Jak Bóg rozprawił się ze złem

Cześć, z tej strony Jacek słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dziś jest dwudziesty pierwszy dzień i czytamy Księgę Wyjścia, rozdziały od dziesiątego do dwunastego. Rozdziały dziesiąty i jedenasty już sobie w sporej części omówiliśmy w naszym poprzednim odcinku i teraz zmierzymy się z tym, co takiego wydarzyło się, kiedy nadeszła ostatnia plaga, która doprowadziła do tego, że Izrael został wypuszczony z Egiptu, wręcz wygnany z Egiptu, bo tego już nawet faraon nie był w stanie znieść. I to była plaga, która była związana z tym, że wszystko, co pierworodne w Egipcie, zginęło. Była jednak szansa na to, żeby się uratować przed tą całą sytuacją i był widoczny znak związany z tym, że plaga nie dotknie danego domu.

To był znak krwi baranka, którego zabito po to, żeby spożyć go tego wieczoru, a jednocześnie żeby jego krwią oznaczyć drzwi domostwa, które mogło uniknąć kary. I teraz sama kwestia związana z tym, że to akurat co pierworodne dotknęła kara, ma ogromne znaczenie, bo tak naprawdę to pierworodny syn faraona, między innymi, którego ta kara dotknęła, był tym, który miał kontynuować dynastię, który miał być dziedzicem tronu i który mógłby też dalej kontynuować to zło, które zapoczątkował wcześniej ojciec. Tak naprawdę rozprawienie się z pierworodnymi w tej konkretnej sytuacji miało bardzo bezpośredni wymiar z tym, jak Bóg chciał pokazać, że chce rozprawić się z całym złem, które w tamtych czasach miało miejsce w Egipcie. Bo co by nie było, tak naprawdę nie czytamy o żadnym Egipcjaninie, który jakkolwiek byłby przychylny Izraelitom, który jakkolwiek by im pomagał, który jakkolwiek był osobą, która nie jest zaangażowana w ten cały kult różnych najróżniejszych bogów, który to doprowadził do miejsca, w którym cały naród się znalazł. W tak okropny sposób traktowali wcześniej Izraelitów.

Bóg chciał powiedzieć: stop dla zła, które działo się w tamtych czasach, które działo się w Egipcie. Ale jednocześnie dał rozwiązanie. Jednocześnie była opcja na to, żeby przed tym się uchronić. I to było bezpośrednio związane z tym, że można było złożyć ofiarę i krew tej ofiary mogła uratować pierworodnych w domu, w którym taka ofiara została złożona i którego drzwi zostały w odpowiedni sposób oznaczone. I wiem, że ta historia może nam się wydawać być taka: O matko, co znowu tutaj się dzieje?

I dlaczego w taki brutalny sposób teraz Bóg rozprawia się z tym wszystkim? Już dużo o tym rozmawialiśmy wcześniej, jak wyglądała sytuacja, kim był faraon. Nie będziemy do tego wracać. Ale chciałbym, żebyśmy zwrócili uwagę na jedną bardzo ważną rzecz. Ten dzień w historii Izraela jest upamiętniany każdego roku.

To jest najważniejsze święto w kalendarzu żydowskim. I jest tak, że kiedy baranek był zabijany po to, żeby złożyć ofiarę za cały lud, działo się to w przeddzień dnia Paschy, tak naprawdę w Wigilię. I ten baranek był zabijany jakoś w okolicach popołudnia. Jest ogromna szansa na to, że były to okolice godziny drugiej, trzeciej. Był moment, w którym później, tysiące lat później, kiedy Izrael kontynuował to świętowanie, które Bóg mu zalecił, które miało upamiętniać ich wyjście z Egiptu.

Było tak, że wiecie, całe miasto, cała Jerozolima była przejęta przygotowaniem do święta, była przejęta tym, że zaraz zaczynają Paschę. I to był ten sam dzień, kiedy pewien człowiek został prowadzony na górę po to, żeby zostać ukrzyżowanym. I tak jak czytamy później w relacjach ukrzyżowania Jezusa, około godziny trzeciej. Wyobraźcie sobie tę sytuację. Najważniejsze święto.

Wszyscy się, wiecie, szykują jeszcze ostatnie chwile, żeby się przygotować. I jednocześnie gdzieś tam w świątyni dzieje się... To, co tak naprawdę jest już ostatnią ofiarą, która musi być złożona. I kiedy całe miasto słyszy dźwięk, który był wydawany z rogu, który się nazywa szofar, one później się tam pojawią dalej w historii. Wiecie, ludzie się zajmują swoimi sprawami, ludzie się przygotowują.

Nagle pojawia się ten dźwięk i to jest moment, kiedy Jezus umiera. I to jest moment, w którym tak naprawdę czas niejako się zatrzymuje, bo okazuje się, że czas składania ofiar, który był praktyką później w Izraelu, nie jest już więcej potrzebny. Nie ma już potrzeby, żeby dalej zabijać baranki, bo tak samo jak tysiące lat wcześniej Bóg rozprawił się z całym złem Egiptu poprzez śmierć pierworodnych, tak około dwa tysiące lat temu Bóg rozprawił się ze złem całego świata raz na zawsze, kiedy znowu pojawił się pierworodny, który został złożony w ofierze za każdego z nas. To jest historia, która jest w swojej przekazie jednym z najważniejszych wydarzeń, które miały miejsce w historii ludzkości. Mówię jednym z najważniejszych, bo oczywiście później wiemy, że jeszcze jest zmartwychwstanie, które tak naprawdę było dopełnieniem dzieła, które miał zrealizować Jezus na świecie.

Ale w tej konkretnej sytuacji jego śmierć to był moment, w którym Bóg powiedział raz na zawsze stop dla całego zła. I jednocześnie tym wydarzeniem dał możliwość wszystkim tym, którzy z tej ofiary skorzystają, do tego, żeby mogli zacząć całkowicie nowe życie. Żeby mogli wyjść niejako ze świata, w którym będą zmierzać w kierunku, który prowadzi ich absolutnie donikąd, który prowadzi ich do życia, które nawet z pozoru może wydawać się być całkiem okej, ale tak naprawdę będzie tylko imitacją życia. To, co Jezus dokonał poprzez swoją śmierć, jest historycznym wydarzeniem, które każdemu człowiekowi daje szansę na to, żeby mógł raz na zawsze pojednać się z Bogiem. Żeby skorzystać z tej jednej ofiary, która została złożona, żeby już więcej nie trzeba było składać ofiar.

I podsumowanie tego jest w piękny sposób opisane w liście do Hebrajczyków, gdzie w dziesiątym rozdziale czytamy, że prawo bowiem, posiadając tylko cień przyszłych dóbr, a nie sam obraz rzeczy, przez te same ofiary, corocznie ciągle składane, nie może nigdy udoskonalić tych, którzy się zbliżają. Czyż bowiem nie przestanoby ich składać, gdyby składający je raz na zawsze oczyszczeni nie mieli już żadnej świadomości grzechu? Ale przez nie każdego roku odbywa się przypomnienie grzechów. Niemożliwe jest bowiem, aby krew cielców i kozłów usuwała grzechy. Przeto, przychodząc na świat, mówi: Ofiary ani daru nie chciałeś, aleś mi utworzył ciało; całopalenia i ofiary za grzech nie podobały się Tobie.

Wtedy rzekłem: Oto idę, w zwoju księgi napisano o mnie, abym spełniał wolę Twoją, Boże. Wyżej powiedział: Ofiar darów, całopaleń i ofiar za grzech nie chciałeś i nie podobały się Tobie, choć składa się je na podstawie prawa. Następnie powiedział: Oto idę, abym spełniał wolę Twoją. Usuwa jedną ofiarę, aby ustanowić inną. Na mocy tej woli uświęceni jesteśmy przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze.

Wprawdzie każdy kapłan staje codziennie do wykonywania swojej służby, wiele razy te same składając ofiary, które żadną miarą nie mogą zgładzić grzechów. Ten przeciwnie, złożywszy raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, zasiadł po prawicy Boga, oczekując tylko, aż nieprzyjaciele Jego staną się podnóżkiem nóg Jego. Jedną bowiem ofiarą udoskonalił na wieki tych, którzy są uświęcani. Daje nam za świadectwo Duch Święty, skoro powiedział: Takie jest przymierze, które zawrę z nimi w owych dniach, mówi Pan, dając prawa moje w ich serca, także w umyśle ich wypiszę je, a grzechów ich i ich nieprawości więcej już wspominał nie będę. Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam już więcej nie zachodzi potrzeba ofiary za grzechy.

Ten nieco dłuższy fragment pokazuje nam znaczenie tego, co Jezus uczynił dla każdego z nas, a co było zapowiedziane naprawdę już tysiące lat wcześniej i było bardzo precyzyjnie pokazane w święcie Paschy, w tym... Co było istotą tego święta? Było to święto, które uratowało Izraelitów przed śmiercią pierworodnych. Ale tysiące lat później Bóg złożył swojego pierworodnego Syna w ofierze po to, żeby dać szansę nowego życia tym, którzy zdecydują się na to, żeby w Niego uwierzyć i żeby swoje życie podporządkować Jego woli, podporządkować Jego panowaniu i pozwolić sobie na to, aby to On nadał kierunek ich życiu. Mam nadzieję, że ten kolejny odcinek był dla was wartościowy, był dla was owocny i że jeszcze bardziej jesteśmy w stanie docenić to, w jaki sposób Biblia tysiące lat przed pewnymi wydarzeniami zapowiadała nam to, w jaki sposób Bóg chce zrealizować swoją misję na świecie, w jaki sposób Bóg chce rozprawić się z problemem zła i jednocześnie pokazuje nam, że tak naprawdę każdy z nas może z tego skorzystać.

Każdy z nas może skorzystać z tej ofiary, która za nas została złożona po to, żebyśmy mogli mieć nowy, świeży start, żebyśmy mogli wyjść ze swojego starego życia i zacząć żyć życiem, które jest całkowicie innej jakości, które dzięki Duchowi Świętemu daje nam możliwość do tego, żeby tak naprawdę móc żyć w dobrych uczynkach, które Bóg przygotował dla każdego z nas po to, żeby każdy z nas mógł zrealizować plan, z którym się urodził, mógł zrealizować swoją życiową misję i przez tą misję mógł mieć wpływ na życie innych ludzi, mógł być błogosławieństwem dla innych, mógł sprawić, żeby ten świat był choć trochę lepszym miejscem dzięki temu, że realizujemy ten plan, który Bóg przeznaczył dla każdego z nas. Gdybyście mieli dodatkowe pytania, zapraszam was na grupę na Facebooku, gdzie możemy sobie dalej podyskutować, porozmawiać, odpowiedzieć na dodatkowe pytania. Wejdźcie na stronę bibliawrok.pl, zostaniecie przekierowani do naszej grupy. Kiedy tam dołączycie, możemy dalej rozmawiać. To jest najlepsze miejsce do tego, żeby zadawać pytania związane z tym, co teraz będziemy dalej czytać w Biblii, co już czytaliśmy, jeżeli chcielibyście porozmawiać.

Do zobaczenia na grupie i do usłyszenia w kolejnym odcinku.