2 Księga Samuela, rozdział 22

2 Księga Samuela 22: tekst

¹ Dawid wypowiedział PANU słowa tej pieśni w dniu, gdy PAN go wybawił z rąk wszystkich jego wrogów i z ręki Saula;

² Powiedział: PAN jest moją skałą, moją twierdzą i moim wybawicielem.

³ Bóg moją opoką, której będę ufał, moją tarczą i rogiem mojego zbawienia, moją wieżą i moją ucieczką, moim zbawicielem; wybawiasz mnie od przemocy.

⁴ Wzywałem PANA, [który jest] godny chwały, a będę wybawiony od moich wrogów.

⁵ Ogarnęły mnie bowiem boleści śmierci i zatrwożyły mnie potoki bezbożnych.

⁶ Boleści piekła mnie oplotły, pochwyciły mnie sidła śmierci.

⁷ W moim utrapieniu wzywałem PANA i wołałem do mojego Boga. Ze swojej świątyni usłyszał mój głos, a moje wołanie [dotarło] do jego uszu.

⁸ Wtedy ziemia poruszyła się i zadrżała, a posady nieba zatrzęsły się i zachwiały od jego gniewu.

⁹ Z jego nozdrzy unosił się dym, z jego ust [buchnął] ogień trawiący, węgle zapaliły się od niego.

¹⁰ Nachylił niebiosa i zstąpił, a ciemność [była] pod jego stopami.

¹¹ Dosiadł cherubina i latał, i ukazał się na skrzydłach wiatru.

¹² Z ciemności uczynił wokół siebie namiot, z ciemnych wód i z gęstych obłoków nieba.

¹³ Od jego blasku rozpaliły się węgle ogniste.

¹⁴ Zagrzmiał PAN z nieba, Najwyższy wydał swój głos.

¹⁵ Wypuścił strzały i rozproszył ich; błyskawicę – i ich rozgromił.

¹⁶ I ukazały się głębiny morza, i odsłoniły się fundamenty świata od upomnienia PANA, od podmuchu tchnienia jego nozdrzy.

¹⁷ Posłał z wysoka, chwycił mnie, wyciągnął z wielkich wód.

¹⁸ Ocalił mnie od mojego potężnego wroga i od tych, którzy mnie nienawidzą, choć byli ode mnie mocniejsi.

¹⁹ Zaskoczyli mnie w dniu mego utrapienia, lecz PAN był moją podporą.

²⁰ Wyprowadził mnie na miejsce przestronne, wybawił mnie, bo mnie sobie upodobał.

²¹ Nagrodził mnie PAN według mojej sprawiedliwości, oddał mi według czystości moich rąk.

²² Strzegłem bowiem dróg PANA i nie odstąpiłem niegodziwie od mojego Boga.

²³ Bo miałem przed oczyma wszystkie jego nakazy i od jego praw się nie odwróciłem.

²⁴ Byłem wobec niego nienaganny i wystrzegałem się swojej nieprawości.

²⁵ Dlatego oddał mi PAN według mojej sprawiedliwości, według mojej czystości przed jego oczyma.

²⁶ [Ty] z miłosiernym miłosiernie się obejdziesz, a z człowiekiem nienagannym postąpisz nienagannie.

²⁷ Wobec czystego okażesz się czysty, a wobec przewrotnego postąpisz przewrotnie.

²⁸ Lecz wybawiasz lud strapiony, a twoje oczy [są] na wyniosłych, by ich poniżać.

²⁹ Ty bowiem jesteś moją pochodnią, o PANIE; PAN rozjaśni moje ciemności.

³⁰ Bo z tobą przebiłem się przez wojsko, z moim Bogiem przeskoczyłem mur.

³¹ Droga Boga jest doskonała, słowo PANA w ogniu wypróbowane. Tarczą jest dla wszystkich, którzy mu ufają.

³² Bo któż [jest] Bogiem oprócz PANA? Któż skałą oprócz naszego Boga?

³³ Bóg [jest] moją siłą i mocą, on czyni doskonałą moją drogę.

³⁴ Moje nogi czyni jak u łani i stawia mnie na wyżynach.

³⁵ Ćwiczy moje ręce do walki, tak że mogę kruszyć spiżowy łuk swymi ramionami.

³⁶ Dałeś mi też tarczę swego zbawienia, a twoja dobrotliwość uczyniła mnie wielkim.

³⁷ Rozszerzyłeś ścieżkę dla mych kroków, tak że moje stopy się nie zachwiały.

³⁸ Ścigałem moich wrogów i wytraciłem ich, nie zawróciłem, aż ich nie wyniszczyłem.

³⁹ I wyniszczyłem ich, i powaliłem, tak że nie mogli powstać, upadli pod moje stopy.

⁴⁰ Przepasałeś mnie mocą do walki, powaliłeś pod moje stopy moich przeciwników.

⁴¹ Zmuszałeś moich wrogów do ucieczki, abym wykorzenił tych, którzy mnie nienawidzą.

⁴² Patrzyli, lecz nie było nikogo, kto by ich wybawił; [spoglądali] na PANA, lecz ich nie wysłuchał.

⁴³ Starłem ich jak proch ziemi, zdeptałem ich jak błoto na ulicach, rozrzuciłem ich.

⁴⁴ Ty wyzwoliłeś mnie od kłótni ludzkich, zachowałeś mnie, abym był głową narodów. Będzie mi służył lud, [którego] nie znałem.

⁴⁵ Cudzoziemcy będą udawać uległość. Jak tylko usłyszą, będą mi posłuszni.

⁴⁶ Cudzoziemcy zmarnieją i będą drżeć w swoich warowniach.

⁴⁷ PAN żyje, niech będzie błogosławiona moja skała, niech będzie wywyższony Bóg, skała mojego zbawienia.

⁴⁸ Bóg dokonuje za mnie zemsty i poddaje mi narody;

⁴⁹ Wyprowadza mnie spośród moich wrogów. Ty wywyższyłeś mnie ponad moich przeciwników, ocaliłeś mnie od gwałtownika.

⁵⁰ Dlatego będę cię, PANIE, sławił wśród narodów i będę śpiewał twojemu imieniu.

⁵¹ [On jest] wieżą zbawienia dla swego króla i na wieki okazuje miłosierdzie swemu pomazańcowi Dawidowi i jego potomstwu.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.