Jak odkryć właściwy kierunek w życiu

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 203 i czytamy Księgę Psalmów, rozdziały od 120 do 125. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. Mówiliśmy już wielokrotnie o tym, że sama Księga Psalmów jest podzielona na takich pięć ksiąg, pięć części w ramach tej kolekcji 150 psalmów. No i teraz okazuje się, że dzisiaj właśnie mamy jeszcze taką szóstą część, znaczy kolekcję w kolekcji, bo w ramach Księgi Piątej, w której teraz jesteśmy, mamy 15 psalmów, które zaczynamy dzisiaj.

To są psalmy od 120 do 134, które to są jedną taką dedykowaną kolekcją, która nazywa się... I teraz, nazw jest generalnie sporo, bo w polskich przekładach pojawiają się następujące określenia. Może to być pieśń stopni, pieśni wstępowań, pieśni pielgrzymek, pieśni na wejście, tego typu opcje nam się pojawiają, jeśli chodzi o polskie tłumaczenia Pisma Świętego. I teraz, o co chodzi akurat z tymi psalmami, co w nich jest takiego wyjątkowego? Ano chodzi o to, że są one kolekcją, która przyjmuje się, że była używana przez pielgrzymów, którzy wybierali się do Jerozolimy na obchody świąt, które były związane właśnie z odbyciem podróży do Jerozolimy.

Były takie święta pielgrzymie, że tak pozwolę sobie powiedzieć, które właśnie wiązały się z podróżą, z tym, że żeby wziąć udział w danym święcie, ci, którzy mieszkali poza Jerozolimą, musieli wybrać się w podróż. I te trzy święta pojawiają się nam w Księdze Powtórzonego Prawa, w 16 rozdziale, w 16 wersecie, gdzie jest napisane: Trzy razy w roku każdy mężczyzna zjawi się zatem przed obliczem Pana, swego Boga, na miejscu, które On wybierze: w święto Przaśników, w święto Tygodni oraz w święto Szałasów. Nie zjawi się też wtedy przed Panem z pustymi rękami. Każdy przybędzie ze stosownym darem, odpowiadającym błogosławieństwu Pana, swego Boga, którego mu udzielił. Więc mamy tutaj pokazane, o które konkretnie święta chodziło i tak jak mówię, jest kilka teorii na temat tego, co jeszcze takiego mogłoby być tą ideą, za którą akurat taka kolekcja właśnie stała, bo tam jeszcze te właśnie kwestie wstępowań i tak dalej.

One mogą być związane z innymi aspektami życia religijnego Izraelitów, niemniej jednak to jest taka najbardziej powszechnie przyjęta wersja, że chodziło o to, że były to pieśni, które były śpiewane przez pielgrzymów. Więc teraz mamy kolekcję pieśni, które były używane do tego, żeby właśnie w podróży do Jerozolimy niejako przejść przez podróż swojego życia z kierunkiem, którym jest spotkanie z Bogiem. Więc te wszystkie psalmy, te piętnaście psalmów ma prowadzić nas do tego, żeby przygotować się na spotkanie z Bogiem. I dzisiaj, zaczynając czytanie tych psalmów, zaczynając właśnie od psalmu 120, chciałbym, żebyśmy przeczytali sobie właśnie początek i zobaczyli, w jaki sposób my właśnie możemy zacząć to nasze przygotowanie do tego, żeby z Bogiem móc się spotkać. I nie mam tu na myśli, wiecie, spotkania z Bogiem w zasadzie, że schodzimy z tego świata, tylko spotkanie z Bogiem, w ramach którego my tutaj na ziemi po prostu zaczynamy odkrywać to, kim On jest i autentycznie się z Nim spotykamy.

Mamy doświadczenie tego, jaką osobą jest Bóg, jak jest wyjątkowy i te psalmy mają nas do tego doprowadzić, żeby przygotować swoje życie na spotkanie z Bogiem, które ma potencjał całkowitej przemiany naszego życia, bo o to chodzi w spotkaniu z Bogiem. Kiedy się z Nim spotykamy tak naprawdę, to nasze życie powinno doświadczyć naprawdę wielkiej przemiany, kiedy odkryjemy to, kim On jest, jaki On jest, jaki On ma pomysł na nasze życie i na ten świat, który stworzył i który teraz ratuje po to, żeby w końcu ten świat mógł dojść do miejsca, w którym będzie dokładnie tym, czym Bóg go zamierzył na samym początku. I teraz, czytając te psalmy od samego początku, brzmią one następująco: Zawołałem do Pana w mej niedoli i On mnie wysłuchał. Panie, uratuj moją duszę od kłamców i oszczerców. Na co liczysz, oszczerczy języku, i czy wiesz, co zyskasz?

Ostre strzały wojownika i żar pochodzący z janowca. Biada mi, że zamieszkałem wśród nieokrzesanych i zatrzymałem się w namiotach prostaków. Zbyt długo moja dusza przebywała wśród ludzi nienawidzących pokoju, bo chociaż wybieram pokój, gdy przemawiam, oni są za wojną. Podnoszę wzrok w stronę gór, skąd nadejdzie mi pomoc. Pomoc ześle mi Pan, Stwórca nieba. nieba i ziemi.

On nie da się potknąć twym nogą, nie zdrzemnie się ten, co cię strzeże. Tak, nie zdrzemnie się ani nie zaśnie ten, który jest stróżem Izraela. Pan twoim stróżem, Pan twoim cieniem przy twym prawym boku. Słońce nie będzie razić cię za dnia, a księżyc nie zaszkodzi nocą. Pan strzec cię będzie od wszelkiego zła, strzec będzie twojej duszy.

Pan strzec będzie twoich wyjść i powrotów teraz i na wieki. I ci z nas, którzy mają lekturę już dzisiaj za sobą, prawdopodobnie zauważyli, że przeczytałem jednym ciągiem dwa psalmy: Psalm 120 i 121, bo one też właśnie, nawet jak je czytamy właśnie w całości, to pokazują nam tę ścieżkę, którą mamy do przejścia. Gdzie? Na początku w Psalmie 120 mamy pierwszy krok do tego, żeby zbliżyć się do Boga, żeby doświadczyć Jego obecności w naszym życiu. I tym krokiem jest pokuta.

Takie słowo dosyć niepopularne, którego generalnie za bardzo możemy nie lubić i co więcej, którego generalnie w większości nie rozumiemy. Bo my pokutę kojarzymy z tym, że musimy odmówić parę jakichś modlitw czy coś tam zrobić w ramach swego rodzaju zadośćuczynienia Bogu za grzech w naszym życiu, co generalnie nie jest właściwym zastosowaniem tego słowa, bo pokuta w wersji takiej biblijnej oznacza odwrócenie się, odwrócenie się od starego życia i zwrócenie się w nowym kierunku. I o tym dokładnie mówi nam Psalm 120, gdzie psalmista mówi nam, że zawołał do Pana w swojej niedoli i Pan go wysłuchał. On zwraca uwagę na Boga i w tym psalmie też pokazuje, że hej, mieszkam wśród ludzi, którzy nie żyją tak, jak ja bym chciał żyć, nie żyją zgodnie z Bożymi drogami. Zbyt długo moja dusza przebywała wśród ludzi nienawidzących pokoju.

On generalnie widzi tutaj swoją sytuację, widzi to, że żyje w świecie, w którym może obrócić się w dwie strony, albo zwrócić się w stronę świata i wartości, które tak ogólnie ten świat wyznaje, albo zwrócić się w stronę Boga. I w tym psalmie jest podjęta decyzja do tego, żeby właśnie zwrócić się w stronę Boga, żeby zawołać do Niego i On nas chce wysłuchać w naszej niedoli, bo naszą największą niedolą na samym początku naszego takiego duchowego życia jest to, że żyjemy w świecie, który z automatu nie... Nie jest przyjazny Bogu, nie jest bliski Bogu. To nie jest świat, w ramach którego my jesteśmy w stanie łatwo gdzieś tam Boga odkryć, czy odkryć masę ludzi, którzy naprawdę żyją z głębokim poczuciem chęci prowadzenia swojego życia zgodnie z Bożymi wartościami. Ja wiem, że możemy mieć taki obraz, że ludzie są generalnie dobrzy i tak dalej.

No wiecie, gdybyśmy byli tacy dobrzy, to ten świat wyglądałby inaczej. I to jest jedną z spraw, które pojawiają się w Biblii dosyć gęsto, że ten świat z powodu upadku i tam różnych wydarzeń, które się działy na początku Księgi Rodzaju, jest w stanie, który z automatu kieruje go w stronę przepaści. Jedyny ratunek dla nas w tej sytuacji jest to, żeby zwrócić się do Boga. To jest sytuacja, w której my możemy doświadczyć ratunku. Dlatego kiedy psalmista tutaj mówi: Zawołałem do Pana w mojej niedoli, to okej, dobra, to mogło mu chodzić o inną niedolę, ale naszą największą niedolą, największym nieszczęściem jest to, że zanim zwrócimy się w stronę Boga, to zwyczajnie żyjemy w świecie, który zmierza ku samozagładzie.

Sorry, jeżeli pozwolimy ludziom, żeby, czy nam sobie po prostu, żebyśmy robili to, co chcemy, to to się dobrze nie skończy, bo widzimy, jak wygląda świat. To nie jest świat, w którym po prostu, wiecie, dobro tłucze nam z ekranów telefonów, telewizorów i tak dalej. Nie, w większości, jak włączymy wiadomości, to jest ciężko. I to jest tak, że niekoniecznie nie ma żadnego dobra na tym świecie, ale ono nie jest naszym stanem podstawowym. To nie jest tak, że życie życiem podobającym się Bogu jest czymś, z czym się rodzimy.

I jeżeli macie jakiekolwiek ku temu wątpliwości, no to wiecie, wystarczy poprzebywać z małymi dziećmi, które zwyczajnie, po prostu wiecie, taki mały buncik, jakieś takie małe chęci zrobienia rzeczy po swojemu są w zasadzie w nie wkodowane. Po prostu to tak działa. I wiem, że w przypadku dzieci to jest zgoła inny klimat, że wiecie, dzieci w ogóle, nie wiem, dopiero wzrastają, rozwijają się, uczą się samodzielności i tak dalej. Jakby ja nie patrzę akurat tutaj na dzieci jako na po prostu, wiecie, z natury grzeszne istoty, tylko bardziej pokazuję tutaj to, że my z natury bardziej jesteśmy skłonni do tego, żeby kierować się swoim ego, co wyraźnie widać u dzieci. niż kierować się dobrem innych ludzi. I jakkolwiek możemy i próbujemy zachęcać nasze dzieci do tego, żeby po prostu zwracały uwagę na drugą osobę, żeby pomagały innym, żeby były troskliwe i tak dalej, no to ostatecznie bardzo często zwyczajnie ego wygrywa.

I tak właśnie jest w naszym życiu. Nasze ego na początku ma najważniejszą pozycję w naszym życiu i ona może się zmienić tylko wtedy, kiedy na pierwszym miejscu w naszym życiu będzie Bóg, a nie my sami. Dopóki my sami jesteśmy centrum naszego życia, jesteśmy tymi, wokół których życie ma się kręcić, to zwyczajnie dobrze się to nie skończy. Ale kiedy podejmiemy taką decyzję jak psalmista w tym psalmie, że: Hej, żyję w świecie, który jest schrzaniony. Boże, chcę zwrócić się do Ciebie, to jest pierwszy krok do tego, żeby móc spotkać się z Bogiem.

I kolejne psalmy do tego właśnie nas prowadzą, do miejsca tego spotkania, przeprowadzając nas przez taką podróż, trochę jak podróż życia, gdzie odkrywamy siebie w różnych aspektach naszego życia i dzięki temu, przechodząc przez różne sytuacje, jesteśmy w stanie zbliżyć się do Boga. Bo po tym, jak zwrócimy już się w stronę Boga, będziemy się kierować Jego drogą, w stronę, którą On nam wskaże, to później odkrywamy Boga, który nas chroni. To jest psalm 121. Odkrywamy, jak żyć życiem pełnym uwielbienia. To jest psalm 122.

Tęsknimy za tym, żeby być blisko Boga. To jest psalm 123. I doświadczamy tego, że Bóg o nas dba i jesteśmy w Nim bezpieczni. To jest psalm 125. Z tych psalmów, które mamy na dzisiaj.

Zachęcam was do tego, żebyście je przeczytali, żebyście tak spróbowali jednym ciągiem je przeczytać, jeden za drugim, spróbować odkryć tą ścieżkę, którą osoba, która zebrała te psalmy w taką jedną kolekcję, chce nas przeprowadzić. I przede wszystkim, największą moją nadzieją jest to, że dzisiaj, bez względu na to, w jakim miejscu na naszej drodze wiary dzisiaj nie jesteśmy, podejmiemy decyzję, że chcemy zwrócić się w stronę Boga i odkryć życie, które On ma przygotowane dla nas, które to życie będziemy odkrywać w kolejnych psalmach z tej kolekcji psalmów pielgrzymów i będziemy w stanie dostrzec też nasze życie w tej drodze, która jest ukazana w tych... Psalmach. Życzę wszystkim owocnej lektury na dzisiaj. Przeczytajcie koniecznie te psalmy i dajcie znać, co myślicie, wchodząc na stronę bibliawrok.pl, tam możecie napisać publicznie, prywatnie, jak tam chcecie, dajcie znać, co myślicie o tych psalmach i w ogóle o lekturze Biblii.

Jeżeli macie dodatkowe pytania też, możemy tam znaleźć odpowiedzi i co więcej, wspomnę o tym po raz kolejny, szykuje się duża zmiana na stronie bibliawrok.pl. Już niedługo, jak wejdziecie na tę stronę, tam będzie coś naprawdę fajnego przygotowane, nad czym jeszcze musimy parę tygodni popracować, ale to już niedługo. Mam nadzieję, że wam się spodoba tak bardzo, jak mnie się podoba teraz. Niemniej jednak wielkie dzięki za dzisiaj, za kolejny odcinek i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku podcastu Przeczytaj Biblię w rok.