
Ten dzień w minutę
Nie masz teraz czasu na cały odcinek? Najważniejsza myśl w krótkim wideo.
Przeczytaj wstęp do księgi: Księga Jeremiasza
W skrócie
Czytamy Jeremiasza 4-6 i zatrzymuję się przy słowach o obrzezaniu serca. Wracamy do Abrahama z Księgi Rodzaju, żeby zrozumieć, skąd ten znak się wziął, a potem patrzymy, co z nim zrobił Jezus. Mówię też o zadatku, jakim jest Duch Święty, i o nowym imieniu, które Bóg ma dla każdego z nas.
Najważniejsze myśli
Znak dla Abrahama
Obrzezanie to fizyczny znak przymierza, który Bóg dał Abrahamowi. Gwarantował, że z jego rodu przyjdzie ten, kto rozwiąże problem grzechu i przywróci ludzi do bliskości z Bogiem.
Serce ważniejsze niż znak
Izraelici przywiązywali się do zewnętrznego znaku, a Bóg przez Jeremiasza mówi, że chodzi o przemienione serce, bo tylko takie pozwala żyć tak, jak On nas stworzył.
Duch jako zadatek
Paweł pisze, że Bóg dał nam Ducha jako zadatek, czyli część sumy, która gwarantuje, że reszta też zostanie wypłacona. Duch jest więc gwarancją, że Bóg dotrzyma swoich obietnic.
Nowe imię od Boga
Abram stał się Abrahamem, czyli ojcem mnóstwa, choć nie miał jeszcze nawet jednego dziecka. Bóg ma też dla nas nowe imię, które zna tylko On, bo widzi w każdym z nas coś wyjątkowego.
Z odcinka
Bóg wprowadza nas w swoją rzeczywistość, w rzeczywistość, która rządzi się trochę innymi prawami niż nasz fizyczny świat.
On w tobie widzi coś, czego nie widzi nikt inny.
I my możemy być całkowicie spokojni o to, że Boże obietnice się nie zdezaktualizowały.
Fragmenty, o których mowa w odcinku
- Księga Jeremiasza 4,1-41 Jeśli chcesz powrócić, Izraelu, mówi PAN, to wróć do mnie. A jeśli usuniesz swoje obrzydliwości sprzed mego oblicza, to już nie będziesz się tułał. 2 I przysięgniesz: Jak żyje PAN w prawdzie, w sądzie i w sprawiedliwości. Wtedy narody będą sobie błogosławić w nim i w nim będą się chlubić. 3 Tak bowiem mówi PAN do mężczyzn z Judy i Jerozolimy: Przeorzcie swoje ugory, a nie siejcie między ciernie; 4 Obrzeżcie się dla PANA i usuńcie napletki waszych serc, Judejczycy i mieszkańcy Jerozolimy, aby moja zapalczywość nie wybuchła jak ogień i nie paliła się tak, że nikt nie zdoła jej zgasić z powodu zła waszych uczynków. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Bóg wzywa lud do powrotu i do obrzezania serc, a nie tylko do zachowania zewnętrznego znaku.
- Księga Rodzaju 17,1-111 Gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, PAN ukazał się Abramowi i powiedział do niego: Ja [jestem] Bogiem Wszechmogącym. Chodź przed moim obliczem i bądź doskonały. 2 A zawrę moje przymierze między mną a tobą i rozmnożę cię bardzo obficie. 3 Wtedy Abram upadł na twarz, a Bóg powiedział do niego: 4 Oto ja [ustanawiam] moje przymierze z tobą i będziesz ojcem wielu narodów. 5 Nie będziesz już się nazywał Abram, ale twoje imię będzie Abraham, bo ustanowiłem cię ojcem wielu narodów. 6 Uczynię cię niezmiernie płodnym i od ciebie wywiodę narody, i od ciebie będą pochodzić królowie. 7 I utwierdzę moje przymierze między mną a tobą oraz twoim potomstwem po tobie przez wszystkie pokolenia jako wieczne przymierze, abym był ci Bogiem i twemu potomstwu po tobie. 8 Dam tobie i twemu potomstwu po tobie ziemię, w której teraz przebywasz, całą ziemię Kanaan, jako własność na wieki, i będę ich Bogiem. (dalej do wersetu 11)Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Bóg zawiera przymierze z Abrahamem i daje mu obrzezanie jako znak, że spełni obietnicę, a Abram dostaje przy tym nowe imię.
- 2 List do Koryntian 1,2222 Który też zapieczętował nas i dał do naszych serc Ducha [jako] zadatek. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Bóg wycisnął na nas pieczęć i dał do naszych serc Ducha jako zadatek, czyli gwarancję tego, co ma przyjść.
- Apokalipsa św. Jana 2,1717 Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów: Temu, kto zwycięży, dam jeść z manny ukrytej i dam mu kamyk biały, a na kamyku wypisane nowe imię, którego nikt nie zna oprócz tego, który je otrzymuje. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Bóg obiecuje biały kamyk z wypisanym nowym imieniem, które zna tylko ten, kto je dostaje.
Kliknij odnośnik, żeby przeczytać fragment.
Gdzie jeszcze w Biblii wraca ten temat
- Księga Powtórzonego Prawa 30,66 PAN, twój Bóg, obrzeza twoje serce i serce twego potomstwa, abyś miłował PANA, swego Boga, z całego swego serca i całą swoją duszą, abyś żył. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Już Mojżesz mówi, że to Pan obrzeże serce ludu, żeby mogli Go kochać całym sercem, więc myśl o przemianie serca nie zaczyna się dopiero u Jeremiasza.
- List do Rzymian 2,28-2928 Nie ten bowiem jest Żydem, kto jest [Żydem] na zewnątrz, ani nie to jest obrzezaniem, co jest na zewnątrz, na ciele; 29 Ale ten jest Żydem, kto jest nim wewnątrz, i [to jest obrzezanie, co jest] obrzezaniem serca, w duchu, nie w literze, którego chwała nie [pochodzi] od ludzi, lecz od Boga. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Paweł pisze, że prawdziwe obrzezanie jest sprawą serca, dokonaną przez Ducha, a nie tylko zewnętrznym znakiem.
- List do Galatów 3,2929 A jeśli należycie do Chrystusa, to jesteście potomstwem Abrahama, a zgodnie z obietnicą – dziedzicami. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska Paweł wyjaśnia, że kto należy do Chrystusa, jest potomstwem Abrahama i dziedzicem obietnicy. Dlatego obietnica z Księgi Rodzaju dotyczy też nas.
Do przemyślenia
- W czym widać w moim życiu, że Bóg zmienił moje serce, a nie tylko moje zachowanie na zewnątrz?
- Która z Bożych obietnic jest dla mnie dziś szczególnie trudna do uwierzenia i jak mogę jej zaufać mimo to?
Powiązane odcinki
obrzezanie serca przymierze z Abrahamem Duch Święty Boże obietnice nowe imię Jeremiasz
Fragmenty Biblii w dymkach pochodzą z Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej (Fundacja Wrota Nadziei, licencja CC BY-ND 4.0). W podcaście czytam z innego przekładu. Tutaj korzystamy z UBG, bo jej licencja pozwala swobodnie udostępniać tekst.
Transkrypcja odcinka
Zapis powstał automatycznie i może zawierać drobne błędy. Najważniejsze zdania są wyróżnione, a podkreślone miejsca otwierają fragment Biblii, o którym mowa.
Cześć, z tej strony Jacek Słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 135 i czytamy Księgę Jeremiasza, rozdziały od 4 do 6. W czwartym rozdziale od samego początku chciałbym, żebyśmy dzisiaj zaczęli od razu od fragmentu, którym będziemy się zajmować, który również ma ogromne znaczenie nie tylko z perspektywy pierwszych odbiorców słów Jeremiasza, ale również są niezmiernie ważne z naszej perspektywy. Księga Jeremiasza 4,1-41 Jeśli chcesz powrócić, Izraelu, mówi PAN, to wróć do mnie. A jeśli usuniesz swoje obrzydliwości sprzed mego oblicza, to już nie będziesz się tułał. 2 I przysięgniesz: Jak żyje PAN w prawdzie, w sądzie i w sprawiedliwości. Wtedy narody będą sobie błogosławić w nim i w nim będą się chlubić. 3 Tak bowiem mówi PAN do mężczyzn z Judy i Jerozolimy: Przeorzcie swoje ugory, a nie siejcie między ciernie; 4 Obrzeżcie się dla PANA i usuńcie napletki waszych serc, Judejczycy i mieszkańcy Jerozolimy, aby moja zapalczywość nie wybuchła jak ogień i nie paliła się tak, że nikt nie zdoła jej zgasić z powodu zła waszych uczynków. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska czytamy następujący tekst: Jeśli chcesz zawrócić, Izraelu, oświadcza Pan, to zawróć do Mnie. Jeśli usuniesz swe obrzydliwości sprzed mojego oblicza i nie będziesz chwiejny, jeśli będziesz przysięgał: Jak żyje Pan, szczerze, uczciwie i sprawiedliwie, wtedy narody błogosławić sobie w Nim będą i w Nim będą się chlubić.
Gdyż tak mówi Pan do mieszkańców Judy i Jerozolimy: Oście sobie góry, nie siejcie między ciernie, obrzezajcie się dla Pana, usuńcie nieobrzezkę waszych serc, wy, mieszkańcy Judy i Jerozolimy, bo wybuchnie jak ogień mój gniew, będzie płonął i nikt go nie zgasi z powodu waszych złych czynów. To, co pojawia nam się dzisiaj w tym tekście, to jest słowo, któremu wcześniej nie poświęciliśmy, wydaje mi się, jakoś szczególnie dużo uwagi, a które jest związane jeszcze z Księgą Rodzaju. Tak naprawdę dzisiaj sięgniemy sobie do początku po to, żeby zwrócić uwagę na to, o co tak naprawdę chodzi w temacie obrzezania. I możemy wiedzieć, o co fizycznie chodzi w temacie obrzezania, ale to jest coś dużo więcej niż tylko pewien fizyczny znak. I również ten fizyczny znak miał konkretne zastosowanie, konkretne znaczenie dla konkretnej grupy ludzi.
I pojawił on się nam Księga Rodzaju 17,1-111 Gdy Abram miał dziewięćdziesiąt dziewięć lat, PAN ukazał się Abramowi i powiedział do niego: Ja [jestem] Bogiem Wszechmogącym. Chodź przed moim obliczem i bądź doskonały. 2 A zawrę moje przymierze między mną a tobą i rozmnożę cię bardzo obficie. 3 Wtedy Abram upadł na twarz, a Bóg powiedział do niego: 4 Oto ja [ustanawiam] moje przymierze z tobą i będziesz ojcem wielu narodów. 5 Nie będziesz już się nazywał Abram, ale twoje imię będzie Abraham, bo ustanowiłem cię ojcem wielu narodów. 6 Uczynię cię niezmiernie płodnym i od ciebie wywiodę narody, i od ciebie będą pochodzić królowie. 7 I utwierdzę moje przymierze między mną a tobą oraz twoim potomstwem po tobie przez wszystkie pokolenia jako wieczne przymierze, abym był ci Bogiem i twemu potomstwu po tobie. 8 Dam tobie i twemu potomstwu po tobie ziemię, w której teraz przebywasz, całą ziemię Kanaan, jako własność na wieki, i będę ich Bogiem. (dalej do wersetu 11)Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska, w historii gościa, który na początku jeszcze tutaj będzie nazywał się Abram. Abram był gościem, któremu Bóg złożył obietnicę. Złożył obietnicę, że tak naprawdę w nim będą błogosławione wszystkie narody, wszyscy będą doświadczali błogosławieństwa przez właśnie jego i przez jego potomstwo. I teraz w Księdze Rodzaju, w 17 rozdziale, mamy opisane to, w jaki sposób Bóg zawarł przymierze z Abrahamem, a bardziej jaki był znak. Tego przymierza.
Od początku rozdziału 17 Księgi Rodzaju czytamy, że gdy Abram miał 99 lat, ukazał mu się Pan i powiedział do niego: Ja jestem Bogiem Wszechmocnym, żyj blisko Mnie i bądź nienaganny. Ustanowię bowiem przymierze między Mną a tobą i rozmnożę cię bardzo obficie. Abram padł na twarz, a Bóg przemówił do niego tymi słowy: Oto moje przymierze z tobą. Staniesz się ojcem mnóstwa narodów. Nie będziesz już się nazywał Abram.
Twoje imię będzie brzmieć Abraham. Uczynię cię bowiem ojcem mnóstwa narodów, rozmnożę cię bardzo obficie, wywiodę z ciebie narody, od ciebie będą pochodzić królowie i ustanowię moje przymierze między Mną a tobą i twoim potomstwem po wszystkie ich pokolenia. Będzie to przymierze wieczne. Na jego podstawie będę Bogiem twoim i Bogiem twego potomstwa. Dam też tobie i twojemu potomstwu na wieczną własność tę ziemię, w której przebywasz, całą ziemię Kanaan, i będę im Bogiem.
Powiedział też Bóg do Abrahama: Dochowuj mego przymierza, ty i twoje potomstwo po wszystkie pokolenia, a to jest moje przymierze, którego macie przestrzegać, zawarte między Mną a wami oraz waszym potomstwem po was. Będzie u was obrzezany każdy mężczyzna. Macie obrzezać swój napletek. Będzie to znakiem przymierza między Mną a wami. I teraz Bóg dał, teraz powiedzmy sobie, Abrahamowi pewien fizyczny znak tego, że Bóg zrealizuje swoją obietnicę, że to wszystko, co obiecał Abrahamowi, co jest związane z tym, że w nim właśnie mają być błogosławione wszystkie narody świata, że z niego on wywiedzie narody, że tak naprawdę...
Z linii Abrahama pojawi się w końcu Jezus. Tu co prawda jego imię nie pada, ale tak naprawdę o to w tym chodziło, że potomek Abrahama będzie tym, który rozwiąże problem grzechu, który przywróci ludzi do pierwotnego stanu przed Bogiem, który sprawi, że ludzie znowu będą mogli żyć w takiej bliskości z Bogiem, w jakiej żyli na samym początku stworzenia. I ten znak może wydawać nam się dziwny, jakby: kumam to. I cieszę się bardzo, że mnie osobiście on nie musiał w żaden sposób dotyczyć i domyślam się, że niekoniecznie wszystkich to cieszy, których on dotyczy, szczególnie tych, którzy jako dorośli korzystają właśnie z tej opcji. Niemniej jednak ten znak, który Bóg dał Abrahamowi, był właśnie fizycznym obrazem, który miał gwarantować to, że Bóg wypełni obietnicę, że z tego narodu wywiedzie tego, który ostatecznie rozprawi się ze złem, który doprowadzi nas do tego, że dzięki niemu będziemy mogli wrócić do właściwej relacji z Bogiem.
Niemniej jednak to był też znak, który właśnie z osobą Jezusa, on przestał mieć znaczenie, bo obietnica została zrealizowana, bo Bóg dotrzymał swojego słowa, które dał Abrahamowi. Nie zmienia to jednak tego, że to przymierze, które Bóg dalej zawiera z nami, z tymi, którzy swoją ufność pokładają w Jezusie, również wiąże się ze znakiem. I o tym znaku właśnie dzisiaj czytamy u Jeremiasza. Czytamy o tym, jak Bóg zachęca Izraelitów do tego, żeby obrzezali się dla Pana i usunęli nieobrzezkę swoich serc. Nie wystarczyło koniecznie to, że to, czym oni się zajmą, to będzie tylko ten fizyczny znak, do którego często bardzo się przywiązywali, ale było coś więcej.
Ważne było to, żeby ich serce zostało całkowicie przemienione, bo tylko takie serce, które zostanie przemienione przez samego Boga, przez Ducha Świętego, będzie w stanie żyć w sposób, do którego Bóg nas stworzył. I widzimy przez to, że w Starym Przymierzu mieliśmy znak obrzezania, który był gwarancją. spełnienia Bożej obietnicy i jednocześnie dzisiaj mamy znak obrzezania, którego tym razem już nie widzimy, bo jest on niewidoczny. Znaczy właśnie z jednej strony jest on niewidoczny, a z drugiej strony wydaje mi się, że powinien właśnie być widoczny w tym, jak nasze życie jest przemienione. On może nie być widoczny fizycznie na naszym ciele, ale przez nasze ciała, przez nasze życie powinno być widoczne to, że nasze serce doświadczyło przemiany. Wydarzyło się dokładnie to, do czego Bóg zachęcał już wtedy Izraelitów, żeby zadbali przede wszystkim o swoje serca.
I kiedy Bóg przez Ducha Świętego, obrazowo mówiąc, dokonuje obrzezania naszego serca, to również tym samym gwarantuje nam to, że Jego obietnice zostaną spełnione. Bo 2 List do Koryntian 1,2222 Który też zapieczętował nas i dał do naszych serc Ducha [jako] zadatek. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska, czytamy w wersecie 22, że On też wycisnął na nas pieczęć jako zadatek dał nam do serc swego Ducha. I właśnie ten Duch, który jest dany do serc ludzi wierzących, do serc ludzi, którzy podjęli w swoim życiu decyzję, że chcą iść za Jezusem, że chcą Mu służyć, gwarantuje nam to, że Bóg dotrzyma wszystkich swoich obietnic. Tutaj co prawda mamy użyte słowo zadatek, które bezpośrednio może nie kojarzy nam się z tym, że jest to właśnie gwarancja, ale właśnie zadatek to jest dokładnie to, co gwarantuje to, że reszta należności zostanie uregulowana. Zadatek jest tą częścią sumy, która ma być wypłacona na poczet właśnie gwarancji tego, że wszystko będzie wypłacone.
Bóg do końca zrealizuje swoje obietnice wobec ludzi, którzy zaufają Jemu, którzy swoje serca zwrócą do Niego i którzy też swoim życiem później pokażą, że jest żywy Bóg, że jest Bóg, który nie jest tylko Bogiem jakimś wyimaginowanym, nie jest Bogiem takim, który, wiecie, ludzie sobie wymyślili, ale jest Bogiem, który faktycznie przemienia nasze życie. I co więcej, tak jak w przypadku Abrahama, czytaliśmy o tym, że właśnie on pierwotnie nawet nie był Abrahamem, był Abramem. I mówicie: no co za różnica, Abram czy Abraham, też mi wielkie tam halo. Halo. W momencie zawarcia przymierza z Abramem Bóg zmienił jego imię na Abraham.
I nastąpiła tutaj pewna gra słów, która też była dosyć ciekawa, bo z Abrama, który z hebrajskiego był wywyższonym ojcem czy błogosławionym ojcem, nagle Bóg zrobił Abrahama, który miał być ojcem mnóstwa. I to jest coś, co dla samego Abrahama wtedy mogło być totalnie odjechane, bo tak naprawdę my wciąż jesteśmy w momencie historii Abrahama, w którym nie zapowiada się na to, żeby kiedykolwiek miał mieć dzieci. Tak jak też czytaliśmy w Księdze Rodzaju, on wtedy miał 99 lat. No, średni wiek na to, żeby starać się o potomstwo. A jednak Bóg dotrzymał słowa danego jemu i dał mu imię, które już tak naprawdę opisywało tę rzeczywistość, której on później miał doświadczyć.
I być może chłop czuł się dziwnie trochę z tym, znaczy przez całe życie mógł się czuć dziwnie, bo sam Abram też był związany z ojcostwem i co z tego, skoro nie miał dzieci. Później jakby tego było mało, został nazwany ojcem mnóstwa, co było jeszcze bardziej pokręcone, bo tak naprawdę on jeszcze nie miał nawet jednego, a co dopiero mnóstwo. Tak naprawdę w momencie zawarcia przymierza z nami Bóg wprowadza nas w nową rzeczywistość. Bóg wprowadza nas w swoją rzeczywistość, w rzeczywistość, która rządzi się trochę innymi prawami niż nasz fizyczny świat, bo tak naprawdę również i fizyczny świat podlega prawom, które ustanowił Bóg. Dzięki Bogu, dzięki przymierzu, które On zawiera z nami i dzięki Duchowi Świętemu, którego On nam daje, możemy żyć w nowej rzeczywistości jako całkowicie nowe stworzenie, które jest w stanie realizować misję, którą Bóg przygotował dla każdego z nas.
I co więcej, tak jak Bóg zmienił imię Abrahama, tak samo nam również chce dać nowe imię. I o tym czytamy Apokalipsa św. Jana 2,1717 Kto ma uszy, niech słucha, co Duch mówi do kościołów: Temu, kto zwycięży, dam jeść z manny ukrytej i dam mu kamyk biały, a na kamyku wypisane nowe imię, którego nikt nie zna oprócz tego, który je otrzymuje. Czytaj cały rozdziałUwspółcześniona Biblia Gdańska, gdzie jest napisane w siedemnastym wersecie, że ten, kto zwycięży, dam nieco z ukrytej manny, podaruję mu też biały kamyk, a na kamyku wypisane nowe imię, nieznane nikomu poza tym, który je otrzymuje. Bóg ma dla ciebie i dla mnie przygotowane nowe imię, które tylko... On zna i którego nie zna nikt inny. I o tym pewnie kamyku i imieniu moglibyśmy sobie trochę porozmawiać i pozastanawiać się, o co w tym chodzi.
Ale tak bardzo ogólnie rzecz biorąc, możemy być spokojni o to, że tak jak to imię jest czymś, co zna tylko Bóg i potencjalnie my możemy poznać, tak właśnie Bóg patrzy na nas w taki indywidualny sposób. On w tobie widzi coś, czego nie widzi nikt inny. I to imię ma być właśnie, wydaje mi się, takim odzwierciedleniem tej wyjątkowej relacji, którą Bóg ma z tobą, ze mną, z nami, która w każdym przypadku będzie trochę inna, bo my jesteśmy inni i Bóg przez naszą różnorodność, przez to, jak jesteśmy inni, kiedy wszyscy razem stajemy się częścią jednego ciała, o którym też uczy nas Biblia, możemy dać przykład światu właśnie, że jest jeden Bóg, że jest Bóg, który to wszystko stworzył, który ma dla tego świata plan, który chce ten świat uratować i który dał nam już wszystko, co jest niezbędne do tego, żeby z tego ratunku skorzystać, bo dał swojego Syna po to, żebyśmy my mogli żyć wiecznym życiem, które zacznie się już tutaj i będzie miało swoją kontynuację również po naszej śmierci. To jest znaczenie tego, czym ma być obrzezanie serca, gwarancją tego, że Bóg dotrzyma swojego słowa, że to wszystko, co obiecał, to również wypełni. I my możemy być całkowicie spokojni o to, że Boże obietnice się nie zdezaktualizowały.
Nie jest tak, że Bóg o nich zapomniał, ale Bóg chce je wypełnić, zgodnie z tym, o czym czytaliśmy dzisiaj też w drugim liście do Koryntian. Mam nadzieję, że ten dzisiejszy fragment i też to trochę wrócenie właśnie do tematu obrzezania pomoże nam lepiej złapać klimat tego, co jest rzeczywistością, w której mamy żyć, do czego Bóg nas zaprasza i dlaczego Izraelici nie mogli sobie poradzić z życiem na miarę tego, do czego Bóg ich stworzył. Bo właśnie oni często skupiali się na pewnych fizycznościach, podczas gdy Bóg potrzebował ludzi, których serce zostanie całkowicie przemienione po to, żeby mogli żyć, będąc godnym reprezentantem i właściwym obrazem. razem Boga, który ich stworzył, który ich powołał do tego, żeby przez nich właśnie móc objawić się światu. I to objawienie również zrobił. Te obietnice również zrealizował w osobie swojego Syna.
Mam nadzieję, że ten odcinek był dla was wartościowy. Gdybyście mieli pytania, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl, tam możemy sobie jeszcze porozmawiać, podyskutować i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.