Księga Ezechiela, rozdział 19

Cały tekst rozdziału i odcinek podcastu „Biblia w rok”, w którym go czytamy.

Dzień 155 · Księga Ezechiela 18-20Niesprawiedliwa sprawiedliwośćPosłuchaj odcinka

Księga Ezechiela 19: tekst

1 A ty podnieś lament nad książętami Izraela;

2 I mów: Czym była twoja matka? Lwicą leżącą między lwami, która karmiła swoje szczenięta wśród lwiąt.

3 A gdy odchowała jedno ze swoich szczeniąt, stało się [młodym] lwem, który się nauczył chwytać łup; pożerał też ludzi.

4 Narody o nim usłyszały, został schwytany w ich dół i zaprowadzony w łańcuchach do ziemi Egiptu.

5 Gdy [lwica] zobaczyła, że daremnie czeka i że jej nadzieja przepadła, wzięła inne ze swoich szczeniąt i uczyniła je [młodym] lwem;

6 Chodziło w środku lwów i stało się [młodym] lwem, który nauczył się chwytać łup; pożerał też ludzi.

7 Burzył ich pałace i pustoszył ich miasta tak, że ziemia i to, co ją napełnia, stały się spustoszone od jego głośnego ryku.

8 Wtedy zebrały się przeciwko niemu narody z okolicznych krain i zarzuciły na niego swoją sieć. Został schwytany w ich dół.

9 I wsadziły go do klatki w łańcuchach, i przyprowadziły do króla Babilonu. Wprowadziły go do ciężkiego więzienia, aby jego głos nie był więcej słyszany na górach Izraela.

10 Twoja matka [była] jak winorośl w twojej krwi, zasadzona przy wodach. Była płodna i gałęzista dzięki obfitości wód.

11 I miała potężne rózgi na berła dla panujących, a jej wzrost górował nad gęstymi gałęziami tak, że była widoczna z powodu swej wysokości dzięki mnóstwu swoich gałęzi.

12 Ale w gniewie została wyrwana i rzucona na ziemię, a wschodni wiatr wysuszył jej owoc. Jej potężne rózgi zostały złamane i uschły, ogień je strawił.

13 A teraz została zasadzona na pustyni, na ziemi suchej i spragnionej.

14 Nadto ogień wyszedł z rózgi jej gałęzi i pochłonął jej owoc tak, że nie ma na niej potężnej rózgi na berła dla panującego. Jest to lament i będzie to lamentem.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.

O czym mówię w odcinku z tego dnia

Dzień 155 · Księga Ezechiela 18-20

Czytamy Ezechiela 18-20, w których Izraelici narzekają, że Boże postępowanie jest niesprawiedliwe, a Bóg odpowiada, że każdy odpowiada za siebie i każdy może się nawrócić. Opowiadam, jak to łączy się z historią syna marnotrawnego i łotra na krzyżu, i dlaczego Boża łaska wymaga dużo mniej, niż nam się wydaje.

  • Przysłowie o kwaśnych winogronach. Izraelici mówili, że ojcowie jedli kwaśne grona, a zęby cierpną synom, czyli że płacą za grzechy przodków. Bóg odpowiada, że każdy ponosi odpowiedzialność za siebie.
  • Wiara nie jest dziedziczna. Nie można liczyć na to, że wystarczy wierząca mama albo babcia, bo każde pokolenie samo wybiera, czy odrzuci Boga, czy za Nim pójdzie.
  • Bóg nie chce śmierci człowieka. Bóg mówi: „nie zależy mi na śmierci śmiertelnych, nawróćcie się i żyjcie”, i zaprasza ludzi do nowego serca i nowego ducha.

Pytania do przemyślenia

  • Czy liczę w jakiejś sprawie na wiarę rodziców lub rodziny zamiast własnego wyboru?
  • Czy łatwiej mi przyjąć Boże przebaczenie dla siebie, czy dla ludzi, którzy według mnie na nie nie zasługują?

Czytaj dalej

Księga Ezechiela: wszystkie rozdziały

  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. 4
  5. 5
  6. 6
  7. 7
  8. 8
  9. 9
  10. 10
  11. 11
  12. 12
  13. 13
  14. 14
  15. 15
  16. 16
  17. 17
  18. 18
  19. 19
  20. 20
  21. 21
  22. 22
  23. 23
  24. 24
  25. 25
  26. 26
  27. 27
  28. 28
  29. 29
  30. 30
  31. 31
  32. 32
  33. 33
  34. 34
  35. 35
  36. 36
  37. 37
  38. 38
  39. 39
  40. 40
  41. 41
  42. 42
  43. 43
  44. 44
  45. 45
  46. 46
  47. 47
  48. 48