Zapamiętaj
Kiedy dom Boga był gotowy, wszyscy bardzo się cieszyli i urządzili wielką uroczystość.
W Biblii brzmi to tak: „Wówczas synowie Izraela, kapłani, Lewici oraz reszta ludu, który powrócił z niewoli, z radością obchodzili poświęcenie tego domu Bożego.”
Księga Ezdrasza 6,16
Budujesz coś wielkiego: model z klocków, szałas albo wielką makietę do szkoły. Idzie świetnie. Aż nagle ktoś mówi: stop, koniec. Co wtedy robisz? Dokładnie to przeżyli ludzie z dzisiejszej opowieści.
Ludzie wrócili z dalekiego kraju do zniszczonego miasta. Chcieli odbudować świątynię. To wielki dom Boga, w którym ludzie się modlą. Król im na to pozwolił. Ale sąsiedzi byli wściekli. Przeszkadzali im, a potem napisali do nowego króla list z oskarżeniami. Przyszedł zakaz. Budowa stanęła.
Przez wiele lat nic się nie działo. Kamienie leżały bez ruchu. Ludzie zajęli się swoimi domami i swoimi sprawami. Pewnie myśleli: może to jednak nie był dobry pomysł. Wtedy do miasta przyszli dwaj ludzie, Aggeusz i Zachariasz. Przekazywali ludziom słowa Boga. Takich ludzi nazywano prorokami. Nie mieli wojska ani broni. Mieli tylko słowa Boga. Powiedzieli: wracajcie do roboty! I ludzie wrócili.
Znowu przyszli urzędnicy i zapytali: kto wam pozwolił? Ludzie podali swoje imiona i dalej budowali. Urzędnicy napisali do króla Dariusza. Dariusz kazał przeszukać stare papiery. Znaleziono w nich zgodę poprzedniego króla! Dariusz nie tylko pozwolił budować. Kazał nawet dać na to pieniądze. Po kilku latach dom Boga był gotowy. Ludzie urządzili wielką uroczystość. Śpiewali, dziękowali i cieszyli się razem. Warto było czekać.
Czy wiesz, że…
Obaj prorocy z tej opowieści mają w Biblii własne, krótkie księgi. A jeden z królów, którzy pojawiają się w tym fragmencie, jest też bohaterem historii o królowej Esterze. Biblia jest trochę jak wielka sieć. Im częściej ją czytasz, tym więcej połączeń zauważasz.
A u ciebie?
Może w szufladzie leży niedokończony rysunek albo model, który kiedyś się rozleciał. Zdarza się. Zapytaj siebie: czy to był zły pomysł, czy tylko trudny moment? Trudno nie znaczy źle. Jeśli nadal ci się podoba, wróć do tego dziś na dziesięć minut. Nie musisz kończyć. Wystarczy, że znowu zaczniesz.
Pogadajcie o tym
- Co ci kiedyś nie wychodziło na początku, a potem jednak się udało?
- Skąd wiadomo, czy coś jest złym pomysłem, czy po prostu trudnym?
- Kto mógłby ci pomóc wrócić do czegoś, co zostało przerwane?
Wyzwanie na dziś
Znajdź jedną niedokończoną rzecz i zrób przy niej mały kawałek: jeden klocek, jedną stronę, jedną kreskę.
Modlitwa
Boże, czasem coś mi nie wychodzi i mam ochotę wszystko rzucić. Pomóż mi sprawdzić, czy to zły pomysł, czy tylko trudny dzień. Daj mi siłę, żeby wrócić do roboty. Amen.