Księga Ozeasza, rozdział 7

Cały tekst rozdziału i odcinek podcastu „Biblia w rok”, w którym go czytamy.

Dzień 166 · Księga Ozeasza 1-7Cenne lekcje z księgi OzeaszaPosłuchaj odcinka

Księga Ozeasza 7: tekst

1 Gdy leczyłem Izraela, wtedy odkryła się nieprawość Efraima i niegodziwość Samarii, bo postępują kłamliwie; złodziej włamuje się do środka, rozbójnicy rabują na zewnątrz.

2 A nie myślą w swoim sercu, [że] pamiętam o całej ich niegodziwości; [a] teraz ich czyny osaczają ich [i] są przed moim obliczem.

3 Króla rozweselają swoją niegodziwością, a książąt swymi kłamstwami.

4 Wszyscy cudzołożą, [są] jak piec rozpalony od piekarza, [który] przestaje czuwać, gdy zaczynił ciasto, aż się zakwasi.

5 W dniu naszego króla książęta wprawili [go] w chorobę bukłakami wina, tak że wyciągał swoją rękę wraz z szydercami.

6 Bo przygotowali swe serce do zasadzek jak rozpalony piec. Ich piekarz śpi całą noc, a rano płonie jak płomień ognia.

7 Wszyscy są rozpaleni jak piec i pożerają swoich sędziów; wszyscy ich królowie upadli. Nie ma wśród nich [nikogo], kto by wołał do mnie.

8 Efraim zmieszał się z narodami; Efraim jest [jak] podpłomyk nieodwrócony.

9 Obcy pochłonęli jego siłę, a on [o tym] nie wie; siwizna przyprószyła mu włosy, ale on tego nie dostrzega.

10 I [choć] pycha Izraela świadczy przeciwko niemu, to nie nawracają się do PANA, swego Boga, ani go w tym wszystkim nie szukają.

11 Efraim stał się jak głupia gołębica bez serca. Przyzywają Egipt, uciekają [do] Asyrii.

12 Gdy odejdą, rozciągnę na nich swoją sieć, ściągnę ich jak ptactwo niebieskie; ukarzę ich, jak im mówiono o tym w ich zgromadzeniu.

13 Biada im, bo uciekli ode mnie! [Niech spadnie] na nich spustoszenie, gdyż wystąpili przeciwko mnie. Chociaż ich odkupiłem, oni mówili kłamstwa przeciwko mnie.

14 I nie wołają do mnie ze swego serca, gdy wyją na swoich łożach. Wprawdzie dla zboża i moszczu gromadzą się, ale ode mnie odstępują.

15 Choć opatrzyłem i wzmocniłem ich ramiona, oni obmyślają zło przeciwko mnie.

16 Zawracają, [ale] nie do Najwyższego. Są jak łuk zawodny; ich książęta polegną od miecza z powodu zapalczywości swego języka. To wystawi ich na pośmiewisko w ziemi Egiptu.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.

O czym mówię w odcinku z tego dnia

Dzień 166 · Księga Ozeasza 1-7

Zaczynamy proroków mniejszych, a pierwszy z nich to Ozeasz. Opowiadam, w jakich czasach żył ten prorok, dlaczego Bóg kazał mu ożenić się z prostytutką i co to pokazuje o niewierności Izraela. Na koniec mam dla was kilka praktycznych lekcji o tym, jak małe, niepozorne kroki mogą nas zaprowadzić bardzo daleko od Boga.

  • Mniejsi nie znaczy gorsi. Prorocy mniejsi nazywają się tak, bo ich księgi są krótsze i najczęściej czytamy mniej więcej jedną dziennie, a nie dlatego, że są gorsi. Czytamy je jak podróż w czasie, bo wielu z nich działało w tych samych latach co Izajasz i Jeremiasz.
  • Małżeństwo jako obraz. Bóg każe Ozeaszowi poślubić prostytutkę, żeby jego własne małżeństwo pokazało ludziom, jak Izrael zdradził Boga, czyli prorok dosłownie przeżywa to, co ma powiedzieć innym.
  • Skuteczne nie znaczy dobre. Izrael czcił Baala, bo wierzył, że to on daje urodzaj, a Bóg przypomina, że zboże, wino i oliwę dawał im On sam.

Pytania do przemyślenia

  • Jakie drobne kroki w moim życiu mogą mnie powoli oddalać od Boga?
  • Czego w moich relacjach z Bogiem nie znam i co mogę zrobić, żeby Go lepiej poznać?

Czytaj dalej

Księga Ozeasza: wszystkie rozdziały

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14