Cały tekst rozdziału i odcinek podcastu „Biblia w rok”, w którym go czytamy i omawiamy.
Po czym poznać, że rozumiem Boże SłowoPosłuchaj odcinka 1 A oto [ci], którzy pieczętowali: Nehemiasz, Tirszata, syn Chakaliasza, następnie Sedekiasz;
2 Serajasz, Azariasz, Jeremiasz;
3 Paszchur, Amariasz, Malkiasz;
4 Chattusz, Szebaniasz, Malluk;
5 Charim, Meremot, Obadiasz;
6 Daniel, Ginneton, Baruch;
7 Meszullam, Abiasz, Mijamin;
8 Maazjasz, Bilgaj i Szemajasz. To [byli] kapłani.
9 A Lewici: Jeszua, syn Azaniasza, Binnuj, [jeden] z synów Chenadada, Kadmiel;
10 I bracia ich: Szebaniasz, Hodiasz, Kelita, Pelajasz, Chanan;
11 Mika, Rechob, Chaszabiasz;
12 Zakkur, Szerebiasz, Szebaniasz;
13 Hodiasz, Bani i Beninu.
14 Naczelnicy ludu: Parosz, Pachat-Moab, Elam, Zattu, Bani;
15 Bunni, Azgad, Bebaj;
16 Adoniasz, Bigwaj, Adin;
17 Ater, Ezechiasz, Azzur;
18 Hodiasz, Chaszum, Besaj;
19 Charif, Anatot, Nebaj;
20 Magpiasz, Meszullam, Chezir;
21 Meszezabeel, Sadok, Jaddua;
22 Pelatiasz, Chanan, Anajasz;
23 Ozeasz, Chananiasz, Chaszub;
24 Hallochesz, Pilcha, Szobek;
25 Rechum, Chaszabna, Maasejasz;
26 I Achiasz, Chanan, Anan;
27 Malluk, Charim i Baana.
28 A pozostali z ludu, kapłani, Lewici, odźwierni, śpiewacy, Netinici i wszyscy, którzy odłączyli się od narodów tych ziem do prawa Bożego: ich żony, synowie i córki, każdy zdolny i rozumny;
29 Przyłączyli się do swoich braci i do swoich dostojników, [zobowiązując] się pod klątwą i przysięgą, że będą postępować według prawa Bożego, które zostało nadane przez Mojżesza, sługę Boga, że będą zachowywać i wypełniać wszystkie przykazania PANA, naszego Pana, oraz jego sądy i ustawy;
30 I że nie damy naszych córek narodom tej ziemi ani ich córek nie weźmiemy dla naszych synów.
31 A jeśli ludy tej ziemi będą przynosiły na sprzedaż w dzień szabatu [jakikolwiek] towar albo zboże, nie będziemy brać od nich w szabat ani w święto. Siódmego roku zaniechamy [uprawy ziemi] oraz żądania wszelkiego długu.
32 Ustanowiliśmy sobie też zobowiązanie, że [każdego] roku będziemy dawać jedną trzecią sykla na służbę w domu naszego Boga;
33 Na chleb pokładny, na nieustanną ofiarę z pokarmów, na nieustanne całopalenia, w szabaty, w dni nowiu, w święta uroczyste, na rzeczy święte, na przebłagalne ofiary za grzech dla Izraela i na wszelkie prace w domu naszego Boga.
34 Rzuciliśmy też losy w sprawie ofiary drewna: kapłani, Lewici i lud, aby przynoszono je do domu naszego Boga według rodów, rokrocznie w oznaczonym czasie, aby było spalane na ołtarzu PANA, naszego Boga, jak jest napisane w Prawie.
35 [Będziemy] też rokrocznie przynosić do domu PANA pierwociny naszej ziemi i pierwociny wszelkiego owocu każdego drzewa;
36 I pierworodnych naszych synów, pierworodne naszego bydła, jak jest napisane w Prawie, i pierworodne naszych wołów i owiec – będziemy przynosić do domu naszego Boga, do kapłanów służących w domu naszego Boga.
37 Również pierwociny naszych ciast i ofiar podniesionych, owoc wszelkiego drzewa, moszczu i oliwy – przyniesiemy [to] do kapłanów, do komnat domu naszego Boga, a dziesięcinę naszej ziemi do Lewitów, aby ci Lewici otrzymali dziesięcinę z naszej pracy we wszystkich miastach.
38 Kapłan, syn Aarona, będzie z Lewitami, gdy będą oni pobierać dziesięcinę. A Lewici wniosą dziesięcinę z dziesięciny do domu naszego Boga, do komnat skarbca.
39 [Do tych] bowiem komnat synowie Izraela i Lewiego mają przynosić ofiarę zboża, moszczu i oliwy, [tam] gdzie są naczynia świątyni, kapłani pełniący służbę, odźwierni i śpiewacy. Tak oto nie zaniedbamy domu naszego Boga.
Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.
Fragmenty tego rozdziału, do których wracamy w odcinkach, i jedno zdanie o tym, w jakim kontekście padają.
Dzisiaj dopowiadam, co się stało po tym, jak Izraelici usłyszeli Prawo. Opowiadam o święcie szałasów, o odnowionym przymierzu i o tym, że Nehemiasz musiał reagować na kolejne wpadki. Zastanawiamy się, czemu jedno przeczytanie Biblii nie wystarczy i po czym poznać, że Słowo naprawdę do nas dotarło.
