Wszystkie odcinki

Dzień 304 Ewangelia św. Jana 19-21

Spotkanie przy ognisku

Prowadzi Jacek Obolewicz · Zobacz w planie czytania

Przeczytaj tekst: J 19 J 20 J 21

Dzień 304 z 365 · Otwórz w Spotify

Ten dzień w minutę

Nie masz teraz czasu na cały odcinek? Najważniejsza myśl w krótkim wideo.

Przeczytaj wstęp do księgi: Ewangelia św. Jana

W skrócie

Kończymy Ewangelię Jana sceną nad jeziorem, która należy do moich ulubionych. Piotr chce wrócić do starego życia, bo czuje, że przekreślił swoją szansę. Opowiadam, jak Jezus przy ognisku daje mu nowy start i dlaczego na koniec mówi mu, żeby nie oglądał się na innych.

Najważniejsze myśli

  1. Po co Jan napisał Ewangelię

    Jan podaje cel swojej Ewangelii wprost: żebyśmy uwierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, i mieli życie w Jego imieniu. Dlatego często poleca się ją jako pierwszą lekturę dla kogoś, kto zaczyna czytać Biblię.

  2. Piotr wraca do starego życia

    Po zmartwychwstaniu Piotr mówi do pozostałych: idę łowić ryby. Wygląda na to, że jest tak zawiedziony sobą, że chce wrócić tam, gdzie był, zanim poznał Jezusa.

  3. Dwa ogniska

    Przy pierwszym ognisku, na dziedzińcu arcykapłana, Piotr trzy razy zaparł się Jezusa. Przy drugim, nad jeziorem, Jezus trzy razy pyta go o miłość i trzy razy powierza mu misję: paś moje owce.

  4. Nie oglądaj się na innych

    Piotr pyta o Jana: a co z nim będzie? Jezus odpowiada, że to nie jego sprawa i że ma po prostu iść za Nim, bo każdy z nas ma swoją własną drogę.

Z odcinka

Tak samo Jezus pomaga mu na nowo odkryć to, że on na nim jeszcze nie postawił kreski, on jeszcze go nie przekreślił, on wciąż ma dla niego życie, do którego go powołał.

Kiedy Bóg ma przygotowaną misję dla naszego życia, kiedy Bóg chce nas prowadzić swoją drogą, to nie oglądajmy się na innych.

Nie oglądajmy się na innych. Patrzmy na swoje życie. Patrzmy na to, gdzie Bóg chce nas zaprowadzić.

Fragmenty, o których mowa w odcinku

  • Jan wyjaśnia cel swojej księgi: żebyśmy uwierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, i mieli życie w Jego imieniu.
  • Przy ognisku na dziedzińcu arcykapłana Piotr po raz pierwszy zapiera się, że zna Jezusa, a to ognisko wraca potem w ostatnim rozdziale.
  • Po nocy bez połowu uczniowie łowią mnóstwo ryb na polecenie nieznajomego na brzegu, a potem jedzą śniadanie przy ognisku z Jezusem.
  • Jezus trzy razy pyta Piotra, czy Go kocha, i trzy razy powierza mu opiekę nad owcami, a na koniec mówi do niego: Chodź za mną.
  • Piotr pyta, co będzie z Janem, a Jezus odpowiada, że to nie jego sprawa, bo Piotr ma po prostu iść za Nim.

Kliknij odnośnik, żeby przeczytać fragment.

Gdzie jeszcze w Biblii wraca ten temat

  • To pierwszy cudowny połów, po którym Piotr zostaje powołany, a nad jeziorem po zmartwychwstaniu ta scena się powtarza i Jezus powołuje go na nowo.
  • Piotr jako starszy zachęca innych starszych, żeby paśli stado Boże, czyli robi dokładnie to, co Jezus powierzył mu nad jeziorem.
  • Ten sam Jan na końcu Biblii opisuje nowe niebo i nową ziemię, czyli wieczność z Bogiem.

Do przemyślenia

  • W czym czuję, że zawiodłem tak bardzo, że wolałbym wrócić do starego życia?
  • Z kim się porównuję i co by się zmieniło, gdybym przestał patrzeć na innych, a zapytał Jezusa, czego chce ode mnie?

Powiązane odcinki

Piotr ognisko powołanie nowy start Ewangelia Jana chodź za mną

Fragmenty Biblii w dymkach pochodzą z Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej (Fundacja Wrota Nadziei, licencja CC BY-ND 4.0). W podcaście czytam z innego przekładu. Tutaj korzystamy z UBG, bo jej licencja pozwala swobodnie udostępniać tekst.

Transkrypcja odcinka

Zapis powstał automatycznie i może zawierać drobne błędy. Najważniejsze zdania są wyróżnione, a podkreślone miejsca otwierają fragment Biblii, o którym mowa.

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 304 i czytamy Ewangelię Jana, rozdział od 19 do 21. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. Dzisiaj będziemy już kończyć Ewangelię Jana, która, jak już pewnie zauważyliście, jest sama w sobie materiałem, na który moglibyśmy poświęcić spokojnie dużo dodatkowych odcinków, żeby sobie porozmawiać o tym wszystkim, na co Jan zwraca naszą uwagę, bo w przeciwieństwie do pozostałych osób, których relacje życia Jezusa mamy uwzględnione w dokumentach Nowego Testamentu, Jan jest osobą, która patrzy na życie Jezusa trochę z innej perspektywy i nawet mniej skupia się właśnie, tak jak już wspomnieliśmy wcześniej, na chronologii, na tym, jak poszczególne wydarzenia po sobie następowały, tylko bardziej skupia się na różnych tematach, na różnych wątkach, które nawet ciężko jest jakoś sensownie ruszyć, nie mając na to większej ilości czasu niż tak jak tutaj sobie czytamy Ewangelię Jana w ramach tego planu. Niemniej jednak jedna rzecz na początku, do której chciałbym was zachęcić: jeżeli Ewangelia Jana wam się spodobała, jeżeli fajnie wam się ją czytało, albo jeżeli jeszcze jej nie przeczytaliście, a tylko słuchaliście, to jest jeden sposób, który może akurat właśnie teraz przy okazji dla niektórych też dłuższego weekendu czy trochę może dodatkowego wolnego czasu może być fajną opcją.

Jest film, który jest w zasadzie co wyjątkowe, nie tylko filmem na temat Ewangelii Jana, ale jest wręcz tekstem Ewangelii Jana z obrazem. Ten film ma tytuł Opowieść o Zbawicielu. I powiem wam szczerze, trochę tam filmów oglądałem właśnie na tematy związane z Biblią i w absolutnej większości nie jestem jakimś tam wielkim fanem. Często dlatego, że mam jakieś poczucie takiego przeduchowienia, dużej ilości gdzieś tam wkładania swoich pomysłów w różne historie, które się dzieją. Niemniej jednak w tym konkretnym filmie, który, co też fajne, możecie spokojnie znaleźć sobie na YouTubie, ja nawet go podlinkuję w opisie tego odcinka, mamy przeczytaną Ewangelię Jana.

Od początku do końca i na nią nałożony jest obraz. Jedna rzecz, którą ja bardzo, ale to bardzo lubię w tym filmie, to jest to, że Jezus w niej naprawdę wygląda. Wygląda bardzo ludzko. Mówię tu ludzko, dlatego że są inne filmy, gdzie życie Jezusa jest w jakiś sposób przedstawiane i często on jest taki, wiecie, wzrok utkwiony w nicość, po prostu prawie jakby, nie wiem, ciągle był w stanie jakiejś, nie wiem w ogóle czego, jakiś taki oderwany od rzeczywistości, latający prawie że nad ziemią. Po prostu taki, no nie tak wydaje mi się Jezus wyglądał kiedy chodził po ziemi, był on, będąc na ziemi, naprawdę człowiekiem, kim z krwi i kości.

I w tym filmie, Opowieść o Zbawicielu, to naprawdę świetnie widać. Bardzo lubię ten film. Zresztą jedna z recenzji, które nawet teraz sobie widzę na plakacie, jeszcze do wersji kinowej, to jest: rewelacyjny, świetnie wyreżyserowany, świetnie zagrany, po prostu zniewalający, jedyny prawdziwy film o życiu Chrystusa. Brawo. I to jest tylko jedna z recenzji.

Zresztą na Filmwebie opinie też są całkiem przychylne, tam bodajże jest 7,3, jeśli chodzi o rating, na 10, co naprawdę jest bardzo przyzwoity rating, jeśli chodzi o film w ogóle, a co dopiero o film o tematyce jakkolwiek religijnej. Świetny film. Jeżeli chcielibyście sobie przybliżyć Ewangelię Jana, można nawet wrócić do niej po raz kolejny. Ja sam, oglądając ten film, pamiętam, że był kilka takich momentów, w których miałem poczucie: o, to tutaj chodziło, przez to tylko, że zobaczyłem gdzieś tam obraz, jak pewne rzeczy mogły wyglądać. On naprawdę jest świetnym mistrzowskim.

Możecie sobie przesłuchać i obejrzeć Ewangelię Jana w zasadzie w formie tego filmu, do czego was bardzo zachęcam. I też zresztą, jakbyście chcieli komuś znajomemu, kogoś znajomego zachęcić do tego, żeby w jakiś sposób zaczął odkrywać osobę Jezusa z Nazaretu, to ten film jest naprawdę świetnym startem. On naprawdę jest fajny. I mówię, w przeciwieństwie do większości filmów, które oglądałem, to on naprawdę jest taki normalny, jest taki ludzki i tego mi bardzo często brakuje w różnych filmach związanych z historiami z Biblii czy tam życia Jezusa w ogóle, że po prostu one jakieś takie wydają mi się być przeduchowione i ja osobiście nie jestem fanem tego typu produkcji. Ta jednak jest świetna.

Tyle jeśli chodzi o reklamę. Zachęcam was do tego, żebyście naprawdę skorzystali z tego filmu, bo jest świetnym mistrzowskim i podlinkuję go w opisie tego odcinka. Jak już obejrzycie, koniecznie dajcie znać, co o nim. O nim myślicie, a tymczasem wracamy do naszych ostatnich rozdziałów. Rozdziałów, które znowu, jak to zresztą u Jana, pokazują nam historie, których nie widzieliśmy wcześniej, nie widzieliśmy ich ani u Mateusza, ani u Marka, nie zobaczymy ich też u Łukasza.

Niemniej jednak są one naprawdę bardzo ciekawe i dzisiaj szczególnie chciałbym, żebyśmy skupili się na rozdziale dwudziestym pierwszym, choć też dla przypomnienia w rozdziale dwudziestym mamy dzisiaj coś, co przeczytałem na samym początku naszych rozważań na temat właśnie Ewangelii Jana. Po co Jan napisał ten dokument, skoro już były inne? Mieliśmy już Marka, to znaczy my nie mieliśmy wtedy, bo nas jeszcze nie było, ale była relacja Marka spisana, była relacja Mateusza spisana, była relacja Łukasza spisana. W sumie tutaj pomieszałem kolejność, jeśli chodzi o kwestię kanonu, ale nieważne, wiecie, o co mi chodzi. Mieliśmy trzy już wersje, które generalnie funkcjonowały, które później okazało się dalej, że zostały przyjęte do kanonu, stały się częścią tego zbioru ksiąg, który my dzisiaj nazywamy Nowym Testamentem.

No i nagle do tego pojawił nam się Jan, który w ogóle totalnie inaczej podszedł do tematu, naprawdę inaczej zwrócił uwagę na inne kwestie, zwrócił uwagę na tematy, poukładał to w trochę inny sposób, jeśli chodzi o swoje przesłanie, po to, żeby uwypuklić prawdy, które ciężko byłoby wyciągnąć z tych relacji, które już wtedy funkcjonowały, a również wynikało to z naprawdę niesamowitej bliskości Jana z Jezusem i tak naprawdę z życia Jana z Jezusem, które trwało długo po tym, jak Jezus już z ziemi odszedł. Jan bardzo blisko znał Jezusa, będąc na ziemi, i ten sam Jan później jeszcze przez długie lata żył z Jezusem, który został ze swoimi uczniami w osobie Ducha Świętego, o którym rozmawialiśmy w poprzednim odcinku. Jan miał naprawdę niesamowicie głębokie duchowe poznanie osoby Jezusa i dlatego też tak bardzo inaczej czyta nam się relację Jana. Po co Jan to wszystko napisał? Ano po to, żebyśmy my mogli uwierzyć, co podsumowuje właśnie w dwudziestym rozdziale Ewangelii Jana, : Wielu też innych znaków dokonał Jezus wobec swoich uczniów, nie zostały one opisane w tej księdze, te natomiast zostały opisane po to.

Po to, abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, i abyście wierząc, mieli życie w Jego imieniu. Dlatego też bardzo często właśnie Jan jest polecany jako taka pierwsza Ewangelia, od której dobrze byłoby zacząć. I osobiście jak najbardziej podzielam ten pomysł, tym bardziej, jeżeli byśmy sięgnęli po film, to wtedy to w ogóle tak bardzo leciutko nam się sięga po bardzo wartościowy tekst, który w zasadzie jest pięknie, pięknie przeczytany i do tego zagrany. Niemniej jednak Jan nie kończy. W rozdziale 20 mamy jeszcze rozdział 21, w którym dzieje się kilka ciekawych rzeczy, na które dzisiaj chciałbym, żebyśmy króciutko zwrócili uwagę.

Bo teraz tak, mamy za sobą z perspektywy relacji Jana dwa spotkania z Jezusem po Jego zmartwychwstaniu. No i później w rozdziale 21 czytamy o trzecim spotkaniu Jezusa z Jego uczniami. I kontekst tej całej historii jest taki, że było grono uczniów i Piotr wpadł na pomysł: Dobra, słuchajcie, ja idę łowić ryby. Czyli w zasadzie Piotr próbuje wrócić do swojego starego życia, do tego życia, które znał, do tego życia, które wiódł, zanim spotkał Jezusa, zanim spędził te kilka lat, będąc blisko Jezusa. I nie przez przypadek prawdopodobnie Piotr chce wrócić do swojego starego życia, bo najprawdopodobniej, co zresztą w tym rozdziale będzie bardzo ciekawie rozwiązane, Piotr prawdopodobnie ma poczucie ogromnej porażki, jeśli chodzi o siebie samego i o to, jak wyparł się swojego mistrza, za którym mówił, że pójdzie na śmierć, w ogóle zrobi dla niego wszystko i tak dalej.

Niemniej jednak ta historia z rybami rozgrywa się w ten sposób, że idą na te ryby, nic im nie wychodzi, nagle na brzegu pojawia się postać, którą to okazuje się później właśnie jest Jezus, znaczy oni później odkrywają, że to był Jezus. Mówi: Hej, zarzućcie tam sieci z prawej strony, a złowicie. Oni zarzucają, tych ryb jest tyle, że w ogóle ciężko je ogarnąć. Tutaj jeszcze jest konkretna liczba tych ryb zresztą podana, ale nie będziemy tutaj rozkminiać jakichś znaczeń liczby ryb, tylko skupimy się na tym, co dzieje się później, bo później jest druga scena, druga ujana scena, która jest związana z ogniskiem. I to jest prawdopodobnie bardzo ważne, bo Jan zwraca nam uwagę na dwa momenty, gdzie jest ognisko.

I przy tym ognisku jest Piotr. Z jednej strony przy właśnie takim ognisku, przy którym ogrzewali się ludzie, było zimno, kiedy... Kiedy Jezusa uprowadzono, zabrano go już na te wszystkie rozprawy, które tam się działy. Ekipa grzała się przy ognisku, był tam też Piotr i , a teraz nagle znowu mamy scenę przy ognisku, która jest przedstawiona w dziewiątym wersecie, gdzie jest napisane, że po tej całej akcji z tymi rybami, z tym połowem, czytamy, że gdy wyszli na brzeg, . Jezus zwrócił się do nich: Przynieście kilka ryb z tych, które przed chwilą złowiliście.

No i ekipa ma śniadanie. I . W zasadzie przeczytam to już do samego końca i odniesiemy się do kilku kwestii. Gdy więc jedli śniadanie, Jezus zapytał Szymona Piotra: Szymonie, synu Jana, czy kochasz mnie bardziej niż pozostali? Odpowiedział: Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham.

Pan na to: Dbaj o moje jagnięta. Lecz zapytał go znów, po raz drugi: Szymonie, synu Jana, czy kochasz mnie? Odpowiedział: Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham. Pan na to: Paś moje owce. W końcu zapytał go po raz trzeci: Szymonie, synu Jana, czy kochasz mnie?

Piotr zasmucił się, że Pan go zapytał już po raz trzeci: Czy kochasz mnie? I odpowiedział: Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że... Jezus na to: Dbaj o moje owce. Ręczę i zapewniam, gdy byłeś młodszy, sam się przepasywałeś i chodziłeś dokąd chciałeś, lecz gdy się zestarzejesz, wyciągniesz swoje ręce, a kto inny cię przepasze i poprowadzi dokąd nie chcesz. W tych słowach chciał zaznaczyć jaką śmiercią Piotr uwielbi Boga.

Potem dodał: Chodź za mną. I tutaj na razie zrobimy sobie małą przerwę, później doczytam jeszcze końcówkę, ale to, co tutaj się dzieje, jest naprawdę wyjątkowe i jest bez dwóch zdań odniesieniem do bardzo konkretnych rzeczy, które się wydarzyło. Z jednej strony ten fragment jest takim fragmentem, który często, wiecie, słownikowi, w cudzysłowie, bibliści używają, żeby porozmawiać na temat znaczenia słów. No bo tutaj też, żeby nie było, wspomnę o tym, że w tej rozmowie: Czy kochasz mnie, czy kochasz mnie, pojawiają się tak naprawdę dwa greckie słowa na miłość i to jest słowo agape i to jest słowo filia. No i teraz z tymi słowami o tyle jest zabawna rzecz, że tutaj często gęsto są takie momenty, gdzie zwraca się uwagę właśnie na to, jakie konkretnie słowa zostały użyte w którym pytaniu, w której odpowiedzi, co jest trochę zabawne i jest to takim, wiecie, manewrem, w ramach którego próbuje się gdzieś, wydaje mi się, doczepić jakąś teologię, której wcale niekoniecznie... która wcale niekoniecznie powinna się znaleźć w tej konkretnej historii, bo tutaj, kiedy Jezus pyta Piotra, to Jezus pyta, to wygląda mniej więcej tak ta rozmowa, czego właśnie w naszych tłumaczeniach nie wyłapiemy za bardzo.

Jezus pyta Piotra: Czy ty mnie agape? Czy ty mnie agape? A Piotr na to odpowiada: Panie, no ja ciebie fileo, ja ciebie fileo. I później Jezus na samym końcu pyta: Czy ty mnie fileo?, a Piotr na to się smucił: No tak, przecież ty wiesz, że ja ciebie fileo. I tutaj z tego się robi jakąś taką historię, w ramach której, wiecie, agape to jest taka najczystsza forma miłości, takiej pełnej poświęcenia i tak dalej, a fileo to jest taka, no nie taka jak agape, też fajna, pozytywna, ale to jest taka bardziej przyjacielska miłość, tak?

I wszystko byłoby fajnie, gdyby nie to, że też przy tych poleceniach, które później Jezus daje Piotrowi, przy każdym tym pytaniu pojawiają się kwestie związane znowu z pasterstwem, gdzie Jezus mówi: Paś moje jagnięta, dbaj o moje... czy w sumie najpierw: dbaj o moje jagnięta, później mamy: paś moje owce, a później mamy znowu: dbaj o moje owce, gdzie w zasadzie też pojawiają się różne słowa i to jest takie, wiecie, nikt nie zwraca uwagi jakiejś szczególnej, nie słyszałem na to, żeby tutaj działała jakaś magia w tych konkretnych poleceniach, które u Jezusa się pojawiają, ale za to bardzo wielkiej magii szukamy w tym, że tutaj akurat takie słowa odnośnie miłości się pojawiają. No i teraz, patrząc na to, jak Jan używa słowa miłość, czy właśnie w formie agape, czy w formie fileo, w różnych miejscach, no to wcale niekoniecznie musimy tutaj szukać jakichś wielkich rzeczy. I mówię to dlatego, że może się zdarzyć tak, że będziecie słyszeć jakieś kazania, nauczania na temat właśnie tego fragmentu i tutaj jakaś wielka magia będzie się działa odnośnie tego, co tam Jezus komu powiedział i dlaczego użył takich, a nie innych słów. Niemniej jednak, jakbyśmy chociażby spojrzeli na dwa fragmenty, które czytaliśmy w ostatnich dniach, no to zauważymy, że te słowa na miłość, których używa Jan, zarówno w miłości, którą Bóg okazuje nam, jak również w miłości, którą my okazujemy Bogu, to może być albo jedno, albo drugie. Tak Jan przynajmniej tych słów używa.

I tak chociażby, gdybyśmy sięgnęli sobie po rozdział 14 Jana i werset 23, to w kontekście słowa agape mamy tutaj jego użycie w następujący sposób. Jezus odpowiedział: Jeśli ktoś mnie kocha, będzie wypełniał moje słowo i mój Ojciec otoczy go miłością, do takiej osoby przyjdziemy i zatrzymamy się u niej. I tutaj dwa razy pojawia się nam ta miłość agape, tak zwana. Jeśli chodzi o Grekę. No ale to nie jest koniec tej miłości, która pojawia się nam w tych ostatnich rozdziałach Ewangelii Jana.

No bo chociażby jakbyśmy sięgnęli teraz do rozdziału szesnastego, który mieliśmy wczoraj, Ewangelia Jana, wersetu dwudziestego siódmego, to tu z kolei czytamy, że sam Ojciec kocha was, dlatego że wy mnie pokochaliście i uwierzyliście, że ja wyszedłem od Boga. I tutaj mamy z kolei fileo, czyli Bóg nie tylko kocha nas miłością agape, która jest absolutnie najbardziej mistrzowskim wzorem miłości, takiej pełnej poświęcenia i tak dalej, ale również Bóg kocha nas miłością fileo, która z perspektywy właśnie tej rozmowy Piotra z Janem jest taka trochę, wiecie, nie taka mistrzowska jak agape, dlatego Piotr jej używa. No i teraz kilka rzeczy z tym jest takich. Gdyby było tak, że Jezus pyta: Hej, czy ty mnie agape?, no to gdyby nie było tak, że on go agape, czy w ogóle że go kocha, no to by może powiedział: Nie, wiesz, że ja ciebie nie agape, ale ja ciebie fileo. No ale on mówi: Tak, tak, ja ciebie fileo.

I to nie chodzi, że Piotr jest głupkiem, wiecie, i tak, nie wiem, tnie w bambuko trochę i takie sobie przygrywki jakieś robi z Jezusem na te jego pytania. Tutaj dzieje się coś dużo bardziej szczególnego, do czego w zasadzie nie potrzebujemy tej całej greki. Mówię o niej tylko dlatego, że czasami, wiecie, robi się takie magie i akurat w tym przypadku no niekoniecznie, niekoniecznie jest to jakkolwiek uzasadnione. Niemniej jednak jest coś, co tutaj bardzo wyraźnie widzimy, jeśli chodzi o tę całą historię. Po pierwsze samo to, gdzie akcja się dzieje, na co bardzo łatwo nie zwrócić uwagi, ale właśnie u Jana.

Drugi raz pojawiają nam się ognisko. Przy pierwszym ognisku Piotr zaparł się Jezusa, a przy drugim ognisku, no właśnie, co takiego tutaj się dzieje? Z jednej strony chwilę przed tym ogniskiem i tym śniadankiem, które uczniowie mają z Jezusem, Piotr chce wrócić do swojego starego życia, chce z powrotem być rybakiem, bo właśnie być może w pewien sposób ma poczucie, że on się nie nadaje do tej misji, do której Jezus go przeznaczył. Być może ma poczucie, że on zawiódł na tyle, że nie jest w stanie już wrócić do tego planu, który Jezus miał dla jego życia. Niemniej jednak to, co z pewnością widzimy w tej historii, to jest to, że tak samo jak Piotr zaparł się Jezusa trzy razy, tak samo Jezus pomaga mu na nowo odkryć to, że on na nim jeszcze nie postawił kreski, on jeszcze go nie przekreślił, on wciąż ma dla niego życie, do którego go powołał i dlatego...

Dlatego trzy razy zadaje mu to samo pytanie, na co trzy razy Piotr odpowiada pozytywnie i niejako Jezus przeprowadza go przez taki proces, nazwijmy to sobie może takiej, nie wiem, głębokiej pokuty, takiego właśnie uświadomienia sobie: trzy razy zawiodłem, a teraz Jezus trzy razy ze mnie wyciąga to, że go kocham, żeby mi pokazać, że ma dla mnie misję. I ta misja jest właśnie też związana, możemy sobie mówić, że tutaj znaczenie słowa miłość jest taka kluczowa, ale nie zapominajmy o tym, że zawsze polecenia są związane z tym, żeby paść owce. I Jezus pokazał i też powiedział bardzo wyraźnie, kim jest dobry pasterz i że dobry pasterz daje swoje życie za owce. I w tej konkretnej rozmowie, przeprowadzając Piotra przez to naprawdę głębokie doświadczenie tej porażki, którą Piotr ma za sobą i takiej odnowy, przez którą Jezus chce go przeprowadzić, Jezus mu pokazuje to, że ma dla niego misję, związaną z tym, żeby on teraz był pasterzem na wzór pasterza, którym był Jezus, który oddał swoje życie za owce. I teraz chce, żeby Piotr żył takim samym życiem.

I zresztą to, że Piotr ma być właśnie takim pełnym poświęcenia pasterzem dla innych wierzących, jest też podkreślone właśnie pod sam koniec, gdzie Jezus mówi, że zapewniam cię, gdy byłeś młodszy, sam się przepasywałeś, chodziłeś dokąd chciałeś, lecz gdy się zestarzejesz, wyciągniesz swoje ręce, a kto inny cię przepasze i poprowadzi dokąd nie chcesz. W tych słowach chciał zaznaczyć jaką śmiercią Piotr uwielbi Boga. I potem powiedział: Chodź za mną. I to chodź za mną tak naprawdę jest ponownym wezwaniem skierowanym do Piotra, który mógł mieć poczucie, że zawiódł, że już po nim, już z tego jego życia z Jezusem nic nie będzie. A Jezus z jednej strony przeprowadza go przez takie głębokie doświadczenie odnowy, trzykrotne zapewnienie o miłości Piotra do samego Jezusa po to, żeby mu później znowu powiedzieć: Masz nowy start, chodź za mną.

I Piotr decyduje się na tę drogę. Piotr, tak jak też nas później uczy tradycja, właśnie śmiercią męczeńską uwielbi samego Boga i zdecyduje się na to, żeby oddać swoje życie za wiarę w swojego Mistrza. Ale tutaj nie kończy się nam Ewangelia Jana i chciałbym tylko króciutko zwrócić uwagę jeszcze na tą historię, którą mamy dalej, bo kiedy Jezus mówi: Chodź za mną, to Piotr wygląda na to, że idzie za mną, ale gdy się odwraca, . Wersetu dalej. Zobaczył, że idzie za nim ukochany uczeń Jezusa, ten, który podczas wieczerzy, spoczywając przy Jezusie, zapytał go, kto będzie jego zdrajcą.

Piotr, widząc go, zwrócił się do Jezusa: Panie, a co z nim? A Jezus odpowiedział: A gdybym chciał, by on pozostał, aż przyjdę, co ci do tego? Ty chodź za mną. I dalej jeszcze jest krótkie wyjaśnienie tylko tego, co Jezus powiedział, bo to właśnie dobrze, że się pojawia w Biblii, to później może też nam pomóc w życiu dosyć mocno. Rozeszła się więc między braćmi pogłoska, że ten uczeń nie umrze.

Jezus jednak nie powiedział, że on nie umrze, lecz: Gdybym chciał, by on pozostał, aż przyjdę, to co ci do tego? Czasami tak mamy, wiecie, po ludzku zwykle, że ktoś coś powie, a my sobie przypisujemy do tego jakieś tam znaczenie. Jezus nie powiedział, że on nie umrze, tylko powiedział: A gdyby tak było, to co? Więc tutaj to jest też taka fajna komunikacyjna rzecz: nie przypisujmy czasami rzeczy, które nie zostały powiedziane, jakichś teorii, które nie zostały powiedziane konkretnym tekstem, tak jak to było tutaj. Ale co pięknego tutaj się dzieje.

I znowu Piotr, już na sam koniec czytamy Jana i Piotr ma za sobą wszystkie wtopy i tu moglibyśmy mieć poczucie takie, że oho, i znowu Piotr. A co z nim? A co ci do tego? I jak często w naszym życiu będzie tak, że patrzymy na swoje życie, mamy gdzieś poczucie, że okej, Bóg nas prowadzi jakąś drogą, chce czegoś od nas. Ja sam osobiście tak miałem, jak wam już kilkukrotnie opowiadałem gdzieś tam o moich takich historiach odkrywania wiary.

Ja naprawdę miałem takie poczucie, że Boże, to nie jest dla mnie, znajdź sobie kogoś innego. Ja nawet, wiecie, ja do dzisiaj z imion bym wam mógł powiedzieć kilka osób, które Bóg sugerował na zasadzie: ty, a może ten, tamten, tamta, niech ci służy. No to są jacyś, wiecie, bardziej pobożni i tak dalej, częściej chodzą do kościoła, jakkolwiek. Ja, no weź przestań, znamy się przecież trochę, znaczy ja ciebie nie znam, tak w sumie teraz bym powiedział, ale no znasz mnie trochę, wiesz, ja się nie nadaję, ja się nie nadaję, podsuńcie kogoś innego, to są, słuchaj, lepsze pomysły. I Piotr tutaj jest takim gościem, który patrzy nagle na Jana, to co prawda Jan nie pojawia się z nazwiska, ale właśnie z uwagi na autorstwo i tam na kwestie związane z tym, że jesteśmy w stanie dojść do tego, że to właśnie Jan był tym uczniem, którego Jezus tak wyjątkowo kochał.

Mamy tą historię, gdzie Piotr mówi: No dobra, a co z nim? A Jezus na to odpowiada: Najlepiej, jak tylko można. Jak to sam Jezus. A co ci do tego? Kiedy Bóg ma przygotowaną misję dla naszego życia, kiedy Bóg chce nas prowadzić swoją drogą, to nie oglądajmy się na innych, nie patrzmy na to, a co z tym, a co z tamtą, że ten się bardziej nadaje.

Prawdę pytają Boga: Boże, gdzie chcesz, żebym poszedł? I odpowiedzmy na jego wyzwanie: Chodź za mną. I to jest to wyzwanie, które po raz kolejny pojawia się skierowane do Piotra. Już kiedyś Jezus powiedział do niego: Piotrze, chodź za mną. I Piotr poszedł, wtopił.

Jezus pomógł mu doświadczyć prawdziwej odnowy i mówi do niego jeszcze raz: Chodź za mną. Mam dla ciebie życie, mam dla ciebie życie w pełni, mam dla ciebie życie, w ramach którego zrobisz dokładnie to, do czego zostałeś stworzony. Poznasz mnie jeszcze lepiej i będziesz w stanie pomóc ogromnej ilości ludzi poznać mnie, doświadczyć Bożego działania, doświadczyć mocy tej dobrej nowiny o tym, że ja jestem Synem Bożym, który ma przygotowane dobre życie dla tych, którzy we mnie wierzą. I tak samo jest dzisiaj z nami. Nie oglądajmy się na innych.

Ta końcówka Jana to jest... ja bardzo lubię to zakończenie, właśnie z uwagi na tę jedną historię, która zawsze może być dla nas wyzwaniem. Nie oglądajmy się na innych. Patrzmy na swoje życie. Patrzmy na to, gdzie Bóg chce nas zaprowadzić. Skupmy się na tym, żeby jak najwierniej zrealizować plan, który On ma dla nas.

A kiedy będziemy realizować ten plan, doświadczymy życia, jakiego prawdopodobnie nie spodziewalibyśmy się w najśmielszych marzeniach, bo będzie to życie, którego źródłem i autorem będzie sam Bóg, który najlepiej wie, jak nas poprowadzić po to, żebyśmy wykorzystali nasze życie tutaj na ziemi na maksa i później doświadczyli wieczności z Nim na nowej ziemi pod nowym niebem, tak jak to później zresztą ten sam Jan będzie nam opisywał w Księdze Objawienia na samym końcu wszystkich nowotestamentowych dokumentów. Tyle z mojej strony na dzisiaj. Mam nadzieję, że czytanie Ewangelii Jana było dla was wartościowe, ciekawe i że sięgniecie po film, o którym wspomniałem. Jeszcze raz przypominam, link będzie w opisie. Spójrzcie na link.

Jak macie teraz jakieś luźne dni, obejrzyjcie sobie, tym samym przesłuchacie, niejako przeczytacie prawie że Ewangelię Jana, ale w taki naprawdę bardzo wyjątkowy sposób, gdzie będzie można dostrzec więcej niż to, co jesteśmy w stanie przeczytać. Gdybyście jednak mieli też do mnie jakieś pytania, możecie wejść na stronę bibliawrok.pl bądź możecie napisać do mnie na adres jacek@bibliawrok.pl. I do usłyszenia w kolejnym odcinku.