
Ten dzień w minutę
Nie masz teraz czasu na cały odcinek? Najważniejsza myśl w krótkim wideo.
Przeczytaj wstęp do księgi: Księga Psalmów
W skrócie
Kiedy świat się wali, a Bóg zdaje się nic nie mówić, każdy z nas może poczuć się tak, jakby uderzał głową w ścianę. Czytam Psalm 77 i opowiadam, co możemy robić w takim czasie, kiedy odpowiedź nie przychodzi. Dzielę się też własną historią z czasów studiów, kiedy Bóg odpowiedział mi przez znajomego.
Najważniejsze myśli
Asaf też czekał na odpowiedź
Psalm 77 pisze ktoś, kto woła do Boga i nic nie słyszy w odpowiedzi. Każdy z nas wcześniej czy później tak się poczuje, ale to wcale nie znaczy, że Bóg nie chce z nami rozmawiać.
Bóg odpowiada na różne sposoby
Czasem Bóg odpowiada przez zdanie z Biblii, a czasem przez zwykłą rozmowę z drugim człowiekiem. Mnie odpowiedział przez znajomego, który prawie przepraszał, że mówi coś tak prostego.
Wracaj do tego, co Bóg już zrobił
Kiedy nic się nie dzieje, bardzo pomaga przypominanie sobie tego, co Bóg zrobił w przeszłości. Dlatego warto czytać Biblię i historie ludzi, którzy doświadczyli Boga, także tych współczesnych.
Cisza może oznaczać dojrzałość
Tak jak rodzic nie prowadzi już dorosłego dziecka za rękę, tak Bóg czasem milczy, bo wie, że znamy Go na tyle dobrze, żeby samemu podjąć decyzję.
Z odcinka
Przekonania o tym, że Bóg jest przy mnie, nawet kiedy wydaje mi się, że Go nie ma.
Znajdźcie kogoś, kto wiecie, że czegoś z Bogiem doświadczył, i słuchajcie tych historii.
Bóg oczekuje od nas tego, że w drodze za Nim będziemy dążyć do dojrzałości.
Fragmenty, o których mowa w odcinku
- Księga Psalmów 771 Przewodnikowi chóru dla Jedutuna. Psalm Asafa. [Wzniosłem] swój głos do Boga i zawołałem; [wzniosłem] swój głos do Boga i mnie wysłuchał. 2 W dniu mego utrapienia szukałem Pana, moje ręce wyciągałem w nocy nieustannie, moja dusza nie dała się pocieszyć. 3 Gdy wspominałem Boga, byłem strwożony; rozmyślałem, a mój duch był ogarnięty utrapieniem. Sela. 4 Ty zatrzymujesz otwarte powieki mych oczu, jestem [tak] zaniepokojony, że nie potrafię mówić. (początek rozdziału)Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska To psalm Asafa o wołaniu do Boga w nocy, o pytaniu, czy Bóg nas odrzucił, i o przypominaniu sobie Jego dawnych dzieł. Czytam go w odcinku w całości.
- Księga Psalmów 731 Psalm Asafa. Doprawdy Bóg [jest] dobry dla Izraela; dla tych, którzy są czystego serca. 2 Ale moje nogi niemal się potknęły, moje kroki omal się nie zachwiały; 3 Bo zazdrościłem głupcom, widząc pomyślność niegodziwych. 4 Nie mają bowiem więzów aż do śmierci, ale w całości zostaje ich siła. (początek rozdziału)Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska To psalm z poprzedniego odcinka, napisany przez tego samego Asafa, i on także opowiada o zmaganiu się z wątpliwościami.
Kliknij odnośnik, żeby przeczytać fragment.
Gdzie jeszcze w Biblii wraca ten temat
- Księga Habakuka 1,22 PANIE, jak długo będę wołać, a nie będziesz wysłuchiwał? [Jak długo] będę krzyczeć do ciebie [o] krzywdzie, a nie będziesz wybawiał? Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Prorok Habakuk pyta Boga, jak długo ma jeszcze wołać bez odpowiedzi, co pokazuje, że szczere pytanie o Boże milczenie ma w Biblii swoje miejsce.
- Księga Hioba 23,8-108 [Ale] oto idę prosto, a jego nie ma; cofam się, a nie dostrzegam go. 9 [Idę] w lewo, gdzie on działa, a nie oglądam go; idę na prawo, a nie widzę go. 10 Gdyż on zna drogę, którą kroczę; kiedy mnie doświadczy, wyjdę jak złoto. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Hiob mówi, że szuka Boga na wszystkie strony i nie może Go znaleźć, a mimo to wierzy, że Bóg zna jego drogę, więc przeżywa bardzo podobne doświadczenie ciszy.
- Ewangelia św. Mateusza 28,2020 Ucząc je przestrzegać wszystkiego, co wam przykazałem. A oto ja jestem z wami przez wszystkie dni aż do końca świata. Amen. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Jezus obiecuje, że jest z nami przez wszystkie dni, i to jest dokładnie to, co usłyszałem od znajomego: Bóg jest przy tobie.
Do przemyślenia
- Kiedy ostatnio czułem, że Bóg milczy, i co wtedy zrobiłem?
- Czyją historię z Bogiem mogę dziś przeczytać albo wysłuchać, żeby przypomnieć sobie, że Bóg działa?
Powiązane odcinki
Boże milczenie Psalm 77 czekanie na Boga dojrzałość wspólnota Asaf
Fragmenty Biblii w dymkach pochodzą z Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej (Fundacja Wrota Nadziei, licencja CC BY-ND 4.0). W podcaście czytam z innego przekładu. Tutaj korzystamy z UBG, bo jej licencja pozwala swobodnie udostępniać tekst.
Transkrypcja odcinka
Zapis powstał automatycznie i może zawierać drobne błędy. Najważniejsze zdania są wyróżnione, a podkreślone miejsca otwierają fragment Biblii, o którym mowa.
Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 192 i czytamy Księgę Psalmów, rozdziały od 74 do 77. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdź na stronę bibliawrok.pl. Dzisiaj po raz kolejny będziemy mieli psalm autora, Księga Psalmów 731 Psalm Asafa. Doprawdy Bóg [jest] dobry dla Izraela; dla tych, którzy są czystego serca. 2 Ale moje nogi niemal się potknęły, moje kroki omal się nie zachwiały; 3 Bo zazdrościłem głupcom, widząc pomyślność niegodziwych. 4 Nie mają bowiem więzów aż do śmierci, ale w całości zostaje ich siła. (początek rozdziału)Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska, mianowicie Asafa. Tym razem jednak niekoniecznie ma aż takie wielkie znaczenie, kim Asaf jest, bo Asaf w tej sytuacji, w której go dzisiaj znajdziemy, jest podobny w zasadzie do każdego z nas, bo każdy z nas wcześniej czy później dochodzi do miejsca, w którym mam poczucie, że z jednej strony świat się wali, a z drugiej strony Bóg nic nie robi, Bóg nic nie mówi.
I zastanawiam się, o co w ogóle chodzi, jak poradzić sobie w sytuacjach, w których właśnie z jednej strony wszystko wydaje się, że się wali, a z drugiej strony, kiedy próbujemy zbliżyć się do Boga, to czujemy się tak, jakbyśmy rąbali głową w ścianę. Księga Psalmów 771 Przewodnikowi chóru dla Jedutuna. Psalm Asafa. [Wzniosłem] swój głos do Boga i zawołałem; [wzniosłem] swój głos do Boga i mnie wysłuchał. 2 W dniu mego utrapienia szukałem Pana, moje ręce wyciągałem w nocy nieustannie, moja dusza nie dała się pocieszyć. 3 Gdy wspominałem Boga, byłem strwożony; rozmyślałem, a mój duch był ogarnięty utrapieniem. Sela. 4 Ty zatrzymujesz otwarte powieki mych oczu, jestem [tak] zaniepokojony, że nie potrafię mówić. (początek rozdziału)Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska. Skieruję do Boga mój głos i zawołam, skieruję do Boga mój głos i On skłoni ku mnie swoje ucho. Szukałem Pana w dniu mojej niedoli, nocą wyciągałem ręce bez znużenia, nic mej duszy nie mogło ukoić. Co wspomnę o Bogu, to jęczę, co pomyślę, mój duch omdlewa.
Nie dajesz mi zmrużyć powieki, bezsenny w milczeniu czekam. Myślami wracam w przeszłość do odległych lat, wśród nocy wspominam o pieśni, całym sercem dociekam, w głębi ducha badam: czy Pan odrzuca na wieki? Czy może już więcej nie okazywać przychylności? Czy Jego łaska może się wyczerpać na zawsze? Czy może zabraknąć obietnic dla kolejnych pokoleń?
Czy Bóg może zapomnieć o litości? Czy w gniewie może stłumił miłosierdzie? I stwierdzam: to mnie bardzo boli. Czyżby prawica Najwyższego mogła być zmienna? Przypomnę sobie lata dzieła Pana, tak, wspomnę Twoje dawne cuda.
Zagłębiłem się więc we wszystko, czego dokonałeś, i zacząłem rozważać Twoje czyny. Boże, wszystko, co robisz, jest święte. Który Bóg jest tak wielki jak nasz Bóg? Jesteś Bogiem, który czyni cuda. Dałeś ludom poznać swoją moc, silnym ramieniem odkupiłeś swój lud, synów Jakuba i Józefa.
Zobaczyły Cię wody, o Boże, zobaczyły i wzniosły swe fale, tak uniosły się głębie. Spłonęły wodą obłoki, chmury wydały głos, tak posypały się twoje strzały. Głos twego grzmotu słychać w zawierusze, błyskawice rozświetliły świat. Ziemia zatrzęsła się i zadrżała. Twoja droga wiedzie przez morze, twoja ścieżka przez wielkie wody, a twoje ślady nierozpoznane.
Prowadź nadal swój lud niczym stado, jak dawniej, ręką Mojżesza i Aarona. Bez dwóch zdań mamy tutaj gościa, który ma ciężko i który z jednej strony woła do Boga, ale wygląda na to, że za bardzo nie słyszy odpowiedzi, za bardzo nie widzi tego, żeby Bóg jakkolwiek reagował na jego modlitwę, na jego wołanie, na jego próby zbliżenia się do Niego. I bardzo często w sytuacjach, w których będziemy się znajdować, będziemy czegoś takiego doświadczać. Nie znaczy to, że Bóg nie mówi, nie znaczy to, że Bóg nie chce się z nami komunikować, ale wciąż możemy być w sytuacji, w której ciężko nam gdzieś złapać właściwy kierunek, ciężko jest gdzieś nam odkryć to, co Bóg ma nam do powiedzenia. I z kilku rzeczy, które możemy w takich sytuacjach robić, to po pierwsze jest czekanie.
Wiem, wiem, nie lubimy czekać. Nie lubimy czekać i chcielibyśmy, żeby wszystko działo się natychmiast, tu i teraz. Modlę się, przychodzi odpowiedź. Mówię coś do Boga i Bóg mi odpowiada w taki czy inny sposób, ale w jakiś sposób widzę tę interakcję z Bogiem, widzę to, że moje modlitwy nie zostają bez odpowiedzi. Czy to przez to, co czytam w Biblii, czy może przez rozmowę z jakąś inną osobą, czy w jakikolwiek inny sposób, często dostrzegamy to, w jaki sposób Bóg nam odpowiada, choć w większości przypadków nie będzie to raczej słyszalny głos.
Niemniej jednak widzimy to, że kiedy z czymś się zmagamy, kiedy o coś się modlimy, kiedy potrzebujemy pomocy, to często, właśnie, tak wiecie, niby nie wiadomo skąd, pojawia się akurat tekst z Biblii, który bardzo fajnie pasuje do mojej sytuacji. Rozmawiam z osobą, która również żyje blisko Boga i ona jest w stanie pomóc mi swoją radą, a często też może to być odpowiedź od osoby, która w ogóle w żaden sposób nie jest związana z Bogiem, a jednak widzimy, że w rozmowie, w jakiejś interakcji z innymi ludźmi jesteśmy w stanie dostrzec Boże odpowiedzi. Tak się dzieje często, niemniej jednak nie są zaskakujące sytuacje, w których niby się modlę i nic się nie dzieje. I zastanawiam się, czy w ogóle to ma jakikolwiek sens. Sytuacja, w której czekam na Boga i zastanawiam się, czemu w ogóle tam jest, czemu mnie słyszy.
To jest coś, co bardzo mi przypomina moje takie pierwsze lata swojej drogi z Jezusem, w której starałem się każdego dnia wygospodarować czas, żeby sobie usiąść osobno w pokoju, gdzieś tam zamknąć za sobą drzwi, nikogo nie ma i próbować czytać Biblię, modlić się. Często oczywiście kończyło się tak, że zwyczajnie zasypiałem. To jest absolutnie normalne przy bardzo intensywnej modlitwie. Niemniej jednak doszedłem do takiego momentu, w którym byłem naprawdę sfrustrowany i po prostu siedziałem w tym pokoju i myślałem sobie, że to nie ma sensu. Czy ktoś w ogóle mnie słyszy?
Czy to w ogóle jakkolwiek działa? Czy to w ogóle ma sens, że ja poświęcam czas gdzieś tam wieczorem, już często wypruty, wtedy będąc jeszcze na studiach, po to, żeby właśnie czytać Biblię, żeby się modlić, bo nie wiedziałem, czy w ogóle z drugiej strony to w ogóle dociera do kogokolwiek. I pamiętam sytuację, która była bardzo ciekawa, spotkanie się ze znajomymi, którzy też byli osobami gdzieś tam wierzącymi, tak bardzo poważnie. I ni stąd, ni zowąd, wręcz z takim głosem, w którym widać było, jakby chłop chciał mnie przeprosić za to, co zaraz powie. Mówi: Jacek, wiesz co, bo...
Mówię, bardzo głupie jest to, co powiem, ale ja mam takie wrażenie, że Bóg chce ci powiedzieć, że On jest przy tobie. I powiem wam szczerze, ja wtedy, już tam dorosły chłop, ja się kurka tak rozpłakałem, bo to było totalnie dla mnie niepoważne, że to, co wtedy Paweł mi powiedział, Paweł tak się chłop nazywał, to było dokładnie to, czego ja potrzebowałem. I często jest tak, że my możemy nawet mieć takie momenty, w których szukamy Bożej odpowiedzi i ona do nas przychodzi w zaskakujący sposób. To było dosyć nieformalne spotkanie, to było takie, wiecie, po prostu gdzieś tam widzieliśmy się ze znajomymi, tak jak to często też starałem się podkreślać przy okazji naszego podcastu, wspólnota jest niesamowicie ważna. Ważne jest to, żeby mieć w swoim życiu ludzi, którzy naprawdę chcą szukać Boga, chcą za Nim iść, żebyśmy razem z nimi mogli się wspierać na tej drodze.
I naprawdę dla mnie ogromnie poruszające było to, że to, co On powiedział, to było dokładnie to, na co czekałem. To było dokładnie to, co było moją modlitwą przez ostatnie tygodnie. Po prostu: Boże, czy Ty tam w ogóle jesteś? I Bóg na to odpowiedział po prostu w taki naprawdę dla mnie dosyć spektakularny sposób: No tak jestem, stary, w ogóle o co chodzi? Z drugiej strony zabawne było to, że nie raz i nie dwa ja wierzę w to, że Bóg mówi do nas przez innych ludzi, ale często jest tak, że kiedy...
Kiedy mamy takie, wiecie, takie przeczucie, że Bóg chce komuś coś powiedzieć, nie wiem, o kogoś się modlimy i może, nie wiem, zastanawiamy się: hej, w ogóle tak mi przeszło coś przez myśl, może bym do tej osoby zadzwonił, może bym to przekazał. I często myślimy sobie: ale nie, bo to takie głupie, takie proste, nie? Siedziączek wali, że jak Bóg mówi, to w ogóle, wiecie, jest jakaś tajemna wiedza, nikt o tym nie wiedział i tak dalej. W tamtej konkretnej sytuacji, w której ja się znalazłem, Paweł prawie że przepraszał mnie za to, co chciał mi powiedzieć, co mi powiedział, dlatego że wydawało mu się to tak banalne, że to w ogóle aż głupio chłopowi mówić. Przecież żyję z Bogiem, widzę Jego życie, widzę, że się stara, widzę, że ciśnie.
A dla mnie to było dokładnie to, co potrzebowałem na tamten moment: przekonania o tym, że Bóg jest przy mnie, nawet kiedy wydaje mi się, że Go nie ma. Niemniej jednak czekanie to jest jedna z rzeczy, które są ważne i które oczywiście nie są wcale koniecznie proste, bo nie lubimy czekać. Z drugiej strony Asaf w tym psalmie odnosi się też do innej bardzo ważnej taktyki związanej z tym, jak czekać na Boga, jak czekać na to, żeby Bóg zadziałał. I to pojawia się zaraz w kolejnym wersecie za tym czekaniem, gdzie w szóstym wersecie czytamy: Myślami wracam w przeszłość do odległych lat, wśród nocy wspominam mą pieśń. Często w sytuacjach, kiedy nie widzimy żadnego takiego spektakularnego Bożego poruszenia w naszym życiu, to, co jest świetnym pomysłem na to, co możemy zrobić, to jest wracanie do naszej przeszłości z Bogiem, do naszej historii z Bogiem.
Jeżeli takiej historii nie masz, to nie jest absolutnie żaden problem, żeby sięgnąć po Biblię i żeby zacząć odkrywać, może w Biblii, może w historiach innych ludzi, w jaki sposób Bóg w ich życiu działał. Znaleźć takie historie, z którymi, wiecie, ciężko nam będzie dyskutować, ciężko nam będzie, wiecie, siedzieć tak, wiecie, sceptycznie: A nie wiem, czy to w ogóle mogło się tak wydarzyć, czy nie mogło wydarzyć. Kumam to, że często możemy mieć coś takiego, taki głos w naszej głowie, w zasadzie: Ale stary, no przecież to każdy mógłby ci coś takiego powiedzieć. Znajdźcie kogoś, kto wiecie, że czegoś z Bogiem doświadczył, i słuchajcie tych historii. Nawet jeżeli osobiście nie masz takiej osoby, to jesteśmy w stanie spokojnie poszukać jakichś książek, biografii ludzi, którzy rzeczywiście w swoim życiu wykazali się wiarą.
I nie mówię tutaj, wiecie, o żywotach świętych, do których często ciężko nam znaleźć jakikolwiek punkt odniesienia, bo jest masa jednocześnie ludzi, którzy zwyczajnie są takimi ludźmi jak ty i ja, żyjącymi w dwudziestym, dwudziestym pierwszym wieku. którzy mają swoją historię z Bogiem. Szukajmy w takich historiach inspiracji do tego, żeby dostrzec to, że Bóg działa. Może nie działa i nie odpowiada mi teraz, w tej chwili, ale z drugiej strony wiem, że działał i odpowiadał tamtej osobie, więc może z jakiegoś powodu, zwyczajnie, jest tak, że powinienem zaczekać i zastanowić się nad tym, co takiego w historii Bóg już czynił. O tym Asaf dalej pisze w wersetach od dwunastego: Przypomnę sobie lepiej dzieła Pana, tak, wspomnę Twoje dawne cuda, zagłębię się więc we wszystko, czego dokonałeś, i zacznę rozważać Twoje czyny. Boże, wszystko, co robisz, jest święte.
Z jednej strony poszukiwanie historii, poszukiwanie tego, jak Bóg działał. Oczywiście wiem, że chcemy, żeby Bóg zadziałał tu i teraz, w moim życiu, ale jeżeli teraz tego nie widzę, to możemy się zachęcić tym, zachęcić swoje serca, swoją duszę tym, że zwyczajnie sięgniemy po Biblię albo sięgniemy właśnie po historię innych ludzi i spróbujemy w nich znaleźć zachętę i przekonanie o tym, że hej, to nie jest tak, że ze mną coś jest nie tak. Być może zwyczajnie, z jakiegoś powodu Bóg teraz prowadzi mnie w taki, a nie inny sposób. Bo, co też ważne, to, co tutaj pisze Asaf w tym ostatnim fragmencie, który przed chwilą przeczytałem: Boże, wszystko, co robisz, jest święte. Może z jakiegoś powodu dobre jest to, że w danej sytuacji nie słyszymy tego, co Bóg chciałby nam przekazać.
Mam tu na myśli to, że wiecie, to jest czasami tak, że kiedy poznajemy Boga, poznajemy Go coraz bardziej, to trochę tak jak z rodzicem i z dzieckiem. To nie jest tak, że ja oczekuję tego, że moje dzieci będą do mnie całe życie przychodziły po jakieś super rady i pytały odnośnie tego, co mają zrobić w danej sytuacji. Jeżeli to są ultra takie sytuacje, w których ja wiem, że one sobie poradzą, ja wiem, że one nie potrzebują jakoś szczególnie mojej pomocy. I w takich sytuacjach spokojnie możemy się znaleźć w sytuacjach, w których zwyczajnie Bóg nie mówi nam nic wyraźnie, dlatego że On wie, że jesteśmy już na tyle blisko Niego, na tyle Go znamy, że jesteśmy w stanie podjąć decyzję. Mówię tu szczególnie o sytuacjach, kiedy właśnie szukamy jakiegoś prowadzenia, jakiegoś kierunku.
To bardzo często będą sytuacje, w których Bóg może nam pokazać: Hej, ty wiesz, co masz zrobić. I powiem wam szczerze, ja bardzo często w takich sytuacjach się znajduję, gdzie trochę mam takie poczucie, że z jednej strony: Boże, pokaż mi swoją drogę, a z drugiej strony mam takie poczucie... Takie poczucie, nie żebym nie potrzebował Bożej rady, ale takie poczucie, że wydaje mi się, że wiem, co chciałbyś mi powiedzieć. I nawet jak mi nie powiesz nic, to mam wrażenie, że jestem w stanie się tego domyśleć, dlatego że Ciebie znam. Na tyle, na ile Ciebie poznałem, wydaje mi się, że jestem w stanie podjąć właściwą decyzję i wyobrazić sobie to, jaka byłaby Twoja odpowiedź.
Bóg oczekuje od nas tego, że w drodze za Nim będziemy dążyć do dojrzałości. A dojrzałość charakteryzuje się tym, że nie że ignorujemy Boga i nie obchodzi nas to, co ma nam do powiedzenia, tylko że na tyle już Go znamy, że z samego tego faktu wynika to, że wiemy, jakie podejmować decyzje w swoim życiu. Nie mówię wszystkie, bo często będą sytuacje, gdzie zwyczajnie potrzebujemy naprawdę jakiegoś takiego wyjątkowego Bożego prowadzenia, ale bardzo często będzie tak, gdzie dzięki latom spędzonym w drodze za Jezusem będziemy w stanie już na tyle Go znać, że i Jego odpowiedzi, których On może nam udzielić, będą dla nas znane, zanim w ogóle zadamy pytanie, bo zwyczajnie będziemy znać adresata naszych pytań na tyle, że nawet gdybym miał pytanie dla potwierdzenia tylko, no nic za dużo nie chcę, ale tylko mi potwierdź, to On w tym wszystkim może już w nas złożyć te odpowiedzi i chce tylko, żebyśmy nauczyli się je wyłuskać i odkryć. Oczywiście może być jeszcze wiele innych sytuacji, w których możemy się znaleźć i różne sposoby na to, jak Bóg chce nas prowadzić, no bo właśnie ważne w tym wszystkim jest też to, że wszystko, co Bóg robi, to Bóg robi, co robi, bo jest Bogiem. My nie jesteśmy w stanie, wiecie, gdzieś tam wykręcić Mu ręki i po prostu: Boże, zmusić Go do tego, zmanipulować, żeby w jakiś sposób zrobił to, czego my oczekujemy.
No nie, nie ma absolutnie takiej opcji. Bóg może robić dokładnie to, co chce, jednocześnie, będąc kochającym, prowadzi nas w taki sposób, w którym wie, że będziemy w stanie iść Jego drogą, nawet w sytuacjach, kiedy będziemy mieli wrażenie, że z drugiej strony jest całkowita cisza. Także, jeżeli jesteście w takiej sytuacji, w której chcielibyście usłyszeć to, co Bóg ma do powiedzenia, jest wam ciężko, z jednej strony czekajcie, z drugiej strony szukajcie tego, co Bóg już uczynił, utwierdzajcie się w tym, że może działanie się nie zmieniło, pomimo tego, że moja sytuacja dzisiaj może wskazywać na to, że coś tam jest nie tak. Nie, z czasem zobaczymy, w jaki sposób Bóg prowadził nas w tej danej sytuacji, w tym okresie. Pozornej ciszy, kiedy być może też oczekiwał od nas tego, że zwyczajnie my zachowamy się jak jego dojrzałe, poważne dzieci i z odwagą przejdziemy przez ten czas, który może wydawać się być samotny, ale może w nas jeszcze bardziej ukształtować obraz Boga po to, żebyśmy my również później mogli być dla innych zachętą w tym, w jaki sposób iść za Bogiem nawet w sytuacjach, kiedy jest ciężko.
Gdybyśmy mieli jakieś dodatkowe pytania, wejdź na stronę bibliawrok.pl, tam możemy sobie porozmawiać, podyskutować i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.