Dodatkowe lekcje z życia Salomona

Cześć, z tej strony Jacek Słuchasz właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień 265 i czytamy drugą Księgę Kronik, rozdziały od pierwszego do piątego. Gdybyście chcieli dowiedzieć się więcej na temat tego podcastu, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl. Dzisiaj zaczynamy kolejną część Księgi Kronik, kontynuację historii, którą mieliśmy w poprzednich dniach, z tym że teraz po bardzo wyjątkowych rządach króla Dawida przychodzi czas na jego następców, zaczynając od Salomona, jego syna, i później kolejnych władców, którzy po Salomonie będą sprawować władzę. Kilka rzeczy odnośnie drugiej Księgi Kronik i znowu tego, w jaki sposób ona przedstawia materiał, z którym my już tak naprawdę się mierzyliśmy, który mamy już za sobą.

Mam tu na myśli księgi królewskie. Na samym początku, w pierwszych dziewięciu rozdziałach, będziemy mieli rządy Salomona, który oczywiście po Dawidzie był absolutnie wyjątkowym królem. Niemniej jednak o Salomonie dzisiaj jeszcze chwilę będziemy sobie rozmawiać, bo właśnie dzisiaj też jest początek tego materiału związanego z Salomonem właśnie, więc początek to jest Salomon, a później są kolejni królowie, z tym że to będą tylko i wyłącznie królowie z Judy, tudzież tak zwanego królestwa południowego, bo królestwo północne oddzieliło się od Judy zaraz po tym, jak będzie nam się kończyła historia Salomona, więc tutaj coś, co mieliśmy w Księgach Królewskich, to było znowu: mieliśmy królestwo północne i południowe i mieliśmy tych królów tak wymieszanych, tam trzeba było pilnować, kto z której strony jest, z tym że królestwo północy, jeśli chodzi o to, jak oni odeszli od wiary, zdecydowanie wyróżnia się, dlatego też autor drugiej Księgi Kronik w ogóle o nich nie rozmawia. Na zasadzie: ci to już polecieli tak daleko, że nawet nie ma za bardzo o czym mówić, więc skupmy się tylko i wyłącznie na królestwie Judy i to jest ekipa, o której będziemy rozmawiać. Mówię ekipa, bo będziemy tutaj mieli dwudziestu królów, którzy różnie sobie radzili.

Generalnie większości szału nie było, niemniej jednak było tutaj kilka naprawdę fajnych, pozytywnych postaci i co ciekawe, jeśli chodzi o rozdziały od dziesiątego do trzydziestego szóstego, to mniej więcej gdzieś tam 70% materiału w tych rozdziałach będzie mówiło nam o o ośmiu bardzo pozytywnych królach z historii Królestwa Judy, z czego raptem około tych 30%, które nam zostały, będzie materiałem na temat pozostałych dwunastu, tych, którzy zdecydowanie nie mieli dobrej reputacji i niczym jakimś tam chwalebnym się nie wyróżniali, wręcz przeciwnie, byli oni zdecydowanie naprawdę źli i wcale w żaden sposób w historii nie pomogli. Jednocześnie też druga Księga Kronik będzie w dużej mierze kręciła się gdzieś wokół tematu świątyni, którą to też zaraz na samym początku Salomon będzie budował, no i też dlatego zakończenie będzie również ze świątynią związane. Niemniej jednak tyle, jeśli chodzi o taki bardzo ogólny wstęp, czyli mamy tylko jedno królestwo, Królestwo Południowe, po tym jak już nastąpi podział w Izraelu, skupimy się na dobrych królach, o złych królach za dużo mowy nie będzie, no i jednocześnie sporo materiału na temat samego Salomona na samym początku tej księgi. No i teraz właśnie, jeśli chodzi o samego Salomona, to chciałbym, żebyśmy chwilę dzisiaj o nim porozmawiali, odnosząc się do kilku fragmentów, które mamy w tych dzisiejszych rozdziałach. Ogólnie Salomon był już dosyć szczegółowo omówiony, jeśli chodzi o jego wyjątkowość i to, czym się wyróżniał, kiedy mieliśmy odcinki z pierwszej Księgi Królewskiej, więc jeżeli chcecie dowiedzieć się więcej o Salomonie, możecie sobie wskoczyć tam, żeby właśnie zwrócić uwagę na jego mądrość, wyjątkowość i tak dalej, bo tam mieliśmy te tematy bardzo wyraźnie poruszone.

Tutaj jednak chciałbym się skupić też na rzeczach, których nie poruszyliśmy wtedy, więc znowu podobnie jak Księga Kronik jest uzupełnieniem, tak samo my sobie w tych podcastach uzupełnimy pewne rzeczy na temat Salomona. I teraz, po jednej z najbardziej znanych historii z życia Salomona, czyli śnie, kiedy ukazał mu się Bóg, spytał: Słuchaj, jakie masz życzenie? No i ten mówi, że jego życzeniem jest to, żeby był mądry, żeby potrafił dzięki tej mądrości dobrze prowadzić Boży lud. Bóg mu dał mądrość i wszystko inne, o co nie poprosił, a o co normalnie każdy z nas by poprosił, więc taki jest początek tej chwalebnej części historii Salomona. Niemniej jednak, czytając pierwszy rozdział drugiej Księgi Kronik, zaraz w czternastym wersecie, to jest od razu po tej historii z tym snem, czytamy takie słowa: Salomon nagromadził rydwanów... jazdy, także miał 1400 rydwanów, 12 tysięcy wierzchowców, rozmieścił je w miastach rydwanów i przy sobie jako królu w Jerozolimie.

Naskładał też król w Jerozolimie tyle srebra i złota, co kamieni, i tyle cedrów, ile sykomor w Szefeli. Koniec Salomona. Pochodziły z Egiptu i Koe. Kupcy króla nabywali je w Koe po określonej cenie, sprowadzili z Egiptu. Rydwan za 600 sykli srebra, a konia za 150.

Na takich warunkach za pośrednictwem kupców sprowadzili je do wszystkich królów hetyckich oraz aramejskich. Salomon postanowił przy tym zbudować świątynię oraz pałac królewski. Być może zastanawiacie się, okej, co nas obchodzą konie i stadnina króla Salomona? Otóż ma to ogromne znaczenie, bo tutaj już widzimy początek końca Salomona. Na samym początku autor, po tej bardzo chwalebnej, spektakularnej historii, pokazuje nam coś, co powinno zwrócić naszą uwagę na pewien bardzo konkretny fragment z Księgi Powtórzonego Prawa.

I wiem, że może niekoniecznie gdzieś tam pamiętamy, kojarzymy, więc chciałbym, żebyśmy sobie przypomnieli prawa i wskazania związane z przyszłym królem w Izraelu. I w Księdze Powtórzonego Prawa, w rozdziale 17, od wersetu 14, Bóg kieruje do Izraela takie słowa: Gdy wejdziesz do ziemi, którą Pan, twój Bóg, ci daje, posiądziesz ją, osiądziesz w niej i powiesz sobie: ustanowię nad sobą króla tak jak narody, które mnie otaczają. Mała wstawka ode mnie. Ten temat już dosyć też szczegółowo w tamtej okazji poruszyliśmy na temat królów i dlaczego oni byli i czym mieli być, i tak dalej. To już było omówione też w poprzednich odcinkach, więc możecie sobie chociażby sięgnąć właśnie do Księgi Powtórzonego Prawa.

Dalej Bóg mówi: Oczywiście możesz sobie ustanowić nad sobą króla, którego Pan, twój Bóg, wybierze. Ustanowisz nad sobą króla spośród swoich braci. Nie możesz stawiać nad sobą człowieka obcego, niebędącego twoim rodakiem. Niech jednak król nie gromadzi sobie zbyt wielu koni, niech nie kieruje ludu z powrotem do Egiptu, by rozbudować konnicę, ponieważ Pan powiedział: ‘Nie wkraczaj już więcej na tę drogę’. Niech też nie poślubia sobie wielu żon, by jego serce nie popadło w odstępstwo.

Niech także nie gromadzi sobie zbyt wiele srebra i złota. Tamte przepisy jeszcze są kontynuowane, jest jeszcze kilka bardzo ważnych rzeczy związanych właśnie z tymi poleceniami dla króla, ale tutaj już widzicie, o co mi chodzi. Widzimy na samym starcie, autor nam mówi: ten to miał stadninę jak żaden inny, a nawet stadniny, bo to nie była nawet... Nawet tylko jedna. Koniec sprowadzał z Egiptu.

Miał złota i srebra, tyle że się w głowie nie mieści. Pamiętając o tym, co było napisane w Księdze Powtórzonego Prawa, widzimy, że starca Salomona, jakkolwiek chwalebny w jego oczach by nie był i chwalebny w ogóle w oczach ówczesnych ludów, to jednak widzimy już tutaj poważny problem na samym starcie. Robi dokładnie to, czego nie miał robić. Robi dokładnie to, co było wskazane, żeby królowie się tym nie przejmowali za bardzo. Bóg zatroszczyłby się o wszystko, a tutaj widzimy, że Salomon poszedł tą drogą, w ramach której będzie poważne ryzyko tego, że nie będzie on tak blisko Boga, jak powinien być, bo zwyczajnie inne rzeczy zaprzątną jego głowę.

Te rzeczy, które zresztą bardzo wyraźnie było powiedziane, że nie powinny zaprzątać jego głowy za bardzo i on właśnie to robi. Więc znowu taki niepozorny fragment. Możemy nie kojarzyć za bardzo: no dobra, co mnie to obchodzi? W sensie z jednej strony można sobie nie obchodzić, z drugiej strony możemy sobie pomyśleć: no dobra, czyli tutaj czytamy o tym, jak był wyrobisty. No właśnie, czytamy o tym, jak już na samym początku swojego panowania Salomon pójdzie złą drogą, która ostatecznie właśnie nie skończy się dla niego jakimś chwalebnym końcem jego panowania.

Znaczy znowu, królestwo absolutnie będzie w rozkwicie, będzie wyjątkowe. To tak naprawdę będzie taki szczyt dobrobytu w Izraelu za panowania samego Salomona, no ale później już będzie tylko gorzej i gorzej. No a sam Salomon, też będąc najmądrzejszym człowiekiem, który chodził po ziemi, będzie jednocześnie gościem, który będzie dla nas przykładem tego, jak można sobie namieszać w życiu, kiedy za bardzo skupiamy się na sobie, a niekoniecznie skupiamy się na Bogu. Niemniej jednak Salomon jest tym, który jest odpowiedzialny za projekt budowy świątyni. I w drugim rozdziale, od czwartego wersetu czytamy takie słowa, w których on też bardzo fajnie pokazuje też swoje zrozumienie tego, czym ta świątynia jest i nie jest.

Bo czytamy, że świątynia, którą zamierzam zbudować, ma być wielka, ponieważ nasz Bóg przewyższa wszystkich innych bogów. Kto jest jednak w stanie zbudować Mu świątynię? Przecież ani niebiosa, ani niebiosa niebios nie są Go w stanie ogarnąć. Kim więc ja jestem, żebym miał zbudować Mu świątynię? Będzie to tylko miejsce, gdzie będzie mu się składać ofiary.

Salomon rozumiał to, że Boga nie jest w stanie zamknąć w żadnym budynku, nie jest w stanie Go ograniczyć w żaden sposób. I to, że Bóg w pewien wyjątkowy sposób, jeśli chodzi o swoją obecność, będzie się objawiał... W tej świątyni, chociażby w momencie, kiedy ona zostanie poświęcona, nie zmienia tego, że Bóg ma pełną swobodę do tego, żeby być gdzie chce, robić co chce i objawiać swoją obecność jak tylko chce. Niemniej jednak to, na co chciałem tutaj zwrócić uwagę, to jest to, że Salomon mówi: Będzie to tylko miejsce, gdzie będzie mu się składać ofiary. Co jest ciekawe, i teraz to, o czym powiem, to niekoniecznie jest tak, że jednoznacznie możemy powiedzieć, że tak było czy nie było.

Niemniej jednak Salomon mówi takie słowa i zaraz w kolejnym rozdziale, w trzecim, czytamy, że Salomon zaczął zatem budować świątynię Pana w Jerozolimie na górze Moria, w miejscu, gdzie ukazał się on jego ojcu Dawidowi. Miejsce to było wskazane przez Dawida, było klepiskiem Ornana Jebusyty. I teraz może kojarzycie, może nie, ale słowo Moria nie pierwszy raz się pojawia i nie pierwszy raz zwracamy na to konkretne słowo uwagę, bo Moria pojawia nam się również w historii Abrahama, kiedy to ten ma iść ofiarować swojego syna Izaaka. I teraz to, co widzimy, to jest to, że z jednej strony na samym początku historii, jeszcze w Księdze Rodzaju, Abraham miał udać się — to jest ważna rzecz — do krainy Moria. Tu nie chodziło o konkretną górę, więc my nie jesteśmy w stanie dać ręki, że mówimy o tej samej górze, ale na pewno, jeśli chodzi o geografię, to jest blisko i może to być spokojnie ta sama góra.

Nie mamy na to kwitów, nie jesteśmy w stanie tego w żaden sposób jakoś jednoznacznie udowodnić, więc tutaj ciężko byłoby powiedzieć, że na pewno tak było, chociaż powiem tak: mi by się podobał ten koncept, gdyby tak faktycznie było, że to była dokładnie ta sama góra, bo co więcej, mamy Abrahama, który wybiera się do krainy Moria, później mamy świątynię zbudowaną na górze Moria, co właśnie tutaj mamy jedną górę, tam mamy krainę, więc to mogła być jedna z iluś gór w przypadku Abrahama, tutaj już mamy jedną konkretną. No i kolejna ciekawostka jest taka, że jest grono ludzi, którzy również w tej górze, na której stała ta świątynia, upatrują się miejsca, w którym to Jezus został ukrzyżowany. Bardzo ciekawy koncept. Niemniej jednak nie jestem szpecem od archeologii, nawet jeszcze za bardzo nie wiem, gdzie miałbym szukać informacji na ten temat, chociaż w kilku miejscach obiła mi się o uszy właśnie ta teoria. I znowu, mówię o tym teoria, bo na tyle, na ile ja próbowałem znaleźć jakieś takie bardzo wiarygodne...

Źródła, to nie udało mi się. Niemniej jednak jest taki koncept, w ramach którego znowu miejsce, gdzie Abraham złożył Izaaka w ofierze, gdzie powstała świątynia i gdzie później Jezus został ukrzyżowany, to jest dokładnie to samo miejsce. Czy tak było, czy nie było, ciężko powiedzieć w moim odczuciu. Fajnie, gdyby tak było, bo to naprawdę bardzo fajnie by nam układało historię. Ale pomimo tego, że mnie lub nam też w ogóle mogłoby się wydawać, że to byłoby naprawdę fajne, no to ciężko jest to udowodnić, więc nie ma co się spinać za bardzo, mówiąc, że tak jest.

Niemniej jednak chciałem zwrócić uwagę na to, że znowu jest taki koncept, jestem ciekawy i nawet jeżeli ten koncept nie jest w stanie się wybronić, to wciąż pojawia nam się znowu Moria, tym razem jedna konkretna góra, co już wcześniej było przedstawione przez Abrahama. I tak ogólnie wydaje mi się, że to miałoby sens. W ogóle to z różnych względów miałoby sens, gdyby te trzy wydarzenia, właśnie ofiarowanie Izaaka, zbudowanie świątyni i później ofiara Jezusa wiązały się z tym samym miejscem. Dlatego też, że tak jak przeczytałem w tym drugim rozdziale drugiej Księgi Kronik, właśnie w wersecie piątym, Salomon powiedział: Będzie to tylko miejsce, gdzie będzie musiał składać ofiary. Ja wiem, że to brzmi, i ja jestem tego świadomy, że to jest takie, wiecie, Jacek to czyta i tak fajnie by było, i to się zapina, i może i tak, ale nie jestem w stanie, dać za to ręki nie jesteśmy w stanie jednoznacznie tego udowodnić.

Niemniej jednak ta historia miałaby sporo sensu, więc mówię o tym jako swego rodzaju ciekawostce, bo też moją uwagę akurat ten fragment właśnie zwrócił tym razem, co niekoniecznie znaczy, że to musi być prawda objawiona. Niemniej jednak od ciekawostka, że Salomon sam mówi, że to będzie miejsce składania ofiar. No i niektórzy twierdzą, że jest to miejsce, gdzie też została złożona ostateczna ofiara, którą złożył to Jezus za ciebie i za mnie, żebyśmy w końcu mogli zacząć żyć życiem, ofiara, w ramach której Jezus zapłacił za każdy nasz grzech, po to, żebyśmy mogli mieć nowy start w życiu, mogli zacząć żyć życiem, którym w końcu będziemy wolni od siebie i wolni do tego, żeby żyć życiem, które Bóg przygotował dla każdego z nas, znając nas najlepiej, będąc naszym Stwórcą, wiedząc jak nikt inny, jak my możemy spędzić swoje życie po to, żeby je wykorzystać na maksa i przez swoje życie reprezentować to, kim On jest, jaki On jest i pomóc innym ludziom odkryć Jego osobę. Tyle z mojej strony. Na dzisiaj w kolejnych odcinkach będziemy kontynuować drugą księgę, Kroniki, i to już jest ostatnia księga Starego Testamentu, którą będziemy czytać, więc niedługo przed nami Nowy Testament, no ale jeszcze kilka rozdziałów powtórka z historii królów Izraela, lekcja historii prawie jak w szkole, niemniej jednak znowu będzie trochę ciekawego materiału, będzie trochę wartościowych lekcji, więc gdybyście mieli dodatkowe pytania już teraz, wejdźcie na stronę bibliawrok.pl lub napiszcie do mnie na adres jacek@bibliawrok.pl.

Dajcie znać, co myślicie na temat podcastu, czy wam pomaga, czy nie, czy przeczytaliście w ogóle pierwszą księgę Kronik, jeżeli tak, naprawdę chciałbym się o tym dowiedzieć, bo to jest coś wyjątkowego i nie ma wcale tłumów ludzi, którzy księgę Kronik przeczytali od początku do końca. Dajcie znać i słyszymy się już jutro w kolejnym odcinku.