Jak żyć życiem, do którego Bóg nas stworzył

Cześć, z tej strony Jacek Sucharz, właśnie podcastu Przeczytaj Biblię w rok. Dzisiaj mamy dzień sześćdziesiąty pierwszy i czytamy Księgę Powtórzonego Prawa, rozdziały od ósmego do dziesiątego. Dzisiaj chciałbym, żebyśmy ten podcast zrobili trochę inaczej, bo tak naprawdę w tych rozdziałach jest aż gęsto od tekstów, które warto przeczytać, które warto powtarzać, do których warto sobie wracać, bo one w bardzo wyraźny sposób pokazują serce Boga wobec Jego ludu. I też to, w jaki sposób Bóg chce nadać kierunek naszemu życiu po to, żeby to życie było dobre, żeby było wartościowe i jednocześnie też pokazuje nam, co jest absolutnie kluczowe w relacji z Nim, w tym, żeby żyć blisko Niego. Więc dzisiaj chciałbym zrobić tak, że przeczytam całkiem sporo tekstu i ten tekst będę tak po trochę komentował, wrzucę jakieś swoje przemyślenia, rzeczy, które zwróciły moją uwagę dzisiaj szczególnie i tak naprawdę żeby to zrobić.

To przeczytamy większość tego, co jest dzisiaj do przeczytania, ale postaram się mimo wszystko, żeby odcinek był jak najbardziej w czasie, który zazwyczaj poświęcamy na nasze podcasty. Więc zaczynamy od rozdziału ósmego. Bóg mówi: Zadbajcie o to, by spełniać wszystkie przykazania, które ja wam dziś przekazuję. Dzięki nim będziecie żyć, wzrastać liczebnie i zdobędziecie posiąść ziemię, którą Pan przysiągł waszym ojcom. Zapamiętaj też całą drogę, którą Pan, twój Bóg, prowadził cię przez te czterdzieści lat po pustyni, aby nauczyć cię uległości, wypróbować cię i poznać, co jest w twoim sercu, czy będziesz przestrzegał Jego przykazań, czy nie.

To jest bardzo ważne. Tutaj mój komentarz. Ja to bardzo lubię, żeby pamiętać tę drogę, którą Bóg nas przeprowadzał po to, właśnie po co Bóg ich przeprowadził tą drogą, po co Bóg czasami pozwala na to, żebyśmy przechodzili przez miejsca pewnych trudności, przez miejsca, które nie są jakoś szczególnie dla nas wygodne, po to, żeby mogła się okazać nasza wiara, po to, żebyśmy my mogli nauczyć się, tutaj jest napisane, uległości, czyli tak naprawdę tego, żeby nauczyć się być w takim pewnym poddaństwie wobec Boga, żeby nauczyć się na Nim polegać, a nie na sobie. Wypróbować cię, poznać, co jest w twoim sercu. Tak naprawdę to bardzo często właśnie w trudnościach wychodzi, co jest w naszym serduchu, w jaki sposób my odniesiemy się do Boga, w jaki sposób w trudności będziemy się do Niego zwracać, czy będziemy zwracać się pełni oburzenia i po prostu: Jak mogłeś do tego dopuścić?

Albo: A nie wierzę w Ciebie, czy być może po prostu powiemy: Boże, pomóż mi z tego wyjść. Ja chcę dalej Tobie służyć, chcę dalej znać Ciebie, chcę dalej być blisko Ciebie. Czytamy dalej: Upokorzył cię, głodził cię, ale też karmił manną, której nie znałeś ani ty, ani twoi ojcowie. I właśnie po co? Po co była ta manna?

Chciał ci przez to dać poznać, że nie samym chlebem żyje człowiek, lecz wszystkim, co pochodzi z ust Pana. Znamy ten fragment, co? Przez te czterdzieści lat nie zużyła się na tobie odzież ani opuchła twoja noga. Możesz więc być zupełnie pewny, że jak człowiek wychowuje swego syna, tak Pan, Bóg twój, wychowuje ciebie. Przestrzegaj zatem przykazań Pana, twego Boga, chodź Jego drogami i żyj wobec Niego w bojaźni.

I ta bojaźń jest czymś, co się tutaj później jeszcze będzie powtarzało w tych rozdziałach, które mamy dzisiaj. Życie w bojaźni Bożej. Życie w takiej sytuacji, w której nie, że jestem przerażony Bogiem. Ale żyję w relacji z Nim, która też jest wypełniona taką powagą i szacunkiem wobec osoby, która jest absolutnie najważniejsza, najpotężniejsza. I zwyczajnie to nie jest osoba, z którą ot tak można się spoufalać, a jednocześnie osoba, która niesamowicie chce tego, żebyśmy byli blisko Niego.

Dalej czytamy, przeskoczę kawałek i od wersetu 11. Uważaj, abyś nie zapomniał o Panu, twoim Bogu. Pamiętaj, abyś nie przestosrzegać Jego przykazań, Jego praw i Jego ustaw, które ci dziś nadaję. Gdyż już najesz się i nasycisz, pobudujesz piękne domy, gdzie zamieszkasz, gdy rozmnoży się twoje bydło, i owiec, nagromadzisz srebra i złota i będziesz miał wszystkiego pod dostatkiem, uważaj, aby nie uniosło się twoje serce, abyś nie zapomniał o Panu, twoim Bogu, o tym, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Uważaj, byś nie zapomniał o tym, który cię prowadził po tej wielkiej i strasznej pustyni, pełnej węży jadowitych, gadów i skorpionów, po suchej, spragnionej ziemi, o tym, który dobywał dla ciebie wodę z najtwardszej skały, o tym, który cię karmił nieznaną twoim ojcom manną na pustyni po to, by cię nauczyć uległości, by cię wypróbować i w przyszłości darzyć tym, co dobre.

Po to, byś nie myślał w swoim sercu: To moja siła, moje męstwo zapewniły mi to bogactwo. Czasami jest tak w naszym życiu. I tutaj znowu mój komentarz. I to dla mnie osobiście jest bardzo ważne. Bardzo ważna prawda, którą chcę nauczyć się żyć, że kiedy jest dobrze, żeby mi się nie wydawało przez przypadek, że dobrze jest dlatego, że bo ja, bo ja mi się udało, bo to są moje osiągnięcia.

Bo oczywiście tak, jest potrzebna nasza praca włożona w to, żeby realizować swoje powołanie, ale tak naprawdę ta praca zawsze powinna być współpracą z Bogiem, który chce działać w nas, chce działać przez nas. I ostatecznie to On chce być źródłem naszych sukcesów, naszego spełnienia, miejsc, w którym będziemy mieli poczucie, że jest dobrze, żeśmy wtedy nie zapominali. To tak naprawdę jest dzięki Niemu, a nie, że moja siła, moje męstwo mi zapewniły to bogactwo. Dalej czytamy: Pamiętaj zatem o Panu, twoim Bogu, że to On dał ci siły, abyś doszedł do bogactwa. To jest w ogóle świetne.

Bóg daje nam siły, żeby dochodzić do, w tym przypadku, ok, pada słowo bogactwo, nie bójmy się tego słowa, nie bójmy się tego słowa. Bóg mówi swoim ludziom: daję wam siły do tego, żebyście doszli do bogactwa. Ale po co? Po to, żeby z jednej strony pokazać, że życie blisko Boga jest życiem spełnionym. I tu nie mówię o tym, że musimy jeździć, nie wiem, najlepszym autem, nie wiadomo czym.

Tak naprawdę najważniejsze jest to, żebyśmy umieli zadowalać się tym, co mamy, a to, co mamy więcej, możemy wykorzystać do tego, żeby dzielić się z innymi. Co też akurat nagrywam to na początku marca 2022 roku, sytuacja na świecie. Nawet nie trzeba daleko szukać, na świecie, w Europie, za naszą granicą jest dramatyczna i widzimy masę ludzi, którzy... I to dzisiaj nawet czytałem jedną osobę: Jak ty możesz w ogóle szkolić, jak możesz dalej pracować, w ogóle trzeba się zająć, rzucić na pomoc. I gość, który jest szkoleniowcem, wierzący facet, napisał: Dzięki temu, że nauczyłem ludzi, wielu ludzi, jak zarabiać pieniądze, oni dzisiaj mogą pozwolić sobie na to, żeby pomagać w taki sposób, w jaki wielu ludzi nie jest w stanie pomóc uchodźcom z Ukrainy.

To jest naprawdę piękna prawda związana z tym, co możemy robić z tymi zasobami, które Bóg nam daje, do których pozwala nam, daje nam siłę do tego, żebyśmy je zdobywali. Nie zrzuca z nieba, ale daje nam siłę do tego, żebyśmy mądrze je zdobywali i żebyśmy z nich robili dobry użytek. Tak naprawdę to jest rozdział tylko ósmy. Przeczytałem go, prawie całego, jest świetny. W zasadzie on nawet nie wymaga za dużo komentarza.

W ogóle te teksty dzisiaj, one nie wymagają zbyt dużo komentarza, są fenomenalne. To się tak fajnie czyta. To można czytać w kółko, żeby z jednej strony widzieć, jakie Bóg ma zamiary wobec nas, a z drugiej strony zobaczyć, co z naszej strony jest potrzebne, żeby dojść do takiego miejsca, w którym żyjemy takim spełnieniem w Bogu. Bardzo ważna rzecz, jedna krótsza rzecz z rozdziału dziewiątego. To jest fragment, w którym...

Od czwartego wersetu czytamy, że gdy Pan, twój Bóg, wyprze ich już przed tobą, znaczy te ludy, które mieszkają w ziemi, do której Izrael zmienia, to nie pomyśl sobie: To dzięki mojej sprawiedliwości Pan mnie tu wprowadził, abym posiadł tę ziemię. Przed chwilą czytaliśmy o psiele i zdobywaniu bogactwa, tak? A tutaj nagle mamy: Okej, dobra, Bóg nas wprowadza do ziemi. To pewnie dlatego, że jesteśmy tacy fajni. I co Bóg mówi?

To by znaczyło, że z powodu niegodziwości tych narodów Pan je wypędził przed tobą. I otóż owszem, z powodu niegodziwości tych narodów twój Bóg je wydziedziczył, kieruje tam ciebie, kieruje tam jednak i pozwala ci posiąść tę ziemię nie dzięki twojej sprawiedliwości ani dzięki prawości twojego serca. Czyni to dlatego, aby dotrzymać słowa, które poręczył przysięgą wobec twoich ojców Abrahama, Izaaka, Jakuba. Bądź zatem świadomy, że to nie dzięki twojej sprawiedliwości Pan, twój Bóg, daje ci tę dobrą ziemię w posiadanie. Jesteś bowiem ludem twardego karku.

Izraelici mogli sobie pomyśleć: Tacy dobrzy jesteśmy, że Bóg dla nas ma taką świetną miejscówę przygotowaną. Słuchajcie, to nie dlatego, kochani, to nie dlatego. To nie dlatego, że jesteście tacy mistrzowie, bo daliście już się poznać z odpowiedniej strony, czy nieodpowiedniej, ale no po prostu daliście się poznać. I wszyscy, którzy czytamy gdzieś tam Biblię od początku, widzimy, że no okej, dobra, to nie jest ekipa, dla której ja bym przygotował tak wyjątkowe miejsce, jakie Bóg przygotował swojemu ludowi. Dlaczego to zrobił?

Po to, żeby być wiernym swojemu słowu, żeby dotrzymać swojego słowa, żeby pokazać, że Bóg dotrzymuje swojego słowa, a nie dlatego, że oni są tacy mistrzowie, bo najzwyczajniej w świecie no po prostu wtopa za wtopą. Końcówka rozdziału dziesiątego. Świetna. Od dwunastego wersetu: Tak więc, Izraelu, posłuchaj tego, czego Pan, twój Bóg, oczekuje od ciebie. To jest właśnie to.

Z jednej strony zobaczyliśmy wcześniej, jaką przyszłość Bóg ma dla nas, co chce nam dać, w jaki sposób. Okej, dobra, mówimy o Izraelu, ale możemy to sobie przenieść na nasze życie i jakby dostrzec to, że Bóg pragnie obfitości, pragnie spełnienia, pragnie tego, żebyśmy żyli życiem po prostu szczęśliwym, radosnym, życiem w bogactwie. I znowu, nie zrozumcie mnie źle, ja nie mówię tu o jakimś po prostu tym, że musimy, wiecie, nie wiem, że wyznacznikiem naszej duchowości jest to, ile mamy, ale tak naprawdę Bóg chce nam dać więcej niż potrzebujemy. I o tym jestem przekonany. Bóg chce nam dać więcej niż potrzebujemy, ale nie po to, żebyśmy my rozwalali wszystko po prostu na to, żeby sobie dogadzać, tylko po to, żebyśmy mieli środki na to, żeby pomagać ludziom, którzy są w potrzebie.

I to jak najbardziej jest coś, co jest wartościowe, co jest dobre i co może spokojnie być w naszych serduchach, żeby nie bać się powiedzieć, że hej, chciałbym być zamożny, chciałbym naprawdę być zamożny po to, żeby móc pomagać innym. I mając te wszystkie, tą całą przyszłość wymalowaną przez Boga, Bóg teraz mówi: Słuchajcie, ale to jest ważne, bez tego wszystko nie wyjdzie. Słuchaj, Izraelu, posłuchaj, czego Pan, twój Bóg oczekuje od ciebie: tego, abyś żył w bojaźni przed Panem. Chwilę już o tym wspomniałem. Żyj w bojaźni przed Panem, swoim Bogiem, byś kroczył Jego drogami, kochał Go i służył Panu, swojemu Bogu, całym sercem, całą duszą, byś przestrzegał przykazań Pana i ustaw, które ja ci dzisiaj nadaję dla twojego dobra.

Życie w bojaźni przed Panem, życie z takim poczuciem powagi osoby, z którą mamy kontakt, która pozwala nam do siebie się zbliżyć, żebyśmy chodzili Jego drogami, kochali Go, służyli Jemu całym swoim sercem, całą swoją duszą, strzegli przykazań, które nam daje. Okej, o przykazaniach tych, które mieli Izraelici i jak to się przekłada na nas, o tym zrobimy sobie na pewno kolejny odcinek, najprawdopodobniej jeszcze w tej księdze. Ale też ważna rzecz: po co Bóg dał te wszystkie prawa i ustawy? Dla twojego dobra. Bóg to dał po to, żeby ci ludzie po prostu mogli dobrze żyć.

Dokończę ten rozdział jeszcze, czytając od czternastego wersetu dalej. Zauważ też, że choć do Pana, twojego Boga, należą niebiosa i niebiosa niebios, ziemia i wszystko, co ją wypełnia, to tylko do twoich ojców przywiązał się Pan, by ich darzyć miłością, i wśród wszystkich ludów wybrał ich potomstwo, jak to właśnie jest dzisiaj. Obrzezajcie zatem swoje serca i nie usztywniajcie swoich karków. I tutaj widzimy największy problem Izraela. To jest największy ich problem, że mają nieprzemienione serducha, że tak naprawdę to jest problem każdego, kto próbuje żyć życiem, w którym nic się nie zmieniło w moim życiu, tak naprawdę nic się nie zmieniło w moim sercu, ale teraz będę robił, będę robił dla Boga, będę robił rzecz.

To jest jeden z największych dramatów ludzi, kiedy chcemy się zarobić dla Boga, a nasze serca są nieprzemienione. I tu Bóg wyraźnie pokazuje największy problem, z którym Izraelici się zmagają, w tym, żeby móc iść za Bogiem, że mają nieprzemienione serca. O tym jeszcze będziemy rozmawiać. To jest... To jest niesamowicie ważne.

To jest fundament tego, żeby tak naprawdę móc o sobie powiedzieć, że jest się uczniem Jezusa. Bo dalej będziemy czytać o tym, że Bóg chce ludziom, którzy za Nim idą, dać nowe serce. Tak naprawdę chrześcijaństwo, chrześcijaństwo, które jest autentyczne, jest prawdziwe, to jest chrześcijaństwo, które zaczyna się od transplantacji serca. Tego, że podejmujemy decyzję, że idziemy za Bogiem i On nam daje nowe serce po to, żebyśmy właśnie mogli Go kochać sami z siebie. Nie jesteśmy w stanie tego wykrzesać, sami z siebie nie jesteśmy w stanie tego zrobić, ale Bóg jest w stanie przemienić nasze serce w taki sposób, żeśmy po prostu naturalnie mogli za Nim iść.

Czytamy dalej. Gdyż Pan, wasz Bóg, jest Bogiem bogów i Panem panów, jest Bogiem wielkim, potężnym i budzącym lęk, Bogiem, który nie ma względu na osobę ani nie daje się przekupić. On wymierza sprawiedliwość sierocie i wdowie i darzy miłością obcego, cudzoziemca, zapewniając mu chleb i ubranie. Kochajcie zatem cudzoziemców, szczególnie, że sami w ziemi egipskiej byliście cudzoziemcami. Co do Pana, twojego Boga, żyj w bojaźni wobec Niego.

Widzicie, to już jest kolejny raz, kiedy się pojawia to: żyj w bojaźni wobec Niego. Służ Mu, lgnij do Niego, przysięgaj na Jego imię. On jest twoją pochwalną pieśnią i On jest twoim Bogiem. On dokonał dla ciebie tych wielkich i strasznych rzeczy, którym przyglądały się twoje oczy. W siedemdziesiąt osób przybyli twoi ojcowie do Egiptu, a teraz, dzięki Panu, twojemu Bogu, jesteś liczny jak gwiazdy na niebie.

Dzisiaj mam naprawdę tak świetny tekst, że aż szkoda by go było nie przeczytać samemu. Szkoda byłoby nie poświęcić chwili na to, żeby pozastanawiać się nad tym tekstem, pozastanawiać się nad tym, co Bóg tutaj nam pokazuje. I właśnie to, co nam pokazuje, to jest z jednej strony, słuchajcie, taką przyszłość przed wami chcę wymalować, chcę wam pokazać te możliwości, które będziecie mieli, żyjąc ze Mną, ale żeby to wszystko stało się rzeczywistością, jest kilka ważnych rzeczy, które po prostu od was zależą, żebyście mogli doświadczyć życia, które mam dla was. I te rzeczy, które są po naszej stronie. To między innymi to, co jest końcówką rozdziału dziesiątego: Żyj w bojaźni wobec Niego, służ Mu, lgnij do Niego.

To są rzeczy, które sprawią, że będziemy w stanie żyć życiem, które Bóg przygotował dla każdego z nas. Czego? Serdecznie życzę każdemu ze słuchaczy, ze osób, które jeszcze nie słuchają, też jak najbardziej, bo tak naprawdę, jeżeli chcemy widzieć ten świat lepszym miejscem, to wszystko zaczyna się od nas. Wszystko zaczyna się od mojego życia. Jeżeli chcę widzieć moje otoczenie, które jest dobre, które jest życiodajne, ludzi, którzy po prostu zmieniają świat na lepsze, najpierw ja powinienem oczekiwać od siebie, że być osobą, która zmienia świat na lepsze, która sprawia, że swoją obecnością tutaj pomagam innym ludziom dostrzec piękno życia, do którego Bóg powołał każdego z nas.

Czego życzę nam wszystkim. Przeczytajcie sobie jeszcze te rozdziały samodzielnie. Dzisiaj trochę inaczej ten odcinek był zrobiony. Tak naprawdę przy kilku z tych rzeczach chciałbym się zatrzymać, porozmawiać dłużej, ale one są za dobre. I tak naprawdę to też pokazuje jedną bardzo ważną rzecz odnośnie czytania Biblii.

Biblia nie jest do czytania, na wyścigi. Wiem, że naszym celem tutaj jest to, żeby przeczytać Biblię od początku do końca w ciągu roku i to jest świetny cel. Dwa lata też jak najbardziej mają sens. Nie wymaga to od nas nie wiadomo dużo czasu, ale, ale jeżeli macie chwilę, to weźcie sobie takie rozdziały jak dzisiaj i przeczytajcie je raz, drugi. Zaznaczcie sobie, co dla was jest wartościowe, co sprawia, że gdzieś wam serducho mocniej bije, co sprawia, że myślicie sobie: Hej, to jest naprawdę coś wyjątkowego i chciałbym, żeby to było rzeczywistością mojego życia.

Poświęćcie więcej czasu tym tekstom. Poświęćcie trochę więcej czasu po to, żeby też porozmawiać o nich z Bogiem i powiedzieć: Boże, jeżeli jesteś osobą niewierzącą, możesz powiedzieć: Hej, decyduję się, żeby przeczytać Biblię. Chcę wiedzieć, o co w niej chodzi, chociaż, żeby podjąć decyzję opartą o jakiś research ze swojej strony, czy chcę wierzyć, czy nie. Nawet możesz powiedzieć: Boże, jeżeli to jest prawdą, pokaż mi w moim życiu, jak to może być prawdą. Sądzę, że jeżeli w szczerości zdecydujemy się na takie kroki, Bóg będzie nam dawał szansę na to, żebyśmy dostrzegali właśnie, jak można Jego doświadczać w swoim życiu.

Świetny dzień, warty ponownego przeczytania, warty samodzielnego przeczytania, zaznaczenia tego, co dla nas jest ważne, co dla nas jest szczególne. Bo poza tym, że czytamy Biblię od początku do końca, żeby łapać tą szeroką historię, żeby gdzieś łapać różne momenty, w których Bóg może chcieć do nas coś powiedzieć przez swoje słowo w różnych momentach, to kolejna rzecz związana z czytaniem Biblii jest taka: wyłapujmy teksty, którym poświęcimy więcej czasu. Na to będzie jeszcze pewnie okazja, żeby o tym trochę więcej porozmawiać, ale to jest bardzo ważne, jeżeli chcemy słyszeć Boga, słyszeć to, co ma nam do powiedzenia. Poświęćmy więcej czasu w momentach, kiedy widzimy, że gdzieś serducho zaczyna mocniej bić, że czytamy teksty, które nagle zaczynają ożywać w naszych oczach, zaczynamy je czytać i widzimy, że ej, tu się dzieje coś wyjątkowego. Doczytaj sobie do końca spokojnie to, co masz do doczytania na ten dzień, zaznacz sobie, co będziesz dalej czytał, do czego chcesz wrócić i wróć do tego.

Wróć, przeczytaj, zrób sobie notatki, spytaj kogoś, pogadaj z kimś o tym. To jest naprawdę wartościowe. A skoro o gadaniu, zapraszam niezmiennie na stronę bibliawrok.pl, możecie dołączyć do grupy na Facebooku, tam możemy pogadać. Mam nadzieję, że ten odcinek był dla was wartościowy i słyszymy się już jutro w kolejnym. Dzięki.