List do Tytusa, rozdział 1

Cały tekst rozdziału i odcinek podcastu „Biblia w rok”, w którym go czytamy i omawiamy.

Dzień 351 · List do Tytusa 1-3 · List do FilemonaMotywacja do owocnego życiaPosłuchaj odcinka

List do Tytusa 1: tekst

1 Paweł, sługa Boga i apostoł Jezusa Chrystusa według wiary wybranych Bożych i poznania prawdy, która [jest] zgodna z pobożnością;

2 W nadziei życia wiecznego, które obiecał przed dawnymi wiekami ten, który nie kłamie, Bóg;

3 I we właściwym czasie objawił swoje słowo przez głoszenie, które zostało mi powierzone zgodnie z nakazem Boga, naszego Zbawiciela;

4 Do Tytusa, [mego] własnego syna we wspólnej wierze. Łaska, miłosierdzie i pokój od Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa, naszego Zbawiciela.

5 Zostawiłem cię na Krecie w tym celu, abyś uporządkował to, co tam [jeszcze] zostało [do zrobienia], i ustanowił w każdym mieście starszych, jak ci nakazałem;

6 Jeśli ktoś jest nienaganny, mąż jednej żony, mający dzieci wierne, nieobwiniane o hulaszcze życie lub niekarność.

7 Biskup bowiem, jako szafarz Boży, ma być nienaganny, niesamowolny, nieskory do gniewu, nieoddający się piciu wina, nieskłonny do bicia, niegoniący za brudnym zyskiem;

8 Lecz gościnny, miłujący dobro, roztropny, sprawiedliwy, święty, powściągliwy;

9 Trzymający się wiernego słowa, zgodnego z nauką, aby też mógł przez zdrową naukę napominać i przekonywać tych, którzy się sprzeciwiają.

10 Jest bowiem wielu niekarnych, oddających się czczej gadaninie i zwodzicieli, zwłaszcza wśród obrzezanych.

11 Im trzeba zamknąć usta, gdyż całe domy wywracają, nauczając, czego nie należy, dla brudnego zysku.

12 Jeden z nich, ich własny prorok, powiedział: Kreteńczycy to zawsze kłamcy, złe bestie, brzuchy leniwe.

13 Świadectwo to jest prawdziwe. Dlatego karć ich surowo, aby byli zdrowi w wierze;

14 I nie zajmowali się żydowskimi baśniami i przykazaniami ludzi odwracających się od prawdy.

15 Dla czystych wszystko jest czyste, natomiast dla skalanych i niewierzących nie ma nic czystego, lecz skalany jest zarówno ich umysł, jak i sumienie.

16 Twierdzą, że znają Boga, ale [swymi] uczynkami [temu] przeczą, budząc obrzydzenie, będąc nieposłusznymi i niezdolnymi do wszelkiego dobrego uczynku.

Tekst: Uwspółcześniona Biblia Gdańska (Fundacja Wrota Nadziei), licencja CC BY-ND 4.0. Słowa w nawiasach kwadratowych dodali tłumacze dla jasności.

List do Tytusa 1 w podcaście

Fragmenty tego rozdziału, do których wracamy w odcinkach, i jedno zdanie o tym, w jakim kontekście padają.

  • Tt 1,5 Paweł zostawił Tytusa na Krecie, żeby uporządkował sprawy wspólnot i ustanowił starszych. To wskazówka, że po pierwszym uwięzieniu Paweł mógł jeszcze podróżować. Dzień 351: Motywacja do owocnego życia

O czym mówię w odcinku z tego dnia

Dzień 351 · List do Tytusa 1-3 · List do Filemona

Kończymy listy Pawła dwoma krótkimi tekstami: do Tytusa na Krecie i do Filemona w sprawie zbiegłego sługi. Opowiadam, jakich ludzi Paweł chciał na czele wspólnot i dlaczego wspólnota powinna się wyróżniać na tle świata. Wspólny mianownik jest jeden: Boża łaska ma być dla nas powodem do lepszego życia.

  • Kreta i jej opinia. Paweł zostawił Tytusa na wyspie, której mieszkańcy nie mieli dobrej opinii. To pokazuje, że wspólnoty Jezusa mogły powstać wszędzie, nawet w trudnym otoczeniu.
  • Porządni goście na czele. Starsi we wspólnocie mają być nienaganni, uczciwi, gościnni i spokojni. Mają być przykładem i umieć zachęcać do zdrowej wiary.
  • Wspólnota jako kontrkultura. Jeśli życie uczniów Jezusa niczym nie różni się od życia całego świata, nie mamy nic do zaoferowania. Dobre życie przekonuje bardziej niż spory teologiczne.

Pytania do przemyślenia

  • Czy ktoś patrząc na to, jak żyję, może zobaczyć, że moja wiara robi realną różnicę?
  • Komu mam dziś okazać łaskę, tak jak ja dostałem ją od Boga?

Czytaj dalej

List do Tytusa: wszystkie rozdziały

  1. 1
  2. 2
  3. 3