Jak praktycznie okazywać miłość

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dwudziesty piąty dzień i czytamy Księgę Wyjścia, rozdziały od dwudziestego drugiego do dwudziestego czwartego. I po tym, jak wczoraj omówiliśmy sobie kwestię dziesięciu przykazań, które są takim swego rodzaju fundamentem prawa, które Bóg teraz zaczyna przedstawiać swojemu wybranemu narodowi, Bóg robi to też w bardzo konkretnym celu. O tym celu porozmawiamy kiedy indziej, bo jest jeden werset, który bardzo wyraźnie odnosi się do tego, dlaczego Bóg dał akurat takie prawa. To jednak, co jest ważne, chciałbym, żebyśmy zwrócili na to uwagę, że to jest inna kultura, to są inne czasy, więc ja rozumiem, że może być tak, że kiedy będziemy czytać te prawa, będziemy sobie czasami myśleć: E, no w ogóle, weź przestań, stary, ale to jest dziwne, ale co to w ogóle ma być?

Pamiętajmy o tym, że mówimy o prawie, które było dane tysiące lat temu ludziom, którzy całkiem inaczej patrzyli na świat niż my i którzy żyli w otoczeniu innych ludów, które również miały swoje prawa. I te prawa nijak się miały do tego, jakie prawa Bóg dał Izraelitom, jakie prawa Bóg dał dla swojego ludu. I chciałbym, żebyśmy dzisiaj, szczególnie jako przykład, wiem, że przykład jest wybiórczy, ale chciałbym, żebyśmy zwrócili uwagę na niektóre z tych praw, które mamy zapisane w Księdze Wyjścia, w tych rozdziałach, które dzisiaj czytamy. Ogólnie, podsumowując to, co mamy dzisiaj, to moglibyśmy spokojnie sobie powiedzieć, że wyłania się tutaj obraz Boga, któremu zależy na sprawiedliwości, który bardzo chce uniknąć tego, żeby jakakolwiek niesprawiedliwość działa się na świecie, żeby jakiekolwiek prześladowania, jakaś opresja była wywierana na jakichkolwiek ludziach. Boga, który oczekuje szczerości, który oczekuje gry fair.

Pozwolę sobie powiedzieć. I Boga, który chce widzieć, jak przewinienie spotykają się z konsekwencjami, które są proporcjonalne do tego, jakie to było przewinienie. Żeby nie było tak, że za jakąś drobną rzecz jest nieproporcjonalna kara. Bogu zależy na tym, żeby pokazać przez te prawa w pewien sposób to, jaki On jest. I to, jaki On jest, mam na myśli Boga, któremu zależy na sprawiedliwości.

Zależy Mu na tym, żeby chronić tych, którzy są w najtrudniejszej sytuacji. Bo tutaj, jeśli nie zwróciliście na to uwagi, sieroty, wdowy to jest absolutny top, jeśli chodzi o osoby, wobec których Bóg chce, żeby okazywać miłosierdzie, okazywać wsparcie. Ludzie, którzy w tamtych czasach, bardziej niż dzisiaj, nie mieli socjalu, nie mieli żadnych programów rządowych, które mogłyby ich wspierać, a jednak Bogu zależy na tym, żeby oni byli zaopiekowani, żeby o nich zadbać, żeby ich wspierać. I ta sprawiedliwość społeczna, ona ostatecznie w pewien sposób odzwierciedla charakter, naturę Boga. I powiem wam szczerze, że kiedy w zeszłym roku czytaliśmy po raz pierwszy Biblię z grupą znajomych właśnie, to był nawet taki moment, że przy niektórych z tych praw właśnie znajoma powiedziała, że na początku to czytałam i myślałam: Ale to jest w ogóle dziwne wszystko, jak to w ogóle ciężko czyta.

I nie da się ukryć, że niekoniecznie jest to szczególnie prosta lektura. Ale przy którymś z tych praw powiedziała: Już wtedy ktoś pomyślał o tym, żeby dbać o ludzi. I to było takie: wow, rzeczywiście. To było, wiecie, osoba, która pierwszy raz czyta Biblię. Pomimo tego, że te prawa są czasami dla nas bardzo trudne do uchwycenia z perspektywy innej kultury, też pokazują nawet nam.

To, że one są sprawiedliwe i że ich celem jest troska o ludzi. I tak jak wczoraj też powiedziałem, ich celem jest to, żeby zadbać o relacje Boga z człowiekiem i człowieka z człowiekiem. Te wszystkie prawa w pewien sposób sprowadzają się do właściwych relacji. I dla przykładu, w Księdze Wyjścia, w 23 rozdziale, który dzisiaj czytamy, mamy na początku napisane tak: Nie rozgłaszaj fałszywej wieści, nie łącz się z bezbożnym i nie wspieraj swoim świadectwem bezprawia. W sprawie niegodziwej nie popieraj większości, a w sprawie spornej nie zeznawaj tak, by przypodobać się większości i doprowadzać w ten sposób do wypaczeń.

Nawet dla ubogiego nie miej względów w jego sporze. Jeśli napotkasz zabłąkane bydło lub osła, które należą do twojego wroga, niezwłocznie mu je odprowadź. Jeśli zobaczysz, że osioł należący do człowieka, który cię nienawidzi, upadł pod ciężarem, nie odchodź obojętnie. Dołącz do niego i chętnie pomóż zwierzęciu. Nie naginaj słusznego wyroku, nawet jeśli dotyka człowieka w potrzebie.

Stron od sprawy opartej na oszustwie. Nie przyczynaj się do śmierci ludzi niewinnych i uczciwych, bo bezbożnego nie usprawiedliwisz. Nie przyjmuj łapówek. Łapówka zaślepia tych, którzy widzą jasno i wypacza sprawy ludzi uczciwych. Nie uciskaj cudzoziemców.

Wy wiecie, jak wygląda ich życie, bo w Egipcie dzieliliście ich los. To jest tylko przykład i rozumiem, że to jest przykład wybiórczy, ale z drugiej strony zwróćcie uwagę na to, że często osoby, które w jakiś sposób chcą przedstawić chrześcijaństwo czy Biblię w złym świetle, właśnie sięgają po prawa i mówią: Patrzcie, tu jest takie prawo, tu jest takie, tu jest takie. I to nie żeby te prawa były jakoś szczególnie złe, tak obiektywnie, tylko często one są zwyczajnie niezrozumiałe. I to, jak my powinniśmy czytać te prawa, to jest nie patrzeć na nie przez pryzmat naszego zrozumienia świata i sprawiedliwości dzisiaj, bo one tak naprawdę w pewien sposób pokazują taką ostateczną Bożą wizję sprawiedliwości. I w momencie, kiedy ktoś sięga po Stary Testament i mówi: Ale patrzcie, tu Bóg jest taki, tu Bóg jest taki, no to powiedzcie mi, jaki tu jest Bóg w tym, co przed chwilą przeczytaliśmy.

Bo ja tutaj widzę sytuację, w której Bogu naprawdę zależy na prawdzie, zależy Mu na sprawiedliwości, zależy Mu na tym, żeby relacje ludzi były w jak najlepszej jakości. wspierające i żeby nikomu nie okazywać stronniczości, w żadną stronę. Zwróćcie uwagę na to, nawet dla ubogiego nie miej względów w jego sporze. To jakby, wiecie, jeżeli postępuje niewłaściwie, no to zwyczajnie po prostu wiąże się to z jakimiś konsekwencjami. W sprawie niegodziwej nie popiera większości. To w ogóle nie chcę się grzebać w tematy polityczne, ale tutaj, wiecie, wizja demokracji z perspektywy tego fragmentu jest taka, że no to nic, że większość może coś uważać.

Pytanie jest, czy większość idzie za sprawiedliwością i czy większości zależy na tym, żeby okazywać miłość, bo jeżeli nie, to nie stawaj zwyczajnie po ich stronie, najzwyczajniej w świecie. Pamiętaj o tym, żeby patrzeć na świat z perspektywy miłości, z perspektywy tego, co służy dobru drugiego człowieka. Mam też przykład. To są takie przykłady, które ja sobie dzisiaj zaznaczyłem tylko, kiedy czytałem w tym roku ten fragment. Nie uciskaj cudzoziemców.

Wy wiecie, jak wygląda ich życie, bo w Egipcie dzieliliście ich los. Cudzoziemców, którzy tak naprawdę są, totalnie wchodzą z zewnątrz do wspólnoty Izraela, która jest... Absolutnie odseparowana nawet między innymi przez swoje prawa od wszystkich innych ludów. I to jest tak: traktujcie ich dobrze. Wiecie, jak jest, kiedy jesteście cudzoziemcem i co więcej, wiecie, jak to jest, kiedy jesteście uciskani.

Te prawa są przykładem tego, jak Bóg wyobraża sobie funkcjonowanie w dobrym, sprawiedliwym świecie. I tak naprawdę, patrząc na te prawa, to możemy powiedzieć, że w tym wszystkim my nawalamy na okrągło, bo tutaj Bóg, nawet wiecie, te prawa, gdzie mamy napisane: słuchaj, nawet jeżeli twojemu wrogowi coś się dzieje, to masz mu pomóc. Jeżeli widzisz, wiesz, że możesz mu pomóc, nieważne, czy on jest twoim wrogiem, czy nie, masz mu pomóc. Okej, możesz mieć wrogów, luz, tu nie jest napisane: nie możesz mieć wrogów, ale jeżeli ich masz i możesz im pomóc, to masz to zrobić. Bogu zależy na tym, żeby zadbać o jak najlepsze relacje w społeczeństwie, które On tworzy jako wzór tego, w jaki sposób On stworzył świat, który ma funkcjonować w oparciu o bardzo dobre, sprawiedliwe zasady.

I tak naprawdę, z perspektywy tych różnych przepisów i kar, o których czytamy, finalnie względem Boga, względem tego, jaki On jest, wszyscy my zasługujemy na karę. Tak, całkiem szczerze mówiąc. Pomimo tego jednak, że my zasługujemy na karę, to nie my ponosimy ich konsekwencje, bo to Jezus poniósł konsekwencje wszystkich naszych przewinień, wszystkich naszych nieprawości, wszystkiego zła, którego się dopuszczamy w naszym życiu. My ostatecznie nie ponosimy konsekwencji całego zła. Oczywiście może być tak, że nasze działanie wiąże się z konsekwencjami, takimi teraźniejszymi, ale z perspektywy wiecznego, globalnego spojrzenia na problem, Jezus zapłacił cenę za wszystkie nasze grzechy po to, żebyśmy my mogli być we właściwej relacji z Bogiem.

I to Jezus dał nam przykład miłości i później będziemy czytać o tym, że On swoje prawa chce włożyć w nasze serca po to, żebyśmy my mogli być żywym przykładem prawa miłości. I takie hasło, może się zdarzyło, że kiedyś usłyszeliście, może nie, ono bezpośrednio jest związane z jednym fragmentem. z Nowego Testamentu, które dzisiaj na koniec chciałbym przeczytać. W liście do Rzymian, w trzynastym rozdziale, apostoł Paweł pisze takie słowa: Nikomu nie bądźcie nic dłużni poza wzajemną miłością. Kto bowiem miłuje bliźniego, wypełnił prawo. Albowiem przykazania: nie cudzołóż, nie zabijaj, nie kradnij, nie pożądaj i wszystkie inne streszczają się w tym nakazie: miłuj bliźniego swego jak siebie samego.

Miłość nie wyrządza zła bliźniemu, przeto miłość jest doskonałym wypełnieniem prawa. Możemy dzisiaj spotkać masę ludzi, którzy żyją różnymi prawami. I prawda jest taka, że większość z nas prawdopodobnie ma jakieś prawa, które stosuje w swoim życiu. Jeżeli te prawa nie są osadzone w miłości, nie są osadzone w dobru wobec drugiego człowieka i mają na celu sprawienie, że nam będzie się wydawało, że bardziej będziemy się podobać Bogu, to możemy być w ogromnym, ale to ogromnym błędzie. Bo to, na czym Bogu najbardziej zależy, to jest to, żeby okazywać miłość, żeby okazywać sprawiedliwość, żeby nikomu nie być dłużnym absolutnie niczego poza wzajemną miłością.

To jest to, w jaki sposób prawo może być wypełnione z perspektywy tego, co apostoł Paweł pokazuje nam w liście do Rzymian. Miłość jest doskonałym wypełnieniem prawa. Patrząc na to wszystko, co będziemy czytać przez najbliższe tygodnie, pamiętajmy zawsze o tym. Nawet jeżeli tego nie rozumiemy i możemy mieć takie prawo, to może być, wiecie, często jest tak, że przy niektórych być może będzie okazja, że trochę bardziej o nich opowiem z perspektywy kultury, ale ostatecznie patrzmy na nie przez pryzmat tego, że ja mogę nie rozumieć, jakieś prawo może mi się wydawać dziwne, ale w tamtych czasach dla tamtych ludzi to było coś, co pokazywało, jak niesamowicie dobre prawo dał Bóg swojemu ludowi i w jaki sposób to prawo sprzyja temu, żeby okazywać miłość innym ludziom. Bo ostatecznie o to Bogu chodzi najbardziej, żeby ci, którzy są Jego naśladowcami, żeby ci, którzy podejmują w życiu decyzję, że chcą iść za Jezusem, żeby okazywali miłość, żeby okazywali miłosierdzie i żeby to było coś, co przyciąga ludzi do Boga.

Bo też jeszcze później będzie. Jezus był osobą, która przyciągała do siebie takich ludzi, z którymi nikt nie chciał mieć nic wspólnego. Co takiego musiało być w Nim, że ci, którzy mogli być najbardziej ocenianymi ludźmi w społeczeństwie, byli tymi, którzy jednocześnie najbardziej lgnęli do Jezusa. Życzę nam wszystkim, żebyśmy my byli takimi ludźmi, którzy w taki sposób okazują miłość, że to aż sprawia wobec naszych wrogów, nieprzyjaciół. Możemy takich mieć, możemy mieć ludzi, którzy zwyczajnie nam nie sprzyjają z jakiegoś powodu.

Wobec nich okazujmy taką postawę, jaką Jezus. Jezus okazał wobec nas, kiedy przebaczył nam wszystkie grzechy i kiedy dał nam szansę nowego życia po to, żebyśmy byli obrazem tego, kim jest Bóg. Mam nadzieję, że ten odcinek jest dla was wartościowy, że po raz kolejny być może dowiedzieliście się czegoś nowego, być może wrzuciło to jakąś nową perspektywę na to, co czytamy, ale najbardziej mam nadzieję, że dzięki temu jeszcze lepiej jesteśmy w stanie odkryć, jaki jest Bóg, którego poznajemy na kartach Pisma Świętego. Wielkie dzięki za dzisiaj. Jeżeli macie dodatkowe pytania, bibliawrok.pl, traficie na grupę na Facebooku, tam możemy dalej rozmawiać, możemy dyskutować, a tymczasem do usłyszenia w kolejnym odcinku.