2 List do Tymoteusza: o czym jest i ostatnie słowa Pawła

2 List do Tymoteusza to ostatni list św. Pawła, napisany z więzienia, o którym apostoł wiedział już, że nie wyjdzie z niego żywy. Jeśli pytasz, o czym jest 2 List do Tymoteusza, to najkrócej mówiąc o wytrwałości w wierze do samego końca. Paweł żegna się w nim ze swoim wychowankiem i jednocześnie z tym życiem, więc nie traci czasu na sprawy poboczne, tylko pisze o tym, co jest dla niego naprawdę najważniejsze.

Czytamy go w dniu 350 planu, a w odcinku Ostatnie słowa Pawła opowiadam, czego ten list uczy nas o wytrwałości, o Piśmie Świętym i o patrzeniu na własne życie z perspektywy jego końca. Jeśli nie znasz jeszcze adresata, czyli Tymoteusza, zacznij od wstępu do 1 Listu do Tymoteusza.

2 List do Tymoteusza: o czym jest i kiedy powstał

To jest najbardziej osobisty list Pawła, jaki mamy. Listy pisane do pojedynczych osób są w Biblii ułożone od najdłuższego do najkrótszego, dlatego po nim czytamy jeszcze List do Tytusa i List do Filemona. Nie znaczy to jednak, że tamte powstały później, bo ten list został napisany jako ostatni, co dobrze widać po jego zakończeniu.

Paweł siedzi w więzieniu. Może to jest jeszcze to samo uwięzienie, o którym czytamy na końcu Dziejów Apostolskich, a może został potem uwolniony i po kolejnych latach służby wsadzono go po raz drugi, i tego akurat nie wiemy na pewno. Wiemy natomiast, że tym razem Paweł zdaje sobie sprawę, że to już koniec. Tradycja przypisuje ten list Pawłowi, a Tymoteusz ma po jego odejściu dalej strzec tej nauki, którą od niego dostał.

Streszczenie 2 Listu do Tymoteusza rozdział po rozdziale

1. Rozdział 1. Strzeż tego, co usłyszałeś, i nie wstydź się ani Ewangelii, ani tego, że Paweł siedzi w więzieniu.
2. Rozdział 2. Znoś trudy tak, jak znoszą je żołnierz, sportowiec i rolnik, i dąż do pobożności.
3. Rozdział 3. Trwaj w tym, czego się nauczyłeś, bo Pismo daje ci do tego całe potrzebne wyposażenie.
4. Rozdział 4. Głoś słowo, a na koniec Paweł podsumowuje całe swoje życie.

Duch mocy, miłości i zdrowego umysłu

W pierwszym rozdziale Paweł dziękuje Bogu za wiarę Tymoteusza, która mieszkała najpierw w jego babci Lois i w jego matce Eunice 2 Tm 1,5. Czyli Tymoteusz wyniósł wiarę z domu, przekazaną przez dwa pokolenia kobiet. Potem Paweł przechodzi do rad:

Nie dał nam bowiem Bóg ducha bojaźni, lecz mocy i miłości, i zdrowego umysłu.

Zaraz dalej prosi Tymoteusza, żeby nie wstydził się ani świadectwa o Panu, ani jego, Pawła, który jest więźniem 2 Tm 1,8. Bo niektórzy odrzucili Pawła właśnie przez to więzienie, rozumując mniej więcej tak: skoro tak skończył, to chyba Bóg w jego życiu nie działa. I wiem, że możesz pomyśleć, że to dziwne podejście, ale czasem słyszymy coś bardzo podobnego, czyli że jak żyjesz z Bogiem, to Bóg rozwiąże wszystkie twoje problemy. Tymczasem życie Pawła pokazuje, że pójście za Jezusem często prowadzi przez wiele trudności. Nie zmienia to faktu, że on właśnie w tych trudnościach doświadczał Bożej mocy. Ważne nie jest więc to, w jakiej sytuacji teraz jestem, tylko to, czy wiernie trwam przy Bogu i Mu służę.

Żołnierz, sportowiec i rolnik

Na początku drugiego rozdziału Paweł daje Tymoteuszowi trzy obrazy ludzi, którzy biorą się za coś większego niż oni sami 2 Tm 2,3-6. Żołnierz służy swojemu dowódcy i nie zajmuje się sprawami, które go od tego odciągają. Sportowiec musi się bardzo namęczyć, żeby w ogóle dostać wieniec zwycięzcy. A rolnik pracuje długo, zanim zobaczy jakikolwiek plon. Wspólne jest to, że nagroda przychodzi dopiero później, więc trzeba wytrwać, nawet kiedy wydaje się bardzo daleko.

Cały ten fragment kończy się zapewnieniem, że Bóg zostaje wierny, nawet jeśli my nie jesteśmy:

Wiarygodne to słowa. Jeśli bowiem z nim umarliśmy, z nim też będziemy żyć. Jeśli cierpimy, z nim też będziemy królować, jeśli się go wyprzemy, i on się nas wyprze. Jeśli jesteśmy niewierni, on pozostaje wierny, bo samego siebie wyprzeć się nie może.

Znajdź kogoś, z kim dzielisz wiarę

Paweł prosi Tymoteusza, żeby to, co od niego usłyszał, powierzył wiernym ludziom, którzy będą zdolni nauczać także innych 2 Tm 2,2. Zobacz, że to jest cały łańcuch: Paweł, potem Tymoteusz, potem wierni ludzie, a potem jeszcze kolejni. I tak jest też w naszym życiu, bo zawsze jest ktoś, kto w drodze wiary jest trochę dalej niż my, i zawsze jest ktoś, kto jest krok za nami i dla kogo my możemy być inspiracją. Powiem ci szczerze, że przez prawie rok nagrywania podcastu mam wrażenie, że omawiałem Pismo bardziej dla siebie niż dla was. Dlatego bardzo cię namawiam, żebyś znalazł kogoś, z kim będziesz się dzielić tym, co czytasz i co Bóg do ciebie przez to mówi.

Całe Pismo jest natchnione przez Boga

Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania w sprawiedliwości; aby człowiek Boży był doskonały, do wszelkiego dobrego dzieła w pełni przygotowany.

Warto pamiętać, że Paweł pisze tu o Piśmie Świętym, które sam znał, czyli o Starym Testamencie. Nowego Testamentu w dzisiejszym kształcie jeszcze nie było, a Paweł nie wiedział, że to, co sam pisze, stanie się kontynuacją tamtych ksiąg. Autorami tych ksiąg byli ludzie, ale pisali pod natchnieniem Ducha Świętego, czyli Bóg użył ich daru, okoliczności ich życia i ich wierności, żeby powstały słowa, które On chciał przekazać ludzkości. A po co to wszystko? Nie po to, żebyśmy się tymi słowami ekscytowali i o nich dyskutowali, tylko po to, żebyśmy mądrość z nich zaczerpniętą przekuli w konkretne działanie w naszym życiu.

Trudne czasy i niewygodna prawda

W trzecim rozdziale Paweł opisuje ludzi samolubnych, chciwych i kochających bardziej przyjemności niż Boga 2 Tm 3,1-5, i trudno nie zauważyć, że to brzmi dziwnie znajomo. Dalej Paweł pisze, że wszyscy, którzy chcą żyć pobożnie w Chrystusie Jezusie, będą prześladowani 2 Tm 3,12. Nie jest to obietnica, którą powiesiłbym sobie nad biurkiem, ale jest to uczciwe ostrzeżenie, które nie udaje, że będzie łatwo. A jakie jest na to antidotum? Trwać w tym, czego się nauczyłeś, i sięgać po Pismo.

„Dobrą walkę stoczyłem”: podsumowanie życia

Ja bowiem już mam być złożony w ofierze, a czas mojego odejścia nadchodzi. Dobrą walkę stoczyłem, bieg ukończyłem, wiarę zachowałem. Odtąd odłożona jest dla mnie korona sprawiedliwości, którą mi w owym dniu da Pan, sędzia sprawiedliwy, a nie tylko mnie, ale i wszystkim, którzy umiłowali jego przyjście.

Paweł jest w najciemniejszym momencie swojego życia, w sytuacji, która spokojnie mogłaby podkopać jego wiarę, a jednak zachował ją do samego końca. Jego nadzieja nie opiera się na tym, że wyjdzie z więzienia, tylko na powrocie Jezusa, na odnowieniu całego stworzenia i na życiu pod nowym niebem i na nowej ziemi.

Co z tego dla mnie dzisiaj

Zapytaj, kto jest krok za tobą. Komu mógłbyś przekazać to, czego sam się nauczyłeś, tak jak Paweł przekazał to Tymoteuszowi?

Spójrz na swoje życie od końca. Jak chciałbyś je ocenić na jego kresie i co możesz zmienić już teraz, żeby wtedy mieć z czego się cieszyć i wiedzieć, że wybrałeś najlepszą drogę?

Wytrwaj bez widocznej nagrody. Żołnierz, sportowiec i rolnik nie widzą jej od razu, i ty też możesz jej przez długi czas nie widzieć, a Bóg i tak pozostaje wierny.

Czytaj Pismo, żeby działać. Nie tylko po to, żeby o nim dyskutować, ale żeby to, co przeczytasz, zmieniało twoje codzienne decyzje.

Posłuchaj w podcaście

Dzień 350 · 2 List do Tymoteusza 1-4Ostatnie słowa PawłaCały 2 List do Tymoteusza w jednym odcinku: wytrwałość, natchnione Pismo i podsumowanie życia Pawła.

Jeśli chcesz przeczytać ten list razem z nami, a potem iść dalej przez całe Pismo Święte, zajrzyj do planu czytania Biblii.

2 List do Tymoteusza: tekst rozdział po rozdziale

Pierwsza wersja tego artykułu była inspirowana tekstem z OverviewBible. Obecna wersja powstała po naszej redakcji i została rozbudowana o treści z podcastu. Fragmenty Pisma Świętego pochodzą z Uwspółcześnionej Biblii Gdańskiej (Fundacja Wrota Nadziei, licencja CC BY-ND 4.0).