardzo fajna rzecz, tak jak czytałem ten szósty werset. Jeżeli czasami zastanawiamy się, gdzie jest ten Bóg, zakładając, że chcemy szczerze się dowiedzieć, to spytajmy Boga: Boże, gdzie jesteś?

Widzicie, tutaj Bóg sam mówi: czemu mnie nie pytali, gdzie jestem? Czemu nie pytali, tylko zaczęli gdzieś kombinować, szukać i sami doprowadzili się do miejsc, z których już nie było drogi wyjścia. To, co przed nami w ciągu najbliższych dni, zdecydowanie będzie w jakimś zakresie dołujące, no bo zwyczajnie to, do czego doszedł Izrael, nie napawa jakoś szczególnie nadzieją, ale właśnie okazuje się, że w tym wszystkim jest dla nich nadzieja. Jeżeli dla nich nadzieja była wtedy, tak samo dla nas nadzieja jest teraz, bez względu na to, w jakiej sytuacji byśmy się znaleźli. Mam nadzieję, że lektura Księgi Jeremiasza będzie dla was ciekawa.

Mam nadzieję, że nie złapiecie jakiegoś szczególnego doła, ale właśnie w tym wszystkim pamiętajmy: jest przesłanie nadziei. Pomimo tego, że Juda, Królestwo Południa, całkowicie odwróciło się od Boga, to Bóg od nich się nie odwrócił. I też u Jeremiasza będziemy mieli wiele bardzo ciekawych fragmentów, bardzo podnoszących na duchu, nawet takie fragmenty, które dla niektórych są, wiecie, takimi fragmentami, to jest mój życiowy werset i tego typu historie. Takie rzeczy też będą u Jeremiasza, więc mam nadzieję, że lektura będzie dla was owocna. Dzisiaj tylko zrobiliśmy sobie mały wstęp i jutro dalej będziemy kontynuowali czytanie Księgi Jeremiasza.

A gdybyście mieli dodatkowe pytania w międzyczasie, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl, tam możemy sobie porozmawiać, podyskutować i słyszymy się w kolejnym odcinku, w kolejnych rozdziałach z Księgi Jeremiasza.