📖 Z Biblii
1Potem zaprowadził mnie do bramy, do bramy, która była zwrócona w kierunku wschodnim. 2A oto chwała Boga Izraela przybyła od wschodu i jego głos był jak szum wielkich wód, a ziemia jaśniała od jego chwały.
Ezechiel został zaprowadzony do bramy, która wychodziła na wschód. Stamtąd przyszedł blask Boga. Jego głos brzmiał jak szum wielkiej wody. Cała ziemia świeciła od tego blasku.
To nasza uproszczona wersja tych wersetów, napisana dla dzieci.
Księga Ezechiela 43,1-2 · Uwspółcześniona Biblia Gdańska
Powerbank sam niczego nie robi. Leży w plecaku. Ale kiedy komuś padnie telefon, ratuje mu cały dzień. Są ludzie, którzy też są jak powerbank: przy nich robi ci się lepiej. Dziś o tym, skąd się to bierze.
Ezechiel znów zobaczył w widzeniu dom Boga, taki jak kościół. Stał przy wschodniej bramie. I nagle przyszedł do niego Bóg. Jego głos brzmiał jak szum wielkiej wody, a wszystko dookoła świeciło od Jego blasku. Ezechiel upadł na twarz. To było za wielkie, żeby stać.
Potem blask Boga wszedł do domu. Cały dom był nim wypełniony. Ezechiel usłyszał głos: oto miejsce, gdzie będę mieszkać wśród ludzi na zawsze. Dla ludzi, którzy stracili swój dom Boga i żyli daleko od domu, to była wspaniała wiadomość. Bóg wraca i chce być blisko.
Co ciekawe, Bóg wcale nie potrzebował budynku. Kiedy ludzie wędrowali przez pustynię, miał zwykły namiot i był z niego zadowolony. Chodziło Mu o coś innego. Chciał mieszkać blisko ludzi. A kilkaset lat później uczniowie Jezusa napisali coś jeszcze lepszego. Bóg mieszka w ludziach, którzy Mu ufają, przez Ducha Świętego. To Bóg, który jest przy tobie i w tobie. Pomaga ci każdego dnia, także wtedy, gdy o Nim nie myślisz.
💡 Czy wiesz, że…
Jezus kiedyś powiedział o sobie: zburzcie tę świątynię, a ja ją odbuduję w trzy dni. Ludzie myśleli, że chodzi o budynek. A Jezus mówił o sobie samym, bo to w Nim Bóg był najbliżej ludzi. Piotr, uczeń Jezusa, napisał potem, że ci, którzy Mu ufają, są jak żywe kamienie. Razem budują dom, w którym Bóg mieszka.
🙋 A u ciebie?
Skoro Bóg jest blisko ciebie, możesz dawać dalej to, co dobre, jak powerbank. Na przerwie jest ktoś, kto stoi sam i patrzy, jak inni się bawią. Może jest nowy, może po prostu nikt go nie zaprosił. Ty możesz podejść i powiedzieć: chcesz z nami zagrać? To jedno zdanie potrafi uratować komuś całą przerwę.
💬 Pogadajcie o tym
- Kto w twoim życiu jest jak powerbank? Przy kim robi ci się lepiej?
- Jak myślisz, dlaczego Bóg wolał być blisko ludzi niż w pięknym, wielkim budynku?
- Co czujesz, kiedy ktoś zaprasza cię do zabawy, gdy stoisz sam?
🎯 Wyzwanie na dziś
Na przerwie albo na podwórku zaproś do zabawy kogoś, kto stoi sam. Wystarczy jedno zdanie: chcesz z nami zagrać?
🙏 Modlitwa
Boże, dziękuję, że chcesz być blisko mnie, nie tylko w kościele. Pomóż mi nieść trochę Twojego dobra do ludzi, którzy czują się sami. Amen.