Cechy Boga, która możemy odkryć w Psalmach

Cześć, z tej strony Jacek. Słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 186 i czytamy Księgę Psalmów, rozdziały od 40 do 45. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. W naszej dzisiejszej lekturze psalmów dochodzimy do takiego miejsca, które jest dosyć znaczące, bo tak jak wspomniałem to na samym początku, kiedy zaczynaliśmy Księgę Psalmów, jest ona podzielona na pięć podksiąg.

I w niektórych Bibliach macie to dosyć wyraźnie zaznaczone, że jest Księga pierwsza, druga, trzecia, czwarta i piąta. I te księgi są tak podzielone też jednym wyrażeniem, które pojawia się na końcu każdej z nich. I dzisiaj właśnie jesteśmy w psalmie 41, który kończy nam Księgę pierwszą i później go sobie przeczytamy. A teraz chciałbym, żebyśmy zrobili sobie takie małe podsumowanie, co takiego sprawia, że w ogóle ta pierwsza część z tych pięciu razem części psalmów jest wyjątkowa? Czego takiego nas ona uczy?

Co już pewnie zauważyliście, było jednak tak, że kiedy nawet wybieraliśmy niektóre psalmy do tego, żeby sobie o nich porozmawiać tutaj w ramach naszego podcastu, to bardzo często były to psalmy Dawida. I to jest jedna z rzeczy, która właśnie sprawia, że ta pierwsza księga jest bardzo osobista, jest napisana w dużej mierze właśnie przez Dawida, więc to jest księga słów człowieka, jednego człowieka, jednej osoby do Boga. I w przeciwieństwie do wielu innych ksiąg w Biblii, szczególnie właśnie w Starym Testamencie, mamy jednak tutaj tak, że tutaj wyjątkowo pojawiają się właśnie słowa, które ja czy ty możemy kierować do Boga i mogą one dla nas być świetnym właśnie przykładem modlitwy w różnych sytuacjach, w których się znajdujemy. W przeciwieństwie do na przykład ksiąg prorockich, które to miały bardzo dużo Boga mówiącego w pierwszej osobie do ludzi. Więc to jest jedna z takich rzeczy, które właśnie wyróżniają pierwszą część psalmów.

Zaczyna się od jednostki, która kieruje swoją modlitwę czy pieśń do Boga, która wyraża Bogu to, przez co przechodzi, jak przechodzi, ale jednocześnie niesamowicie pokazuje to, kim jest Bóg. I tutaj jedna rzecz, która jest bardzo wyjątkowa, jeśli chodzi o w ogóle myśl wschodnią, bo Co by nie było, czytając Stary Testament, my jesteśmy w kompletnie innej rzeczywistości kulturowej w przeciwieństwie do naszej zachodniej. Wschód cechuje się całkiem innym sposobem myślenia. My tak naprawdę często gęsto rozmawiamy o pewnych koncepcjach abstrakcyjnych i trzymamy właśnie w takim jakimś abstrakcyjnym klimacie, gdzie ciężko jest coś narysować, ciężko jest coś pokazać. A to, co mogliśmy chociażby odkryć właśnie w Księdze Psalmów, w tej pierwszej części, jeżeli czytaliście wszystkie psalmy od pierwszego do czterdziestego pierwszego, to wyjątkowe jest to, że tutaj mamy bardzo dużo określeń tego, kim jest Bóg.

I to są takie określenia, które nie są w dużej mierze abstrakcyjne, tylko możemy Boga opisać w sposób, który dla nas staje się bardziej namacalny i lepiej pozwala nam zrozumieć to, kim On jest. I przez to przechodzimy przez taką ścieżkę, w ramach której te psalmy budują nam naszą, że tak pozwolę sobie powiedzieć, teologię po to, żebyśmy mogli dojść do podsumowującej tę księgę doksologii. Doksologia to jest takie techniczne słowo na słowo chwały na temat tego, kim jest Bóg. Więc tak naprawdę, mówiąc to po ludzku, my czytając psalmy jesteśmy w stanie zbudować sobie obraz Boga, który ostatecznie jest w stanie zaprowadzić nas do okrzyku: Wow, ten Bóg jest absolutnie wyjątkowy. I teraz, jeśli chodzi o te różne Boże cechy, które pojawiały się w psalmach od pierwszego do czterdziestego pierwszego, to mamy chociażby to, że Bóg zasiada na niebiosach, że Bóg jest jedyny, że Bóg jest wieczny, że jest sędzią, jest światłem, zbawieniem.

Pojawiają się takie hasła, że jest rogiem mojego zbawienia, co o czym moglibyśmy sobie chwilę osobno porozmawiać, że jest moją warowną twierdzą, jest moją skałą, jest moim odkupicielem, jest moją chwałą, jest siłą, moc, uzdrowieniem, jest święty, dobry, jest moją pomocą, jest moją tarczą, jest wierny, sprawiedliwy, jest prawdą, jest współczujący i jest naszym zbawieniem. Tudzież moglibyśmy powiedzieć, jest naszym ratunkiem. Taki Bóg wyłania nam się z Księgi Psalmów, z tej pierwszej księgi. Księgi Psalmów, tej pierwszej części od pierwszego do czterdziestego pierwszego. I teraz ostatni z tych psalmów, które w tym zestawie, który nazywa się Księgą Pierwszą, mamy to psalm czterdziesty pierwszy i brzmi on następująco.

Po raz kolejny jest to psalm Dawida, gdzie Dawid pisze takie słowa: O jak szczęśliwy jest ten, kto poświęca uwagę słabszemu, Pan pospieszy mu na ratunek w niedoli. Pan go będzie strzegł i zachowa przy życiu i uczyni szczęśliwym w tej ziemi. O nie wydawaj go kaprysom jego wrogów. Ty go, Panie, wzmocnisz złożonego niemocą i całkowicie przywrócisz do zdrowia. Wtedy powiedziałem: Panie, zmiłuj się nade mną, ulecz moją duszę, gdyż zgrzeszyłem wobec Ciebie.

Moi wrogowie mówią o mnie źle, kiedy on wreszcie umrze, kiedy zapomną, jak miał na imię. Nawet gdy ktoś przychodzi mnie odwiedzić, prawi mi puste słowa, jego serce wzbiera niegodziwością i po wyjściu na zewnątrz wszystko rozpowiada. Wspólnie szemrzą przeciwko mnie wszyscy, którzy mnie nienawidzą, obmyślają przeciwko mnie zło, mówią: Okropna rzecz go spotkała, skoro się położył, już się nie podniesie. Nawet mój przyjaciel, któremu zaufałem, ten, który jadł mój chleb, wystąpił przeciwko mnie zdradziecko. Lecz Ty, Panie, zmiłuj się nade mną, podnieś mnie, a wtedy im odpłacę.

Po tym poznam, że jestem Tobie miły, gdy mój nieprzyjaciel nie zada mi już ciosu przeciwko mnie, lecz wesprzesz mnie przez wzgląd na mą prawość i postawisz mnie przed sobą na wieki. Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, od wieków i na wieki. O tak, niech tak się stanie. I ta końcówka, w innych miejscach mielibyśmy zakończenie słowami amen, amen, co właśnie oznacza naszą pełną zgodę z tym wyznaniem, z tym, że błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, od wieków na wieki. Psalmy mogą czasami dla nas być też dosyć zagadkową lekturą, zagadkową dlatego, że możemy nie wiedzieć, co takiego mamy zrobić.

Z niektórymi z kwestii, które tutaj się pojawiają, jak na przykład chociażby Dawid w tym psalmie bardzo wyraźnie mówi, że chce odpłacić swoim przeciwnikom. I dla nas może być takie: w ogóle możemy odpłacać, nie odpłacać? O co tutaj w tym chodzi? Czy to w ogóle tak wypada? Czy wypada zwracać się tak do Boga?

I teraz jedna rzecz jest taka, że psalmy bardzo uczą nas szczerości. Szczerości, kiedy rozmawiamy z Bogiem. Nie tylko klepanie jakichś, wiecie, pustych słów, które dla nas nawet nic nie znaczą, ale właśnie kierowanie do Boga słów, które mają ogromne znaczenie dla nas, po to, żebyśmy nawet my lepiej sobie ułożyli to, co takiego w nas się dzieje, kiedy się modlimy. I w tym wszystkim całkowicie naturalne i ludzkie jest to, że kiedy spotyka nas krzywda, o której dużo czytaliśmy w ostatnich psalmach, to jest taki moment, w którym mamy poczucie: chciałbym, żeby naszych przeciwników spotkała sprawiedliwość. I Bóg też już w poprzednich częściach Biblii pokazywał nam to, że jest Bogiem sprawiedliwości.

Nie dlatego, że ma ogromną ochotę, żeby się na kimś mścić czy wyżywać, tylko dlatego, że zwyczajnie On jest sprawiedliwy. I przez to, że jest sprawiedliwy, życie w Jego obecności wymaga tego, żeby sprawiedliwość została wymierzona. I choć w innej części Biblii jest wyraźnie napisane, że pomsta należy do Boga, że Bóg jest tym, który odpłaca, to niekoniecznie jest po naszej stronie, żeby szukać swojej sprawiedliwości, bo Bóg jest tym, który chce nas prowadzić. I dla mnie osobiście w tym psalmie szczególne były słowa, które ten psalm otwierały: O jak szczęśliwy jest ten, kto poświęca uwagę słabszemu. Pan pospieszy mu na ratunek w niedoli, Pan będzie go strzegł i zachowa przy życiu, i uczyni szczęśliwym w tej ziemi.

O nie wydawaj go kaprysom jego wrogów. Z jednej strony możemy być ludźmi, którzy mówią, że znają Boga, że znają Jego słowo, że żyją po Bożemu, ale właśnie to jest to. Nie jest ważne, co my mówimy, ważne jest to, jak żyjemy. I ten początek szczególnie mnie dotknął, kiedy tak dobitnie napisane to, że jesteśmy szczęśliwi, kiedy poświęcamy uwagę słabszemu. Jeżeli ktoś chciałby mi powiedzieć, że hej, znam Boga, to to, jak my znamy Boga, będzie się objawiało w tym, w jaki sposób traktujemy ludzi słabszych, traktujemy ludzi, którzy nie są w takiej sytuacji jak my, którzy potrzebują pomocy.

Tak naprawdę to pokazuje nasze poznanie Boga. Nie ma większego znaczenia to, jaką my intelektualnie mamy teologię, jeżeli nie jesteśmy w stanie tej teologii przekuć w praktykę. I Biblia w wielu miejscach tego nas właśnie uczy. Uczy, że to, na czym Bogu zależy, to jest nasze przemienione życie, które kiedy doświadczy Bożego dotknięcia, kiedy doświadczymy Bożej przemiany, kiedy nasze serca zostaną przemienione, to wtedy też nasze nastawienie do innych będzie bardzo praktyczne i będzie skupione na tym, żeby pomóc drugiej osobie, żeby wykorzystać swoje możliwości, między innymi związane z tym, że znamy Boga, po to, żeby być wsparciem dla tych, którzy są w gorszej sytuacji albo zwyczajnie jeszcze Boga nie znają. Bo ostatecznie Bóg chce, żeby wszyscy mogli Go poznać, żeby wszyscy mogli Go doświadczyć, doświadczyć Go takim, jakim jest, takim, jakiego nam objawia Go Jego Słowo.

Mam nadzieję, że ta pierwsza część Księgi Psalmów była dla was ciekawą lekturą. Wiem, że często jest tak, że nie jest to taka historia, w większości nie jest to taka historia, jak mieliśmy wcześniej, bo właśnie mamy pojedyncze, powiedzmy tak sobie, utwory, które tutaj nam się pojawiają i czasami możemy mieć rzeczywiście poczucie, że okej, a dlaczego akurat ten psalm się tutaj pojawia, a czy on się spina z całością, czy nie. Okej, mogą być momenty, gdzie rzeczywiście niektóre psalmy mogą nam się wydawać być wyszarpane z kontekstu i ostatecznie to, jak one zostały zebrane, nie jest jednoznaczne, nie jest jasne, dlaczego akurat w takiej kolejności, a nie w innej. Niemniej jednak w tej pierwszej części mogliśmy zbliżyć się do Boga, odkrywając to, jaki On jest przez to, jak opisuje nam Go w ogromnej mierze Dawid, który był człowiekiem według Bożego serca. Gdybyście mieli dodatkowe pytania, chcieli porozmawiać na temat psalmów czy czegokolwiek innego związanego z Biblią, z tym, co czytamy, wejdźcie na stronę biblia.pl i słyszymy się już jutro, czytając kolejne psalmy z drugiej części tej fantastycznej i naprawdę wyjątkowej księgi.

Raz jeszcze dzięki za dzisiaj i do usłyszenia.