Biblia w rok/Dla nastolatków/Dzień 70

Dzień 70 · dla nastolatków 16+

Nie bój się, ale co, jeśli się boję?

Dzisiaj z Biblii: Księga Jozuego 1,1-9 · około 6 minut czytania

Werset dnia

Czyż ci nie nakazałem? Wzmocnij się i bądź mężny. Nie lękaj się i nie przerażaj, gdyż PAN, twój Bóg, jest z tobą, dokądkolwiek pójdziesz.

Własnymi słowami: Bądź silny i odważny. Nie poddawaj się lękowi, bo Bóg jest z tobą, dokądkolwiek pójdziesz.

Księga Jozuego 1,9 · Uwspółcześniona Biblia Gdańska

Lęk o maturę i studia. O to, czy ktoś cię lubi. O rodziców, o pieniądze, o wiadomości ze świata, które nagle wydają się blisko. Wiele osób w twoim wieku nosi to w głowie i mało kto o tym mówi. Dlatego początek nowej księgi jest ciekawy. Bóg zwraca się do człowieka, który ma przed sobą zadanie ponad siły, i pierwsze, co mu mówi, to: nie bój się.

Zaczyna się Księga Jozuego. Mojżesz, który prowadził lud przez czterdzieści lat, nie żyje. Bóg zaczyna od zdania, które brzmi jak oczywistość: Mojżesz, mój sługa, umarł. Wszyscy to wiedzą. Ale to zdanie zamyka drogę wracania myślami do tego, że kiedyś było lepiej. Zaraz po nim pada: wstań i przepraw się przez Jordan do ziemi, którą wam daję.

Jozue był pomocnikiem Mojżesza, a teraz ma go zastąpić. Zadanie jest ogromne, a w tle pojawia się wojsko i walka. Bóg mówi do niego kilka razy: wzmocnij się i bądź mężny, nie lękaj się i nie przerażaj. Po co powtarzać? Najprawdopodobniej dlatego, że Jozue się bał. Nikt nie mówi „nie bój się” komuś, kto nie czuje strachu. Dodaje obietnicę: jak byłem z Mojżeszem, tak będę z tobą, nie porzucę cię ani nie opuszczę.

Jest tu też warunek związany ze Słowem. Księga Prawa ma nie oddalać się od ust Jozuego, ma o niej rozmyślać we dnie i w nocy, a wtedy poszczęści się jego drodze. To ważny punkt, ale łatwo go źle zrozumieć. Biblia nie jest księgą zaklęć, po których wszystko się udaje. Chodzi o to, żeby Słowo Boże było blisko, jak ktoś, z kim rozmawia się na co dzień, a nie jak formułka do powtarzania.

Podobny błąd robi się z innym znanym zdaniem, z Listu do Filipian: pokój Boży, który przewyższa wszelkie zrozumienie, będzie strzegł waszych serc i myśli (Flp 4,7). Niektórzy powtarzają je jak zaklęcie w chwili lęku. Tymczasem werset wcześniej mówi, co robić: nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim przez modlitwę i prośbę z dziękczynieniem niech wasze pragnienia będą znane Bogu (Flp 4,6). Najpierw szczera rozmowa z Bogiem o tym, co cię trapi, i wdzięczność za to, co jest. Pokój jest opisany jako to, co przychodzi właśnie w tym miejscu.

Bóg i tak zna twoje myśli. Mówienie o nich nie jest więc dla Niego, tylko dla ciebie: pomaga nazwać to, co w tobie siedzi.

Głębiej

To, co słyszy Jozue, nie jest nowe. W Pwt 31,6-8 Mojżesz mówi do całego ludu i do samego Jozuego to samo: bądźcie mężni, nie bójcie się, Pan pójdzie z wami i was nie porzuci. Teraz Bóg mówi to sam, w pierwszej osobie. Słowa „nie bój się” pojawiają się w Biblii bardzo często i zwykle wtedy, gdy zagrożenie jest prawdziwe. U proroka Izajasza Bóg mówi do swojego ludu: nie lękaj się, bo jestem z tobą (Iz 41,10). To polecenie ma sens tylko tam, gdzie jest czego się bać. Nikt nie mówi go komuś, kto jest bezpieczny.

Trudne pytanie

Skoro Bóg mówi „nie bój się”, to czy lęk oznacza, że brakuje mi wiary?

Nie. Gdyby lęk był dowodem braku wiary, Bóg nie powtarzałby Jozuemu tego tyle razy. Polecenie „nie bój się” nie znaczy „nie czuj strachu”, bo tego nie da się wyłączyć. Znaczy raczej: nie pozwól, żeby strach decydował za ciebie, bo ktoś z tobą idzie. Odwaga to nie brak lęku, tylko krok zrobiony razem z nim. Jeśli lęk jest tak duży, że zabiera sen, naukę albo odwagę, żeby wyjść z domu, rozmowa z psychologiem czy lekarzem nie jest przeciwieństwem wiary. To jak z grypą: modlisz się i idziesz do lekarza.

Co z tym zrobić

Weź lęk, który masz dziś najbliżej: matura, wybór studiów, ktoś, kto cię nie akceptuje, sytuacja w domu, wiadomości ze świata. Według Listu do Filipian rozmowa z Bogiem zaczyna się od szczerego nazwania tego. Spróbuj tak: zapisz trzy rzeczy, których się boisz. Przy każdej zapytaj, czy możesz zrobić jeden mały krok. Jeśli tak, zrób go. Jeśli nie, powiedz to Bogu i dodaj jedną rzecz, za którą możesz podziękować. Jeśli lęk wraca codziennie i przytłacza, nie dźwigaj go sam: powiedz zaufanemu dorosłemu albo zadzwoń na bezpłatny numer 116 111, czynny całą dobę.

Do przemyślenia

  • Czego boisz się w tej chwili najbardziej, tak naprawdę, a nie tak, jak mówisz innym? Co się zmienia, kiedy nazywasz to na głos?
  • Czym różni się „nie czuć strachu” od „nie pozwolić, żeby strach decydował”? Gdzie widać to w twoim życiu?
  • Jozue miał obietnicę: będę z tobą. Skąd bierzesz pewność, że ktoś jest przy tobie, kiedy jest naprawdę trudno?

Jeden krok

Dziś wieczorem w kilku zdaniach powiedz Bogu, czego się boisz, i dodaj dwie rzeczy, za które możesz podziękować. Powtórz tak przez trzy dni i zobacz, czy coś się zmienia.

Modlitwa

Boże, boję się więcej rzeczy, niż potrafię powiedzieć. Nie chcę przed Tobą udawać silnego. Pomóż mi nazwać to, co mnie przytłacza, i zrobić następny mały krok. Bądź ze mną, dokądkolwiek dziś pójdę. Amen.

Chcesz więcej?

To rozważanie idzie tym samym planem co podcast „Biblia w rok”. Tego dnia czytamy: Księga Jozuego 1-4.