Czy Boże obietnice są dla mnie

Cześć, z tej strony Jacek, słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 143 i czytamy Księgę Jeremiasza, rozdziały od 32 do 34. I w rozdziałach 32, 33 szczególnie mamy dzisiaj kontynuację tego bardzo pozytywnego elementu u Jeremiasza, gdzie mamy cztery bite rozdziały bardzo pozytywnego przesłania związanego z nadzieją dla Izraela, z nadzieją dla ludzi, którzy zostali wygnani ze swojej ziemi i ponieśli konsekwencje swoich absolutnie beznadziejnych wyborów, tego, jak odsunęli się od Boga i do jakiego życia ich ta decyzja doprowadziła, do jakiego życia się stoczyli, do jakiego poziomu się stoczyli w tym swoim życiu, kiedy przestali iść za tym, co Bóg dla nich przygotował, kiedy przestali się przejmować tym, jakie życie Bóg dla nich zaplanował, a zaczęli gdzieś szukać innych bogów, innych pomysłów na życie i to wszystko poszło naprawdę w złą stronę. Ale mamy Jeremiasza, który przychodzi również ze słowami nadziei, nie tylko raz na jakiś czas gdzieś tam wplecione, ale mamy cztery rozdziały i dzisiaj z tych czterech rozdziałów mamy dwa kolejne rozdziały, gdzie mamy bardzo inspirujące, zachęcające przesłanie wnoszące nadzieję dla ludzi, którzy są na wygnaniu. No i teraz, wśród tych rozdziałów jesteśmy w stanie wyłuskać kilka bardzo, ale to bardzo ciekawych fragmentów, które właśnie jak czytamy, to możemy nawet czasami mieć takie poczucie, że ten język, ale to naprawdę jest niezłe, naprawdę jest fajne, ale skąd ja mam wiedzieć, czy to wszystko aby na pewno jest dla mnie?

No bo to jest, wiecie, czasami możemy mieć takie poczucie, no zbyt piękne, żeby mogło być prawdziwe. Czy to naprawdę są słowa, które Bóg chce skierować do mnie dzisiaj? I tak na przykład w Jeremiasza w 32 rozdziale, w wersetach 40 i 41 czytamy następującą obietnicę złożoną przez samego Boga i zawrę z nimi wieczne przymierze, że się od nich odwrócę i nie przestanę im dobrze czynić, lecz włożę w ich serca moją bojaźń, aby nie odstępowali ode mnie i będę się radował z nich, aby wyświadczać im dobro i osadzę ich z pewnością w tej ziemi. z całego swego serca i całą swoją duszą. Dalej, w rozdziale 33, w trzecim wersecie mamy kolejne bardzo inspirujące słowa, bardzo zachęcające, gdzie jest napisane: Bóg sam zwraca się do nas, mówiąc: Wołaj do mnie, a odpowiem ci i oznajmię ci rzeczy wielkie i ukryte, których nie znasz. Dalej, w wersetach 6 i 9 w tym samym rozdziale czytamy: Oto dam mu zdrowie i uleczenie, i uzdrowię ich oraz objawię im obfitość pokoju i prawdy.

Odwrócę bowiem niedolę Judy i niewolę Izraela, odbuduję ich jak przedtem, oczyszczę ich z wszelkiej nieprawości, którą zgrzeszyli przeciwko mnie, i przebaczę im wszystkie winy, jakimi zgrzeszyli przeciwko mnie i jakimi wykroczyli przeciwko mnie, a będzie dla mnie przyczyną radości, chwałą i ozdobą wśród wszystkich narodów ziemi, które usłyszą o wszelkim dobru, jakie im wyświadczam, zlękną się i zadrżą z powodu całej tej dobroci i pomyślności, które im przygotuję. I dalej w tym samym rozdziale, jeszcze w wersetach 20 i 21 czytamy: Tak mówi Pan: Jeśli będziecie mogli złamać moje przymierze z dniem i moje przymierze z nocą, aby nie było dnia ani nocy w swoim czasie, wtedy też będzie złamane moje przymierze z Dawidem, moim sługą, aby nie miał syna, który by królował na jego tronie, i z lewitami kapłanami, moimi sługami. Ostatni odcinek zakończyliśmy właśnie tym, że Jezus jest gwarantem nowych, lepszych obietnic. I kiedy czytamy te obietnice, które są chociażby tutaj, to możemy mieć takie poczucie, że fajnie, ale właśnie, skąd mam wiedzieć, że to aby na pewno jest dla mnie? Fantastycznie, że pytacie.

Dzięki, że jesteście tak wnikliwymi czytelnikami Biblii. Tym tematem właśnie dzisiaj się zajmiemy i zastanowimy się, czy właśnie te wszystkie piękne rzeczy, które Bóg kieruje do Izraela w Starym Testamencie, czy jakkolwiek one tyczą się nas. No bo, okej, jeśli chodzi o samą kwestię Mesjasza, no to tutaj raczej nie będziemy mieli większego problemu i powiemy, że no nie no, Mesjasz to był dla wszystkich, tak? No i tutaj mieliśmy różne... Różne przykłady tego, że jednak Bóg ostatecznie chciał pobłogosławić wszystkie narody, a nie tylko Izraela.

Niemniej jednak w niektórych przypadkach, jeżeli bylibyśmy tacy, wiecie, bardzo czujni i wrażliwi na kontekst, no to byśmy wiedzieli też, że okej, ale no tu wyraźnie widać, że Bóg kieruje swoje słowa do Izraela. I o ile Mesjasz miał być dla całego świata, okej, spoko, o tyle, aby na pewno wszystko tutaj mnie się tyczy. Świetnie, świetnie, że pytacie, świetnie, że zwracacie uwagę na takie właśnie fragmenty. I teraz List do Rzymian, dziewiąty rozdział, bardzo ważne słowa, od których chciałbym, żebyśmy zaczęli, tym razem apostoł Paweł wyjaśnia nam ważną kwestię. W wersetach szóstym i aż do ósmego, w dziewiątym rozdziale Listu do Rzymian, gdzie jest napisane: Słowo Boga jednak nie zawiodło, dlatego że przecież nie wszyscy, którzy pochodzą z Izraela, są Izraelem.

Nie wszyscy też są dziećmi Abrahama tylko dlatego, że są jego potomkami. Jest inaczej. Twoim potomstwem będą nazwani potomkowie Izaaka. Znaczy to, że dziećmi Boga nie są dzieci cielesnego pochodzenia, jako potomstwo liczą się dzieci obietnicy. Innymi słowy, to, co Paweł chce nam tu powiedzieć, to jest ni mniej, ni więcej, niż to, że to, żeby być częścią Bożej rodziny, nie jest uwarunkowane tylko i wyłącznie tym, czy jesteśmy częścią Izraela w taki fizyczny sposób, że zwyczajnie jesteśmy potomkami gdzieś tam Izraelitów, których to Bóg wybrał i przez których realizował misję ratowania świata, która miała swoje ukoronowanie w osobie Jezusa z Nazaretu, który to, tak jak też już rozmawialiśmy poprzednio, jest niejako gwarantem tych obietnic, które Bóg dla nas przygotował.

Znaczy, oryginalnie właśnie one były kierowane do Izraela, ale dzięki temu, że tak naprawdę Boże wybranie jest związane przede wszystkim z tą obietnicą, którą Bóg dał Abrahamowi odnośnie jego potomstwa, częścią tego potomstwa my jesteśmy, ci wszyscy, którzy przez wiarę przychodzą do Boga i z wiarą swoje życie zawierzają właśnie Jemu. po to, żeby móc doświadczyć nowego życia, które Bóg ma przygotowane dla nas. To tak na początek, żebyśmy mieli chociaż ogólnie obraz tego, czy właśnie te słowa, które były kierowane do Izraela w tamtych czasach, tysiące lat temu, jakkolwiek są również adresowane do mnie. No i widzimy po tym, że tak jak najbardziej, są one również adresowane do nas. I co więcej, o obietnicach, które Bóg daje w swoim słowie, czytamy też chociażby w drugim liście do Koryntian, w pierwszym rozdziale, gdzie w dwudziestym wersecie jest napisane, że wszystkie Boże obietnice mają w Nim, to jest w Jezusie, swoje tak. Dlatego też przez Niego możemy potwierdzać: tak niech się stanie dla chwały Boga.

To, że pewne obietnice, które Bóg nam złożył w swoim słowie, znajdują w naszym życiu swoje wypełnienie, jest czymś, co jednocześnie przynosi Bogu chwałę, jest czymś, przez co możemy wskazać innym na Boga, przez co możemy pokazać: spójrz, taki jest Bóg i takie ma przygotowane życie dla tych, którzy Jemu ufają. Ale kiedy zaczęlibyśmy badać temat Bożych obietnic, to jest takie jedno słowo, które bardzo często się gdzieś przy okazji właśnie obietnic pojawia i jest to słowo wytrwałość lub cierpliwość. Ono bardzo jest nieodłącznie związane z Bożymi obietnicami, bo jednak może być często tak, że kiedy patrzymy na Boże obietnice, to masa takich ludzi już widziałem w życiu, którzy podchodzą trochę do Biblii jak do, to już zresztą mówiłem, takiej, wiecie, książki z zaklęciami. Tu są moje super zaklęcia i ja teraz będę je powtarzał, powtarzał, powtarzał, aż w końcu one się zrealizują w moim życiu, bo ja je tak często powtarzam. No nie do końca o to chodzi, nie do końca o to chodzi.

I z kolei apostoł Piotr, ten Piotr, który był jednym z tych pierwszych uczniów Jezusa, który był tym przywódcą pierwszego Kościoła, był tym uczniem, który stał na czele całej brygady. W jednym ze swoich listów napisał bardzo ważne słowa na temat Bożych obietnic. Gdzie? W drugim liście Piotra, w pierwszym rozdziale jest napisane, że Jego boska moc obdarzyła nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności, otrzymujemy to dzięki poznaniu Tego, który nas powołał w swojej własnej chwale i wspaniałości. Dzięki Nim darowane nam zostały drogocenne, największe obietnice, abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury, jako ci, którzy nie ulegli zepsuciu, do którego na tym świecie doprowadzają żądze.

Właśnie dlatego dołóżcie starań i połączcie swoją wiarę z prawością, prawość z poznaniem, poznanie z opanowaniem, opanowanie z wytrwałością, wytrwałość z pobożnością, pobożność z braterstwem, a braterstwo z miłością. Gdy te cechy będą waszym udziałem i to w coraz większej mierze, to nie dopuszczą one, abyście byli bezczynni i bezowocni w poznaniu naszego Pana Jezusa Chrystusa. Piotr wręcz wzywa nas do tego, żebyśmy korzystali z tych obietnic. On nam pokazuje, że w Bogu tak naprawdę mamy wszystko, co jest nam potrzebne do życia i do pobożności. Mamy absolutnie otwarte źródło wszelkich możliwości, wszystkiego, czegokolwiek.

Mielibyśmy poczucie, że potrzebujemy, że potrzebujemy do tego, żeby żyć życiem, do którego Bóg nas stworzył, do którego Bóg nas powołał. I wskazuje też na to, jak ważne w tym życiu są Boże obietnice, które nie są jakieś tam obietnice, są drogocenne i największe. I przez nie możemy stać się uczestnikami boskiej natury, co jest samo w sobie bardzo ciekawe. Ale znowu, to nie jest tak, że okej, są obietnice i róbcie sobie, co chcecie, i jak będziecie odpowiednio często powtarzać, to wtedy one na pewno wszystkie wypełnią się w waszym życiu. Tego Piotr nie pisze.

Piotr pisze, że właśnie dlatego dołóżmy starań i połączmy swoją wiarę z prawością lub innymi słowy byśmy mogli powiedzieć z cnotą, z czystością, a tą czystość z poznaniem, poznanie z opanowaniem, opanowanie z wytrwałością, wytrwałość z pobożnością, pobożność z braterstwem, a braterstwo z miłością. Gdy te cechy będą waszym udziałem i to w coraz większej mierze, to nie dopuszczą one, abyśmy byli bezczynni i bezowocni. W poznaniu naszego Pana Jezusa Chrystusa. Mamy dzisiaj dostęp do Bożych obietnic. Mamy dzisiaj dostęp do tego wszystkiego, co Bóg obiecywał wcześniej Izraelowi.

Dalej widzimy, że również do tych wszystkich obietnic, które również możemy znaleźć, spokojnie, całkiem spokojnie, w Nowym Testamencie. Ale to nie jest tak, że one po prostu wszystkie z automatu będą działy się w naszym życiu, bo ich realizacja wymaga też tego, żeby nasze życie było przygotowane do tego, żeby móc te obietnice przyjąć, żeby te obietnice mogły zacząć realizować się w naszym życiu i żeby przez realizację tych obietnic stawać się coraz bardziej podobnymi do Boga, coraz bardziej podobnymi do Jezusa, który ma być naszym wzorem, który chcemy naśladować, wzorem, do którego chcemy się zbliżać i w którym też nie chcemy być bezczynni, bezowocni, tylko chcemy Go poznawać, poznawać Go i w taki aktywny sposób zaangażować się w to życie, które Bóg ma przygotowane dla nas, w to powołanie, które możemy realizować dzięki temu, że Jezus przez swoją śmierć i zmartwychwstanie dał nam wszystko, co jest nam potrzebne do tego, żebyśmy mogli korzystać z całego ogromu bogactwa tego, co Bóg przygotował dla nas. Ale właśnie, tak jak mamy tutaj tą listę u Piotra, pamiętajmy, że nie chodzi tylko o to, że te słowa są i po prostu ot tak, rano, mowo, one będą się po prostu działy w naszym życiu. One są związane z wiarą, z prawością, z poznaniem, z tym, że jesteśmy opanowani, że jesteśmy wytrwali, z pobożnością. Pobożność jest jeszcze dalej zdefiniowana w innym miejscu.

To też pobożność, niech nie zmyli nas to słowo, ono może niekoniecznie znaczyć to, co mamy na myśli. Braterstwo i miłość. I teraz to są cechy, które Bóg chciałby widzieć w nas, chciałby w nas kształtować i co więcej, chciałby, żebyśmy w nich wzrastali, żeby one w coraz większej mierze były naszym udziałem, żeby to nie było tylko tak, że niby, raz, wiecie, jesteśmy w stanie to wszystko ogarnąć i tyle. Dobra, tu jest moja checklista, pum, pum, pum, pum, wszystko mam odhaczone, mam wiarę, prawość i tak dalej, i tak dalej. Nie.

Nawet jeżeli jesteśmy w stanie w pewien sposób posiąść te cechy, to wciąż możemy ich wzrastać, wciąż możemy dążyć do tego, żeby one jeszcze w większy sposób objawiały się w naszym życiu. I wtedy też możemy być spokojni o to, że te obietnice, które Bóg ma przygotowane dla nas, są czymś, co On chce widzieć zrealizowane w naszym życiu. Czy one wszystkie się wypełnią? Nie, absolutnie wcale niekoniecznie. Znaczy, czy Bóg chce, żeby się wypełniły?

Tak, absolutnie chce. Ale może też być tak, że zwyczajnie są rzeczy, których za swojego życia nie dostrzeżemy w pełnym wymiarze, nie dostrzeżemy ich w pełni zrealizowanych, zmaterializowanych. Nie zmienia to jednak tego, że one są dla nas dostępne i powinniśmy dążyć i zabiegać o nie, bo to między innymi przynosi Bogu chwałę. To zwyczajnie jest w stanie sprawić, że jesteśmy w stanie innym wskazać na Boga. Więc kiedy jesteśmy w jakichkolwiek sytuacjach, w których zwyczajnie potrzebujemy złapać się obietnicy, którą Bóg daje w swoim słowie, róbmy to.

Dbajmy o to, żeby takie słowa wyłapywać, żeby gdzieś odkrywać, w jaki sposób one mogą odnieść się do naszej konkretnej sytuacji. Ale też dbajmy o to, żeby nasze życie przygotować do tego, żeby ono było otwarte na przyjęcie tych Bożych obietnic, które Bóg ma dla nas i które chce widzieć, jak materializują się w naszym życiu po to, żeby przynieść Jemu chwałę. Chodzi o to, żeby tak, przynosić Bogu chwałę swoim życiem, żeby swoim życiem chwalić Boga, żeby innym wskazywać na Boga i żeby inni, którzy być może dzisiaj nie mają nadziei, być może dzisiaj nie mają dostępu do tych obietnic, żeby również z nich mogli korzystać, zaczynając od tego, że swoje życie zwrócą w stronę Boga, że Jemu zaufają, że odwrócą się od swojego życia, które prowadzi donikąd, a zwrócą się w stronę Boga, który ma dla nich przygotowane życie i to życie w pełni, życie, w którym mamy wszystko, co jest nam niezbędne do tego, żeby było ono owocne, spełnione i żeby tym życiem kochać Boga i kochać ludzi, których na co dzień spotykamy. Mam nadzieję, że ten odcinek zachęci was do tego, żeby szukać Bożych obietnic. Żeby rzeczywiście je sobie zaznaczać, wypisywać, żeby te Boże obietnice gdzieś tam nie umykały, ale żebyśmy mieli tą świadomość, że to, co Bóg powiedział w swoim Słowie przez Jezusa, ma swoje tak i amen, niech tak się stanie.

Bóg chce widzieć nasze życie owocne, a częścią tego owocu, który możemy Mu przynieść, jest to, że w naszym życiu doświadczamy realizacji Jego obietnic. Do czego nas wszystkich zachęcam. I gdybyście mieli dodatkowe pytania, niezmiennie zapraszam na stronę bibliawrok.pl, tam możemy sobie dalej rozmawiać, dyskutować. Możecie też wrzucić na przykład, jakie są Boże obietnice, które dla was są szczególne, które być może w jakiś sposób już zrealizowały się w waszym życiu, w jaki sposób Bóg do was powiedział coś przez swoje Słowo, co było taką obietnicą, której się złapaliście i która została zrealizowana. A być może jakie są obietnice, na których realizację jeszcze czekacie.

Wielkie dzięki za dzisiaj i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.