Werset dnia
Początek ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego.
Własnymi słowami: Marek zaczyna od jednego zdania: prawdziwa dobra nowina nie dotyczy cesarza, tylko Jezusa, Syna Bożego.
Ewangelia św. Marka 1,1 · Uwspółcześniona Biblia Gdańska
Codziennie ktoś ogłasza ci dobrą nowinę. Że będziesz szczęśliwy, jeśli kupisz to. Że będziesz kimś, jeśli wyglądasz tak. Że wszystko się ułoży, jeśli dostaniesz się tam. Marek zaczyna swoją Ewangelię w świecie, który też miał własnych ogłaszaczy dobrej nowiny. I jednym zdaniem robi coś odważnego: mówi, że prawdziwa dobra nowina jest zupełnie gdzie indziej.
Ewangelia Marka to najkrótsza z czterech i, jak uważa większość badaczy, najwcześniej napisana. Tradycja przypisuje ją Janowi Markowi, uczniowi Piotra. Według bardzo starego przekazu spisał on to, czego Piotr uczył o Jezusie. Czyli to trochę relacja naocznego świadka, podana z drugiej ręki. Marek pisze do ludzi spoza żydowskiego świata, głównie do Rzymian, więc nie ma tu rodowodu ani opowieści o narodzinach.
Cała siła jest w pierwszym zdaniu: „Początek ewangelii Jezusa Chrystusa, Syna Bożego”. Słowo „ewangelia” znaczy po prostu dobra nowina. W rzymskim świecie tak ogłaszano wieści o władcach, a cesarz był przedstawiany jako ten, który zaprowadzi boski porządek. Chrześcijan w tamtych czasach prześladowano, więc napisać takie zdanie było sporą odwagą. Marek mówi, że dobra nowina dotyczy kogoś innego i że to Jezus jest prawdziwym Synem Bożym.
Dalej Marek nie bawi się we wstępy. Pojawia się Jan Chrzciciel, Jezus przychodzi do Jordanu, a z nieba słychać głos: „Ty jesteś moim umiłowanym Synem, w którym mam upodobanie”. I zaraz, jedno z ulubionych słów Marka, Duch zapędza go na pustynię, gdzie przez czterdzieści dni jest kuszony. W oryginale to słowo „zaraz” albo „natychmiast” pojawia się ponad czterdzieści razy. Ta Ewangelia ma szybki rytm, mało kazań, dużo wydarzeń.
Jezus woła rybaków znad jeziora i oni zostawiają sieci. Uzdrawia człowieka, którego uważano za nieczystego, i dotyka go, zanim jeszcze go uzdrowi. Czterech przyjaciół rozbiera dach, bo nie można przecisnąć się przez tłum, i spuszcza przez niego chorego kolegę. Marek zauważa, że Jezus widzi „ich wiarę”. W rozdziale 3 jego bliscy przychodzą go zabrać, bo mówią: „Odszedł od zmysłów”. Nawet rodzina nie od razu rozumie, kim on jest.
Jedno pytanie przewija się przez całą księgę: kim właściwie jest ten człowiek, który wyrzuca duchy, uzdrawia i mówi z mocą? Marek zostawia je otwarte i nie spieszy się z odpowiedzią.
Głębiej
Marek ma dwa ulubione obrazy Jezusa. Pierwszy to ktoś, kto ma moc: wyrzuca złe duchy, uzdrawia, uspokaja burzę. Drugi to cierpiący sługa, czyli postać z proroctw Izajasza, który miał być Mesjaszem i cierpieć za innych. Obydwa występują w jednej księdze i dopiero razem pokazują, kim jest Jezus. Nie jest to król, który przyszedł pokonać Rzym. Jest to Syn Boży, który ma władzę nad chorobą i złem, a jednocześnie wchodzi w ludzkie cierpienie. Warto czytać Marka z tym pytaniem: gdzie pokazuje moc i gdzie pokazuje słabość?
Trudne pytanie
Cztery Ewangelie, a każda opowiada trochę inaczej. Czy to nie dowód, że ktoś tu coś wymyślił?
To uczciwe pytanie i warto je zadać. Pomaga porównanie z tym, jak trzy osoby opowiadają o tej samej imprezie. Każda zapamięta co innego, ktoś pominie szczegół, ktoś inny dorzuci. To nie znaczy, że imprezy nie było. Gdyby cztery relacje były identyczne słowo w słowo, łatwiej byłoby podejrzewać, że ktoś je ujednolicił. Trzeba też przyznać, że niektórych szczegółów nie da się łatwo uzgodnić i uczeni o nich dyskutują. Nawet autorstwo opiera się na starej tradycji, a nie na podpisie w tekście. Nie wszystkie pytania dają się zamknąć. Ale różnice w szczegółach nie przeczą temu, co jest tu najważniejsze: kim jest Jezus i co zrobił.
Co z tym zrobić
Pewnie nikt nie ogłasza ci dobrej nowiny przez trąbki, tylko przez telefon. Influencer mówi, że będziesz kimś, jeśli kupisz to i to. Wynik z egzaminu ma ci powiedzieć, kim jesteś. Ktoś obcy w internecie wydaje wyrok na twój wygląd. Każdy z tych głosów mówi: zaufaj mi, a wszystko się ułoży. Marek stawia obok nich jedno zdanie o Jezusie i zostawia ci wybór. Krok na dziś: zapisz trzy komunikaty, które w tym tygodniu mówiły ci, że będziesz w porządku, jeśli coś zdobędziesz. Przy każdym dopisz, kto na tym zyskuje. Dopiero potem zapytaj siebie, co o tym wszystkim sądzisz.
Do przemyślenia
- Jakie „dobre nowiny” słyszysz najczęściej w szkole, w mediach albo od znajomych? Które z nich naprawdę działają, a które tylko obiecują?
- Dlaczego jego rodzina pomyślała, że Jezus „odszedł od zmysłów”? Czy zdarzyło ci się, że ktoś bliski nie rozumiał twojej wiary albo twoich wyborów?
- Czterech przyjaciół rozbiera dach, żeby przyprowadzić chorego do Jezusa. Co jesteś w stanie zrobić dla kogoś, na kim ci zależy, i co ci w tym przeszkadza?
Jeden krok
Przeczytaj na głos cały pierwszy rozdział Ewangelii Marka. Zajmie ci to kilkanaście minut. Zaznacz każde „zaraz” albo „natychmiast”, które znajdziesz, i zobacz, ile razy pojawia się w tym jednym rozdziale.
Modlitwa
Boże, jest wokół mnie tyle głosów, które obiecują mi dobre życie. Pomóż mi rozpoznać, które z nich mówią prawdę. Chcę przeczytać o Jezusie tak, jakby to było pierwszy raz. Pokaż mi, kim naprawdę jest. Amen.