Księga Jonasza, rozdział 4

Cały tekst rozdziału i odcinek podcastu „Biblia w rok”, w którym go czytamy i omawiamy.

Dzień 171 · Księga Jonasza 1-4Najśmieszniejsza księga w Biblii?Posłuchaj odcinka

Księga Jonasza 4: tekst

1 Ale Jonaszowi bardzo się to nie podobało i rozgniewał się.

2 I modlił się do PANA, mówiąc: Proszę, PANIE, czy tego nie mówiłem, gdy jeszcze byłem w swojej ziemi? Dlatego zaraz uciekłem do Tarszisz, gdyż wiedziałem, że ty jesteś Bogiem łaskawym i litościwym, nieskorym do gniewu i [pełnym] wielkiego miłosierdzia, który żałuje nieszczęścia.

3 A teraz, PANIE, proszę, zabierz ode mnie moje życie, bo lepiej mi umrzeć, niż żyć.

4 PAN odpowiedział: Czy to dobrze, że [tak] się gniewasz?

5 Wyszedł więc Jonasz z miasta i usiadł po wschodniej stronie miasta. Tam zrobił sobie szałas i usiadł w jego cieniu, by zobaczyć, co się stanie z tym miastem.

6 A PAN Bóg sprawił, że nad Jonaszem wyrosła tykwa, aby zasłaniała jego głowę i chroniła go przed upałem. I Jonasz bardzo się cieszył [z tej] tykwy.

7 Ale nazajutrz o świcie Bóg sprawił, że robak podgryzł tę tykwę, tak że uschła.

8 I gdy wzeszło słońce, Bóg wzbudził suchy wiatr wschodni; i słońce tak prażyło głowę Jonasza, że omdlewał i życzył sobie śmierci, mówiąc: Lepiej mi umrzeć, niż żyć.

9 I Bóg powiedział do Jonasza: Czy to dobrze, że tak się gniewasz z powodu tej tykwy? I odpowiedział: To dobrze, że się gniewam, [nawet] aż na śmierć.

10 Wtedy PAN mu powiedział: Żałujesz tej tykwy, przy której nie pracowałeś ani nie dałeś jej wzrostu; wyrosła w jedną noc i w jedną noc uschła;

11 A ja miałbym nie żałować Niniwy, tego wielkiego miasta, w którym jest więcej niż sto dwadzieścia tysięcy ludzi, którzy nie umieją rozróżnić swej prawej ręki od lewej, a także wiele bydła?

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.

Księga Jonasza 4 w podcaście

Fragmenty tego rozdziału, do których wracamy w odcinkach, i jedno zdanie o tym, w jakim kontekście padają.

O czym mówię w odcinku z tego dnia

Dzień 171 · Księga Jonasza 1-4

Księga Jonasza to jedna z moich ulubionych ksiąg w Biblii: krótka, zabawna i bardzo na nasz temat. Opowiadam, jak Jonasz ucieka przed Bogiem, jak jego byle jakie kazanie przynosi nawrócenie całego miasta i dlaczego prorok się o to obraża. A potem pytam, czy my czasem nie zachowujemy się dokładnie tak samo jak on.

  • Prorok, który ucieka. Bóg wysyła Jonasza do Niniwy, ten płynie w przeciwną stronę, a kiedy na statku wybucha burza, po prostu idzie spać. Pogańscy żeglarze zachowują się wtedy dużo szlachetniej niż on.
  • Kazanie bez Boga. Jonasz idzie do miasta i mówi tylko tyle, że za czterdzieści dni Niniwa będzie zburzona, a mimo tak słabego przesłania ludzie się nawracają.
  • Foch na Boże miłosierdzie. Jonasz złości się, że Bóg odpuszcza Niniwie, bo od początku wiedział, że Bóg jest łaskawy i miłosierny, i właśnie dlatego nie chciał tam iść.

Pytania do przemyślenia

  • Do jakich ludzi albo grup trudno mi odczuwać Bożą litość, choć sam z niej korzystam?
  • Przed czym albo przed kim w moim życiu próbuję uciekać, choć wiem, że Bóg chce mnie tam posłać?

Czytaj dalej

Księga Jonasza: wszystkie rozdziały

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4